Mijn hart woont in een groot kasteel

Na “Een gordijn van schulden” met de oproep WAAR IS IEDEREEN (startavond Welzijnszorg 2001) nam T’Hope opnieuw de uitdaging aan om voor de campagne rond huisvesting een nieuw theaterstuk op de planken brengen. Een theaterstuk om aan de toeschouwers, iets te laten aanvoelen van de leefwereld van mensen voor wie goede huisvesting geen vanzelfsprekendheid is. Met eigen woorden en gebaren iets van ons eigen verhaal brengen: onze dagelijkse realiteit, de muren waar we op botsen, maar ook onze hoop, onze verlangens, onze emoties.

Regisseur Ivan Lemenu, werkzaam in Huize Godtschalck te Loker, was opnieuw bereid om onze groep
te begeleiden. Hij is therapeut en creatief agoog van opleiding en regisseerde al een achttal theaterproducties met sociaal gekwetste jongeren. Hierbij vertrekt hij steeds vanuit de ervaringen
van de groep. Zelf noemt hij z’n manier van werken: “theater maken vanuit de buik”.

Met materiaal van enkele voorbereidende sessies, met de achtergrondteksten van deze Welzijnszorg-campagne en met getuigenissen die door de acteurs van T’ Hope werden neergeschreven, werkte Ivan de verhaallijn uit. Het werd een intens groepsproces om dit theaterstuk uit onze buik te laten spreken.

De acteurs:

 

 

 

| > Cultuur > Wonen |

 

 

 

 

 

 


Klik op de afbeelding hieronder voor een beeldverslag van de première in "De Spil"
te Roeselare

 
 
Marianne Misseeuw
Fino
Tratsaert
Nele
Verbeke
Eddy
Verhelst
Joke
Deprez
Elien
Despeghel
Marc
Vermeulen
Johan
Toye
Marie-Rose
Plaisir
Cecile
Joseph
Rita
Debruyne
Mieke
Reynaert
Christophe
Gonce
Daniël
Meuleman
Diana
Deceuninck
Carine
Deilgat
“Langs de ene kant ervaar ik wat schrik, vrees omdat ik zou fouten maken. Maar langs de andere kant is het zeer tof om aan dit toneel mee te werken. Want het toneel geeft ons de kracht en de macht om een sterke boodschap mee te geven. Zodat er eindelijk wat verandering komt in het beleid, dat er geen armoede meer is.” (Cécile)
“Toneel is voor mij een hele belevenis, mijn jeugd komt weer naar boven. Ik kan via het toneel naar voor komen met mijn ervaringen. Als ik toneel kan spelen met de groep voel ik me goed in mijn vel. Je leert iets van jezelf en je krijgt veel zelfvertrouwen en je wordt gesteund door de anderen.” (Rita)
“ Het is een manier om aan de mensen te tonen en te zeggen in wat voor huizen we hebben geleefd en sommigen nog leven. En hoe moeilijk het is om een degelijk huis te vinden. Het is leuk dat iedereen de kans krijgt om aan een toneelstuk mee te doen. Arm of rijk. “ (Elien)
“Door het toneel klim ik weer uit mijn put: ik voel de verbondenheid van T ’Hope, ik heb iets te doen en ik heb t’geluk van mezelf te durven uiten! (Eddy)