website tineke & eddy

ja, ja dat zijn  wij - 40 jaar getrouwd

bezoekersteller :

Welkom op onze website. Aanvankelijk bedoeld als een oefening in website maken, ter voorbereiding van een groter plan: "Een wereldreis maken" eens we stoppen met deel uit te maken van de zgn "actieve bevolking", is deze oefening ondertussen uitgegroeid tot een aardig stukje levensverhaal dat zijn doel:" Een manier zijn om wat we meemaken te onthouden en te delen met mogelijks geintresseerden" voor een groot deel bereikt. We danken langs deze weg het www.seniorennet.be voor de duidelijke uitleg hoe je aan iets als een website begint.

"Gestart in augustus 2009" en laatst bijgewerkt op 26/06/2017 met: 2017 eind juni "Flamierge en famille". Het lijstje met de meest recentste aanpassingen vind je in "historische bijwerkingen"

Oeps 1 Wil je reageren op onze website dan kan dat op: "tineke-en-eddy@live.be"

Oeps 2 We zijn nog geen 3 maanden verder na het van start gaan van deze website en kijk de situatie is al veranderd. Door herstructurering kreeg Eddy een aantrekkelijke uitstapregeling van zijn werkgever zodat stoppen volgens plan op 01/08/2012 nu plots stoppen op 01/12/2010 wordt. Veel veranderingen in de verdere reisplannen zal dat niet echt veroorzaken, ze blijven wat ze zijn we gaan alleen beter "uitgerust" zijn om er aan te beginnen. "Mechelen - november 2009"

Oeps 3 Kijk eens aan, een derde kleinkind, 9 november welkom Tristan. Is dit geen mooi beeld.

Oeps 4 Tja, Tineke kan niet op pensioen op haar 60 ste, ze bleef 10 jaar thuis voor de kinderen en heeft onvoldoende jaren geregistreerde arbeid geleverd en zal bijgevolg tot haar 65 ste aan de slag moeten blijven. Gelukkig bestaat er zoiets als loopbaanonderbreking (hoera!) en kunnen we onze plan trekken.

Oeps 5 Een memorabel afscheidsfeestje in de "Orangerie" van het kasteel van Tivoli, waar toch wel een pak gevoelige snaren werden bespeeld: het fotoboek dat nog tot laat in de nacht werd gekoesterd, het prachtige getekende portret, de mooie kader met foto's, de flessen die netjes één voor één hun beurt zullen moeten afwachten en waar er ondertussen al één van aan de beurt kwam (mmm,lekker), de complete verrassing van een carrière-filmpje, de bloemen, de bon voor een etentje voor 2 met "ster" en centen voor de taxi zodat de aangepaste wijnen beter tot hun recht kunnen komen (merci C-shift), de warme knuffels en de oprechte aanwezigheid van vrienden en collega's, het doet wat met een mens. Bedankt iedereen.

Oeps 6 Tja, een 4de kleinkind op komst voor midden september,... de 70-dagen reis gepland naar Australië (september, oktober en een stuk van november 2011) zal nog eventjes moeten wachten, maar ondertussen passeerden we via de landencocktail, wat nooit zonder risico is, en zie Argentinië lijkt ons een waardig en korter alternatief. Nu nog alleen tango leren dansen... ah ja. Geïntresseerd? Klik hier en hier, maar als je echt de kriebels voelt dan moet je zeker op Toxic Tango kijken.

Oeps 7 't Zijn snelle madammen in de familie ook Jozefien is er een maand rapper dan gepland. Proficiat Katrien, proficiat Wim, proficiat grote broer Eli.

Oeps 8 Sandra is niet meer. 3 weken was ze onze onverwachte reisgezel in Argentinië en alhoewel we voelden en zagen dat ze anders was dan wat van je van een 42-jarige medereiziger verwacht, vertelde ze ons na 1 week hetgeen we in stilte vreesden: "Ja, terminaal, nog 2 weken heeft de dokter gezegd…” We wisten er niet goed raad mee, de reis kleurde anders dan we gewend waren.... Vier weken na thuiskomst kregen we het bericht van haar overlijden en weten nu pas echt en met grote zekerheid dat het goed was dat ze er bij was.

Oeps 9 De kogel is door de kerk, we gaan naar Suriname en Jenny (c) Geert Verbeke (met dank) gaat mee...Als dat maar goed af loopt.

Oeps 10 We denken na over de voorbije reizen en wensen iedereen een "Win win voor 2013"

Oeps 11 Een tijdje geleden gingen we in de Joker-kantoren praten over reizen als 46+-er en nu staan we in de brochure Joker kaap 46.

Oeps 12 2014 komt er aan en voor de zekerheid verwittigen we onze vrienden voor "de toekomst".

Oeps 13 Het is er dan toch van gekomen de "Verhalen uit Congo" die je ook online op onze site kan lezen onder het Congo-avontuur werden verzameld in een heus boek. "Voilà".

Oeps 14 Een "gelukkig 2015"

Oeps 15 De landencocktail 2015 van JOKER is voorbij, de plannen voor 2015 zijn gemaakt en naarmate we alsmaar meer op reis gaan overvalt ons de vraag: "Waarom gaan we op reis?" Enkele "bedenkingen" passeren de revue: "Is het daarvoor?" Eén ding staat vast , we doen het allebei erg graag.

Oeps 16 Een "gelukkig 2016"

Oeps 17 De verhalen die we recentelijk schreven over Sulawei & de Molukken, Cuba en het boek over Congo en die goed voldeden aan wat we er van verwachtten hebben er ons toe aangezet om ons allereerste groot verhaal over Nieuw Zeeland volledig te herwerken in eenzelfde vormgeving. We vinden het erg geslaagd en mocht je van plan zijn om ook eens naar ginder af te reizen dan kunnen we je het alleen maar aanbevelen om het hier te raadplegen. Langs deze weg bedanken we Jenny heel erg om de fouten uit onze tekst te halen: "Mercie."

Oeps 18 De dag voor ons vertrek naar Java, hij had ons nog uitgewuifd met: "Amuseer jullie en vergeet niet te smsen..." stierf Guy. Via deze weg nog een laatste groet

Oeps 19 We zijn al veertig jaar "echte nootjes"

Oeps 20 Een "gelukkig 2017"

Oeps 21 Een vijfde kleinkind en wééral een prachtig exemplaar. Welkom Vinnie!


wat vooraf ging

Dat Tineke (20/01/50) graag een stukje van de wereld ziet is iets wat vast staat. Geboren in Lusambo (ex-Belgisch Congo) en de eerste 13 jaar van haar leven "always on the road" van oost naar west in het evenaargebied van Afrika, het ligt voor de hand dat je dan voorgoed met een reismicrobe zit.

Eddy (17/07/52) heeft zijn roots in Mechelen en sleet zijn jeugd in het Vrijbroekpark met een jaarlijkse vakantie aan zee (ja, ja Blankenberge) als extraatje. Je voelt het meteen, de reismicrobe zit hier veel minder diep. En toch.

Beide hebben we een scoutsverleden en een sportieve aanleg. Daardoor komt het dat we met puberende kinderen (An 24/08/77 en Wim 17/09/78) braken met de Blankenberge-traditie en genoegen zochten wandelend met de rugzak, eerst door de Belgische Ardennen, nadien langs de Bretoense kust, het zuidwesten van Engeland en de Pyreneeên. Onze ouder wordende pubers:"n'aimaient plus la marche" maar wij bleven op weg, onszelf verbazen over wat er allemaal te beleven valt, met een reis door het Franse Centraal Massief, Polen en Schotland.

Ondertussen beloofde Eddy die er stilaan serieus zin begon in te krijgen dat hij voor Tineke tav hun 25 jaar huwelijk iets speciaals in petto had. Het werd een Jokerreis door Zuid-Afrika. De poort om te reizen stond nu wagenwijd open en achtereenvolgens werden Ecuador en de Galapagos (Joker), Ierland (zelf), Nieuw Zeeland (zelf + Aussie Tours), Namibië en Botswana (Tika Travel), de treinreis Sint Pietersburg - Moskou - Ulan Bator - Gobi woestijn - Peking - Hong Kong (Tiara Tours), Rwanda (Joker 46+), Lofoten eilanden (Bijzondere Reizen), Bhutan (Joker 46+), Tanzania en Zanzibar (Joker 46+) bezocht.

link JOKER, klik hier.

waarom op wereldreis en hoe?

Door veel te reizen en vooral door veel avonturen te beleven groeide ons verlanglijstje met de te bezoeken streken aanzienlijk, waardoor de vrees onstond en die zal wellicht wel waarheid worden dat we de tijd die we nog te goed hebben te kort zal zijn om het lijstje af te werken. Maar niet geklaagd door een wereldreis (klinkt toch mooi!...) zou dat toch moeten kunnen? OK, maar hoe?

Om ons te informeren kochten we het boek:"Handboek Wereldreiziger" van Frans Timmerhuis (een aanrader) en stelden vast dat de gemiddelde wereldreiziger bij benadering een prille dertiger is die voor hij zich vastpint in de maatschappij zijn horizon wil verruimen om te weten waar hij aan toe is, wat hij eigenlijk wil en omdat het er later wellicht niet meer van komt. Zo is volgens Frans het beste tijdstip om het te doen onmiddellijk na je studies want op die manier voorkom je problemen met loopbaanonderbreking of het niet durven nemen van ontslag.

Aan dit statistisch waarschijnlijk juiste standpunt ontbreekt volgens ons nog wel ietsjes, nl de prille zestiger die een wereldreis maakt en die dit ziet als een beloning van zijn jarenlange bijdrage aan gezin, firma en maatschappij. We weten voor jonge mensen klinkt dit riskant, maar als het lukt is het dan geen mooie bekroning?

Om een gepast antwoord te krijgen op de vraag hoe pakken we dit aan, volgen we via de www nu al een tijdje het wel en wee van een rits wereldreizigers. Mede door hen wordt het verlangen:"We maken een wereldreis" nog aanzienlijk versterkt. Wat ons opvalt is dat de meeste onder hen (er zijn ook uitzonderingen) voor > 1 jaar vertrekken en vroeg of laat te maken krijgen met een gigantische heimwee naar huis. Om hier tegen gewapend te zijn, want we hebben tenslotte ook kinderen en kleinkinderen, hebben we het besluit genomen om in schijfjes te reizen. Elk jaar er 3 maanden vandoor en die drie maanden als een wereldreis aan elkaar te ritsen. Zo voorkom je volgens ons al te grote heimwee, kan je meer vertrekken en terug thuiskomen, wordt het achterlaten van huis en tuin overbrugbaar en wordt als extra het reisplan enorm flexibel in alle richtingen.

Wat zijn in grote lijnen onze plannen?

Wat vandaag al voorbij is hebben we we hieronder chronlogisch gerangschikt tot zover ons digitaal archief gaat. Mogelijks vind je tussen links en verhalen wel iets bruikbaar, voor ons is het in ieder geval een reddingsboei om onze herinneringen aan op te hangen... je kan ook kort kijken naar: "wat voorbij is..."


2017 eind juni: "Flamierge en famille"

De familie wordt groter want dit jaar gaan ook Vinnie, uiteraard met zijn vier maanden de jongste van de bende, en Ainara, het vriendinnetje van Eli, mee en dus moet het huis dat wordt gehuurd aan deze ruimere eisen voldoen. "La Maison Troisimont 1" (tussen haakjes staat op de bestelbon ook "rue de la piscine 1" vermeld maar daar weet onze "Garmin-gps" ondanks zijn garantie voor een levenslange 2 jaarlijkse gratis update van de kaarten niets over te vertellen) leent zich perfect voor onze verlangens en een gezellige familiefeestje, mede dank zij het mooie weer en de gigantische tuin inclusief speeltoren kan niet uitblijven. "Voilà".


2017 van 15 tot 20 juni: L' Aube en Champagne"

Naar Frankrijk gaan is een al een tijdje een jaarlijkse uitstap, noem het maar een gewoonte, die we niet graag laten voorbij gaan en zoals altijd hebben we niet echt een doel voor ogen. We wachten gewoon af wat er uit de kast valt, maar gaan doen we zeker. Chaource, vraag ons niet waarom Chaource, is een gemeente in het Franse departement Aube en Champagne en telt ongeveer 1100 inwoners (2014). De plaats maakt deel uit van Troyes één van de drie arrondissementen die op hun beurt behoren tot de provincie Champagne. De gemeente ligt rond de rijkelijk versierde gotische kerk Saint-Jean-Baptiste met zijn "la plus belle mise au tombeau d'Europe" geplooid (zijn belangrijkste toeristische troef), maar ook het lustslot "chateau de la Cordelière" en de Chaource AOP een heel oude witschimmelkaas basis van rauwe koemelk verdienen enige aandacht.

Met een reservatie voor vijf nachten in de mooie gîte "La Closeraie Lantage" op zak en heel veel plannen, om dit gedeelte van "le Grand Est" te verkennen, - het gros van onze plannen vinden we op www.france-voyage.com altijd wel goed voor een pak nuttige informatie - trekken we er naar toe, wat resulteert in alweer een overdosis aan visuele impressies, heerlijke smaken (le cidre du pays d'Othe, la gougère, l'andoulliette de Troyes, champagne van les Riceys, le Soumaintrain, le jambon à la chablisienne et le chou à choucroutte), plezante ontmoetingen en mooie wandelingen. Onze gastvrouw en gastheer, "Isabelle & Philippe" verrassen onze de laatste avond met champagne als aperitief en "faites à la maison gougère" als hapje (incl. recept) (merci beaucoup) als afsluiter. We schrijven geen verhaal maar avonturen een aantal haiku's en naar de foto's moet je zeker kijken want d'er zitten er een aantal tussen die we niet snel zullen vergeten.


2017 - 10 juni:"Muz à Muze"

Zaterdag 10 juni was het weer zo ver, de zolder van het Via Via reiscafé in Mechelen dat op deze zomerse avond een oase van air geconditioneerde frisheid bleek te zijn liep vol voor Muz à Muze. Vijftig mensen één en al oor voor vaak meeslepende ragfijne staccatofolk en eigenwijze folky nummers afwisselend dynamisch of subtiel ingetogen. Geïnspireerd door traditie en bestemd voor een luisterpubliek of gewoon intieme en (h)eerlijke folk zoals Nele (diatonisch accordeon) en Adriaan (viool) het zelf noemen. Een gezamenlijke zoektocht naar muziek van uit het hart. Wie het horen zal, zal het voelen in hoop, waltz of whispers of metamorfose


2017 - mei 18 t/m 23: "Ostbelgien"

De Oostkantons, vroeger in 1920 nog "Nieuw België" genoemd, drie kantons: Eupen, Sankt Vith en Malmedy, 92.000 inwoners 90% Duitstalig 10 % Franstalig, ligt , hoe is het mogelijk, in het oosten van het land en vormt er een zo goed als natuurlijke en geleidelijke taalovergang van België naar Duitsland en Luxemburg. Het is de grootste streek in België waar, voornamelijk door de aanwezigheid van de Hoge Venen die deel uitmaken van het grensoverschrijdend natuurgebied Hoge Venen-Eifel en 678 km² groot is, de natuur nog iets te vertellen heeft. We logeren er in Deidenberg een deelgemeente van Amel, en "Zur Alten Linde" is er onze thuis voor 5 nachten.

Ingrid en Koen komen op bezoek en dan wordt er sowieso gastronomisch gekookt . Sankt Vith, Montenauer Schinken, een rommelmarkt in het naburige Prüm, een diner in het door Marion en Jeroen - de gastvrouw en gastheer van ons logement - aanbevolen "La Trouvaille", een bezoek aan de pittoreske "Brasserie Bellevaux" waar we u "La Brune" ten zeerste afraden en pintjes drinken in het café van de lokale Deidenbergse kegelbaan waar we u het Luxemburgse bier "Battin" ten zeerste aanbevelen vullen probleemloos het lange weekend. We nemen er ook foto's en mogelijks schrijven we zelfs een verhaal.


2017 - 13 mei: "Recht uit Zweden - Kongero"

Hoe fragiel, breekbaar, ragfijn en ook hoe authentiek a capella zingen wel kan zijn mochten we in het Via Via reiscafé weer eens ondervinden tijdens een optreden georganiseerd door de v.z.w. CultuurMolen. Kongero, een Zweedse formatie, vier geschoolde folkzangeressen met alleen maar hun stem, stond er op het programma . Een paar dagen geleden genoten we nog van de "The Scabs Unplugged Power off Tour" al zittend in de stadsschouwburg van Mechelen, zeker ook de moeite, maar wat deze zangeressen met klasse te zingen hadden hield de zolder van de Via Via vanaf de eerste noot in een diepe onwaarschijnlijke maar ook vrolijke stilte. Met verstomming geslagen noemt men zo iets, zeker als het haar op je armen recht komt en je gemoed vol schiet. Soms met de ogen dicht, soms met de ogen wijd open verbaasd starend, maar altijd met een brede glimlach op de lippen kon, de door hen gebrachte traditionele Zweedse muziek, ons van het begin tot het einde bekoren en vooral boeien. Als je de kans krijgt moet je ze zeker eens gaan kijken, maar op hun website: "Four voices,one vision, iniffinite possibilities" kan je ook al een paar fragmenten uit hun cd's beluisteren.


2017 - april 20 t/m 25: "Voeren natuurlijk rustig"

In de Voerstreek, het enige stukje Vlaanderen ten oosten van de Maas, liggen zes Voerdorpen, Moelingen, 's Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren, Sint-Pieters-Voeren, Teuven, Remersdaal en zestien gehuchten in een uniek landschap, fotogeniek in elk seizoen, verscholen tussen glooiende hellingen, hoogstamboomgaarden, holle wegen en kleurrijke valleien. We struinen er zes dagen in een gezellige haast nostalgische sfeer tussen talrijke kapelletjes, authentieke vakwerkhuizen en idyllische kastelen in eindeloze vergezichten die een diepe indruk nalaten. Bijzonder pure ongerepte plekjes met een rijke variatie aan (soms zeldzame) planten en dieren kruisen voortdurend ons pad. Verbaasd vragen we ons soms af: "Is dit wel Vlaanderen?"

We logeren in Veurs een gehucht van Sint-Martens-Voeren waar de tijd is blijven stil staan en de fraai gerestaureerde vakwerkhuizen het straatbeeld sieren. Niet eens zo ver van ons logement "Os Pardieske", ook een vakwerkhuis trouwens, loopt de in 2013 tot mooiste wandeling van Vlaanderen verkozen "Bronnenwandeling" die we niet aan ons kunnen laten voorbijgaan. In Remersdaal, Vlaanderens verste punt van de zee ligt tegelijkertijd ook het hoogste punt 287,5 meter boven de zeespiegel. Niet te verwonderen dat dank zij de riviertjes Berwijn, Voer, Veurs, Noorbeek en Gulp die zich diep door het landschap snijden de vergezichten er hemels zijn en mijmeren en fotograferen er hand in hand gaan. En wees gerust: "Dit is Vlaanderen" daar staan sleedoornjenever "het Voerdrupke", de Voerense (mouserende) wijnen (domeinen Crutzberg, Pietershof of Zwaeneberg), de ambachtelijke appelwijn van domein Geert Emon, het Loë bier van de Commanderie, Rick's bier, Voerense trip (een delicatesse) en lokale wijgaardslakken garant voor. Aprilse grillen leveren ons zomers lenteweer en gure wind met regendruppels, daar zijn ook beelden van, woorden over, zelfs een haiku.


2017 - 09 t/m 12 april: "Natürlich Eifel"

Zondag 9 april klokslag middag aan de poort van de oude stad Kronenburg dat is de apfspraak en zo geschiede. Drie wandelingen met zijn zessen in de buurt van Dahlem niet ver van "Pension Ulrich" (9,5/10 !!! en 't is nog juist ook) en bij het naar huis rijden in Kalterherberg nog eentje dwars door de vallei van de narcissen, het is een beproefde succesformule die we nu al enkele jaren en hopelijk nog lang onderhouden. Comme d'habitude horen daar foto's bij. Zelfs 2 haiku's.


2017 - 3 april: "Ochtendwandeling"

En nog enkele foto's meer..., we gaan zelfs de volgende dag met minder mist nog eens terug en natuurlijk is het anders.


2017 - 29 maart: "Bijna verdronken in Saeftinge"

Op goed 40 kilometer in vogelvlucht ligt "Het Verdronken Land Van Saeftinge" de grootste brakwater-wildernis van Europa onder invloed van zee en rivier op het ritme van het getij in de eerste echte lentezon van 2017 op ons te wachten. Wandelschoenen, rubberen laarzen, plooistoelen, verrekijkers en fototoestellen zijn in gereedheid gebracht want "Het Verdronken Land" laat, als we de literatuur die er over bestaat mogen geloven, niemand onberoerd. Daarenboven levert de combinatie van puur natuur in de schaduw van een kerncentrale, een uit zijn voegen barstend havengebied met honger naar meer en het leeggelopen spookdorp Doel waar zelfs de recentste graffitikunstwerkjes al aan het aftakelen zijn op de grens tussen België en Nederland wellicht meer dan voldoende contrasten op om fotogeniek te zijn. Ziet ge wel...


2017 - 28 maart: "Naar buiten in de Latemse Meersen"

Als je over Sint-Martens-Latem spreekt dan gaan gedachten als vanzelfsprekend richting onbetaalbare luxueuze optrekjes met zicht op de Leie waar steevast een jacht op het water ligt te dobberen maar waar de meeste aandacht wordt getrokken door een oogverblindende bolide die er naar alle waarschijnlijkheid op de oprit staat te blinken. We trekken er onze door kilometers wandelplezier getekende en verre van exquise wandelschoenen aan om er de Latemse Meersen te verkennen. De recentste 3 maandelijkse editie van "natuur.blad" (maar/april/mei 2017) inclusief uitneembare wandelkaart lokte ons zonder moeite naar buiten en we zijn benieuwd of: " De Leie... een wandelende streep met aan iederen draai een waaiend populierken" dixit Richard Minne een correcte beschrijving is. Zelf kijken?


2017 half maart: "Itterbeekvallei"

De koude nacht en de daardoor onstane ochtendnevel vluchten weg voor zoveel zonnegeweld. Ondanks de prille lente werd iedereen gisteren via het televisiejournaal van zeven uur ten zeerste aangeraden om zich tijdig tegen deze eerste verraderlijke zonnestralen te beschermen. Een bij vliegt nog wat onwennig en aarzelend traag - ben ik niet wat te vroeg (?) denkt ze wellicht - op zoek naar de eerste nektar van het jaar in alle stilte voorbij. In de verte staan de nu flink van grijs naar felgeel evoluerende wilgenkatjes alvast verleidelijk te wuiven terwijl het diepe gebrom in de hemel van de "Stille Kempen" ons vertelt dat het luchtruim van de luchthaven van Maastricht, of is het Kleine Brogel, niet ver weg is. foto's.


2017 januari: "Zennewandeling"

In twee uur tijd wandelen we van 0°C. naar 6 °C. en voelen de warmte drijvend op een zuidoostenwind aanwaaien. Het vervelend gedruis van de drukke ring rond Brussel die in het noordwesten ligt en van waaronder de Zenne bijzonder kronkelend te voorschijn komt wordt op die manier gelukkig wat getemperd tot toch nog stevig zoemen en houdt het prachtige landschap gevangen in een koepel van decibels die nooit meer echt weg zullen gaan. Maar daar hoor je op de foto's niets van.


26 januari 2017: "Januarizon"


2016 eind december: "Nog snel wat zon langs de Molenbeekvallei"

Met broekbossen, moerassen, vijvers, rietland, schrale sompige graslanden waar duidelijk geen gebrek is aan mollen en erg veel zon sluiten we 2016 propertjes af. Vijf kilometer met de Molenbeek nooit ver weg, aalscholvers hoog in de kale bomen aan de waslijn en zowaar een boomgans (bestaat dat ???), goed voor ruim 2 uur onderweg, een frisse neus, een leeg hoofd, gezonde honger en een handvol foto's. Dat hebben we weeral gehad.


2016 eind november: "Alvast winter in domein Kiewit"

Witte rijm bedekt glinsterend grote schaduwrijke percelen in het domein Kiewit. Vlonderpaden krokkelen als spierwitte linten door dicht tegen elkaar leunende kale stammen of over dichtgevroren sompige plassen. Paddestoelen vreten aan dode zilverberken en rijzige grassen kleuren diepgeel als de zon begint te zakken. Een "piksplinternieuw" wandel/fietspad splijt tot op de bodem een vijver in twee helften, de noorzijde volledig dichtgevrozen de zuidzijde diep dondkerblauw gekleurd. Drie spierwitte zwanen komen er binnen handbereik - verboden te voederen - broodkruimels schoeien bij voorzichtige passanten maar kunnen elkaars gezelschap maar matig apreciëren. "Koe-vert" heeft een verassende bierkaart en daar maken gaarne gebruik van, al was het maar om de - nu terug op het menu staat op het suggestiebord - de heerlijke maaltijdsoep (meer maaltijd dan soep) door te spoelen.

De foto's.


2016 november: Naturpark Südeifel"

"Wat ruikt het hier lekker" zei Jozefien nog recent tijdens een herfstwandeling in het Vrijbroekpark en wat keek ze geamuseerd toen ik haar vertelde dat de geur die ze rook het parfum van de herfst was. Wij gingen nog eens extra snuiven in het "Natuurpark Südeifel" om het nooit meer te vergeten.

Ruik maar...


2016 oktober: "Venetië"

Vijftig jaar vriendinnen dat nodigde uit tot een zoveelste reunie en het mocht deze keer wel eens iets speciaals zijn. Rita organiseerde en ze deed dat prima. Mercie. Vluchten met RyanAir was het nu vanaf Zaventem of Charleroi(?), een zolderappartement op de Campo Santo Margerita waar kinderen na schooltijd nog enkele uurtjes blijven spelen en studenten de vrolijkheid tot diep in de nacht overnemen en 's morgens vroeg de lokale oudjes aan de enkele kraampjes komen bijpraten, Ventetië toonde zich langs zijn meest authentieke kant.

Brood door de "panettiere" met de hand in heel dikke sneden gesneden - op het appartement was geen broodmes - "tagli di vitello" van bij de lokale "macellaio"- met het machien gesneden welliswaar - en verse pasta "con vongole" van bij de "pescivendolo" streelden de smaakpapillen des avonds: "di più non deve essere" of toch misschien nog wat foto's.


2016 september Java & Sumatra

Dat Java druk was dat wisten we... Maar zo druk dat hadden we niet verwacht. Het is moeilijk te schatten maar we kunnen gerust stellen dat op de 20 dagen dat we onderweg waren, we er minsten één van in de file stonden. Je moet er wat voor over hebben om de tempelcomplexen van Borobudur en Prambanan te kunnen aanschouwen. Maar toegegeven, het is wel echt de moeite waard. Het superdrukke Jakarta met zijn nog altijd manuele en schiderachtige zeilhaven "Sunda Kelapa" en het befaamde "Café Batavia", het liefelijke Nagrak waar we te midden van de rijstvelden wel erg landelijk logeerden, het mondaine Bandung en het vrolijke Jogyakarta met zijn paleis van de sultan en de wat buiten het centrum gelegen grote vogeltjesmarkt bepaalden het traject door Java.

Op Sumatra waren het Medan en zijn koloniale restaurant "Tip Top", Bukit Lawang om er op zoek te gaan naar de oerang oetangs in de plaatselijke jungle en tenslotte Samosir Island gelegen in het supertoeristische en door vulkanen omsingelde prachtige Tobameer, die een hoofrol opeisten. Uiteraard horen daar foto's en een fotodagboek bij.


2016 eind augustus: "Via Ternell nach ein Haus am See"

Een hittegolf maar gelukkig veel bossen, veel water, veel weissen en als vanzelfsprekend natuurlijk ook foto's.


2016 juli: "Wildkamperen in Parc Regional Causses des Quercy"

Guy, de broer van Tineke wou zo graag nog eens gaan wildkamperen in de "Quercy". Hij heeft daar jarenlang voor het onderhoud van het nu zo goed als in verval geraakte vakantiedomein "Mas de Pinquier" gezorgd en de streek ligt hem bijzonder nauw aan het hart. Wildkamperen, we heben het nog nooit gedaan - het is trouwens verboden in Frankrijk en er staan fikse boetes op - maar dank zij boer Christian en zijn vrouw Cathy die een enorme kudde schapen op de gronden laten grazen en goede vrienden zijn van Guy, krijgen we een vrijgeleide om op hun gigantische gepachte terreinen te bivakeren waar we maar willen. Voor water kunnen we altijd wel bij hen terecht, we moeten er wel een kwartiertje voor rijden. Wildkamperen vertraagt de tijd en je leert zuinig omspringen met water. We verbruiken gemiddeld 60 l water per dag met z'n vijven, want Yoeri (25) de zoon van Guy en vriendin Maai zijn ook van de partij. De rest van de tijd wordt zo goed als volledig in beslag genomen met het voorbereiden van de maaltijden. Gelukkig zijn onze beperkte middelen, één petroleumvuurtje, één vuurtje op methylalcohol en ééntje op gas ruimschoots voldoende voor Guy om er de verrukkelijkste gerechten mee uit zijn mouw te schudden. Waarvoor dank. Sommige foto's zouden dan ook zo in het boek "dagelijkse kost voor wildkampeerders" terecht kunnen. Reisverslag: "Briare (7 en 8 juli 2016)", "Mas de Pinquier (9,10 en 11 juli 2016)", "Een rondje Causses de Gramat (12,13 en 14 juli 2016)",...


2016 eind juni: "Loire, Lot, Bourgogne"

Het aanlokkelijk voorstel van Bart en Christophe, die in de Lot niet al te ver van Cahors in het dorpje Fontanes de heerlijke "table d'hôtes" "Isle Basse" runnen en waar we 5 jaar geleden al eens een keer zeer tot ons genoegen passeerden, om 5 dagen bij hen door te brengen en dan gedurende 1 dag met een Fiat 500 cc Cabrio op hun kosten de wijntoer van de Lot te rijden met als extraatje in de onderdtussen niet onbelangrijke "Chateau Famaye" - ook al 15 jaar in handen van Belgen - een fles van hun topwijn: "Chateau Famaye Cuvée X 2012" gratis ende voor niets af te gaan afhalen, hebben we niet aan ons laten voorbij gaan. Zonder de minste problemen legden we onze pricipiële regel om nooit ergens 2 maal te logeren naast ons neer en daar hebben we geen spijt van. Vijf dagen prachtig weer, vijf dagen heerlijk in steeds wisselend fijn gezelschap tafelen en genieten van Barts gastronomische kunsten, twee dagen zalig wandelen in een boeiende streek met verrassende ontmoetingen, het is moeilijk te beschrijven maar gelukkig hebben we er foto's van. We kunnen alleen maar bevestigen dat de lokale uitdrukking: "Le Lot une surprise à chaque pas" correct is. Vertrekken via "La Loire" en de chambre d'hôtes "La Sterne de Loire" en terug keren langs Beaume om er te logeren midden in de gerenomeerde "vignobles de Bourgonge" in het dorpje Meloisey - 350 habitants, 14 cultiveurs de vin - maakte het alleen maar boeiender. ( "zaterdag 18 juni 2016",...)


2016 11 juni: "Albert Niland"

Hoe intiem en hartverwarmend een zomerconcert wel kan zijn mochten we via de "vzw Cultuurmolen" vanavond ondervinden op de zolder van het "Via Via reiscafé" in Mechelen. De intieme concerten die er maandelijks - omwille van de wettelijke brandveiligheidsvoorschriften - voor maximaal 49 personen georganiseerd worden zijn voor ons stilaan een vaste waarde geworden. Als we kunnen dan gaan we. Punt. Het concert van vanavond was verpletterend en liet niemand onberoerd. Een spontane staande ovatie van 50 mensen die naar adem snakken omdat ze zo verbouwereerd zijn en niet weten wat hen overvalt, grote dankbaarheid omdat ze er mochten bij zijn en onvermoede emoties, de zolder vulde zich tot klaar om te ontploffen. Albert Niland, we hadden er nog nooit van gehoord, liet ons met zijn virtuoos gitaarspel en prachtig stemgeluid vibreren van haren tot tenen en daar zijn we onzettend blij mee.

Geen enkele opname kan concurreren met een unieke ervaring in levende lijve maar toch willen we "dit stukje" met jullie delen.


2016 eind mei: "Familiefeestje in Méan"

Naar jaarlijkse gewoonte verblijven we met zijn allen in de lente een paar dagen in de Ardennen. Ervaren hoe klein een dorp eigenlijk wel kan zijn, daar moet je in België voor naar de Ardennen. Als de "Fromagerie du Gros Chêne" die net bij ons logie achter de hoek ligt op volle toeren draait verdubbelt de populatie van het gehucht. In de kaasmakerij werken acht mensen en het is haast vanzelfsprekend dat we, gezien er een dertigtal verschillende kazen worden geproduceerd - allemaal met melk ook van achter het hoekje - de eerste avond aanschuiven aan een uitgebreide kaasschotel.

En sowieso horen daar foto's bij.


2016 van 10 tot 13 mei: "Parc Naturel Transfrontalier Hainaut"

"Parc naturel regional Scarpe-Escaut", "Parc naturel des Plaines de l'Escaut", "Brasserie Authentique", "Auberge du XIXéme Siècle", "La Garde des Ablais" , "Circuit des crêtes à cayaux", "Pairi Daiza" en vooral het onverwachte mooie weer, we hadden allemaal moeten missen was de geplande driedaagse met vrienden en familie in de Eifel niet in het water gevallen. Maar wat in het water valt kan er wellicht terug worden uitgevist...we zien wel. De openbaring van een voor ons zo goed al onbekende streek gaf ons in ieder geval meer dan wat we hadden verwacht, daarvoor hoef je alleen maar te klikken en te lezen op: "dinsdag 10 mei 2016", "woensdag 11 mei 2016"


2016 de 3de mei: "Voor het eerst onderweg met Nikon Coolpix P 900"

De lente schuift nu snel door naar de zomer als we in Optielt rond de Alsberg wandelen. De natuur staat op barsten en het Hageland waar wandelingen kwistig in het landschap verspreid liggen en via knooppunten poepsimpel te verkennen zijn, toont dat in al zijn glorie. De nieuwe Nikon Coolpix P 900 van Tineke met zijn onwaarschijnlijke optisch zoombereik klikt er lustig op los.


2016 22 april: "Orquesta Tanguedia"

De de parterre van de stadsschouwburg te Mechelen zit niet helemaal vol en het balkon gaapt leeg naar beneden, maar wij zitten met een brede glimlach de tranen gelukzalig in de ogen te luisteren naar wondermooie muziek. Als blijk van dank voor zo'n mooie avond kopen we na de voorstelling nog 2 cd's als extra aanmoediging voor het Orquesta Tanguedia. Mercie.

Orquesta Tanguedia is in hart en nieren een Belgisch ensemble, dat zich ontwikkelt in het centrum van de Europese melting pot, recht in het oog van de storm. Uitgepuurde instrumentale muziek wordt afgewisseld met poëtische liederen in het Frans, Spaans en Nederlands. Het ensemble blijft trouw aan de tango en laat zich opnieuw inspireren door jazz, pop, chanson, wereldmuziek en klassiek. Een streepje pure muziek


2016 - 15, 16, 17 & 18 april: "Zannekin in Lampernisse"

Het Tanzaniaans reisreüniegezelschap houdt nog een laatste vertrekvergadering als voorbereiding op hun reis naar Java & Sumatra later op het jaar en ware het niet dat eigenlijk alles al in kannen en kruiken is, ze hadden veel minder tijd kunnen besteden aan de culinaire troeven van de Westhoek en dat zou spijtig geweest zijn. Lampernisse en "de Oude School", een uitstekend logeeradres trouwens, van waar je dwars door de weilanden zo goed als tot in Frankrijk kan kijken is een weekend lang onze knusse thuis. Zowel zonsopgang als zonsondergang ondervindt er weinig hinder van het landschap en ook de wind kan er naar hartelust de bewoners geselen of strelen.

Op de koer van de school worden we op zaterdag getrakteerd op beeldhouwers in actie, we doorkruisen het "Eetbaar Landschap" en proeven van streekproducten en ondanks het feit dat het juist nu weekend van het volkscafé is beperken we ons tot het degusteren van een uibundige Zannekin en een heerlijk Snoekbiertje want in de "Oude School" wacht nog ander lekkers. Uiteraard nemen we foto's om ze te delen met onze vrienden


2016 - 11 april: "Met natuurlijke goesting in Kobbegem"

Op dertien bunders wandelen we in de streek van de "Lambic" rond de brouwerij "Mort Subite". En alhoewel de brouwerij al in 1604 tekenen van leven gaf schuilt ze, via verschillende familiale tussenstappen en recent nog Alken - Maes, heden ten dage onder de vleugels van jawel Heineken. We kunnen het Heineken niet kwalijk nemen dat hij ook weet wat lekker is maar een gevoel van : "'t Is toch jammer..." kunnen we niet echt onderdrukken. Het landschap ontwaakt uit zijn winderslaap en in de hevige wind die over het Pajottenlandse plateau waait en waar het atomium glinsterend van uit het oosten over de horizon komt kijken, houden de eerste bloesems en bloemen mede dankzij een uitbundige zon zich kranig overeind. Wij doen dat ook. In de brouwerij van Kobbegem werken nog 5 mensen en ze leggen je graag uit hoe je pietjesbak speelt - de naam Mort Subite komt trouwens van een term gebruikt bij het pietjesbak spelen - en lambic brouwt. Mercie daarvoor.


2016 - 3 april: "Van Salvador tot Dali en toch naar Luik"

In het mooie station "Guillemins" van Luik loopt de tentoonstelling: "Van Salvador tot Dali" en met de trein ben je er zo... Het is daarenboven zondag en dan is er ook: "La Batte", de zondagmarkt langs de Maas waar zuiderse kruiden en geuren met elkaar welriekend wedijveren in een vrolijke strijd om de beste te zijn. Wandelen van het station naar de markt en terug via de vermaarde trapstraatjes om dan met Dali af te ronden, veel meer moet dat niet zijn op een zomerse zondag.

In het station loopt het vol met fotografen die het architecturale werk van de Spaanse architekt Santiago Calatrava naar hartelust vastleggen in megabites en dat doen wij ook en proberen af te ronden met drie haiku's.


2016 eind maart: "Samen in Plankendael"

Gewoon gezellig, alleen maar foto's.


2016 - tweeëntwintig maart


2016 maart: "de eerste warmteprikkels"

Genieten van de eerste warmteprikkels van het jaar, niet zo maar iets om aan voorbij gaan te gaan. De Kruisborrewandeling - we kiezen om niet in het centrum van Asse te vertrekken maar duiken de "Zavelput" in en parkeren in de schaduw van "Hof ten Eenhoorn" een voormalig hoevencomplex met bijhorende brouwerij - wordt ons eerste "wat verder weg van huis" uitstapje. Het hightech "Helinox" salon, recent uitgebreid met een heus salontafeltje en perfect passend in het dagrugzakje, wordt ten volle benut en bewijst zijn klasse, de lokale ambachtelijke geuze perfectioneert de dag.

Vlak naast het Kempisch Kanaal Dessel-Schoten heeft de natuur in Brecht de kleiputten van de steenbakkerijen van weleer terug heroverd. Natuurpunt beheert nu de "Kooldries" zeer tot genoegen van de kamsalamander die er goed kan leven. We wandelen er met vrienden en scherpen er onze eetlust want straks zijn er mosselen met frieten.


2015 Allerheiligen langs Oostendse kreken

Een Tanzaniaanse reünie brengt ons naar Oostende. Een hotelletje op de Groentemarkt midden op de meer dan zonnige Allerheiligenkermis en een onverwachte extra dag aan zee (merci Ingrid & Koen) met de mogelijkheid om er langs de net achter het centrum gelegen Oostendse kreken te wandelen maken er een meer dan schitterend weekend van. Het hinterland bood ons gul zijn allermooiste geheimen op een schoteltje aan. We hoefden alleen maar te klikken

De edele frituur "Marleen" serveerde des avonds heerlijke knapperig verse tongetjes in een uibundig West Vlaams gezelschap en Lena deed er op zondag nog een schepje bovenop en vertroetelde ons met Oostendse topgastronomie. We hoefden alleen maar te slikken.


2015 half september - half oktober: "Sulawezi & de Molukken"

Eén van de 17508 eilanden van Indonesië - 's werelds grootste eilandstaat, 250 miljoen inwoners, op 3 na het grootste land ter wereld met veruit de grootste moslimbevolking, dat boogvormig gespannen 5000 km lang links en rechts over de evenaar kronkelt - is Sulawesi. Sulawesi zelf ook niet zo klein herbergt op zijn 175000 km² ( 6 x België) ruim 15 miljoen inwoners. In vergelijking met Sumatra, Java en Bali komen relatief weinig toeristen naar het vroegere Celebes. Zij die er dan toch arriveren komen om te duiken of te mountainbiken, waardoor je er als gewone reiziger vaak dagenlang geen andere Westerling tegen komt. De meeste bezoekers trekken dan (ook wij) naar het centrale bergachtige ongerepte oerwoud en zijn Toraja-cultuur vermaard om zijn bijzondere architectuur, zijn begrafeniscultus en zijn koffie.

De Bajau in het zuidoosten, zeenomaden, die zo goed als volledig op zee wonen en leven van wat het duiken op schelpdieren en zeekomkommers opbrengt, moeten het stellen met een pak minder toeristische interesse en wat we van de Molukken - 1027 eilanden waarvan de helft bewoond met een klein 2 miljoen mensen op een oppervlakte van zo goed als 2 x België - de zgn provincie van de 1000 eilanden, mogen verwachten is niet zo heel duidelijk want informatie over dit gebied blijft eerder schaars. Het reisplan van "Van Verre" dat echter ontmoetingen belooft met de op de Papoea trekkende Alfuren in logementen of "home staying" beoordeeld met 0,5* maar wel met een 5* uitzicht vaak in huizen op palen al of niet in de zee, klinkt in ieder geval heel verleidelijk. Hoe het was? Kijk en lees.


2015 eind oogst: "Am Obersee"

Bijna op één jaar na 50 jaar vriendinnen. Een geluidsbel van herinneringen trekt door het Eifelwoud en langs de boorden van de Obersee en verjaagt met groot gemak de mogelijks te spotten lokale dierengemeenschap tot ver buiten het normale gezichtsbereik. Als mannen des avonds "am den tisch" aanstalten maken om ook hun gezellig steentje bij te dragen en galmend "Erika" aan heffen, worden ze vermanend op de vingers getikt. Ze begrijpen er niets van.

Naast de decibels zijn er gelukkig ook nog megabites.


2015 augustus week één: "Wandelen met vliegtuigen"

Een week met de kleinkinderen in hartje zomer, ook een avontuur om u tegen te zeggen. gelukkig konden we ze verbazen met Plankendael, de Verbeke Foundation, maar vooral met een vliegtuigwandeling vertrekkende vanuit Erps-Kwerps.

We zagen ze vliegen en we keken er naar.


2015 eind juni - begin juli: "Met vrienden in Toscane (deel 2)"

Eén week in 2014 was duidelijk niet genoeg. Toen er nog ruimte bleek te zijn voor een extra week in juli, nadat er al 1 week in juni was besproken, volstond één (1) e-maiberichtje: "Ja of neen?" en binnen het uur: "Ja!" was alles geregeld. Het zijn er deze keer dus joepie twee (2) geworden in "Casa Nonna Lamporecchio (Pistoia), midden in de driehoek Pisa, Luca en Firenze en alle 3 vlot met de trein bereikbaar vanuit Pistoia. De foto's vertellen wel iets maar dan had je, tutto da il casa, de pasta vonhole, de scalamani con limone, de polo alla cacciatona, de pizza da Vinci, de scalopine Toscana, de pizza margherita, 4 staggione, capriciosa, verdure, soliccia, fromagio, en proscecitto, de pasta fundi portini, de porcitto arroso, de coniglio alla cacciatore, de bruchetta fegato di coniglio, de fiori di zucchine ripieri, de bistecca Fiorentina, de spaghetti con pictadure maiale, de ricotta mirtillo, de quinche gorgonzola, de cotelet alla Milanese, de spaghetti tartufo, de pollo alla vernaccia, de masselo al forna con spada, de tiramisu alla Lotus, de pasta con pommodori e basilico, de lasagna alla Clementina, en de virtello tomato moeten proeven. En oeps we dronken er, niet te vergeten, Prosecco Villa Grande, Prosecco Leonardo, Doppio Malto Rossa, Birra Moretti Italia & alla Toscona, Birra Brunz, Doppio Malto Chiara, vino bianco Da Vinci, Nicosia Grillo, Libicocco Toscana, Astone Chianti Classico, Montepulciano D'Abruzzo, Bianco della Valdiniecole, Villa Caprarceccio en Pino Grigio Da Vinci bij en meer moet dat volgens ons niet zijn.


2015 eind mei: "Met de familie in Hodister"

Stel je een boerengat voor en vermenigvuldig dat met minstens 10 en je kan bij benadering voelen hoe het gesteld is in Hodister op amper 6 km van La Roche. De landschappen zijn er prachtig, daar zorgt de diep ingesneden breed sierlijk meanderende ourthe voor en weg van alle drukte zonder al te veel plannen is de familie in de grote tuin van "le vieux marché" een in verval zijnde langgeleden gerestaureerde hoeve op zijn best. Manon (7 j.)vertelt er verhalen die steevast beginnen met: "De mama was bezig in de keuken, de kindjes speelden in de tuin en papa was druk in de weer met zich te onspannen..." Hoeveel wijsheid mag je van een zevenjarige verwachten? Ondanks de weerbarstige weersvoorspellingen was het prachtig weer en niets moest, alles mocht, "simple comme bonjours" Foto's? Natuurlijk!


2015 half mei: "Weizen in Westerwald"

"Goede drinkers ja ok, maar fit blijven hoor! U was sympathieke gasten...." staat er op de rekening als we zondagmorgen rond 10:00 a.m. uitchecken in "Birkenhof" een familiaal hotel in Atzelgift. Beter hadden we het zelf niet kunnen formuleren. 3 dagen wandelden we langs delen van de prachtige Westerwaldsteig en ondanks de sombere weersvooruitzichten was het er prachtig weer. "(de foto's)".


2015 april: "Wij weg naar Waimes"

Het wonder is weer geschied, met zijn zessen, 46+ vrienden van een langegeleden Afrikaanse Jokerreis, verzamelen we voor de ?ste keer in "Serenity" een prachtig en mooi gelegen landhuis in de Oostkantons. Tafelen, een stralende zon, een wandelingetje, wat bijpraten en denken aan onze volgende plannen. De 2 weken Toscane zijn niet eens zo veraf meer, maar dat vinden we niet erg. Ook het vorig jaar geopperde verlangen om in 2016 gezamelijk een Indonesiëreis te maken leeft nog steeds. De uitstappen krijgen hoe langer hoe meer serieuze proporties. Als iedereen defenitief op pensioen is gaan we zeker op wereldreis. En of het plezant was? Daarvoor moet je "klikken".


2015 februari - maart: "Cuba Libre"

Cuba, is een etnische smeltkroes ontstaan uit de uitgestorven Taino-indianen , Spaanse veroveraars, Afrikaanse slaven, Franse en Noord Amerikaanse planters en Chinese contractwerkers. Eén ding hebben ze allemaal wellicht gemeen: " Ze zijn met de boot gekomen." De huidige Cubanen zijn meesters in de kunst om ondanks alle tegenslagen toch van het leven te genieten. Orkanen of economische boycots lijken hen niet te storen en worden in een sfeer van heerlijk geurende kronkelende sigarenrook ondersteund door sprankelend frisse mojito's en het ritme van de altijd aanwezige buena vista muziek op een hoopje gelachen. Oude bolides, de sfeer van eeuwige revolutie, verleidelijke haast uitdagende vrouwen maar ook een ongelooflijke solidariteit, kleuren daarenboven de straten onbegrensd fotogeniek. Cuba is het Mekka voor zij die graag fotograferen, zoveel is zeker.

Met een alfabetiseringsgraad van 99,8 %, een kindersterfte dat lager ligt dan in sommige zgn. ontwikkelde landen en een gemiddelde levensverwachting van 78,3 jaar waarmee het beter scoort dan de VS voel je aan dat op de één of andere manier het toch prettig moet zijn om in Cuba te leven? Maar is dat wel zo? Bovendien is Cuba het enige land ter wereld dat aan de WWF - definitie van duurzame ontwikkeling voldoet. De ecologische voetafdruk is er minder dan 1,8 hectare/hoofd van de bevolking, de menselijke ontwikkelingsindex is er 0,8 wat ondanks de lage inkomensindex die voor 1/3 de in de berekening mee speelt een erg hoge score is. Het eiland is een goed voorbeeld van het samengaan van contrasterende elementen. Afro-Cubaanse goden en een atheïstische staatsdoctrine, een schaarste-economie en luxehotels, zwoele briesjes en orkanen, Russische reserve onderdelen in Amerikaanse oldtimers, lonen in peso's en luxe tegen deviezen, lege winkels maar een florerende zwarte markt... Dit dagelijks en vaak weinig dromerig bestaan - volgens Zoé Valdés het dagelijkse niets op een een eiland dat een paradijs zou kunnen zijn - blijft voor Cubanen alleen maar dragelijk en leefbaar dank zij hun onverwoestbare humor, hun onbegrensde fantasie en hun zeer sterke overlevingsdrang. Vier weken reisden we met een huurwagen van oost naar west dwars door het binnenland, soms langs een beukende helblauwe oceaan alsof Cuba wou laten zien hoe het kan en zal blijven bestaan, 3200 km - 50% tameijk goed bereidbaar, 40 % putten trachten te vermijden en 10 % eigenlijk niet te doen - drie lekke banden, vele verhalen en nog meer "fotomateriaal".


2014 november: "Onder de indruk van Chatham County Line"

Ieder jaar nemen we naast een abonnement bij "Moonbeat" ook nog een aanzienlijke aantal muzikale voorstellingen mee uit het ruime aanbod van het "Culturele Centrum Mechelen". Bij 50 % van die voorstellingen kiezen we voor ons onbekende artiesten waarvan de beschrijving in de programmatie op één of andere manier erg verleidelijk klinkt. Wanneer één van die onbekenden ons overdonderd dan maken we daar hier ook graag plaats voor.

Chatham County Line toert voor een 4de maal door Europa, blijkbaar zijn ze dan toch niet zo onbekend als we dachten en in hun voorprogramma plaatsten ze "Mandolin Orange"... We zaten 2 uur op het puntje van onze stoel en laten jullie graag meegenieten van enkele liedjes. ("song 1", "song 2", "song 3" en "song 4")


2014 oktober: "Sri Lanka met JOKER 46+"

Sri Lanka, een perfecte introductie voor Indië, omdat het klein, veel minder druk en daardoor veel overzichtelijker is? We zijn benieuwd. We overwegen de voor- en nadelen van reizen in groep of met z'n tweeën en kiezen uiteindelijk voor een groepsreis met Joker 46+ omdat Jenny het zo aanstekelijk voorstelde, "de brochure" ons boeide en we uiteraard nog steeds veel sympathie voelen voor de Jokerorganisatie die ons op weg zette om er af en toe op uit te trekken langs niet al te platgelopen toeristische routes en meer oog te hebben voor het dagdagelijkse leven dan voor de overbevolkte trekpleisters.

Dat Sri Lanka, het vroegere Ceylon, momenteel en wellicht ook door de heersende vrede die er sinds 2009 hersteld is, goed in de toeristische markt ligt wordt al meteen duidelijk. De 3 Joker-avontuurreizen en de 46+ variant zijn, als we twee maanden voor het vertrek de brochure nog maar eens keer online checken, volgeboekt. Dat zegt genoeg. Nochtans blijft het vraagstuk Tamil-autonomie onopgelost en is de huidige bloei van de toeristische sector helemaal geen teken van herstel. Structurele economische problemen worden helemaal niet aangepakt. De meeste Sri Lankanen lijken zich te schikken onder de huidige quasi dictatuur van de familie Rajapakse waarvan Mahinda sinds 2005 de president is. Een prijs die ze lijken te willen betalen in ruil voor een beetje vrede en stabiliteit. De vreemde wet die na de tsunami van 2004 ogenschijnlijk voor de veiligheid van de lokale bevolking werd ingevoerd en die nederzettingen verbiedt op een afstand dichter dan 100 meter van de vloedlijn heeft alleen maar de bouw van grote toeristische hotels vlak bij de zee gestimuleerd en vele vissers van hun broodwinning beroofd. De bevolking is supervriendelijk en smeekt haast om te mogen gefotografeerd te worden, wat we dan ook deden met als resultaat "tonnen beeldmateriaal". Ook onze "medereizigers" registreerden we digitaal om ze nooit meer te vergeten. Een snel overzicht van de gebeurtenissen vind je in het "fotoreisdagboek"


2014 september: "Op een kasteel in de vallei van de Somme

We missen weliswaar de vertrekvergadering van JOKER voor de nakende Sri Lanka reis die in oktober door gaat, maar: "Au coeur de la vallé de la Trie, a quelques kilomètres de La Baie de Somme, "le Manoir de Chaussoy" bordé de prés et de bois, est un havre de paix. Cet environnement calme mêlé à une rénovation appliqués, donne à cette demeure du 18ème sciècle la facilité d'accueillir et de choyer ceux qui la découvrent. Le manoir et ces dépendances ont été" rénovés pour vous offrir 3 chambres d'hôtes de charme et une table d'hôtes gastronomique." dat kan toch ook wel tellen. "Een sfeerbeeld".

Twee wandelkaftjes allebei bestaande uit erg handige los te gebruiken wandelkaartjes + beschrijving, respectievelijk met 38 streekverkenningen gaande van 5 tot 20 km in de ruime omgeving van Abeville en 14 wandelingen in "Sites Naturels" en veel korter van afstand - sommige slechts 1,5 km - vormen de basis voor ons verblijf in Toeufles. Het dorp van minder dan 300 inwoners, een aantal dat tergend traag blijft afnemen, is vooral bekend om zijn 6 "Croix en tuf", een typisch streekverschijnsel. In totaal zouden er in de buurt nog een 50-tal overblijven en ze worden dan ook met de nodige égards gekoesterd.


2014 augustus: "Met 7 aan de tafel op een boot"

In Diksmuide banen we ons een weg door een paar duizend wandelaars die de laatste dag van "De Vierdaagse van de IJzer" er hebben op zitten en maken in het begijnhof kennis met "Sofie" die hier samen met 16 andere mensen - ook met een verstandelijke handicap - een mooie thuisbasis heeft gevonden. Na het aperitief en de knuffels "met vrienden" die langer duren dan ooit tevoren omdat het weer oh zo lang geleden is, wandelen we langs "3 grachten" en ronden af met een traditionele boerenomelet à la Rita die op een boot en mogelijks ook door de jaren ervaring alsmaar beter smaakt.

Op zaterdag knopen we enkele punten van het wandelnetwerk "IJzervallei" aan elkaar en gaan langs bij "Jules De Strooper" en eten als een varken in "Het Hof van Commerce" te Stavele. Des zondags blijven we in (de) Vrede hangen in West Vleteren, maar halen na de "Sixtuswandeling" nog net op tijd "The Last Post" in Ieper. In Kortrijk, het is dan al dinsdag, gaan we langs bij Jenny & Geert en nemen "de draadvis" een prachtig aquarelwerkje mee naar Mechelen. "Klik".


2014 juli: "Familiaal uitwaaien in Zeeland"

Met z'n allen in een bungalow, het tropisch zwembad vlak voor de deur en wat verder een jachthaven, en de prachtige Zeelandse kustlijn waar pitoreske dorpjes achter de duinenrand de kustlijn niet bezoedelen... Meer dan voldoende om 10 dagen op adem te komen.

Striemende wind en regen maakten het "beeld" alleen maar mooier.


2014 juni: "Met vrienden in Toscane"

Alhoewel we op reis naar Toscane, om er met vrienden uit een langgeleden Jokerverleden 1 week genietend door te zakken zoals het 46+ers past, al slenterend - 5 dagen op en in 5 dagen terug - haast langer in Frankrijk verbleven dan in Italië, was het weerzien van de vrienden weer geweldig.

België plaatste zich op de wereldbeker voetbal in Brazilië voor de knockoutronde maar in Italië werd het bijzonder stil. Vanuit de keuken dwarrelden in onze riante villa de heerlijkste geuren naar de living en via de open tuindeur de heuvels in. Onderweg ontdekte wijn- en grappaflessen gaven hun geheimen prijs en Toscane kreeg Bourgondische trekjes wat het niet echt nodig heeft, maar toch. Kijken kan "hier", ruiken voorlopig nog niet.


2014 mei: "Vier dagen Eifel en vijf liter weissen in een vaatje"

De Eifel blijft ons telkens weer verleiden om er enkele dagen te samen met vrienden te genieten. Het Waldgasthof ontving er ons voor de tweede maal met open armen, "megabites en pixels" registreerdende feilloos de sfeer.


2014 april: "Familiereünie langs 'La Doyenne'"

In Hubermont waar de huizen wel een nummer hebben maar geen straatnaam en golvende weiden vol paardebloemen pretentieloos de fel gekleurde glooiende koolzaadpercelen trachten te overtreffen staat boven op een heuvel "Le Clos de Rosa" een vakantiehuis met plaats voor 12 personen. Prima voor een korte familiale break dachten Katrien en An en ze hadden gelijk. We voelden er ons als "les doyennes" ("La Doyenne" wil eigenlijk ouderdomsdeken zeggen) heerlijk op onze plaats

en genoten met volle teugen. Zelfs Omer, de hond van Wim en Katrien die niet eens zolang na aankomst spontaan werd opgenomen in de dorpsdroedel die vrolijk vrank en vooral o zo vrij druk converserend, snuffelend en kwispelend langs alle huizen trok, beleefde de tijd van zijn leven. "Sprekende beelden" nestelden zich voor altijd warm in ons geheugen. We riepen "en bloc": "Courage et bonne chance!!" als 6 koplopers en een kwartier later het lang gerekte peleton voor de 100 ste keer (La Doyenne) over de top van de eerste beklimming van de dag, "Côte de La Roche-en-Ardenne" trok. We herkenden geen enkele renner maar we waren er wel bij.


2014 maart: "Madeira"

Betoverend en vooral lekker tropisch fruit - de milde anona, de ananasbanaan, de tomaatmaracuja, de banaanmaracuja, de kleine aromatische banaan - de bloemenweelde en uiteraard de Madeirawijn van jong naar oud van zoet naar droog met tussendoor een lokale poncha - meer dan voldoende rum met meestal citroen (ook ander fruit is een mogelijkheid) en sterk gezoet met honing - en dit alles in een spectaculair haast dramatisch vulkanisch landschap overgoten met veel zon, het is niet voor niets dat dit eiland een supertoeristische bestemming is.

Het verschil tussen het warme zonnige zuiden en de 20 km meer naar het noorden sombere noordkant is verbazend. Het deed ons wat denken aan een windzeil dat je neerzet op het strand waar achter je lekker kan schuilen en genieten van de zon terwijl de windzijde winderig koud en zelfs onaangenaam kan zijn. Heb je in het noorden kou rij dan 20 km zuidwaarts en je verbrandt er in de zon. We wandelden langs levada's, stonden op de Pico Ruivo op het hoogste puntje van Madeira op 1861 meter boven de wolken en doorkruisten in Queimadas een heus sprookjesbos behangen met langharige grijsgroene mossen zoals je op de "foto's" kan zien.


2014 januari - februari : "Mijn land schoon land"

In januari en februari flirten we in putteke winter met de lente langs Vlaamse wegen die niet eens zo ver van onze voordeur verwijderd liggen en ploeteren er langs schitterende locaties door een wonderlijk landschap in een land dat het onze is. De Pikhakendonkwandeling te Hever waar je vlak achter de kerk en de oude pastorij over de Dambeek onmiddellijk de natuur in duikt, de Ronsdonkwandeling in Boortmeerbeek door het natuurgebied Meerbeeden, de Kunstdorpwandeling die vetrekt in Wakkerzele dat als het ware wordt omringd en beschermd door heerlijke kinderkopjes en voert langs de "Antitankgracht" zowel natuurdomein als geklasseerd monument, de Mollekensbergwandeling in Winksele die loopt langs het gelijknamige park en via de hippiegemeenschap van de "De Berenklauw" in de schaduw van de E 314 terug naar zijn startplaats komt, de Aert van Beethovenwandeling van Relst (Kampenhout) waar het kasteel Ten Opstal, de villa Franciscus-Xaverius, het kasteel Ter Loonst en de sluis van Kampenhout-Sas - ook al een beschermd monument - op het kanaal Leuven-Dijle de blikvangers zijn, en natuurlijk de wat verder gelegen 5 eikenwandeling in het Meerdaalwoud waar reeën zich niet veel aantrekken van de zondagse joggers, of de prachtige Gobbelsrodewandeling langs wandelknooppunten van het Hagelandse Heuvels netwerk, allemaal verhelderende stukjes Vlaanderen die perfect passen in deze zachte winter en zorgen voor een frisse neus.


2013 oktober 26 - november 17: "Marokko in 3000 km"

Marokko is wellicht het belangrijkste land van de Maghreb, het noordelijkste deel van Afrika waar ook Algerije, Tunesië, Libië, Mauritanië deel van uit maken en waar vroeger tijdens de Islamitische bezetting zelfs Spanje bijbehoorde. In het Arabisch betekent Al-Maghrib Marokko. Magrhib wil dan weer zeggen: Land waar de zon ondergaat" of tov van Saoedi-Arabië het westen. Geprangd tussen Afrika en Europa, tussen islam en christendom is het een mengelmoes van culturen. "Dades reizen" maakte de planning, boekte de riads, de vluchten, de auto en wij reden in een grote lus van Cassablanca tot Chefchaouen in het noorden, Agadir in het zuiden en terug noordwaart via de kust naar Marrakech en onderweg namen we "foto's". Bijzondere ervaringen bewaren we deze keer in een sfeerfotodagboek van weinig tekst en meer beeld. ("1", "2", "3",...


2013 eind september: "Een streepje Eifel en een glaasje Moezel"

In het "Waldgasthof", waar elke morgen reeën even langslopen, logeren we met z'n zessen midden in de natuur en Karl Veit is zo vriendelijk ons om ons uitgebreid van zijn arbeid te laten proeven. Hij weet wel waarom.


2013 augustus 07 - september 10: "Op expeditie in Congo"

Al van de eerste dag nestelt er zich in mijn hoofd een tekst uit een liedje van Herman Van Veen: "Is dit een grap of om te huilen?" en het zal daar heel de reis en wellicht ook nog lange tijd nadien blijven gonzen. "Is er iemand die dit begrijpt?" voegen we er als vanzelfsprekend aan toe. Met papieren vol stempels van de nationale veiligheidsdienst, de emigratiedienst en wie weet nog hoeveel andere instanties en al of niet voorzien van een toelating om te fotograferen, banen we ons moeizaam en driedubbel gecontroleerd een weg door Congo. Congo is geen toeristisch land laat dat duidelijk zijn en het doet ook geen moeite om dat te veranderen wat gezien zijn mogelijkheden een spijtige zaak is vooral voor de lokale bevolking. Duldt men hier geen pottenkijkers of is men zich niet bewust van wat een goede toeristische infrastructuur kan betekenen? Wie zal het zeggen? Authentiek is Congo in ieder geval en elke dag ook anders want de stemming kan snel omslaan, wat vandaag nog kan is morgen wellicht onmogelijk of omgekeerd. Verhalen uit Congo en "Congolese foto's" brengen wellicht wat meer duidelijkheid maar of dat morgen of de dag nadien ook nog zo zal zijn, we vragen het ons af.


2013 juli: "Charente-Maritime" om de zomer mee te beginnen

De zomer inflaneren bij onze zuiderburen is altijd iets om naar uit te kijken, een goede gewoonte dient gerespecteerd te worden. Ook dit jaar in 2013 en "la Roulott' Inn" op de rand van Bretagne in de Mayenne , een streek die ons enorm goed bevalt zo dat we plannen maken om er eens een langere tijd te verblijven, en "Le Prieuré de la Fayolle" in de Charente-Maritime brengen ons alvast in de juiste "mood".

Het "fotoalbum" zegt meer dan voldoende maar er is nog zo veel meer om van te genieten. Een lekkere "banette" om maar iets te zeggen, de oorverdovende stilte van de Mayenne: "Ah oui, c'est la campagne ici..." en orchideeën die ons omringen terwijl de Seine zich panoramisch in bochten wringt, en we in een perfekt romantisch gerestaureerde "Roulotte" slapen terwijl 2 ezels in de aanpalende pelouse de wacht houden en we nog maar 1 dag weg zijn. De goede zorgen van Marie Jo, mmm, lekker en Didier met zijn gigantische kennis van de streek en veel goede raad. Onze avondlijke gesprekken aan het "diner" tot bijna middernacht en Frieda en Herman die we danken voor de gezelligheid en het luisteren naar weeral een verhaal uit één of ander ver land dat, niets aan te doen, weeral eens naar buiten borrelt. Panaché farcis eten (3 palourdes, 3 clams en 3 huitres) en als dessert 1 portie "moules a eclade" midden in "le parc des huitres" op de landstrook "La Cayenne". Een bezoek brengen aan "L'Ansinerie du Baudet du Poitou" in Dampierre-sur-Boutonne waar onze jonge bijzonder gemotiveerde jonge gids rood tot achter zijn oren wordt als we hem 5 euro toestoppen omdat zijn verhaal gewoon bijzonder is. Gaan zwemmen op het "Pointe Espangolle" in een meer dan bruisende zee en er logeren op aanbeveling van Didier in "Les Grandes Maisons" - "et bien merci..." Een goede gewoonte dient inderdaad gerespecteerd te worden.


2013 juni: "Een tussendoortje in La Baie de la Canche"

Moules de Bouchot als aperitiefhapje, asperges à la Clementine, goed gezelschap en een flesje bij de hand na stevige wandelingen zoals: "le sentier de Rombly", "le sentier de la terre à cloque" en "extra muros" in Montreuil terwijl de zon eindelijk warm ondergaat, dat kregen we voorgeschoteld in "La Baie de la Canche". Als extra reden we in het mondaine Le Touquet op de paardjesmolen terug naar huis "om het nooit meer te vergeten"."Quand le dernier arbre aura été abattu, quand la dernière rivière aura été empoisonnée, quand le dernier poison aura été péché, alors on saura que l'argent ne se mange pas." We danken Geronimo voor zijn wijze woorden die in het prachtig geïllustreerde culinaire boekje: "Une idée originale - Promenade Gourmande" van Dominique Gall als intro werden naar voren geschoven.


2013 half mei: "In Olloy-sur-Viroin valt altijd wel iets te beleven"

Bubbels als aperitief, asperges à volontée met een overdosis aan Noordzee garnalen en kruiden uit de tuin, een stoomtrein puft door 3 valleien, rabarbertaart valt uit de kast, de mayonaise wordt met de hand vers gemaakt want we hebben de tijd en gedachten gaan naar "la bella Italia" en 2014. De reünies van een groepje Joker 46 + reizigers uit Tanzania krijgen stilaan legendarische proporties, maar dat vinden we niet erg, we nemen er zelfs "foto's" van


2013 eind april - begin mei: "New York - where we never slept" (of toch niet veel)

"The Big Apple" - niet echt duidelijk waar de naam vandaan komt maar dat er link bestaat met "iets wat verleidelijk is" of "iets om in te bijten" daarover is men het eens - is de grootste stad en ook de veiligste grote stad van de V.S. Tien miljoen mensen op 800 km², 5 boroughs of stadsdelen: The Bronx, Brooklyn, waar wij een onderkomen hebben gevonden in het "New York Loft Hostel", Manhattan, Queens en Staten Island, straten die van noord naar zuid lopen noemt men er "avenues", lopen ze van oost naar west dan zijn het gewoon "streets", ga je in Manhattan zuidwaarts dan ga je "downtown", ga je naar het noorden dan is dat "uptown", de drukte is er zowel boven als onder grond haast nooit weg : "The city that never sleeps" niets is minder waar.

Wegens uitverkocht bij Joker 46+ werd in 10 seconden op de landencocktail beslist om er dan maar met z"n vieren (Nadia, Jenny, Tineke en Eddy) op eigen houtje naar toe te gaan. Al bij de planning werd duidelijk dat 9 dagen niets of bitter weinig voorstelt om deze stad te verkennen. Alleen al het samenbrengen van de 4 lijstjes met persoonlijke voorkeur was ruim voldoende om er minstens 3 weken te verblijven. New York is, en dat voel je meteen als je de eerste de beste reisgids openslaat, een stad met onbeperkte mogelijkheden: musea, mode, kunst, gastronomie, muziek, theater, van retro tot baanbrekend vernieuwend, sportmanifestaties, een eeuwig durende kermis, zelfs natuur en stranden, het staat allemaal op de teller bovenop een noemer van bijwijlen keihard geld verdienen, maar ook van vrijheid, openheid en vriendelijkheid. We kunnen ons best voorstellen dat je hier in dit drukke centrum van de wereld je hart kan verliezen, maar dat deden we ondanks het goede gezelschap, een heerlijke rit met de fiets door Central Park, een tocht met een oude zeilboot langs het vrijheidsbeeld, een avondje baseball in het Yankeestadium, een verbluffende jazzavond in de wereldvermaarde "Blue Note", de indrukwekkende memorial 9/11 - site, heerlijke locale "Owneys" Brooklynrum, de schare van schitterende "walking by" artiesten in de de metro en de vaak confronterende oprechte directheid van de New Yorkers net niet. We zullen nog eens moeten terug gaan. Impressies genoeg en naar waar je je fototoestel ook richt er komt altijd wel iets voor de lens te voorschijn dat dit bevestigt en de moeite waard is "als beeld" te registreren. Wil je meer te weten komen hoe het ons verging dan kan je dat vinden in ons dagboek.


2013 februari "Suriname en terug via Curaçao"

Algemeen staat Canada bekent als het land met de grootste diversiteit, maar als je diversiteit zou kunnen uitdrukken in een eenheid per vierkante meter dan is volgens ons Suriname ontegensprekelijk de absolute winnaar. Nergens ter wereld vind je een moskee naast een synagoge en wat verder achter de hoek een kerk, een Chinese winkel met daarnaast een hindoetempel. De herkomst van de slechts 0,5 miljoen Surinamers en hoe die met elkaar in wederzijds respect en waardering zijn vermengd is indrukwekkend. Je vindt in het land immigranten uit India, Hindoestanen, Javanen, Chinezen, Libanezen, creolen, marrons (gevluchte plantageslaven), joden, boeroes (afstammelingen van Nederlandse boeren), indianen, noem maar op, allemaal nog eens met elkaar vermengd tot niet meer uit elkaar te halen “moksi’s” (de gemengden) waarvan het aantal voortdurend toeneemt. Iemand met een lichte huidskleur, groene ogen, kroeshaar en spleetogen, het kan in Suriname. Dit alles heeft er toe geleid dat deze diversiteit ook is terug te vinden in nationale feestdagen zoals het Idul Fitre (Islamitische suikerfeest), het Holi Pagwa (een Hindoestaans feest) en uiteraard ons Kerstmis met een welgemeende broederlijkheid als gevolg.

In het Nederlands eten bestellen, de weg vragen of een boeiend gesprek voeren dat is perfect mogelijk in Suriname, maar natuurlijk zeggen beelden veel meer dan taal ooit kan uitdrukken, het "foto-album" is er het bewijs van. Toch laten 14 dagen puur natuur, af en toe gegeseld door gelukkig warme krachtige stortbuien en dan weer opgewarmd door een overdosis zonneschijn op een locatie compleet weg van de wereld waar het strand zich op enkele seconden van donkergrijs tot spierwit herschikt, geen mens onberoerd. Een "haiku-strip" borrelt naar buiten met een dagboek in zijn spoor. Met plezier en ter appreciatie en ook omdat je als reisamabasadeur van "METS travel & tours" een mooi boek kan verdienen met het plaatsen van een link op je website, plaatsen we hier met een dikke proficiat voor de organisatie de link naar www.surinamevacations.com


2012 eind oktober "Indian Summer in de Eifel"

De gastvrije Eifel is nogmaals bereid om ons te onvangen. We snuiven er lijntjes natuur en vriendschap op, om met gemak de feestdagen door te komen.


2012 van 5 september tot 12 oktober "Op het rode eiland Madagaskar"

De eerste Malagasj die we ontmoeten is vrouwelijk, jong, mooi, erg vriendelijk en wellicht de enige aanwezige in de achter automatische tralies verschanste riante ambassade van Madagaskar. Met weemoedige blik waarin duidelijk de mengeling van zwarte en gele roots herkenbaar zijn brengt ze voor ons "vazaha's" zoals vreemdelingen in haar land genoemd worden, op Afrikaans ritme de administratieve afwikkeling voor een 90 dagen visa op gang. Als de poort achter ons terug in het slot klikt kijkt ze "de vazaha's" die naar een mooi tropisch land vertrekken, diep in gedachten verzonken vanuit haar niet voor zonnestralen bereikbare bureeltje nog lang achterna.

Het reisplan in samenspraak en erg professioneel samengesteld door Jambo Safari Club is alvast veel belovend, de belangrijkste feiten van het land hebben we binnen handbereik, voor endemische lemuren, kikkers en orchideeën is spotten 100 % zekerheid, voor aye-ayes daarentegen 99,99 % onzekerheid. Alleen nu nog vertrekken en kijken of dat wel klopt. Voor een snel fotografisch overzicht is er het "bezochte-plaatsen-album", voor meer details is er een dagboek en een foto-album.

Met rechtsteekse linken kan je ook kijken waar we achtereenvolgens verbleven en dat is in: "La varangue" in Antanarivo, "Bohara Village" op Ile Sainte Marie (Nosy Bohara), "Bush House" aan het Ampitabe meer, "Vakôna Forest Lodge" aan de rand van Mantadia NP niet ver van Andasibe Village, de "Mananara Lodge" in Anjozorobe Forest, het "Hotel Couleur Cafe" van Antsirabe, "Tsara Camp" in de ongeveer gelijknamige Tsaranoro-vallei, de "Isalo Ranch" vlakbij Ranohira en het drukst bezochte NP Isalo,op het strand van Ifaty in de buurt van Tuliar in "Les Dunes d'Ifaty", het "Hotel Suarez" in Anstsiranana, de "Nature Lodge" aan de poort van het park "La Montagne d'Ambre", we hebben er een geweldig uitzicht, in "Le Relais d' Ankarana", recht tegenover het NP dat langs de RN 6 ligt, op het piepkleine eilandje Nosy Komba in "Le Jardin Vanille", in de grote luxe van het "Palissandre Coast Ouest" van Morondava en tenslotte in "L'Olympe de Bemaraha" om er de gelijknamige Tsingy te verkennen. Nog meer sfeer opsnuiven kan met de vimeofilmpjes Madagaskar, Andasibe National Parc en Tsingy de Bemaraha, maar ook op youtube vind je mooie beelden van bv NP Montagne d'Ambre en les Tsingys Rouges,

2012 begin augustus: "Op, in en langs Le Marais Audomarois"

Bollezeele, Wormhout, Hondschoote, Rattekot, Galghouck, Wulverdinghe, Frankrijk wil maar niet Frans worden als we via kleine sluipweggetjes richting Sint Omaars rijden. "La Ferme Des Saules" in Millam, 10 km ten noorden van Sint Omaars, "chambres d'hôtes de charme" en mogelijks ook "table d'hôtes" maar dat is nog niet zeker omdat: "la table d'hôtes se fera sous réserve que d'autres hôtes se joignent...", is voor vier dagen het vertrekpunt van onze plannen.

In Sint-Omer of Sint-Omaars, stad waar "Vlaamse Leeuwen" thuis zijn, waar je op met bloemenmotieven versierde vloertegels uit de 12 de eeuw naar een kruisafneming van Peter Paul Rubens kan kijken, waar de indrukwekkende ruïnes van de abdij van Sint-Bertinus je als bij toeval overvallen, stad ook omsingeld door bloemkoolvelden en hun zo typische geur, slaan we in het "Office du Tourisme" voor meer dan 4 dagen informatie op. Wandelend verkennen we het binnenland en genieten op amper 20 km van de zee van op heuveltoppen die met gemak 200 m hoogte halen van mooie landschappen. In "Le Marais" en ondanks een meegekregen geplastificeerde detailkaart is het oppassen geblazen om met de kano in de wirwar van riviertjes en beken niet te verdwalen, maar een overdosis natuur is gegarandeerd. (foto-album)


2012 begin juli:"Een stukje zomer (à la Flamande) plukken in de Lot"

In 2 dagen richting Lot, er 4 dagen puur Vlaams genieten met Franse ingrediënten op z'n Belgisch tot in de puntjes verzorgd en dan terug in 2 dagen naar huis. Dat is het plan.

Eerste halte Auxerre met een overnachting in "les Brions" niet ver van het centrum van Tonerre en dan in één ruk naar Fontanes 10 km zuidwest van Cahors. We overschrijden gezwind onze normale maximum van 400 km/dag maar in "l' Isle Basse", een zeer mooie maar vooral warme table d'hotes gerund door Bart & Christof, wil je zo snel mogelijk zijn. We verblijven er 4 dagen en tafelen elke dag met veel plezier vooral Vlaams en in het bijzonder gastronomisch tot bijna middernacht. Ook in Frankrijk heeft de zomer last om door te breken, maar het regent niet en om te wandelen is het "à point". Op de terugweg bezoeken we een oude bekende in Masangis en zondigen tegen onze reisregel om nooit 2 X op te zelfde locatie te logeren. Aan "Carpe Diem" kan je dan ook moeilijk weerstaan. Een trip om nooit te vergeten maar voor de zekerheid nemen we er toch maar foto's van.


2012 eind juni: "Zowaar één zomerse dag"

Daar waar de eerste Pajottenlandse hellingen richting zuiden beginnen te glooien, net buiten het bereik van de langgerekte vroegste Brusselse ochtendschaduw, verkennen we vanuit Krokegem het Karvaalbos. Het twijfelende bladerdak ritselt fel warm licht door tot op de picnic en knipoogt: "Het wordt zomer..."


2012 april, mei, juni:"4 X kortweg"

Vriendschapsbanden gesmeed enkele jaren geleden in Tanzania worden in een "alleskannietsmoetsfeer" nauwer aangetrokken in het daarvoor bijzonder geschikte "Maison d'Coron" in Olloy-sur-Viroin.(Ardennen) Gastronomisch kokerellen en onderuit geschoven genieten, een Italiaanse "remake" zit er aan te komen. "Yes we can", maar vooral: "Yes we do" het is simpel en meer moet dat niet zijn...

In Zendscheid (Eifel) logeren we langs de Kyll en genieten er van "frische spargelen und spazieren im wald" en in hotel Saint Sauveur te Blankenberge snuiven we naast verse zeelucht de sfeer van een oude familietraditie op.

En dan is er nog "La Maison du Peintre" in Graide (Ardennen) waar middelbare schoolherinneringen drie dagen lang weer (op)borrelen. Meer zicht op het gebeuren krijg je in het Olloy, Zendscheid, Blankenberge en Graide foto-album


2012 januari - februari: "Onder ons in Ethiopië"

Ethiopië staat al lang op ons verlanglijstje sinds Pieter, een reisgezel van enkele jaren geleden in Bhutan, met een zwak voor weinig of niet toeristische "buitenbeenlanden" er zo enthousiast over vertelde. Hij vestigde onze aandacht op de enorme diversiteit van zowel landstreken als etnische bevolkingsgroepen met een geschiedenis die terug gaat tot in den beginne en zelfs nog verder... Nu is het zover we zijn benieuwd of hij gelijk heeft. Tika Travel combineerde op onze vraag de in hun brochure voorgestelde Ethiopië noord- en zuidreis tot één geheel voor ons twee. We moesten niet lang nadenken om positief op het reisvoorstel te reageren. Het Tropisch Instituut vernieuwde de gele koorts-inenting en adviseerde voor onze nog verdere reisplannen in 2012 tevens bescherming tegen de vaak onderschatte gevaren van hondsdolheid. Gezien in Ethiopië het regelmatig overschrijden van 3000 m een zekerheid is, stemden we in om mee te werken aan een nieuwe studie rond hoogteziekte. We zijn nog niet weg en het is al begonnen.

Het foto-album geeft je alvast een eerste impressie, voor achtergrondinformatie en meer details is er het reisdagboek: nog 10 dagen, dag 1, dag 2, "The Ethiopian Map Authority", "The Holy Trinity Ceremony", dag 3, dag 4, dag 5, de bereiding van "kocho" en drink je er "areke" bij dan kom je gauw tot "yoho!", gezondheid! Dag 6 brengt ons bij de Ari's en op dag 7 lopen we langs bij, hoe authentiek kan je in deze moderne gemondialiseerde wereld nog zijn, de bizarre Mursi. Dag 8 is voorbehouden voor de "Hamer", dag 9 voor de Dasanech, we passeren de volgende dag nog langs de Karo en de markt in Bidenka om nadien koers te zetten naar de meer bewoonde wereld en Yabello. Dag 12, halverwege de reis, na de "singing well" : "Maak een U-bocht", is de richting pal naar het noorden en Awasa aan het gelijknamige meer. Op dag 13 gaat het verder tot Addis, niet naar het Hilton Hotel zoals gepland maar naar Hotel Panorama. Toeristen worden wegens een onverwachte spoedconferentie naar andere hotels afgeleid. In "Panorama" zullen ze de onverwachte wijziging goedmaken met een gigantische fruitmand op de kamer, maar als we er 500 € willen wisselen hebben ze onvoldoende cash, de bank zal straks wel even langskomen... Het mondaine en mooie Bahir Dar (vrij vertaald: "Stad aan de zee") en het schitterende "Kiriftu Resort" kleuren dag 14 maar vooral dag 15. Langs "The Finger of Jesus" op dag 16 bereiken we Gonder, de keizerlijke stad, om op dag 17 de "Simien Lodge", de hoogste lodge in Africa in het gelijknamige Simiengebergte met een bezoek te vereren. We staan er oog in oog met 800 geladabavianen en maken een paar bedenkingen bij het trendy verschijnsel ecotoerisme. Dag 18, dag 19, dag 21, dag 23, dag 24, afscheid nemen van dit mooie land en z'n mooie mensen komt alsmaar dichterbij en is uiteindelijk niet te vermijden op dag 25. Bedankt Sammy en bedankt Dinknesh Ethiopia Tour. Extra sfeer opsnuiven kan met filmpjes van youtube over gelada bavianen, de etnische Mursistam, het Semiengebergte en Lalibela.


2011 oktober - november: "Argentinië"

Voor de 4de maal gaan we met JOKER 46+ op stap, een reisformule die ons bijzonder aanspreekt omdat ze reiscomfort en avontuur op een perfecte manier weet te combineren. Reisroute en activiteiten kunnen indien ze niet te drastisch van het vooropgestelde afwijken in overleg bijgestuurd worden afhankelijk van persoonlijke interesses. Contact met de locale bevolking is gegarandeerd en je persoonlijke manier van reizen verrijkt er door. De prijs voor een Jokerreis bestaat uit een vaste reissom en omvat oa vluchten, reisbegeleiding,.. daarnaast heb je het budget (eten, soms slapen, locale gidsen, verplaatsingen ter plaatse,...) voor onderweg, alleen op die manier komt hetgeen je betaalt rechtstreeks zonder tussenstappen bij de locale bevolking terecht, wat in minder westerse (rijke) landen toch geen onbelangrijk gegeven is. Kennis maken met je reisgenoten (min 6, max 12) en praktische afspraken gebeuren in de vertrekvergadering, 3 à 4 weken voor vertrekdatum zodat het vertrek al iets heeft van een weerzien. De slogan: "Joker verlegt je grenzen" is geen loze belofte. Het reisplan Argentinië ziet er ieder geval veelbelovend uit

Wikipedia vertelt ons dat Argentiniê het grootste Spaanssprekende land is, snel omgerekend ongeveer 80 X groter dan Belgiê, dat tot voor kort de president er katholiek moest zijn, dat het op het einde van de 19de en begin van de 20ste eeuw overspoeld werd door aanvankelijk westerse immigranten waardoor het een westerse cultuur heeft en dat het land tussen 1880 en 1920 een van de rijkste landen ter wereld was maar nu net uit een enorme economische crisis komt. Voor ons is Argentinië het land van de tango, van de pampa's waar ruige gaucho's de plak zwaaien, van uitstekend rundvlees en een variatie aan natuur van tropische watervallen tot afsmeltende gletsjers. Uit het imense meegebrachte foto-archief destileren we alvast een foto-albummetje dat represenatief kan zijn voor de hele reis. Voor meer feeling is het nog even wachten op inspiratie na het afkicken, maar beginnen doen we alvast in Buenos Aires, we vieren er "35 jaar getrouwd". De fles ontkurkt zich tergend traag, de geur van tinto Cafayatewijn ontvouwt langzaam zijn smakenpallet zoals het haast niet meer leesbare reisdagboek weer herrineringen oproept. Ook de tweede dag verschijnt in fragmenten troebel op het netvlies en vertelt zijn verhaal. Over maandag 17 oktober, dag 3, kunnen we kort zijn. We vliegen naar La Rioja en rijden met een gecharterd busje via de "Cuesta del la Miranda" naar Villa Union, voor 3 dagen onze uitvalsbasis voor de verkenning van het NP Talampaya en de Laguna Brava. Dinsdag 18 oktober, dag 4, is volledig voorbehouden voor Ischigualasto, dag 5 voor de Laguna Brava en op dag 6 checken we uit in het "El Pareiso del Bermejo" zetten terug koers naar Talampaya om er onder leiding van een gids een wandeling te maken door de onwaarschijnlijke "Quebrada Don Eduardo", de Argentijnse Grand Canyon. Vanuit de jeugdherberg van Tucuman waar we ruim na middernacht, na 7 uur openbaar bussen arriveren schakelen we voor 4 dagen opnieuw over op charteren. Dag 7 brengt ons na een lang oponthoud in de bank van Tucuman - geld wisselen is hier nog niet zo simpel - via de menhirs in El Mollar, het museo Pachamama van kunstenaar Hector Cruz en de ruinas de Quilmes tot in San Carlos, waar Anne et Alain, 2 Belgen met Luikse en dus Waalse roots de steilvolle B & B, la Vaca Tranquila, runnen. De kaas "et surtout la bière artisanale, me echo la Burra, rubia, roja et negra" die ze er produceren levert hen zonder enige twijfel een extra ster. Op dag 8 blijven we in de buurt van Cafayate, zondag 23 oktober (dag 9), dag van de presidentsverkiezingen die zonder problemen door superkandidaat Christina worden gewonnen, rijden we naar het meer mondainere Salta en dag 10. Op dag 11 arriveren we via Pumamarca, La Salinas Grandes en Susques uiteindelijk in toeristenstad Tilcara om er te rusten, als je teminste "cadeautjes kopen" ook als rusten beschouwt, in de Posada Don Juan. Dag 13 is de zo gevreesde bustransferdag inclusief nachtbus naar dag 14, maar al bij al valt dat best mee, de nachtbus waar we ons mee verplaatsen kan de vergelijking met businessclass op het vliegtuig best doostaan waardoor we goed uitgeslapen en op tijd tussen km-paal 1281 en 1282 worden opgewacht door 3 jeeps die ons naar de Estancia San Lorenzo, midden in de Esteros del Iberà voeren voor dag 14 en 15. Met het openbaar vervoer, Virasoro - Posadas, Posadas - San Ignacio met beroemde kloosterruines en ten slotte San Ignacio - Puerto Iguazu, rijdt de reis tot een hoogtepunt, de watervallen op de grens met Brazilië. Op dag 17 bekijken we ze langs de Argentijnse kant, op dag 18 steken we kort de grens over om er ook een Braziliaans idee van te krijgen, maar het spreekt voor zich dat deze 3 km lange en 80 m hoge verzameling van zo'n 275 watervallen behoort tot één van de mooiste wonderen van de natuur en niet zonder reden werd opgenomen in het werelderfgoed van de Unesco. Kijk, lees en geniet. Als we terug naar Buenos Aires vliegen weten we dat de reis voorbij is, daar kunnen 2 dagen hoofdstad inclusief trip naar Tigre en shoppen op de Florida niets aan veranderen. Bedankt Kathleen voor je reisbegeleiding, bedankt vrienden voor het gezelschap.


2011 September uitwuiven en nazomeren in Grand-Fort-Phillipe

Grand-Fort-Philippe op de grens tussen Frans-Vlaanderen en Artesië ligt op de westelijke oever van de gekanaliseerde Aa daar waar deze in de Noordzee uitmondt en is onderdeel van de gemeente Gravelines (Grevelingen) een versterkt stadje. In het noorden van de stad ligt het havengebied met rechtstreekse aansluiting op de havengeul van Duinkerke. In de haven bevinden zich ook zes kerncentrales, maar Gravelines is versterkt veel zorgen hoeven we ons daar niet over te maken. Uitwaaien, van de septemberzomerzon genieten en wandelend op zoek naar gastronomische verrassingen vormen de basis van deze 3-daagse. (fotoalbum)


2011 zaterdag 17 september: "Circus Ronaldo bestaat 40 jaar."

We missen de bijzondere culturele seizoensstart van Mechelen niet en schuiven aan op de grote markt om er naar het circus te gaan kijken. In het historische kader van de stad heeft "Circus Ronaldo" ter ere van zijn 40 ste verjaardag er zijn tenten opgeslagen wat met de vallende avond en de kathedraaltoren als achtergrond voor een bijzonder beeld zorgt. De gasten worden op het circuserf getrakteerd op een drankje, Johnny Ronaldo zorgt voor pizza-acrobatie, circusschool Circolito voor steltlopers, jongleurs en acrobaten tussen de massa, het vuur van Pyromantiek voor warmte en gezelligheid, het circusorkest voor ritme en bewegen. Een man met reuzesnor en in livrei, een lange plank torsend, baant zich "pas op" een weg door het volk en vertelt zijn verhaal. Mooi om naar te kijken ook.


2011 eind augustus, begin september: "Zes dagen Zwarte Woud"

We laten de donkere zomer achter ons en vluchten weg naar het Zwarte Woud in de hoop op wat meer zon en licht. Vanuit het "Pension Bernreutehof" in Vöhrenbach zwartewoudtrippen we er 6 dagen door de omgeving langs de Feldberg en bijbehorende "See", gaan kijken op Schauinsland, zien meer koekoeksklokken dan ons lief is in het Eble Uhren-Park van Triberg, bezoeken in Gutach het Schwarzwälder Frielichtmuseum Vogstbauerenhof, verslikken ons meermaals in Duitsje schw- und umlaudklanken en laten ons gaan in de Freiburgse gastvrijheid: "Schön ist es auf die Welt zu sein..." en daar nemen we foto's van.


2011 begin augustus: “Onder goed FOLK in Dranouter”

Dank zij “Het Nieuwsblad” geraken we aan 6 vier-daagse tickets voor de prijs van 5 plus enkele extra’s… Vier dagen in Dranouter kost al gauw 140 € incl camping, een aanzienlijk bedrag zeker ivm de 50 € voor 3 dagen Sfinks, maar de affiche die mag er wel zijn. We plaatsen alvast een stip bij: Arsenal, Ozark Henry, Eva De Roovere, Salvatore Adamo, Ben Harper, Luka Bloom en Milow, maar er zullen sowieso enkele voor ons onbekende verrassingen uit de kast vallen…

Arsenal beluisteren vanuit de tent op een arrengement van regendruppels, zo wordt voor ons "Festival Dranouter 2011", de verwijzing naar "Folk" werd uit de titel gehaald, ingezet. Net zoals de diversiteit van het programma laat ook het weer in deze 4 dagen al zijn seizoenen zien en kunnen we bij Zule Max, 10 mooie vrouwen vol van ritmische salsaklanken, Ben l'Oncle Soul, spektakelvolle soulmuziek, Balthazar, een voor ons onbekende piepjonge Belgische zuivere popgroep met een vernieuwend geluid, Rodrigo Y Gabriela, een virtuoos gitarenduo en Katzenjammer, 4 vrolijke Noorse haast wulpse popschoonheden, een extra stip plaatsen. Ook de "Radio 1 sessie" met Roland als centrale gast, de wandeling terug naar de tent nadien onder begeleiding van de "Somsband" op de tonen van oa "Pour une flirt..." en de zondagse Folkmis in het kleine kerkje van Dranouter met "Blush" als begeleiding waren hartverwarmend en maakten er 4 dagen van mooi weer van.


2011 eind juli: "In 3 dagen de wereld rond op het Sfinks Festival"

Alle week-ends thuis ipv één vrij op de vier, in het festivalseizoen zijn de mogelijkheden nu onbeperkt en kunnen we eindelijk naar het Sfinksfestival in Boechout, iets wat al heel lang op ons verlanglijstje staat. Gans de wereld op nog geen 20 km van huis, we gaan er in ieder geval geen jetlag van krijgen...

De exotische namen die het programma sieren vertellen ons dat het niet eens zo moeilijk is om vlak bij huis de wereld te verkennen. Op zondagavond bij het verlaten van de festivalweide, achtervolgd door de klanken van "AfroCubism" kunnen we het alleen maar bevestigen. De 9 voorstellingen in de clubtent waren pareltjes en de muzikale tussendoortjes die we meesnoepten vanuit de grote concerttent tijdens de pauzes op de weide zorgden voor een ritmische gezelligheid en vernieuwde frisheid voor het volgende optreden. Merci Awza (Mali), Ayarkhaan (Siberië), Sooeun Kwak, (Zuid-Korea), Ghalia Benali (België), Les Etoiles du Ballet Royal du Cambodge, Windstreken (Nederland), Mamer en groep (China), Dikanda (Polen) en Fais Ali Fais (Pakistan), we komen zeker terug.


2011 begin juli: "Terug naar Franse grond en de vallei van de Loire"

Op 1 juli 2011 start Tineke met 6 maanden loopbaanonderbreking . We verliezen geen tijd omdat die niet op ons wacht, dat weten we ondertussen wel en vertrekken op zondag 3 juli voor 9 dagen Loire. Www.reisroutes.be met zijn getrackte en uitgeteste reisplan is onze basis met hier en daar wat persoonlijke aksenten. De ring rond Brussel is op deze vroege zondag geen probleem, Frankrijk wenkt en komt snel dichterbij. Frans beginnen zingen of spreken is bij het overschrijden van de grens reeds jaren een spontane evidentie: “Non, je ne regrette rien…” ook dit jaar. De eerste halte is Chartres en daar hebben we geen spijt van, nadien is de omgeving van Nantes voor 3 dagen onze thuisbasis voor een verkenning van de Loiremonding. We verkennen "La Grande Brière" en rijden langs de kust door naar "Les Marais Salants" waar we kennis maken met "Fleur de Sel". In Nantes zelfs zijn het vooral "Les Machines de l'îles" met zijn beroemde mecanische olifant en het volledig gerestaureerde café "La Cigale", waar we beleefd een koffie drinken, die indruk maken. Voor de volgende dagen staan er een rits van niet te missen kastelen op het programma maar als we er 2 bezocht hebben stellen we vast dat "kastelen bezichtigen" niet echt ons ding blijkt te zijn en schakelen we over op wandelen en van de natuur genieten. We voelen ons op slag een pak beter en bevrijd van de drukke toeristische kastelenkoers, blijven wat langer liggen in het gras met afwisseld zicht op Loire en kastelen en een "Cremant de Loire" nooit ver uit de buurt terwijl vissers een gigantische meerval uit het water hijsen. Voilà.


2011 start van het grote verlof in "De Kampina"

De zes maanden loopbaanonderbreking van Tineke beginnen haast symbolisch al wandelend met familie en vrienden in "De Kampina." Plannen maken, bijpraten en een stevige injectie natuur maken er een geslaagde start van en ook het weer in zijn diversiteit laat onbegrensde mogelijkheden vermoeden. Mooi zo...


2011 half juni in Olly-sur-Viroin en "la Maison d'Coron"

Ook de vrienden zijn opgetogen met de ontdekking van Viroinval, we hadden niets anders verwacht. We wandelen er 3 dagen in het verlengde Pinksterweekend met het wandelboek: "Dagstappergids Ardennen deel 3" van Julien Van Remoortere als leidraad en de Viroin als baken. We kijken vanop een "point de vue" fotogeniek naar het dorpje Molhain in de Franse Maasvallei, zien vanop de "Roche à l'Homme" naar de samenvloeing van l'Eau Noire en l'eau Blanche, doorkruisen de "Fondry des Chiens" vlak bij Nismes en aperitieven in de "Brasserie des Fagnes" met "une fruits de bois, une griotte ou une Super des Fagnes" alvorens in "La Maison d'Coron" de dag aan het kookfornuis gastronomisch af te ronden. En meer moet dat niet zijn...

Natuurlijk werd onze aanwezigheid op gepaste wijze digitaal geregistreerd in een fotoalbum.


2011 begin mei in Ronse en "le paysage poétique"

Voor de liefhebbers Le Paysage Poétique. Naar onze mening is de prijs/kwaliteitsverhouding aan de hoge kant, maar het blijft een geschikte uitvalsbasis voor een verkenning van "Le Pays des Collines". Het is er mede dank zij zijn mooie ligging en de goede zorgen goed toeven. We wandelden er in de voetsporen van "La Petite Elle", verkenden en degusteerden Ronse, ontdekten de basiliek van "Tongre-Notre-Dame" en het Ecomuseum van Lahameide waar "une Moinette Blonde", "une Quintine Blonde" en "si vous êtes vraiment un amoureux de la bière" ook nog "une Frasnoise" ons uitnodigden om nog wat te blijven. Wat we prompt deden...zoals je ook kan zien.


2011 eind april "Super zonnig Sauerland"

Zoveel zomer in de lente na een al even indrukwekkende winter, mooi om mee te maken, dat zie je van hier en natuurlijk auf wiedersehen.


2011 begin april citytrippen tussen Oriënt en Occident in Istanbul

De 5 dagen Istanbul imponeren, het scheelt trouwens niet veel of we bekeren ons tot de Islam. Vijf maal/dag klinkt uit honderden moskeëen een indringende oproep tot gebed en het straatbeeld liegt er niet om, ook moslims in burka, gesluierd of niet maken plezier, spelen met hun kindeen, zijn speels en ondeugend verliefd en weten wat goed, mooi en lekker is... De stad heeft ons voor 5 dagen in haar greep en laat duidelijk zien en voelen dat er echt niet veel verschil is tussen "bij ons" en hier aan de uiterste de rand van Europa. Dag 1, dag 2 en een Sema Ceremonie als afsluiter, dag 3, dag 4, dag 5 en natuurlijk ook veel foto's omdat Istanbul tenslotte een grote stad is.


2011 begin januari met z'n zessen en "Habari" naar Oeganda

Omdat Rwanda een buurland van Oeganda is en omdat Mariepaul, de zus van Tineke, de joker 46+reis er naar toe net miste doen we een poging om ook het Kagerapark in de reis op te nemen. Visum aanvragen voor Rwanda vereist voor Belgen een wachtijd van 21 dagen en kan bijgevolg niet aan de grens. De reis begint hierdoor op 19 november met een bezoek aan de Rwandese ambasade in Brussel...

Prelude, we zijn trotse eigenaar van een mooie geportreteerde visa die ons voor 1 maand toestemming geeft om ook Rwanda te bezoeken. Nu alleen nog vertrekken... nog 6 x slapen en voilà. Voor een volledig overzicht van alle nationale parken en andere "wildlife reserves" in Oeganda neem je de eerste link voor het Rwanda-extraatje de tweede. Dagboek: nog 2 x slapen,... dag 0, dag 1, dag 2, chimpansees, dag 3, dag 4, Murchison Falls fotoalbum NP, dag 5, dag 6, Kabale Forest fotoalbum, dag 7, dag 8 Kazinga Channel en Queen Elisabeth NP, dag 9 en 10 en bijbehorende foto's, dag 11, dag 12 en reisimpressies van onderweg, 2 dagen in Rwanda met bijbehorende beelden, dag 15, dag 16, dag 17, laatste dag en een laatste fotoalbum,... We danken Habari Travel voor deze unieke op maat gemaakte reis.


2010 half december - lang geleden dat we nog zo'n winter hebben gehad

Het is wel niet op reis maar toch is het mooi en al een tijdje geleden zo'n "langgeledenwinter" in het Vrijbroekpark.


2010 half oktober - spelen met licht in de Eifel

Geen verhaal maar beelden zeggen vaak meer dan voldoende.


2010 begin oktober - "retraite" in Oppagne

een beeldig verslag.


2010 Canada van oost naar west

De planning is rond, 14 dagen puzzelen met stukjes B & B's, HI's (Hostelling International) en een paar hotelletjes, met vroege boekingen voor vliegtuig, ferry's, trein en huren van auto's. We zijn best tevreden met het huidige resultaat en blij dat we er door zijn

In het kort: met het vliegtuig naar Montreal, we kozen voor een vlucht die niet via de US gaat want als je er niet moet zijn, hoorden we, vermijd je er best tussenstops, een Franse rondrit (14 dagen) door Quebec, 7 dagen Ontario met de onvermijdelijke Niagarawatervallen en Toronto als eindbestemming, van oost naar west 4 dagen treinen met de "Trans Canadian" door oa de "Rocky Mountains" naar Vancouver, terug met de auto 18 dagen door British Colombia en Alberta naar het noorden om tenslotte met de "inland BC ferry" en via Vancouver Island weer in Vancouver te arriveren na 50 dagen onderweg. (waarom?). Het aftellen kan beginnen.

We zijn nu dinsdag 21 september en 1 week terug thuis, we beginnen van onze bijwijlen indringende tocht stillekes af te kicken. 50 dagen in zo'n groot land, 12.000 km onderweg, honderden ontmoetingen, je kan je wel voorstellen wat een imense hoop indrukken dat veroorzaakt en hoelang dat nog gaat nazinderen. Alhoewel we dag aan dag onze belevenissen in een haast ritueel avondspel in ons dagboek schreven met de bedoeling ze hier verder uit te werken, voelen we nu dat het nog iets te vroeg is om daar nu al aan te beginnen. Maar komen doen ze... Montreal ondergronds - "des pichtets rousse" - wat een ongelooflijk lekker fruit zeg om nog te zwijgen over de verrukkelijke Canadese wijnen - en walvissen, veel walvissen met wuivende staarten - de oevers van de Saint Laurent misschien - en altijd maar goed weer hoe kan dat toch? - de Niagarawatervallen is me dat veel water - een piekfijn uitgedoste vrouwelijke Mounty, "Gebruik uw charme":fluistert Tineke - Algonquin National Park met een Canadese cano - beren op de weg en elanden ook - slapen in de gevangenis - treinen van meer dan 2 km lang, da's lang - préparez vous à arreter - Inuïtkunst - totempalen - crab de neige en king crab - mosselen maken in de jeugdherberg - Jack & Aileen - een Bugatti uit 1927 - flitsen in willekeurige volgorde door ons hoofd en proberen er een plaats te krijgen. Nog even geduld....maar we vertokken in Montréal dat staat vast en dat kan je ook zien. Een tipje van de sluier wordt gelicht in "wist ge dat..." en nadien volgenden:

2 weken provincie Québec:

We rijden van Montréal naar Québec. Volgens Canadese normen is Québec een oude stad maar voor Europeanen is het gewoon een gezellige toeristische stad die beslist de moeite is om er te passeren maar daarmee is alles gezegd. Het is ons vertrekpunt voor een rondrit langs de kustplaatsjes van Gaspésie, en zijn nationale park waar we een mooie wandeling maken. Via Rivière-du-Loup, Carleton-sur-Mer, Percé en La Maison Rouge, le Parc de la Gaspésie via de ferry over de Saint Laurent, Baie-Ste-Catherine, Tadoussac met z'n walvissen in de monding van de Saguenayfjord, Hébertville, St-Alexis-des-Monts en de Gîte du St Laurent van Micheline, le Parc La Mauricie waar we canovaren, bereiken we opnieuw Montréal, vetrekpunt voor Ontario. De sfeer van deze 2 weken kan je opsnuiven in het fotoalbum, maar het zijn pas de dieren die we spotten die ons voor het eerst het gevoel geven:" We zijn eindelijk in Canada."

1 week Ontario:

Om de drukte te vermijden kiezen voor zaterdag om van Montréal naar Toronto te rijden. We logeren er eveneens in de jeugdherberg en komen er in een heel andere wereld terecht. De regels zijn er een pak strenger: kamers betreden kan pas vanaf 04:00 pm, in het restaurant, in de veel te warme kelder, kan je geen bier krijgen, de sfeer die er hangt is vrij afstandelijk, wat een verschil met de collega's van 400 km meer noordwaarts. Zou het bier er voor iets tussen zitten of komt het door het cultuurverschil tussen Frans en Engels, we vragen het ons af. In Ontario gaan we op schoolreis naar de Niagarawatervallen en ontmoeten er "mounty Alice", maken een trip langs uitstekende wijnhuizen - een openbaring - dwars door de fruitsteek met overal fruitstalletjes, zakken af naar Huntsville, cruisen er met de "Island Queen" langs de 1000 eilanden in de Georgian Bay van het Huronmeer, verkennen varende met de kano Algonquinpark en komen veel te laat wegens onderweg in slaap gevallen aan in Pembroke, slapen in de vrouwengevangenis omgevormd tot jeugdherberg van Ottawa en arriveren terug in de niet zo uitbundige HI van Toronto waar we ons: "Hi, you're back" voorbereiden op 4 dagen treinen van oost naar west. Als je van 1 week Ontario iets meer wil zien kan je naar het fotoalbum gaan, voor een vleugje "NativeArt" druk je op Inuït

Via ViaRail in 4 dagen van Toronto naar Vancouver:

Op papier zag het er mooi uit en er zijn beslist een aantal goede redenen om met dit paradepaardje van de Canadese spoorwegen van oost naar west te rijden, maar wij vonden de tijd die zo'n treinreis in beslag neemt - 4 dagen van 25 uur (4 tijdzones) - te lang. Goederenverkeer heeft hier bij het spoor altijd voorrang met als gevolg dat we dikwijls stil stonden op niet zo'n interessante plaatsen en uiteindelijk een gemiddelde snelheid van 50 km/u reden... Desalnietemin maakten we er het beste van, we leerden aan tafel, met telkens weer ander gezelschap veel mensen kennen, bezochten tijdens een 4 uur durende stop in Winnipeg het lokale baseballstadion en genoten in de koepelwagon toch wel van het bijwijlen indrukwekkende landschap, maar "trop c'est trop" alhoewel het fotoalbum je wellicht nog in verleiding kan brengen.

2 weken BC en Alberta en de "Rockies": fotoalbum

Vanuit de jeugdherberg van Vancouver verkennen we de stad en het niet te missen "Stanley Park". We vertrekken er met onze spiksplinter nieuwe Ford Fusion: "Sorry maar een kleinere wagen hebben we niet" en: "het is goed voor ene keer als de gereserveerde lage prijs maar laag blijft" dwars door BC (British Columbia) via Hedley, Vernon (Jack & Aileen), Revelstoke naar Banff midden in de Rocky Mountains van Alberta, rijden verder door naar het noorden, Jasper, Prince George, Smithers en Prince Rupert niet zo ver van de grens met Alaska om er de BC-ferry richting zuiden te nemen naar Vancouver Island. De ontmoeting met mevrouw eland net zoals het niet ontmoeten van mijnheer grizzly maken indruk.

Een laatse week Vancouver Island en via Vancouver City terug naar huis: fotoalbum

Midden in de nacht arriveren we in Prince Rupert, doorkruisen via Campell River het eiland met als eindoel Alberta, de daguitstap met een gehuurde Bugatti uit 1927 is een ware sensatie en afronden doen we in Vancouver met een bezoek aan het befaamde "MOA" - Museum Of Antropologie. Het regent hard als we als we na 50 dagen goed weer, Canada verlaten.


2010 - begin juli - Flirten met de taalgrens van bij Rosalie Trompette (Waals Brabant)

Wie heet er nu "Rosalie Trompette"? De naam schalde zich vast op ons trommelvlies en onze neus krulde van nieuwsgierigheid. Vanop het PC-scherm zag het er veelbelovend uit en de realiteit is, we geven het graag toe, beter dan het beloofde. Rosalie Trompette is de in het oor springende schuilnaam, voor zowel de decoratieve activiteiten als het stijlvol runnen van van een "4 épis chambre d'hôtes", van Bernadette. Je moet eens gaan kijken want 't is 't kijken waard. Met veel plezier plaatsen we van "Break & Butter" een extra fotoalbum als sfeerbeeld hier, naast dat van onze wandeltochtjes in de omgeving incl. een kort stadsbezoek aan Namen, ook hier.

De volledige informatie vind je op haar website, en via deze weg danken we haar nogmaals, want toen we uitgebreid afscheid namen deden we dat ook al, voor het warme ontvangst en de heerlijke ontbijten in de tuin.


2010 - van mei naar juni in Mouzon (Franse Ardennen)

Als we de imposante inkomhal betreden, wordt de aarzeling die we al ondervonden bij het naar binenrijden via de ingangspoort mogelijks nog groter. Twee gigantische slagtanden van een olifant of zou het van een mamoet kunnen zijn..., overspannen de grote deur naar de salon. Madame, een tengere, gedistingeerde maar niet onaardige Française wil dat we ons eerst installeren en pas nadien kennis maken in de salon. "Woinic - un triple Aredennaise" gebrouwen in de brouwerij van "monsieur" en met z'n naam verwijzend naar het legendarisch reuze everzwijn dat ooit in de streek zou geleefd hebben, maakt kennismaken simpel en voorspelt met garantie 5 mooie dagen Franse Ardennen. Wil je ook eens gaan kijken klik dan eerst eens hier en ook nog eens ici. Meer geïntresseerd in het bier? Dan is het hier en niet ginder. Voor het verhaal "Olé, Ola" gebruik je olé, ola.


2010 - mei - het oude Doornik

Op "Wikipedia" lezen we dat Doornik al bestond in de tijd van de Romeinen en dat Clovis er geboren werd. Door toedoen van Karel de Kale ontstond er het graafschap Vlaanderen en het was een voorname leverancier van wandtapijten. Doornik geldt als één der voornaamste monumentensteden van het land met als hoogtepunt de Romaanse Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en de 13 de eeuwse brug over de Schelde. Toch is het "Eva Cosy" een charmant eethuisje in de schaduw van de kathedraal en met stip aangeduid in het "Bongo-bonnenboekje", een cadeautje nog van met nieuwjaar dat ons verleidt om er te gaan ontbijten met bubbels. Er zijn slechtere manieren om een verkenning van de stad en zijn omgeving te starten.

Doornik is in België de gemeente met de grootste oppervlakte want naast het stadscentrum telt het maar liefst 29 deelgemeenten, waarvan er 5 aan Frankrijk grenzen. Geen enkele, maar dan echt geen enkele naam van die "29" heeft voor ons iets dat nog maar een beetje bekend in de oren klinkt - een verkenning dus. De foto's van deze verkenning vind je hier, overnachten deden we in l'Auberge XIX éme en daar hoort wat meer uitleg bij met een voor de hand liggende link


2010 - april - Viroinval een openbaring

Uit het boek het mooie boek "De vier seizoenen van België - uit in eigen land" van Santina en Johan De Meester kozen we uiteraard voor de lente. Het bracht ons in de vallei van de Viroin een voor ons ongekende streek. Acht dorpen op een rij, die hand in hand de omgeving met succes op de toeristische kaart aan het zetten zijn, betoverden ons onverwacht. We sliepen en droomden er in "Le Manoir de la Motte", kozen uit een variatie aan restaurants voor het unieke "Nul Part Ailleurs", dronken er in "le Brasserie des Fagnes" een echt bierenpallet "Super des Fagnes" en maakten er een mooie wandeling door de ontluikende natuur vertrekkende van Vierves-sur-Viroin over Dourbes en Olloy-sur-Viroin, le capitale de la trotinette, terug naar ons vertrekpunt. Je moet ook eens gaan kijken, je zal verschieten.... Meer weten over de streek? klik hier meer zien? via hier


2010 - maart - 3 dagen zin in de zee: Oostende

Het is vreemd maar Afrika brengt ons naar Oostende. Lena en Mark, Tanzaniaanse medereizigers die aan de rand van de duinen in Raversijde wonen, nodigen het ganse reisgezelschap van een half jaar geleden uit in hun uit karaktervolle Welkenraedtse steen opgetrokken stulp om er te genieten van herinneringen, opgefriste vriendschap, wijnen uit hun favoriete land Italië en van heel wat lekkers uit de Noordzee. Bedankt. We breien er nog 3 mooie eerste lentedagen aan vast, overnachten in het "Thermae Palace", proberen er 2 "groene halte" wandelroutes met de kustram uit, verkennen Oostende stad, pellen en eten 0,5 kg Noorzeegarnalen in de zon op de vermaarde vistrap en drinken er een Rodenbach bij, zien ze (meeuwen) vliegen "by night", bezoeken Claude die er niet is in het vogelopvangcentrum van Raversijde, snuiven een flinke streep natuur in de "Uitkerkse Polders" en nemen na drie dagen afscheid van de kust via een oude familietraditie: "Blankenberge". (het fotoalbum)


2009 - oktober - Tanzania & Zanzibar

Van 1 tot 16 oktober doorkruisten we Tanzania en Zanzibar, een "onwaarschijnlijk" stukje Oost Afrika. Het relaas van de belevenissen: het bezoeken van een authentieke boma (Masaaidorp), verkennen van Arusha en er luisteren naar jazzy Mama C in de Via Via, rijden met de daladala heen en terug naar USA River Village, de Ngorongorokrater, de Serengetti, bijna een wiel verliezen met de jeep, "Beef Zanzibar", met de "Dar Express" richting Dar Es Salaam en stoppen in Bagamoyo , met de boot oversteken naar Zanzibar, Stonetown, vieren met de 96-jarige bibi Bikidude, rieken en proeven van kruiden tijdens een "spice tour", dowen op de Grote Oceaan in Jambiani en nog zoveel meer vind je in het reisdagboek. Bedankt Leentje voor de coördinatie, bedankt Koen voor de uitermate secure boekhouding, bedankt iedereen voor de bijzondere reisatmosfeer en we bedanken ook onszelf dat we zo slim waren om mee te gaan.

Dagboek: dag nul, dag 1 en 2, dag 3, dag 4, dag 5, dag 6, dag 7, dag 8, dag 9, dag 10, dag 11, vervolg zie onder Zanzibarcollage,....

Vervolg dagboek : dag 12, dag 13, dag 14, dag 15, nog een laatste ochtend, the day after", maar een sneller idee krijg je in het fotoalbum".


2009 - september - 4 dagen Eifel

drie meisjes, drie jongens, een collage, een verhaal en een linkje.


2009 - eind juni - Vogezen

link Villa Du Lac, klik hier. iets meer weten, hier en zoom dan, nog meer zien kan in het fotoalbum


2009 - begin mei - Bourgondië - Massangis

link Carpe Diem, klik hier, iets meer zien, hier en ook een verhaal en ook extra foto's


2009 - maart - Bhutan

Jenny onze reisleidster voor deze JOKER 46+ - reis stond er op dat er van iedere dag een gepast reisverhaal werd gemaakt. Braaf als we zijn vind je onze bijdrage hier dan ook (eerst klikken en dan zoomen): verhaal 1 , verhaal 2 , verhaal 3 en verhaal 4 . Heb je er nog niet genoeg van dan kan je nog naar meer foto's zien


2008 - half oktober - Lofoten Noorwegen (binnen de poolcirkel)

link Bijzondere Reizen, klik hier, en een verhaal, en zeker het noorderlicht, voor eenvoudige uitleg hier. Meer beeldmateriaal? dat kan.


2008 - september - Westhoek - West Vleteren

link Pahilleke, klik hier en iets meer maar ook Westhoekjes.


2008 - juli - Normandië

link Le Marronier Rouge, klik hier en ook daar een beetje. Wie weet klik je nog wel verder.


2008 - mei - Champagne (à volonté)

link Champagne Guy Charbaut (table d'hôtes), klik hier indien dorst, hier maar je kan ook gewoon kijken.


2007 - november - Simmerath

ons recept van vrijdagavond, reibekuchen is perfect na een wandelng in de bossen.


2007 - oktober - Rwanda - Joker 46+

Toen Tineke de Jokerbrochure 46+ opensloeg en er tot haar grote verbazing Rwanda als mogelijkheid in ontdekte was er geen houden meer aan, we zouden/moesten naar Rwanda gaan. Niet verwonderlijk natuurlijk ze woonde enkele jaren in het Kagera Park en laat dat nu net ook in de voorgestelde reisroute staan....Mede dankzij onze reisgezellen en met een bijzondere vermelding voor "reislijder" Claude Velter kunnen we deze reis als een van onze hoogtepunten beschouwen.

verhaal 1, klik hier verhaal 2, klik hier en een sensationele strip plus een kleine greep uit het grote aanbod.


2007 - begin juli - de baai van de Somme

link Manoir Les Arums (table d'hôtes), klik hier en daar om te kajakken je kan ook gewoon zien.


2007 - begin mei - Madrid

en iets meer achtergrond met een extraatje, La Violetta en een handvol foto's.


2007 - maart - Westhoek - Haringe

link Sint Maartens Tuin, klik hier met even terzijde dit nog en verder inzicht.


2007 - februari - l'Aisne

link wandelingen hier ons verhaal en wat foto's van la familistère en de omgeving.


2006 - november - Neufchateau

link La Potinière, klik hier het was 23 november 2006


2006 - juli - Sint Petersburg - Moskou - Mongolië - Peking - Hong Kong

Tiara Tours, klik hier, ook foto's van Sint Petersburg, Moskou, Mongolië, Peking, Hong Kong

en een verhaal van Sint Petersburg, Moskou, de Trans Mongolian Express, Mongolië, Gobi woestijn,

Peking en Hong Kong


2006 - eind juni - Cap Gris Nez

meer hierover


2006 - begin juni - Berkoth (Eifel)

meer achtergrond? voilà


2006 - begin mei - Arlon

"une maitresse", ici meer weten? hier en of daar


2005 - september - Namibië & Botswana

Dank zij de goede zorgen van "Tika Travel"konden we met z'n vieren "in familiale kring"in september op trot door een mooi stukje Afrika en dit voor een erg schappelijke prijs, We zeiden geen neen. Ook onze gids Johan De Jager, erg toepasselijk niet, Zuid Afrikaan, fijne kok, sublieme natuurkenner en rots in de branding zorgde er voor dat deze reis een uniek gebeuren werd.

Tika Travel hier en foto's. Eindelijk de delta met een mokoro.

Ook plezant een olifant en opgepast "when you meet a lion"

Verder Oddball's Camp en Edo's Camp et petit Chaka

en tenslotte niet alleen foto's maar ook een zonsopgang in de Sossusvlei


2005 - juni - Penne d'Agenais (Lot & Garonne)

linken naar 1) Le Palandran, 2) La Cerisaie, 3) Chateau de la Motte 1, 2, 3

verder nog iets meer over eendenkarkassen, la chambre des chevaliers en een kasteelcollage


2004 - oktober/november - 7 weken Nieuw Zeeland

wandelen op de Fox Glacier het is iets bijzonders voor de echt geïntresseerden is er een heus reisdagboek


2003 - juni - Ierland

een collage, wandelen langs "the Giants Causeway", slapen "Neelgroves Farm" en apperitieven best in Bushmill's Distillery maar ook gewoon Ierland en gewoon één typische foto.


2002 - juli - Ecuador & Galapagos

De in grote lijnen voorgestelde combinatie in de Jokerbrochure, 1 week Andes, 1 week Amazone en 1 week Galapagos met niet al te grote verplaatsingen omdat Ecuador ook niet zo'n groot land is, boeide ons meteen als 3 reizen voor de prijs van een. Een gedreven reisleider Max hield het tempo erin en slaagde er bovendien ook in om aan onze wens om in Ecuador een panamahoed, Montecristo superfino + het bijhorende officiële certificaat op de kop te tikken, te voldoen. Dank u Max en ook Wardia.

De beklimming van de Cotopaxi met hoogteziekte, met de kano door en logeren in het regenwoud , terug in de "bewoonde" wereld en dansen op een plein in Misahualli en tenslotte kijk daar een zeeleeuw. Voor dieper inzicht is er ook een foto-album


2001 - mei - Lissabon

De beste manier voor een eerste kennismaking met Lissabon is ongetwijfeld tram 28, als je de stad ook wil proeven dan kan dat best met pàsteis de Belèm. Een niet verwacht specialleke vonden we in de cerverajia Trindade, waar niet alleen het bier maar ook het eten lekker is.


2001 - oktober - Zuid Afrika

Zuid Afrika werd onze eerste "buiten Europa reis". Voor Tineke is het een emotioneel weerzien van een continent dat ze nu al ruim 35 jaar mist. Kris onze Jokerreisbegeleider goochelde met cultuur, natuur, tempo en tijd voor net die emotionele beleving. Hetgeen uit zijn hoed te voorschijn kwam was puur genieten. Merci.

Meer Afrika dan in Zuid Afrika kregen we in Lesotho zeker weten en om thuis ook nog een stukje van Afrika te kunnen genieten kochten zoals het past een uit de kluiten gewassen giraffe.


2000 - juli - Schotland

Het mooiste stukje Schotland is voor ons zonder enige twijfel Glen Coe we picknicken er in de vlakte


2000 - mei - Barcelona

hoogtepunten van deze citytripzijn voor ons zijn parc Güell, Sagrada Fammilia, la Palau de Musica en museo Picasso


2000 - maart - Parijs

We doorkruisten de lichtstad met de fiets, een fluo vlaggetje 2,5 m hoog waarschuwde al te onstuimige chauffeurs. We ondekten onbekende plaatsjes, reden dwars door Parijs in een linttuin op een oud en verlaten treinviaduct en stelden vast dat Parijs niet zo groot is als we wel dachten.

We stapten af bij le musée d'Orsay en vergaapten ons aan kunstwerken de favoriet van Tineke is de uitzonderlijke Camille Claudel, maar ook van de pitoreske stadsbeelden is het genieten.


1999 - juli - Polen

Met de auto door de wandelende duinen van Slowinski NP en een dag varen op een meer in Mazurië in een kajak