| | terug naar startpagina| | | actueel | | | > archief | |
| Hoe kunnen mensen in armoede groeien?
De prins merkte op dat het negatief zelfbeeld van mensen
in armoede doorheen jaren vrijwilligerswerk heel wat positiever geworden
was. Hij raakte een gevoelige snaar, het kwam tot een levendig gesprek.
Dat belet evenwel niet dat iedereen die in armoede leeft, zijn eigen lange weg moet gaan, elk op zijn manier en elk op zijn tempo. Die zoektocht wordt vaak gekruid door persoonlijke confrontaties, tijdelijk afhaken, twijfel aan zichzelf en aan de vereniging. Het is erg belangrijk dat mensen in die moeilijke periodes ondervinden dat de andere vrijwilligers hen niet laten vallen, dat ze mogen zijn wie ze zijn. Wanneer we spreken over een lange weg, dan betekende dit voor diegenen die getuigden een periode van 10 tot 15 jaar. Dit geeft te denken. Een omgeving die groeikansen geeft is één ding, tijd geven en volgehouden betrokkenheid zijn duidelijk even belangrijk. Dit geeft te denken over hulpverlening aan gezinnen in armoede. Hulpverleners werken steeds meer in een keurslijf van concrete doelstellingen op korte termijn. Te kort en te veel gericht op de problemen om een levenslang negatief zelfbeeld ten goede te keren. Het geeft te denken over het armoedebeleid dat te vaak bestaat uit korte termijn projecten of vlugge reacties op berichten in de media. Mensen in armoede groeien pas als ze ontdekken dat ze van betekenis zijn in de ogen van anderen, als ze beginnen te voelen dat ze er bij horen. En dit niet op korte termijn - want dat kennen ze: er even bijhoren en dan weer uitgesloten worden - maar op lange termijn, totdat het geloofwaardig wordt en blijft. mei 2008 |
| Reacties ? Stuur ons een mailtje ! |