Nobelprijswinnaar voor de literatuur Dario Fo is één van de meest vooraanstaande auteurs van onze tijd. Fo is onvoorspelbaar, zijn werk is het voorwerp van bewondering en van verguizing tegelijkertijd. De teksten die hij schreef of herwerkte, dragen het stempel van zijn maatschappelijk engagement en van zijn politieke keuze. Het burgerlijke repertoire heeft hij met kracht verworpen. hij zocht naar een zinvolle plaats voor het theater in deze chaotische tijd. Het dramatische conflict in zijn stukken is altijd een politiek conflict. Hij daagt de potentaten uit, klaagt de sociale onrechtvaardigheid aan en zet de verantwoordelijken daarvoor in hun hemd.

Fabulazzo Osceno (Obscene Fabels) is ongetwijfeld één van zijn belangrijkste stukken. Voor het eerst stoot hij door naar de fundamenten van onze maatschappij: de wetten van fatsoen en moraal, de welvoeglijkheid, de schijnheiligheid van de "Deugdenleer" en alle monumenten van de gewetensvolle braafheid. In deze tijd van ontmoediging schreeuwt Fo al lachend zijn bittere boodschap uit : geef de strijd niet op voor het laatste schijnheilige huid van deze gammele maatschappij met de grond gelijk is gemaakt.