|
Hypnoiz is nog maar enkele maanden uit de startblokken geschoten, en daar is al meteen een vlammende nieuwsbrief!
Wil je voortaan deze nieuwsbrief volledig rechtstreeks in je mailbox krijgen? Stuur dan een mailtje naar
pv@jocieper.be met in onderwerp 'inschrijving
nieuwsbrief Hypnoiz' en dat komt in orde!
Hypnoiz is een concertwerking die onder de vleugels van Jeugdhuis JOC Ieper op regelmatige basis
concerten organiseert waar sfeer, kwaliteit en opkomend jong talent centraal staan.
Hypnoiz heeft de pretentie 'anders' te willen programmeren, zonder daarbij de Ieperse tradities uit het oog te verliezen.
'Anders' programmeren, omdat wij voelen dat er in de regio te weinig
aandacht is voor het soort muziek dat wij super vinden. 'Anders' programmeren met de ambitie 'professionaliteit' en 'kwaliteit' om te zetten in realiteit.
Hypnoiz biedt ondersteuning aan het CC en het JOC bij de programmatie van 'De Nacht v/d 1001 Salamanders' en het 'Stadsfestival'.
Hypnoiz bestaat uit een groep gemotiveerde Ieperse tieners en twintigers (Bart Debruyne, Pepijn Geloen,
Vincent Coomans, Sander Nolf, Stephanie Derck, Siel Verhanneman en Pieter Verdonck) ism de beroepskracht (Joachim Decoutere) van het jeugdhuis JOC
Ieper.
Heb je zelf voorstellen wie wij op ons podium kunnen plaatsen, aarzel dan niet en laat het ons weten!
Hypnoiz kun je terugvinden op verschillende sites:
- MySpace
- Facebook
- Vi.be
- Netlog
Op zaterdag 29 november organiseert Hypnoiz een 2de concertavond van het werkjaar. In september hadden we met Johnny Berlin nog wat meer poppy tunes,
deze keer gaan we voor postrock en aanverwanten! Motek, Steak Number Eight en Transit staan op de affiche!
Mensen die goed op de hoogte zijn, weten dat we reeds enkele maanden geleden een superaffiche klaarhadden. Amen Ra was onze headliner, maar
zij zagen zich spijtig genoeg genoodzaakt om af te zeggen wegens zaken waar zij zelf geen vat op hebben... Als het enigszins mogelijk is, proberen we ze nog
te programmeren in het voorjaar. Niettemin hebben we een heel waardige vervanger gevonden, namelijk Motek!
MOTEK
Een muzikaal sprookje komt tot leven!
Motek is het Belgische antwoord op internationale postrockbands als Mogwai en Explosions in the Sky en met de single Tryer
waren ze geruime tijd vaste waarde in De Afrekening. Zelf omschrijven ze zich als ‘een audiovisueel collectief met een
voorliefde voor de beeldende kracht van muziek’. Optillende melodieën van zorgvuldig in elkaar geweven gitaren worden
stevig ondersteund door een inventieve ritmesectie. Zo slagen zij erin om met hun nieuwe benadering van filmische rockmuziek
een enorme dynamiek te creëren. Stevige postrock en hypnotiserende distortion vol gelaagde harmonieën ontsporen in krachtige
en energieke nummers waar zelfs intieme brouwsels een puntje aan kunnen zuigen. Op hun concerten verwent Motek oog en oor:
met beeldschemen, schaduwen en prikkelende projecties. Muziek en beelden versmelten samen tot een performance. Indrukwekkend!
Recensies:
De pers is unaniem lovend over deze ‘sensatie in de Belgische muziekscene’.
“Het mysterieuze samenspel van de gitaren en een virtuoos drumwerk zorgen voor een fascinerende sound.
Hierbij konden we visueel meegenieten van geprojecteerde dromerige beelden op een scherm achter hen,
die uitstekend aansloten bij hun muziek.” Cutting Edge
“Met 'Port Sunshine' heeft Motek een nieuw tijdperk binnen haar eigen geschiedenis ingeluid.
Voortaan is het niet meer 'die ene postrockgroep' en zullen ook verwijzingen naar Mogwai of Godspeed!
You Black Emperor uitblijven. Dankzij deze nieuwe plaat klinkt Motek als Motek. En meer kan de groep zich niet wensen.” Kwadratuur
“Het debuut van Motek klinkt verrassend gedreven en trefzeker.” De Morgen
Bezetting:
Ken De Cooman (drums)
Wout Roelants (gitaar, piano/keys)
Steven Biebaut (bas)
Rodrigo Fuentealba (gitaar)
http://myspace.com/motektheband
TRANSIT
Muzikale landschappen uit Gent, post-rock en beyond – zeal records
Enkele jaren terug hokten Jeroen (gitaar), Toon (bass) en Nick (gitaar) in hun vrije tijd samen in een kleine,
zweterige en berookte ruimte om zich over te geven aan lange en uitgesponnen improvisaties. Dit smaakte naar meer,
Transit was geboren. Na een stoelendans met verschillende drummers werd in april 2005 Koen ingelijfd. Eind 2006 werd
een EP uitgebracht in eigen beheer. Veelal wordt de muziek vergeleken met groepen als Mogwai, Sigur Rós, Mono en
Explosions in the Sky. Doch, de stijl van het viertal krijgt een eigen toets door de krachtige climaxen, dromerige
rust en intimiteit, alles instrumentaal gebracht. Om het met de woorden van de mensen van 100% puur te zeggen: “…
verwacht je aan een energetische sessie van uitgestrekte instrumentale klanklandschappen die zowel intieme als
explosieve sferen aftasten en je niet onberoerd zullen laten. Een knusse zomeravond wordt verstoord door gerommel
in de verte, een lichtschicht rijt de hemel open en een lauwe regenbui brengt verfrissing…" Eind maart 2008 kwam hun
eerste full-album "Whitewater" uit via "Zeal" (zie ook Tomán, Sleepingdog, Confuse The Cat, Timesbold,...).
De pers prees de plaat, een fanatieke fanbase volgde. Ze verzorgden reeds het voorprogramma van internationale acts
in het genre zoals 65 Days of Static (UK) (3 times), Liars (USA), Apse (USA), EF (Sweden), This will destroy you (USA),
Snowden (USA), Sean Lennon (USA), Daturah (G).
Recensies:
Na een ep in eigen beheer is ook het Gentse postrockgezelschap Transit aan zijn eerste werk van lange adem toe.
Whitewater (Zeal) (***) bewijst dat de heren alle finesses van het genre onder de knie hebben: stevig onderbouwde,
lang uitgesponnen instrumentals die traag op gang komen, verscheidene spanningsbogen doen trillen en in forse crescendo's
uitmonden. Behalve van gitaren bedient de groep zich ook van een piano, melodica, vibrafoon en viool.
De Morgen
De verwantschap met Mogwai en Explosions in the Sky zit in de genen, maar de composities zijn origineel genoeg
om niet als doorslagjes te worden afgedaan. Fraai: 'Lucas', waarin de waanzin broeit maar nooit barst, en 'Thor',
met z'n bezwerende vocale finale. Meer van dattum op een volgende cd graag, tot dan koesteren we 'Whitewater'.
Humo
Bezetting:
Toon Westra (Bass)
Koen Degand (Drum)
Jeroen Bot (Gitaar)
Nick Berkvens (Gitaar)
http://myspace.com/transit2006
STEAK NUMBER EIGHT
Wevelgemse pletwals.
Ik kon mijn ogen en mijn oren niet geloven. Wat een lawaai, hoe luid, hoe anders dan de andere ukjes, maar bovenal een melodie!
“Een kwartier, zoveel tijd had Steak Number Eight nodig om van "belachelijke groepsnaam" naar "waw!" te gaan.
We schrijven 9 februari 2008, zaal Cactus, op het podium van de Rock Rallypreselectie stonden jonkies van gemiddeld vijftien
die evenveel minuten lang het publiek in een wurggreep hielden. Verkijk u niet op hun leeftijd: dit is serious business.”
Zwaar beïnvloed door Neurosis en de hele Neurot- en Hydraheadstal verpletterden ze de tegenstand op Humo’s Rock Rally. In
de jury kwam men superlatieven tekort voor deze ukkies (gem. leeftijd 15,5j!).
Op 4 april brachten ze al een eerste CD uit: When The Candle Dies Out. Laagjes geluid die aanvankelijk vertederend om uw
aandacht smeken, gaan gaandeweg uw oren belagen met explosieve noise...
Recensies:
“Maar Lester is ervan overtuigd dat Vanneste en de zijnen in welk genre dan ook (laat die countryplaat maar komen!)
nooit minder zullen kunnen dan hun ziel blootleggen. Dat is wat wij drie keer zagen, dat is waarom onze haren in het
totaal drie kwartier lang ten berge rezen, en dat is waarom het jureren achteraf zo weinig tijd in beslag heeft genomen.”
Lester Wolfs – Jury HRR
“[…] met ‘When the candle dies out...’ hebben ze een bombardement van een plaat gemaakt dat we hen in België alleen nog
maar Amenra hebben weten voordoen en prijken ze meteen hoog in Vaderlandsche sludgeregionen. Alleen hebben ze bij SN8 –
in tegenstelling tot Amenra – adempauzes in hun sonische luchtaanvallen ingepland als hoopgevende lichtpuntjes in de duisternis.”
Cutting Edge (****)
“Het kaarsvet van postrock is al lang gestold en begraven, maar Steak Number Eight bewijst dat de kaars van haar sound
nog lang niet opgebrand is, ook al is ze dan duidelijk geënt op die van haar voorbeelden. Meer zelfs, ‘When The Candle
Dies Out…’ zou wel eens het vuur aan de lont kunnen steken van een donderende carrière in de sector van het grimmige gitaargeweld.
Spread the word: Steak houdt steek!”
Digg (****)
Bezetting:
Brent Vanneste (Vocals, Gitaar)
Joris Casier (Drum)
Jesse Surmont (Bass)
Louis Provost (Gitaar)
http://myspace.com/steakn8
PRAKTISCH:
Steak Number Eight opent om 20u15, daarna speelt Transit en Motek is de afsluiter!
Optredens vinden plaats op het gelijkvloers van het jeugdhuis JOC Ieper.
Tickets kosten €4 in VVK, €5 ADD. Tickets kunnen gereserveerd worden via pv@jocieper.be.
Tickets kunnen eveneens gekocht worden in de bureau's van het JOC.
Voor het optreden van Motek, Transit & Steak Number Eight op zaterdag 29 november in het jeugdhuis JOC Ieper, mogen wij 3 duotickets weggeven!
Als je als de vliegende bliksem een mailtje stuurt naar pv@jocieper.be met in onderwerp 'wedstrijd
Motek', en je top 3 meegeeft van muziekgroepen/artiesten waarvan jij denkt dat ze op het Hypnoiz-podium moeten staan, dan maak je kans op één van de
drie duotickets!
Winnaars worden persoonlijk verwittigd. Succes!
Tijdens het feestweekend van de jeugdraad en het jeugdhuis begin oktober organiseerde Hypnoiz een eerste Rock Rally voor lokaal talent.
Zie hier het verslag!
De rockrally was een groot succes en dat was vooral te danken aan jullie die constant voor een goedgevulde zaal zorgden.
Sommigen konden jullie al wat liever aanhoren dan andere.
En na een stevige beraadslaging van de jury, kwam deze top 3 uit de bus.
Blackboard: 139
Deer: 135,5
Impure: 108,5
Blackboard was volgens de menigte ook de verdiende winnaar. Wetende dat dit pas hun 3de optreden was, zit er volgens ons veel
potentieel in de groep. Met hun zwaardere spul konden ze het publiek en de jury in hun armen sluiten. Ze behaalden zo de eerste prijs,
met name 20 uur studiotijd en een plaatsje in één van onze voorprogramma's.
Deer werd uiteindelijk 2de. De band speelde bluesy glamrock. Nadat ze wat op gang kwamen, toonden ze ook heel wat straffe dingen.
De podiumprésence was er ook. Het werd heel nipt maar qua kwaliteit scheelde het inderdaad niet veel. Als gevolg van de tweede plaats
krijgen ze een bon van 250 euro bij de Solsleutel.
De derde groep heet Impure. Met hun alternatieve rock toonden ze dat ze reeds over wat talent beschikten. Nu komt het erop aan om dit
wat uit te bouwen. De aanzet is er allesinds! Zij krijgen als gevolg van hun derde plaats 100 euro om te investeren in nieuw materiaal.
De publieksprijs ging uiteindelijk naar Somnium. De metalgroep startte de rockrally en toonde zich een geduchte tegenstander.
Het was niet het beste van de avond maar toonde zich wel als de beste van de metalbands die aantraden. Als beloning mogen ze hun
kunsten uitproberen op de 1001 Salamanders van 2009.
The Galacticos zorgden voor de absolute climax en gaven het goede voorbeeld aan de andere groepen. Een heerlijk scheurende rockset
met een schitterende podiumprésence.
Het was zo'n succes dat we reeds beslisten om volgend jaar een nieuwe editie te organiseren!
|
|
