Maandelijks Af en toe hoop ik hier een tangotekst in Nederlandse vertaling te brengen, met een beetje commentaar waar nodig. Het kan vriezen, het kan dooien, dus misschien iets min of meer frekwent al naargelang inspiratie en beschikbare tijd.

Verzoekjes zijn mogelijk maar worden niet noodzakelijk ingewilligd : soms gaat het boven mijn petje (bvb. door excessief gebruik van Lunfardo, het equivalent van het Bargoens in Buenos Aires), of ook om dat ik het niet echt de moeite vind om er tijd in te steken - het is niet al goud wat blinkt.

Johan

Home
 
 

Nov.  2003  : Madame Julie Jan.  2004  : Cambalache Jan.  2004  : No me pregunten por qué Jan.  2004  : Los ejes de mi carreta Maart 2004  : Garganta con arena April 2004  : Silbando Juni  2004  : Tiempos Viejos Okt.  2004  : Volver Nov.  2004  : Patricio eterno Sep.  2005  : A la luz del candil Okt.  2005  : Negra Maria Mei   2007  : Por Una Cabeza Mei   2007  : Las Cuarenta

Mei   2007  : Los Ejecutivos Sep.  2007  : A la francesa Okt.  2007  : Los Mareados Okt.  2007  : Viejo Ciego Okt.  2007  : Viejo Link Febr. 2008  : Tal vez será su voz Maart 2008  : La Marcha Nupcial April 2008  : Volver - la parodia Febr. 2009  : Barreras de Amor Febr. 2009  : Como las Aves Febr. 2009  : Libertango Juli  2009  : El Tango Electrónico Sept. 2009  : Prometedora

Okt.  2009  : Música Beat Okt.  2009  : Chiquilín de Bachín  Nov.  2009  : Milonga Lunfarda   Maart 2010  : Puro Cuento    Mei   2010  : Duelo Criollo   Febr. 2011  : Venceremos Febr. 2011  : Café Dominguez Jan.  2012  : Naranjo en flor Jan.  2012  : Cuidado con los cincuenta Apr.  2012  : Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa Mei   2012  : Entre Curdas Personenindex

Venceremos - We zullen overwinnen (Trad.) - Spaanse tekst: Maria Elena Walsh Tussendoor eentje voor Egypte... Niet echt een tango maar oorspronkelijk een Amerikaanse traditional (We shall overcome), beroemd geworden door de versies van Pete Seeger en Joan Baez. Vertaald door Maria Elena Walsh en werd zo ook een emblematisch lied in Argentinië tijdens de terugkeer naar de democratie.

En mi alma yo sé con honda fe Que pronto venceremos Pronto venceremos, pronto venceremos Juntos lucharemos hasta el final Quiero que mi país sea feliz Con amor y libertad Solo con justicia, solo con justicia Nos haremos dueños de la paz Quiero que mi país sea feliz Con amor y libertad No tenemos miedo, no tenemos miedo No tendremos miedo nunca más Quiero que mi país sea feliz Con amor y libertad -----------------------------------------

Diep in mijn hart weet ik met vertrouwen dat we spoedig zullen overwinnen Spoedig zullen we overwinnen Samen zullen we strijden tot het einde Ik wil dat mijn land gelukkig is Met liefde en met vrijheid Enkel met gerechtigheid Zullen we de behoeders worden van de vrede Ik wil dat mijn land gelukkig is Met liefde en met vrijheid We hebben geen schrik We zullen nooit meer schrik hebben Ik wil dat mijn land gelukkig is Met liefde en met vrijheid ----------------------------------------- Vertaling : Tangoteca - 2011/02

Discografie 1983, Jairo ( beluisteren ) Joan Baez

Top

Julian Centeya (1910-1974) Lunfardo dichter en bohemien

Café Dominguez Angel D'Agostino Tango DJ's - niet allemaal, maar tenminste toch deze die nog een beetje voeling hebben met traditionele tango - zullen vaak hun tandas (een opeenvolging van 3-4 tangos gespeeld op een salon) zo samenstellen dat ze volgens verschillende criteria min of meer homogeen zijn: uit dezelfde periode, zelfde orkest, zelfde ritme (traag of snel) en ook instrumentaal of gezongen. Maar wat moeten we nu aanvangen met "Café Dominguez" ? Grotendeels instrumentaal maar toch met een gesproken (niet eens gezongen) inleiding... Dit is een typische "tango met glosas"... Glosas is een moeilijk te vertalen term, misschien nog best te beschouwen als een (literair) commentaar, soms op de tekst die daarna gezongen wordt (wat dus niet geldt voor deze instrumentale - jawel - "Café Dominguez"). In de late veertiger jaren werden deze glosas vaak gereciteerd door de interlocutor, de presentator die de nummers van de live optredende orkesten aan elkaar praatte. Soms worden ze gereciteerd door de zanger zelf (zoals de inleiding van Julio Sosa op zijn eigen versie van Madame Ivonne). In dit geval zijn de glosas - gesproken door Julian Centeya - fragmenten (met aanpassingen) uit een tekst van Enrique Cadícamo uit, vermoedelijk, 1918: "Bar Dominguez", over één van de legendarische tango cafés in Buenos Aires.

Glosas de "Café Dominguez"
  
Café Dominguez de la vieja calle Corrientes
que ya no queda,
café del cuarteto bravo de Graciano de Leone.
A tus mesas caian Pirincho, Arolas, Firpo y Pacho
a escuchar tus tangos.
Era el imán que atraía 
como el alcohol atrae a los borrachos
Café Dominguez de la vieja calle Corrientes
que ya no queda.
  
-------------------
Bar Dominguez - Enrique Cadícamo (1918?)
  
Bar Dominguez de la vieja calle Corrientes
que ya no queda
De cuando era angosta y la gente,
se mandaba el saludo de vereda a vereda
  
Café del cuarteto bravo de Graciano de Leone,
donde caía el tano Pascual,
a escuchar tus tangos,
porque en el fondo era un sentimental.
  
En tus paredes se pegaban el aliento
de las primeras máquinas Express
y de los tangos inolvidables
Tierra Negra, El Pillete y Un Lamento
  
Era el imán que atraía,
como el alcohol atrae a los borrachos
A tus mesas caían
Pirincho, Noli, Firpo y Pacho
  
Bar Domínguez de la vieja calle Corrientes
que ya no queda
de cuando era angosta y la gente
se mandaba el saludo de vereda a vereda
  
-----------------------------------------

Glosas - "Café Dominguez"
  
Café Dominguez in het oude Corrientes [1]
van weleer,
café van het schitterende cuarteto van Graciano de Leone [2]
Aan jouw tafels zaten Pirincho, Arolas, Firpo en Pacho [3]
om naar jouw tangos te luisteren.
De magneet die aantrok, 
zoals de alcohol de dronkelappen aantrekt.
Café Dominguez in het oude Corrientes
van weleer.
  
-------------------
Bar Dominguez - Enrique Cadícamo (1918?)
  
Bar Dominguez in het oude Corrientes [1]
van weleer.
Toen de straat nog smal was [4] en de mensen
mekaar begroetten van het ene voetpad naar het andere.
   
Café van het schitterende cuarteto van Graciano de Leone,[2]
waar de tano Pascual [5] kwam, 
om naar jouw tangos te luisteren,
want eigenlijk was hij een gevoelige ziel.
  
Jouw muren zijn doordrenkt van het gezucht
van de eerste Expresso machines [6]
en van de onvergetelijke tangos
Tierra Negra, El Pillete en Un Lamento
  
De magneet die aantrok, 
zoals de alcohol de dronkelappen aantrekt.
Aan jouw tafels zaten
Pirincho, Noli, Firpo en Pacho [3]
  
Bar Dominguez in het oude Corrientes
van weleer.
Toen de straat nog smal was en de mensen
mekaar begroetten van het ene voetpad naar het andere.
   
-----------------------------------------

[1]  Het café - genoemd naar zijn uitbater Dominguez (die in die tijd bekend stond voor het engageren van de beste tango orkesten) - was gelegen op de Av. Corrientes 1537 - tussen Paraná en Montevideo - voor wie er ooit geweest is: een paar blokjes (cuadras) vóór Zivals...    [2]  Voor zover ik weet zijn er geen opnames bekend van Graciano de Leone (1890-1945). Hij is wel de componist van de drie tangos die in de tekst van Cadícamo vermeld worden: Tierra Negra, El Pillete en Un Lamento. Enkele jaren later, in 1921, speelde in het Café Dominguez ook Paquita Bernardo (1900-1925), de jong gestorven eerste vrouwelijke professionele bandoneoniste met in haar sexteto - hou je vast - Osvaldo Pugliese aan de piano en Elvino Vardaro op viool.    [3]  Francisco "Pirincho" Canaro (1888-1964), Eduardo Arolas (1892-1924) - in de de tekst van Cadícamo: Juan Noli (geboortedatum onbekend) - Roberto Firpo (1884-1969) en Juan Maglio "Pacho" (1880-1934).    [4]  De huidige Avenida Corrientes, de belangrijkste (en lange, > 8 km) winkelstraat in het centrum van Buenos Aires, is een drukke viervaksbaan (in één rijrichting!), een combinatie van een autosnelweg en de Gentse Veldstraat dus. Deze toestand gaat terug op de verbreding die plaats vond tussen 1931 en 1936. De tekst van Cadicamo wordt gesitueerd in 1918 en verwijst dus waarschijnlijk naar de meer bescheiden verbredingen omstreeks 1910. Recent werden rijstroken opnieuw omgezet in verbrede voetpaden, weliswaar beperkt tot boven Callao, dus weg van het centrum.    [5]  Zal wel niet José Pascual zijn, geboren in 1910 en dus nog te jong om toen al op café te zitten. Ook niet Pascual Contursi, Argentijn van geboorte maar opgegroeid in Montevideo. Misschien wel Pascual Mazzeo (1894-1930), geboren in Catanzaro (Italië) - el tano = italiaan - bandoneonist in de orkesten van o.a. Augusto Berto, Carlos V.G. Flores, Osvaldo Fresedo en Julio De Caro    [6]  Het eerste patent op Expresso koffiemachines werd genomen in 1901 in Italië en ze werden vanaf 1905 geproduceerd. Het was dus wel een café dat mee ging met zijn tijd (weliswaar op het ritme van die tijd - in de meer noordelijke USA duiken ze pas op vanaf 1927).    Ik ben nogal kwistig omgesprongen met geboortedata: al was het maar om de leeftijdscategorie te schetsen van die gasten (twintigers, dertigers...) die daar samentroepten in het Café Dominguez. Hierbij situeer ik het tafereel uit de tekst rond 1917 alhoewel de combinatie van de vermoedelijke datum van de tekst (1918), de personages en de verwijzing naar Corrientes angosta toch een paar chronologische problemen stellen - maar nostalgie en geschiedschrijving zijn nu eenmaal verschillende dingen.

Top

Naranjo en flor (1944) Muziek: Virgilio Expósito - Tekst: Homero Expósito Nog eens een vertaling geïnspireerd door een YouTube video... De tekst: In mijn kennismaking met tango was dit één van de eerste gezongen tangos waar ik als dusdanig een herinnering aan heb. Als ik het mij goed herinner, de versie van Roberto Goyeneche (met Néstor Marconi) uit de film Sur (1988). Primero...  Despues.... Despues.... Y al fin... Zelfs als je geen Spaans begrijpt heeft het iets - alleen al door het ritme van de tekst.  In een interview verklaarde Virgilio Expósito - die eerst de muziek gemaakt had - dat de tekst met deze verzen begonnen is. De rest, en de voorafgaande inleiding (Era más blanda que el agua... - ontbrekend in de hier getoonde video versie) dienden enkel om de druk een beetje weg te nemen, om wat ademruimte te gunnen (...menos densa...., ... hay que dar un respiro...). Uiteindelijk - en dat gebeurt wel vaker - is deze tekst, die vormelijk beter in mekaar zit dan inhoudelijk, in de eerste plaats geschikt om gezongen (en onbevangen beluisterd) te worden, eerder dan om te lezen... De tango: Er werden drie opnames gemaakt in 1944 (door Pedro Laurenz, Enrique Rodriguez en Anibal Troilo), en dan: grote stilte - een vergeten tango... Pas in the zeventiger jaren wordt hij herontdekt en is sindsdien een vast onderdeel van het moderne repertoire. De video: In november 2010, werd wijn uitgeroepen tot nationale drank ("bebida nacional") in Argentinie. Je kent dat wel, dat soort commerciële promoties. Naar aanleiding van de eerste verjaardag van dit memorabele feit werd onlangs een promotievideo opgenomen ("El vino nos une" - De wijn verenigt ons) waarin zangers en muzikanten uit verschillende Argentijnse muziekgenres - tja - verenigd werden. Tangogewijs (maar je moet je daar niet te veel bij voorstellen: een bandoneonlijntje - nog dunner dan in electrotango) waren Adriana Varela en Leopoldo Federico uitgenodigd. De uiteindelijke clip kan je hier bekijken... Met zoveel mensen samen - en zoveel wijn (volgens sommige kwatongen kostten de opnames, naast de vele pesos, ook 200 flessen wijn) - kan er ook wel iets moois van komen. En als één van de "zapadas", backstage opnames in de rand van het project, een tamelijk impressionante versie van "Naranjo en flor" door Juan Carlos Baglietto, begeleid door de bandoneon van Leopoldo Federico. Zal onze kersverse nationale bierpromoter, Sven Gatz, ons ook iets moois bezorgen ? Bah neen: die mens is veel te druk bezig met het verzinnen van verantwoordingen voor de prijsstijgingen...

Era más blanda que el agua,
que el agua blanda,
era más fresca que el río,
naranjo en flor.
Y en esa calle de estío,
calle perdida,
dejó un pedazo de vida
y se marchó...
  
Primero hay que saber sufrir,
después amar, después partir
y al fin andar sin pensamiento...
Perfume de naranjo en flor,
promesas vanas de un amor
que se escaparon con el viento.
  
Después...¿qué importa el después?
Toda mi vida es el ayer
que me detiene en el pasado,
eterna y vieja juventud
que me ha dejado acobardado
como un pájaro sin luz.
  
¿Qué le habrán hecho mis manos?
¿Qué le habrán hecho
para dejarme en el pecho
tanto dolor?
Dolor de vieja arboleda,
canción de esquina
con un pedazo de vida,
naranjo en flor.
     
-----------------------------------------

Ze was zachter dan het water,
dan het zachte water,
frisser dan de rivier,
een appelsienboom in bloei.
En in deze zomerse straat,
een verloren straat,
liet hij een stukje leven achter,
en ging weg.
  
Eerst moet men leren afzien,
dan beminnen, en dan verlaten,
en uiteindelijk weggaan zonder na te denken.
De geur van een appelsienboom in bloei,
Ijdele beloften van een liefde
die verdwenen met de wind.
    
Nadien..., maar welk belang heeft het nadien
Heel mijn leven is van gisteren
dat mij vasthoudt in het verleden,
eeuwige en oude jeugd
die mij achterlaat zonder moed
zoals een vogel zonder licht.
  
Wat hebben mijn handen haar misdaan ?
Wat hebben ze gedaan
om me met zoveel pijn
achter te laten ?
 Pijn van een oude boomgaard
een straatlied
met een stukje leven
een appelsienboom in bloei
  
-----------------------------------------

Top

Opname door Alfredo Gobbi, New York - eind 1907

Cuidado con los cincuenta (1907) Tekst en muziek: Angel Villoldo Eind 1906 werd in Buenos Aires bij decreet van de politiechef, een zekere Ramón Falcón, een boete van 50 peso geheven op het onbetamelijk aanspreken van dames op straat. Om een beetje de verhoudingen te schetsen: in die tijd koste een kilo koffie van goede kwaliteit zo een 3 peso.  Hoe kom ik daar nu zo op ? ik weet het ook niet - maar wees gerust: het is niet verzonnen. Deze zoveelste poging om menselijke verhoudingen in wetten te gieten inspireerde Angel Villoldo tot deze satirische tango criollo... Tangos gaan soms een eigen leven leiden. Zoals je zou kunnen verwachten van een dergelijke actualiteitsgebonden tango kende deze aanvankelijk enige populariteit om daarna in het niets te verdwijnen. Maar in 1942 werd hij door Carlos Di Sarli herontdekt en omgetoverd tot een zeer aantrekkelijk instrumentaaltje dat enkel nog door de titel herinnert aan zijn ontstaansgeschiedenis.

Una ordenanza sobre la moral
decretó la dirección policial
y por la que el hombre se debe abstener
decir palabras dulces a una mujer.
Cuando una hermosa veamos venir
ni un piropo le podemos decir
y no habrá más que mirarla y callar
si apreciamos la libertad.
    
¡Caray!... ¡No sé
por qué prohibir al hombre
que le diga un piropo a una mujer!
¡Chitón!... ¡No hablar,
porque al que se propase
cincuenta le harán pagar!
    
Yo cuando vea cualquiera mujer
una guiñada tan sólo le haré.
Y con cuidado,
que si se da cuenta,
¡ay!, de los cincuenta
no me salvaré.
    
Por la ordenanza tan original
un percance le pasó a don Pascual:
anoche, al ver a una señora gilí,
le dijo: Adiós, lucero, divina hurí.
Al escucharlo se le sulfuró
y una bofetada al pobre le dio
y lo llevó al gallo policial...
Por ofender a la moral.
    
¡Caray!... ¡No sé
por qué prohibir al hombre
que le diga un piropo a una mujer!...
¡No hablar!... ¡Chitón,
porque puede costarles
cincuenta de la nación!
    
Mucho cuidado se debe tener
al encontrarse frente a una mujer.
Yo, por mi parte,
cuando alguna vea,
por linda que sea
nada le diré.
    
-----------------------------------------

De politie heeft een voorschrift
over de moraal gedecreteerd
volgens hetwelke de man er zich moet van onthouden
zoete woordjes te zeggen tot een vrouw.
Als we er een mooie zien komen
mogen we geen complimentje meer geven,
alleen nog kijken en zwijgen
als we de vrijheid waarderen.
  
Verdorie... Ik weet niet
waarom het een man moet verboden worden
een compliment te geven aan een vrouw.
Sjjjt... Niets zeggen,
want hij die zijn boekje te buiten gaat
laten ze er vijftig (peso) voor betalen.
  
Als ik een mooie vrouw zie,
geef ik enkel nog een knipoog.
Maar voorzichtig,
want als ze er zich rekenschap van geeft,
oei - aan de "vijftig"
zal ik niet ontsnappen.
  
Door dit zo originele decreet
overkwam Don Pascual een tegenvaller:
's avonds, bij het zien van een verwaande vrouw
zei hij haar: "Dag Venus, goddelijke schoonheid".
Wat haar danig ergerde,
ze gaf de arme man een klap in het gezicht
en gaf hem aan bij de politie-van-wacht
wegens aanslag op de zeden.
    
Verdorie... Ik weet niet
waarom het een man moet verboden worden
een compliment te geven aan een vrouw.
Niets zeggen, sjjjt... 
Want het kan jullie
vijftig (peso) kosten.
  
Men moet goed opletten als
men oog in oog kom te staan met een vrouw.
Ik, wat mij betreft,
als ik er nog één zie,
hoe mooi ze ook is:
ik zeg haar niets.
     
-----------------------------------------

Top

Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa (Señorita) Tekst : Carlos Bahr - Muziek: Juan D'Arienzo & Fulvio Salamanca Nog eens een grapje - om het uitblijven van de lente te verzachten - en het idee dat tango alleen maar diepe treurnis zou zijn is toch maar een misvatting... De P-taal, ik herinner me dat uit mijn kindertijd. Maar het bestaat blijkbaar ook in andere talen, in het Spaans: Jeringonza, of jeringozo, en - jawel - idioma de la pe. De vertaling hieronder is geschreven in mijn eigen P-dialect - ik ben daar niet echt bedreven in - dus de P-puriteinen moeten mij maar de onnauwkeurigheden vergeven. Toch benieuwd hoe lang de arme Echagüe heeft moeten oefenen om het er vloeiend uit te krijgen...

Yo andaba loco por una vecina
y hablarla sola no pude jamás
pues siempre el padre, la madre o la tía
a todas horas le andaban detrás.
Y ya en trance de hablar en familia,
pues no podía callar mi pasión;
utilizando una clave sencilla
le declaré de este modo mi amor.
  
Sepe-ñopo-ripi-tapa,
mepe palpa-pipi-tapa
elpe copo-rapa-zón.
Sipi mepe quiepe-repe
dipi-gapa-mepe sipi
sinpi dipi-lapa-ción.
Nopo mepe depe-jepe
sinpi capa-ripi-ñopo
sepe lopo ruepe-gopo
Nopo mepe niepe-guepe
upu-napa cipi-tapa
sopo-lipi-tos, los dos. [1]
  
Y como al fin no le fui indiferente
y con la clave también practicó,
al poco tiempo la oí que sonriente
me contestaba sin vacilación:
  
Quepe-ripi-dipi-topo
cuipi-dapa-dipi-topo
compo mipi papa-pá
Espe-tepe lupu-nespe
apa laspa cipi-ncopo
elpe nopo espe-tá
Enpe lapa puerpe-tapa
tepe espe-pepe-ropo
conpo capa-ripi-ñopo
Nopo mepe pipi-daspa
opo-tropo bepe-sopo
quepe nopo te lo doy. [2]

-----------------------------------------

Ik was gek op mijn buurmeisje
maar ik kreeg haar nooit alleen te spreken
want de vader, de moeder of de tante
liepen altijd achter haar aan.
En beslist om haar toch maar aan te spreken,
vermits ik mijn passie niet langer kon verzwijgen,
verklaarde ik mijn liefde
met behulp van een eenvoudige geheimtaal.
  
Meipei-sjepe
jepe bepe-koopoort
mijpijn hapart.
Apals jepe vapan mepe houpoudt
zepeg hepet mepe
zopon-deper uipuit-stepel.
Lapaat mepe niepiet
zopon-deper liepief-depe
ipik smeepeek hepet jepe.
Weipei-geper mepe
gepeen apaf-sprapaak
apall-eepeen, opop opons tweepee
  
En vermits ze uiteindelijk niet onverschillig bleef
en met de geheimtaal ook had geoefend
beantwoordde ze me spoedig glimlachend
en zonder aarzeling:
  
Gepe-liepief-depe
opop-gepe-lepet 
vopoor mijpijn papa-pa.
Vopol-gepen-depe mapaan-dapag
ropond vijpijf upuur
ipis hijpij eper niepiet.
Aapaan depe deupeur zapal
ipik opop jepe wapacht-epen
mepet liepief-depe.
Mapaar vraapaag mepe 
geepeen zoepoen
wapant diepie geef ik je niet.

-----------------------------------------

La última curda: poppenspel op de feria van San Telmo

Entre curdas - Onder dronkaards (Milonga) Tekst : Aldo Queirolo - Muziek: Roberto Morel & Carlos Mayel In deze hilarische milonga uit 1958 passeert een hele stoet onwaarschijnlijke figuren. El vino nos une - jejeje....

Anoche cerró por duelo el bodegón “La Maroma”, murió el negrito Carmona remanyao escabiador. En el mistongo convoy donde el pobre era velao, varios curdas jubilaos, acariciando el cajón, lagrimeaban apenados empinando semillón [1]. Una mosca que había entrao y rondaba indiferente se fue a parar justamente en la nariz del finao. Rocatagliatta, el pesao, rechupado como un faso viendo la mosca en el naso le pego tal bofetón que hizo saltar de un zurdazo a Carmona y al cajón. El jonca [3] quedó forfai y Grappini, con un llanto, sentó al difunto en un banco para que descanse en paz. A su lao El Bataraz empezó a contarle un cuento, mientras que el Taita Mamerto, con un filoso puñal quería clavarlo al muerto porque lo miraba mal. El peluquero Calvete, viendo al cadáver chivudo, se acordó de su laburo y lo afeitó hasta el copete. Calló el punga Firulete con unas cuantas chirusas, venía de una garufa empuñando un bandoneón y entre curdas y papusas se armó una milonga flor. La milonguera Renée apantallando al finao, creyendo que era un mamao quería darle café. Melena y El Yacaré estaban jugando al truco y el goruta [6] Benvenuto, encargado del convoy, en camisón y confuso rajó pa'la treinta y dos De pronto en esa reunión se hizo presente la yuta y a la curdela Batuta la fue arriando pa'l camión. Garabito y Chicharrón se piantaron con el vino Y el muerto ?.... El muerto fue detenido pues un novicio botón se lo llevó de testigo a prestar declaración. ----------------------------------------- Lunfardo en populaire uitdrukkingen zijn schuin weergegeven

Vanavond is de kroeg "La Maroma" gesloten wegens rouw: de zwarte Carmona is gestorven, vermaarde dronkaard. In het armtierige huurhuis waar de arme lag opgebaard stortten gepensioneerde dronkelappen droevige tranen over de kist bij het drinken van witte wijn. Een vlieg die binnen was geraakt en overschillig rondzwierf landde uitgerekend op de neus van de overledene. Rocatagliatta [2], de slome, straalbezopen, zag de vlieg op de neus en gaf haar zo een klap dat Carmona en zijn kist de lucht in gingen. Met de kist in stukken, zette Grappini, al snotterend, de overledene op een bank zodat hij in vrede kon rusten. El Bataraz, naast hem, begon hem meteen een verhaal te vertellen terwijl de Taita Mamerto, met een scherp mes, de dode wou neersteken omdat hij hem scheef bekeek. De kapper Calvete [4] zag het lijk met de baard en, zich zijn beroep herinnerend, kamde hem zonder ophouden. De dief Firulete kwam met een paar vrouwen van een fuif, nam een bandoneon, en de dronkaards en de meisjes bouwden een feestje De milonguera Renée, om indruk maken op de overledene en denkende dat hij dronken was, wou hem koffie geven. Melena en El Yacaré speelden truco [5] en de dwaze Benvenuto, huurder van het huis, zwierf in nachthemd en verward tot aan het commissariaat. Het duurde niet lang of de politie viel binnen en de dronken Batuta werd afgevoerd. Garabito en Chicharrón gingen aan de haal met de wijn. En de dode ?.... De dode werd aangehouden want een aspirant-agent nam hem mee als getuige om een verklaring af te leggen. ----------------------------------------- Vertaling : Tangoteca - 2012/05

[1] Verbastering van Saint-Emillon ? [2] Ik weet niet zeker of er een verband is - er ligt tenslotte bijna 40 jaar en een spellingsverschil tussen - maar Tito Roccatagliata (1891-1925) was ook de violist die samen met Osvaldo Fresedo (bandoneon) en Enrique Delfino (piano) als Orquesta Típica Select een reeks tangos opnamen in New York in het jaar 1920 (voor het Victor label). Tito Roccatagliata kon ook zwaar aan de fles gaan, waardoor hij - zo wil het toch de overlevering - op zekere dag, 3 september 1920, niet opdaagde in de  opnamestudio. En dát zou de reden zijn waarom de 2 tangos Bélgica (jawel, deze die je ook kent van Biagi) en New York door Fresedo als bandoneon solo opgenomen werden. [3] Vesre van cajón [4] Veel kans dat dit - zoals andere in deze tekst - geen naam is maar een apodo (bijnaam): de kale. [5] Populair kaartspel, één van de dingen die je nog zal moeten leren om een échte tanguero te worden [6] Vesre van tarugo

Discografie (selectie) 1958, Jorge Vidal ( beluisteren ) 1995, Hernan Salinas 1998, Cacho Castaña 2003, Horacio Acosta (in een documentaire over de bar "El Chino") 2006, Lucrecia Merico (ook in de theaterproductie "Las Minas del Tango Reo", samen met Valeria Shapira)

Nog eentje - om het af te leren - ik kan er maar niet genoeg van krijgen... Een zekere Gabriel Goyenetche, ergens in een feca... (weliswaar met een teksthapering)

Index
 

Componisten Alberto Alonso: Puro Cuento Angel D'Agostino: Café Dominguez  Angel Villoldo: Cuidado con los cincuenta  Antonio Sureda: Barreras de amor Astor Piazzolla: Libertango  - Chiquilín de Bachín Atahualpa Yupanqui: Los ejes de mi carreta Cacho Castaña: Garganta con arena Carlos Di Sarli: No me pregunten por qué Carlos Figari: Los Ejecutivos Carlos Gardel: Volver - Por una cabeza Carlos Mayel: Entre Curdas  Carlos V. G. Flores: A la luz del candil Cátulo Castillo: Silbando - Viejo Ciego Daniel Melingo: Música Beat Edmundo Rivero: Milonga Lunfarda Enrique Maciel: Madame Julie Enrique Mónaco: A la francesa Enrique Santos Discépolo: Cambalache Francisco Canaro: Tiempos viejos Francisco Lomuto: Como las aves Fulvio Salamanca: Patricio eterno, Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa Gustavo Faigenbaum: Viejo Link Jerónimo Sureda: Barreras de amor Juan Carlos Cobián: Los Mareados  Juan D'Arienzo :  Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa  Juan Rezzano: Duelo Criollo  Juan Venancio Clauso : La Marcha Nupcial Lucio Demare: Negra María - Tal vez será su voz María Elena Walsh: Los Ejecutivos Raúl Jaurena:  Prometedora Roberto Grela: Las cuarenta Roberto Morel: Entre Curdas  Sebastián Piana: Silbando - Viejo Ciego Virgilio Expósito: Naranjo en flor

Tekstschrijvers Aldo Queirolo: Entre Curdas  Alfredo Le Pera: Volver - Por una cabeza Angel Villoldo: Cuidado con los cincuenta  Antonio Sureda: Barreras de amor Armando Tagini : La Marcha Nupcial Carlos Bahr : Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa Cacho Castaña: Garganta con arena Dante A. Linyera: A la francesa Enrique Cadícamo: Los Mareados, Música Beat, Café Dominguez  Enrique Santos Discépolo: Cambalache Francisco Baldana: Madame Julie Francisco Gorrindo: Las cuarenta Francisco Ruiz París: Puro Cuento Fulvio Salamanca: Patricio eterno Gustavo Faigenbaum: Viejo Link Homero Expósito: Naranjo en flor Homero Manzi: Negra María - Viejo Ciego - Tal vez será su voz Horacio Ferrer: Libertango - Chiquilín de Bachín Jerónimo Sureda: Barreras de amor José González Castillo: Silbando Julio Navarrine: A la luz del candil Liliana Felipe: Volver, la parodia Lito Bayardo: Duelo Criollo  Manuel Romero: Tiempos viejos - Como las aves María Elena Walsh: Los Ejecutivos - Venceremos Mario Cecere: Milonga Lunfarda Oscar Nuñez:  Prometedora Reinaldo Pignataro: No me pregunten por qué Romildo Risso: Los ejes de mi carreta

Muzikanten/Orkesten (muzikale voorbeelden) Angel D'Agostino: Café Dominguez  Antonio Agri: Viejo Ciego Antonio Sureda: Barreras de amor Armando Pontier: Tiempos viejos Astor Piazzolla: Chiquilín de Bachín Aquiles Roggero : La Marcha Nupcial Cuarteto del Centenario: Cuidado con los cincuenta  Esteban Morgado: Viejo Ciego Francisco Canaro: No me pregunten por qué - Los ejes de mi carreta - Puro Cuento Francisco Lomuto: Como las aves Francisco Trópoli: Las cuarenta Fulvio Salamanca: Patricio eterno Juan Carlos Cirigliano: Libertango Juan D'Arienzo:  Prometedora, Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa  Juanjo Domínguez: Por una cabeza Julio del Puerto: Las cuarenta Héctor Stamponi: Cambalache Héctor Varela: A la francesa Leopoldo Federico: Naranjo en flor  Lucio Demare:  Tal vez será su voz Osvaldo Pugliese: No me pregunten por qué - A la luz del candil Osvaldo Requena: Los Mareados Osvaldo Tarantino: Silbando Raúl Rodriguez: Volver Roberto Garza: Negra María Rubén Rubén: Viejo Link

Zangers (muzikale voorbeelden) Alberto Arenas: Los ejes de mi carreta Alberto Echagüe : Se-Pe-Ño-Po-Ri-Pi-Ta-Pa    Alfredo Belusi: No me pregunten por qué Armando Laborde: A la francesa Cacho Castaña: Garganta con arena Carlos Dante : La Marcha Nupcial Charlo : Puro Cuento Daniel Melingo: Música Beat Edmundo Rivero: Madame Julie - Cambalache - Silbando - Milonga Lunfarda Eduardo Marquez: Barreras de amor Enrique Lucero: Los ejes de mi carreta Ernesto Famá: No me pregunten por qué Floreal Ruiz: Los Mareados Horacio Ferrer: Chiquilín de Bachín Horacio Palma:  Prometedora Jairo: Venceremos Jorge Rolando: A la francesa Jorge Vidal: Entre Curdas  José Angel Trelles: Libertango, Duelo Criollo  Juan Carlos Baglietto: Naranjo en flor Julian Centeya: Café Dominguez  Julio Sosa: Tiempos viejos Luis Correo: Patricio eterno Miguel Montero: A la luz del candil Pepe de Tóffoli: Viejo Link Raúl Berón:  Tal vez será su voz Roberto Goyeneche: Por una cabeza - Viejo Ciego Zangeressen (muzikale voorbeelden) Azucena Maizani: Las cuarenta María Teresa Greco: Como las aves Marita Battaglia: Cuidado con los cincuenta  Martirio: Volver Mercedes Simone: Negra María Monica Navarro: Volver, la parodia Tita Merello: Los Ejecutivos

 
 

TOP

Tangoteksten-1

Home

e-mail