Start : 1977

De club is opgericht door Gerard De Cock (zittend)en Willy Dauwe (bij gele fiets). Kort na de start werden Roger Van De Weghe (tweede rechts) en Gerard Hoogewijs ook lid van de bestuursploeg. Merk ook Martin op (met witte pet) die er reeds van in het begin bij was.

Voor de officiele oprichting reden Gerard De Cock en Willy Dauwe reeds een tijdje samen. Het idee ontstond om een club te starten die niet te snel reed en waar ook de respectievelijke vrouwen en echtgenotes konden mee rijden. De richtsnelheid was 25 km/u.

Al snel werd de snelheidslimiet vergeten en haakten de meeste vrouwen af. In 1978 is de club ook naar caf Het Boldershof getrokken om het grotere aantal leden te herbergen.

Sinds 1980 worden we door Blanco Sanitair gesponsord. Gerard De Cock was tot dan sponsor geweest. Omdat hij zich moeilijk kon vinden in de te hoge snelheid heeft hij in 1980 afgehaakt. De eerste foto met de toen nieuwe sponsor

Hier herken je Martin (zittend in het midden) en Freddy Verheyden (rechts staand)

De meeste van de ritten die we nu nog steeds rijden werden door Willy Dauwe uitgestippeld. Een fietstocht moest volgens Willy niet alleen sportieve kwaliteiten hebben, maar diende ook langs prachtige wegen te gaan.

1982

Hier kan je Martin,Kristoff en Andre herkennen. In deze periode werd het kampioenschap niet enkel betwist op aantal kilometers, maar ook op bergpunten en sprints. Voor de sprint werd zelfs veelal een kleine omweg gemaakt om een mooie lange rechte lijn te gaan opzoeken in Heusden.

In 1981 werd gestart met een 3 daagse op rollen. Hieronder een foto van het succes van deze organisatie. In totaal hebben we dat 5 keer georganiseerd. Er werd 3 dagen door 24 ploegen van 2 man tegen elkaar gekoerst. Soms individueel, soms in ploegverband. De prijzen voor de deelnemers waren niet min. Zo was er de officiele prijzenpot, maar daarnaast werd in het heetst van de strijd ook nog extra sponsoring gegeven door het publiek en sponsors.

Prijsuitrijking uit de oude doos 1985

Andre met zijn beker

Kristoff in zijn zeer jeugdige jaren

1985 is ook het jaar dat Willy Dauwe de club verliet en de fakkel doorgaf aan Roger Van De Weghe.

Tussen 1985 en nu heeft de club rustig verder gedaan, steeds met niet zoveel leden, maar altijd voldoende om er een sportieve en plezante uitstap van te maken.

Voor het eerst in de versie 1997 van de clubkleuren

Op deze foto staat Veronique, Andre, Freddy Verheyden, Martin. Herken ook Gaby en Andre (de melkboer) en Maurice die steeds meereden met de volgwagen.

Na de neerwaartse trend eind de jaren 90 zijn we er in geslaagd om het ledenaantal weer de hoogte in te krijgen. We profiteren mee van de grote populariteit van het wielertoerisme. Recent (zomer 2003) stond nog in de krant dat het geen taboe meer is om aan vrienden en werkmakkers te moeten erkennen dat men graag fietst. Kijk maar naar de bekende Vlamingen en politici die maar wat graag laten zien dat ze actief zijn op de fiets. Hopelijk is het niet enkel deze vaststelling alleen die het leden aantal verhoogd. Daar zijn we zelfs vrij zeker van. Onze club is meer dan een groepje wielertoeristen. Het valt op dat de nieuwe leden graag komen en dat ook enkele anciens terugkeren naar de club.

Na de 4 nieuwe leden die we in 2003 mochten begroeten, mogen we ook in 2004 een aantal nieuwe leden begroeten. Reeds 3 mensen hebben toegezegd en zich ingeschreven. Ook in 2005 groeide het ledenaantal zodat we reeds met 22 zijn.

2007 blijkt een ware ommekeer in de club teweeg te brengen. Er was sinds een paar seizoenen de wens om een tweede groep te vormen die het wat kalmer aandeed dan de meeste huidige leden. Vanaf 2007 waren we met genoeg om een B ploeg te vormen. En dat bleek een heel goede keuze te zijn. Het leden aantal is nu gegroeid tot 36 man. 2008 hebben we met 44 leden afgesloten. 

In 2009 en 2010 is het ledenaantal nog wat aangegroeid tot 55. Echter merken we dat we nu meer verloop hebben. Er is de vaste kern die er week na week staat, aangevuld met de minder regelmatige deelnemers. Dit is vooral een fenomeen bij de A ploeg. De B ploeg heeft een veel vaster publiek. In 2010 zijn we overgestapt van de blauwe kleuren naar zwart met rood.

In 2011 zijn we redelijk stabiel gebleven qua ledenaantal.