Hoe kunnen mensen in armoede groeien?


Prins Filip kwam op privé-bezoek naar T’ Hope. We leidden hem rond in de wereld van de armoede aan de hand van een levensverhaal, een persoonlijke getuigenis en een paar stukjes maatschappelijke duiding. Nadien nam hij uitgebreid de tijd voor een persoonlijk gesprek met alle vrijwilligers.

De prins merkte op dat het negatief zelfbeeld van mensen in armoede doorheen jaren vrijwilligerswerk heel wat positiever geworden was. Hij raakte een gevoelige snaar, het kwam tot een levendig gesprek.

Onze werking biedt inderdaad een aantal kansen tot persoonlijke groei. Denk maar aan de verhalen in de gezinnenavond en de themawerking waardoor mensen ontdekken dat ze niet de enige zijn die in armoede leven. Dat er invloeden zijn buiten henzelf die hun armoedesituatie sterk bepalen en het erg moeilijk maken om er alleen uit te geraken. Denk maar aan de tandemwerking waardoor het duidelijk wordt dat mensen in de middenklasse zich ook niet alles kunnen permitteren, dat ze ook hun eigen problemen hebben.

Dat belet evenwel niet dat iedereen die in armoede leeft, zijn eigen lange weg moet gaan, elk op zijn manier en elk op zijn tempo. Die zoektocht wordt vaak gekruid door persoonlijke confrontaties, tijdelijk afhaken, twijfel aan zichzelf en aan de vereniging. Het is erg belangrijk dat mensen in die moeilijke periodes ondervinden dat de andere vrijwilligers hen niet laten vallen, dat ze mogen zijn wie ze zijn.

Wanneer we spreken over een lange weg, dan betekende dit voor diegenen die getuigden een periode van 10 tot 15 jaar. Dit geeft te denken. Een omgeving die groeikansen geeft is één ding, tijd geven en volgehouden betrokkenheid zijn duidelijk even belangrijk.

Dit geeft te denken over hulpverlening aan gezinnen in armoede. Hulpverleners werken steeds meer in een keurslijf van concrete doelstellingen op korte termijn. Te kort en te veel gericht op de problemen om een levenslang negatief zelfbeeld ten goede te keren. Het geeft te denken over het armoedebeleid dat te vaak bestaat uit korte termijn projecten of vlugge reacties op berichten in de media.

Mensen in armoede groeien pas als ze ontdekken dat ze van betekenis zijn in de ogen van anderen, als ze beginnen te voelen dat ze er bij horen. En dit niet op korte termijn - want dat kennen ze: er even bijhoren en dan weer uitgesloten worden - maar op lange termijn, totdat het geloofwaardig wordt en blijft.

mei 2008