Welkomstwoordje voor Prins Filip

Monseigneur,
Mijnheer de Burgemeester,
Beste vrienden van T’ Hope,

Hartelijk welkom in T’ Hope.
Ik zou willen beginnen met een korte tekst voor te lezen:

De prins stapte uit zijn koets, boog het hoofd om de wat lage voordeur te kunnen
binnenstappen en nam plaats op een stoel aan de afgeruimde tafel.
Zijn gastheer, die sinds jaar en dag in armoede leefde,
zette zich op de enige overgebleven stoel in de kamer.
‘Hier ben ik dan’ zei de prins,
‘nu kunnen we eindelijk praten, van mens tot mens’.
‘Ik hoop dat je wat tijd hebt’ zei zijn gastheer,
‘ik heb al veel meegemaakt’.

Dit stukje tekst zou zo uit een sprookje kunnen komen, zo bijzonder is het dat mensen
in armoede een prins ontvangen of dat een prins op bezoek gaat bij mensen die in armoede leven.

Daarom zijn we, op zijn westvlaams, ook heel ‘content’ dat we u vandaag mogen ontvangen, monseigneur.

Bij de voorbereiding van dit bezoek hebben we afgesproken dat we vooral elkaar willen ontmoeten. Zoals in de tekst, van mens tot mens.

En dat is niet eenvoudig. Het is niet eenvoudig om te luisteren naar mensen die sterk
verschillen van onszelf, daar hebben we in T’ Hope veel ervaring mee. En toch proberen we
dat elke dag te doen in de tandemwerking, de samenwerking tussen mensen die in armoede leven en mensen die niet in armoede leven.

En we vinden dit ook belangrijk: pas als anderen echt luisteren naar wat mensen in armoede
te vertellen hebben, vallen de vooroordelen weg. Pas dan blijkt dat de clichés die in de samenleving bestaan en soms ook op tv komen, niet kloppen. Dan blijkt dat mensen in armoede niet zielig zijn, dat ze geen profiteurs zijn, maar over veel moed en kracht
beschikken om dagelijks te overleven in hun moeilijke situatie.

Ook over prinsen bestaan veel vooroordelen. Ze zouden rijk en machtig zijn en een beetje
ver van het dagelijks leven staan. Willen we vandaag tot een echte ontmoeting komen dan moeten ook wij deze clichés langs de kant kunnen zetten.

Ik kan u dus geruststellen, monseigneur, we gaan u niet vragen om uw geld onder de armen
te verdelen. We weten trouwens dat dat de armoede in België helemaal niet zou oplossen en
we weten bovendien uit ervaring dat armoede veel ingewikkelder is dan enkel geld te kort hebben.

We weten ook dat u de mensen in armoede niet als sukkelaars of profiteurs zal benaderen.
Uw wens om ons privé te ontmoeten, betekent dat we mogen zijn wie we zijn, met onze sterke kanten en onze miserie. En dat op zich doet al deugd.

Monseigneur,
Mijnheer de Burgemeester,
nogmaals hartelijk welkom in T ‘Hope