 De trompet was in de Middeleeuwen een koninklijk instrument en was het middelpunt van het hoforkest. Ook vandaag nog schittert dit instrument in elk orkest of genre, zowel symfonisch, harmonie- of fanfareorkest, bigband, jazz, dansmuziek, popmuziek. Oorspronkelijk bestond de trompet maar uit een paar onderdelen: het mondstuk , de hoofdbuis en de klankbeker. Hierdoor kon men er ook maar een paar tonen ( de natuurtonen ) op spelen. Aan het eind van de 18de eeuw werden er trompetten met kleppen gemaakt. Enkele tientallen jaren later werd het ventielsysteem in gebruik genomen, zoals we dat nu nog kennen. Naast de trompet heb je nog gelijkaardige instrumenten met een lichtjes andere klankkleur: de cornet en de bugel, ze worden vooral gebruikt in de brassband en de fanfare. |
 De Hoorn heeft een lange ontstaansgeschiedenis. Zijn voorlopers waren de schelphoorns en de dierhoorns, waarop je één of enkele (natuur)tonen kon spelen. Rijkversierde hoorns van metaal werden tot de 13de eeuw gebruikt door bijvoorbeeld nachtwachten, de brandweer, torenblazers en postkoetsen. Uit de metalen signaalhoorns zijn later de jachthoorns ontstaan: gebogen buizen met een beker, die jagers om hun nek droegen. Deze instrumenten werden in de 17de en 18de eeuw ook in orkesten gebruikt. In de 19de eeuw werden verwoede pogingen gedaan om ervoor te zorgen dat men op de hoorn meer tonen kon spelen, en dat ze een grotere toonomvang kreeg. Uiteindelijk leidde dit tot de hoorn zoals we die nu kennen met draaiventielen. |
 De trombone in zijn huidige vorm bestaat al heel lang. Ongeveer 500 jaar geleden werd een trompet omgebouwd door er een U-vormige schuif in te bouwen. Trompetten en trombones zijn dus familie van elkaar, ook al zien ze er verschillend uit. Er bestaan twee varianten van de trombone: de schuiftrombone en de ventieltrombone. De schuiftrombone heeft een eigenschap die geen enkel ander blaasinstrument heeft. Het instrument kan een echte glissando maken: een ononderbroken overgang tussen verschillende toonhoogtes, alsof je van de ene naar de andere toon glijdt. Naast de tenortrombone wordt veel de bas- en soms de alttrombone gebruikt. |
 De Tuba is in de 19de eeuw uitgevonden door Adolphe Sax Hij probeerde een blaasinstrument te maken dat, met name in de laagte een voldoende en fraai geluid kon produceren. De tuba is dus een basinstrument en wij noemen hem in de volksmond dan ook bastuba. Daarnaast bestaat ook de tenortuba(euphonium) die een octaaf hoger klinkt en de bariton. |