Lopende
Zaken
Kalender
2004
Ritverslagen
2004
Tussenstand
2004
Winterkalender
Winterverslagen
|
|
Winterverslagen
2004-2005 Hierbij
een kort verslag van de laatste door ons gereden MTB tochten. Veel
leesplezier.
19 december 2004
MTB 8 : 45 km
De tourtocht Kalken gereden met als deelnemers : Freddy, Noel en Peter.
De tocht van 45 km gedaan die de traditionele wegen nam : al door de Kalkense Meersen naar het
broek van Uitbergen om alzo langs de Overmeerse wegels naar Kalken terug te keren
(geen enkel baantje dat onze parcourskenner Freddy niet kende gedaan...).
Terrein lag er op bepaalde plaatsen heel glibberig bij door de fijngereden modder wat Freddy bijna
in de beek deed belanden (die op een bepaald moment naast de te volgen weg lag). De parcoursbouwers
hadden wijselijke de wegel naast de beek in Kalken omgelegd via de weide.
Peter kreeg het door gebrek aan km's de laatste 8 km lastig maar had geen last van krampen en reed
voor de rest heel goed mee. Noel met zijn leeuwenhart verpinkte niet en vroeg om de voorbijstekers
bij te benen. Om 9 u waren we vertrokken en om 11.15 al toegekomen. De fiets afgespoten en een boterham
gegeten en om 11.45 waren we thuis. Met een prachtig winterzonnetje een aangename voormiddag gehad.
Volgende zondag gaan we wellicht de Overmeerse toertocht meedoen. Waarschijnlijk veel zelfde parcours
maar gezien Noel en Peter die weggetjes toch niet kenden, zitten ze daar niet mee in. Freddy heeft op
die dag ook geen bezwaar want parcourskennis is meegenomen na de zware dagen van feesten in het
verschiet.
Gemiddelde Snelheid : ???? km/h.
7 december 2004
MTB 7 : 33 km
Zondag waren we met 5 man: Freddy, Noel, Patrick, Paul en Chris. 3 nieuwe mensen waarvan 2 reeds
vroeger ooit meereden en nu weer poging doen om aan te pikken.
Dit had voor gevolg dat de snelheid gevoelig daalde maar gezien ons motto "samen uit, samen thuis" was
dit geen belemmering om toch een mooie tocht te proberen bollen. We hebben er een combi techniek en
mooie wegeltjes van gemaakt om de nieuwe mensen een goed gevoel van wat mtb is mee te geven.
Start aldoor de nieuwe wijk van de Gaaiaaker om zo via Koewegel naar Heusden door te steken en daar
de voor de anciens reeds gekende wegels op te zoeken. Via de overkant van de Schelde naar Melle waar
we voorlopig de hard way vermeden en de highway namen. Terug de Schelde over en afdaling naast Mellebrug
genomen (enkel door Freddy en Noel op de fets gedaan, de rest veiligheidshalve te voet daar de
techniek nog niet op punt staat). Dwars door de Bommels en Ten Ede en dan weer de Scheldeboord
opgezocht. Langs de benedenzijde voor Freddy en Noel (die zonder problemen in het kielzog volgde wat
duidt op een goede conditie van Noel) en de rest via het geasfalteerde jaagpad.
Gezien de nieuwelingen dan de km's begonnen te vrezen zijn we doorgestoken naar de wegels van Gransvelde
en zo naar ons startpunt afgezakt met op de kilometerteller een 33 km en een gemiddelde van 20 km/u.
Conclusie van de kenner : Paul heeft een goede conditie en al wat fietservaring, Patrick wil rustig
opbouwen hoewel we weten dat zowel zijn techniek als zijn hardrijden best ok zijn en Chris heeft een
goede mentaliteit maar zijn fysiek dient bijgetimmerd te worden. Noel zijn leeuwenhart zorgt ervoor
dat hij niet plooit en Freddy werd gewaar dat 3 weken niet fietsen vreet aan de conditie.
Met het zachte weer hadden we geluk maar dat zorgt wel voor kuiswerk, het enige ambetante aan mtb'en.
Gemiddelde Snelheid : 20 km/h.
MTB 6 : 33 km
Drie man was er dapper genoeg om op de fiets te kruipen. Meerderen hadden klaargestaan met de fiets
in de hand maar een buitje om 9 uur deed verscheidene mensen beslissen om alsnog thuis te blijven. Enkel
Freddy, Noel en Alain waren op de afspraak.
Freddy had op 11 november meegdeaan aan in tocht in Massemen en had daar enkele mooie stukken
onder de wielen gekregen die hij ons graag wou laten zien. Hij wist evenwel niet zo best zijn weg in de
streek waar het moest gebeuren en excuseerde zich vooraf voor de te verwachten zoektocht en foute
wegkeuzes. Achteraf gezien viel dit evenwel zeer goed mee.
Alleen in het begin wou Freddy met volle geweld een bos in duiken, maar na wat rondrijden bleek dit
totaal onmogelijk. Even later bleek het ook het verkeerde bos te zijn. En zaten we nu wel in het goede
bos. We hebben heel veel door boomkwekerijen gereden in de streek tussen Serskamp, Oordegem en Smetlede.
Het terrein is ook een beetje hellend wat het extra leuk maakte.
De ondergrond had op die enkele dagen tijd tussen 11 en 14 november wel te lijden gehad van de regen die
tussendoor gevallen was. Op sommige plaatsen was het behoorlijk glibberig. Alain met zijn brede MTB
banden met stevige noppen had hier weinig last van, terwijl Noel en Freddy van links naar rechts glibberden.
Eindelijk eens een voordeel voor Alain, want in de vorige ritten waren de mannen met smalle
banden steeds in het voordeel geweest.
Het was al behoorlijk dicht tegen de middag tegen dat we terug in Laarne waren, maar toch kon er een
bezoekje bij Roland nog wel bij.
Gemiddelde Snelheid : 22 km/h.
MTB 5 : 7 november 2004
Freddy, Edwin en Alain trokken op pad voor wat Freddy vooraf een zware dobber had genoemd. Daarom
dat er een paar verkozen om deze week eens over te slaan. Freddy wist zoals wel eens meer het geval is nog een
leuk baantje liggen. In Merelbeke. Edwin begon al een flauw vermoeden te hebben wat Freddy in het
hoofd had. Het zou niet eenvoudig worden, was het enige wat hij kwijt wou tegen Alain.
Het bedoelde stuk was gelegen langs de ringvaart tussen Melle en Merelbeke. Je komt er op naast de
gebouwen van Netmanagement in Melle en rijdt zo richting Merelbeke langs het water. Je zag dat er een
spoor lag maar dan toch een waar niet te veel fietsers over reden. Freddy leidde de troepen over het pad
gevolgd door Alain en Edwin. Hoe verder we reden hoe lastiger het begon te worden. Na anderhalve kilometer
waren we waar we zijn moesten en dat bleek niets te vroeg voor Freddy. Hij was bijzonder diep gegaan om
over het pad te ploeteren. Nog nooit Freddy zo bleek gezien en hij diende toch een goede 5 minuten op
zijn positieven te komen. Edwin had het rustiger aan gedaan zodat de grootste ellende voor Freddy al
gepasseerd was toen hij kwam aansluiten.
Langs de andere kant van het water terug naar Melle en zo kwamen we op een leuk technisch parcours,
gelegen tussen de spoorwegen en vijvers van Melle. Veel op en neer, leuke paadjes en de nodige technische
stukken. Dit was veel beter dan het parcours van een paar weken geleden in Wetteren. Hier kon je
tenminste ook een beetje rijden en wat snelheid halen. Na een half uurtje speeltijd reden we verder
naar Wetteren op.
Na nog een paar beruchte keren "Er moet hier ergens een wegeltje zijn" van Freddy kwamen we moe maar
tevreden aan in Laarne. Eindelijk was de fiets ook eens vuil genoeg om hem eens af te spuiten. Aangezien
we wat te lang hadden "gespeeld" in Melle was er geen tijd meer over om nog een aperitiefje mee te nemen en
reed elk huiswaarts.
Gemiddelde Snelheid : 20,5 km/h.
MTB 4 : 31 oktober 2004
Slechts Edwin en Freddy waren present. Gezien de motivatie een beetje zoek was werd er vooral over
gewone wegen gefietst. We reden richting Lochristi, Hyfte en zo naar Oostakker. Vandaar ging het
richting Destelbergen. Hier kon Edwin aan Freddy een stuk kassei presenteren dat voor Freddy totaal
onbekend was. Daar voor moet je wel van ver komen om Freddy hier in de buurt een stuk weg te tonen
dat hij nog niet kent. Bij deze weeral wat opgestoken. Het was de gehele tocht al behoorlijk koud
zodat de soep na de rit ons weer kon opwarmen.
MTB 3 : 24 oktober 2004
We waren deze morgen alweer met vier: Edwin, Freddy, Alain en voor het eerst Chris. De weersomstandigheden
waren niet slecht. Bijzonder zachte temperaturen met nu en dan wat rondvliegende regendruppels. Echter
bijlange niet genoeg om de pret te bederven.
Freddy had een en ander horen vertellen over een MTB parcours dat was aangelegd aan de Warande in Wetteren.
Het scheen een parcours van nog geen 2 kilometer zijn, maar het zou de moeite zijn. Meer hebben we
niet nodig om onze nieuwsgierigheid te wekken, dus wijle weg naar Wetteren.
Aan de Warande aangekomen vroeg het een beetje zoekwerk om te achterhalen waar nu juist het parcours lag.
Eenmaal de bordjes opgemerkt, volgden we het parcours. Dit bleek bijzonder bochtig te zijn. We waren constant
de pijltjes voorbij en onze eerste ronde vroeg veel geduld en zoekwerk van ons. Uiteindelijk viel alles
op zijn plooi. Als je het parcours aanpakt met in het achterhoofd dat het een bijzzonder technisch parcours is,
helemaal niet geschikt om snel af te leggen, dan ben je in de juiste gemoedstoestand om dit parcours
succesvol af te leggen. De tweede ronde ging al heel wat beter en de derde ronde werden we al wat zekerder
van onze zaak. In de derde ronde demonstreerde Alain een alternatieve methode om van de fiets te stappen.
Bij een van de afdalingen bleef het voorwiel steken achter een boomstronk. Het achterwiel vloog de hoogte in
en een koprol was nakende. Alain klikte zich bliksemsnel uit de klikpedalen en sprong simpelweg over zijn stuur.
Zijn fiets voltooide de buiteling zonder zijn passagier. Freddy stond er bij en keer er geamuseerd naar.
Na drie rondjes vonden we het wel genoeg. Freddy leidde ons dan maar naar Schellebelle. Daar stond de
overzet op het programma. Voor we daar echer waren stond een stuk Scheldedijk op het programma. Freddy
vroeg Alain waarom hij geen lange broek droeg. Alain wist direct dat er brandnetels op het programma
stonden. Eenmaal op de dijk bleek deze gemaaid, tot ongenoegen van Freddy. Of heb ik dat niet goed
gezien?
Na de overtocht reden we richting Kalkens meersen. We kwamen voor een aardeweg, volledig onder de modder
en de plassen. Freddy vond het toch iets te erg om door te rijden en besloot een alternatief pad te
kiezen. Wat bij Chris een "Dank u Jezus" teweegbracht. Zijn kaarsjes werkten blijkbaar. Freddy toverde
echter een dubbelzinnige glimlach op de lippen. Een ervaren fietsmakker van Freddy weet dan dat er nog iets
te verwachten valt. Wat, werd al snel duidelijk. Eerst volgden we een wegeltje in de meersen, toen
geen wegeltje meer en even later zaten we midden tussen de lange grashalmen, grachten en sompige grond te
ploeteren. Toen iedereen behalve Freddy dacht dat er geen eind aan zou komen en we recht in de vaart zouden rijden
doemde plots een aardeweg voor ons op en was alle ellende voorbij. Chris ploegde zelfs ter afsluiting
van dit onderdeel even door een gracht.
Daarna reden we richting huiswaarts waarbij we gevaarlijk dicht in de buurt kwamen van de plek waar Edwin vorige
keer ongelukkig ten val was gekomen. Hij reed dan ook uiterst voorzichtig door dit stukje parcours
dubbel op zijn hoede voor alle mogelijke onheil. Op het allerlaatste stukje speelden we even Chris kwijt,
maar omdat we zelf verkeerd gereden waren kwamen we elkaar gelukkig weer tegen. Van geluk gesproken.
MTB 2 : 10 oktober 2004
We waren deze morgen met vier: Frederik, Edwin, Freddy en Alain. De weermannen hadden de
afgelopen week tevergeefs geprobeerd om slecht weer onze richting uit te schuiven, maar dankzij
een hardnekkig hogedrukgebied was dit net niet gelukt.
Freddy ontfermde zich voor de start nog even over de fiets van Frederik en monteerde snel een drinkbus
houder. En vulde daar bovenop nog eens een drinkbus. Op die manier diende Frederik niet meer te
stoppen telkens als hij eens wil drinken.
De blauwe route stond op het programma aangevuld met een paar "Freddy Specials". Al van bij de start
zaten we in het spoor van nog 4 fietsers die ook de blauwe route gekozen hadden. Freddy laste evenwel
onmiddelijk een special in, waardoor we ze direct kwijt waren. Maar niet voor heel lang blijkbaar.
Na een tiental kilometer kwamen we weer in het zog van deze 4 en alweer net toen we ze hadden ingelopen
en voorbij hadden gestoken, stond er een ommetje op het programma. Hierdoor raakten we weer achterop
op deze vier. Nog wat verder kwamen we dan nog eens in hun spoor. We passeerden ze alweer, maar deze
keer wareb ze blijkbaar vastbesloten om dit niet zomaar te laten gebeuren. Twee van hen versnelden,
wat op zich een directe tegenreacctie teweegbracht bij Freddy en Alain. Beiden schoten serieus
uit hun sloffen en vlogen over een nogal technisch stukje. De andere groep besloot om niet verder aan te
dringen. We hebben ze na deze splitsing ook niet meer terug gezien.
We kwamen ook nog eens op de Scheldedijk en dat bezorgde de kriebels bij Alain. Die is het hard fietsen nog
niet verleerd en besloot eens wat door te rijden. Frederik besloot om mee aan te sluiten en wou ook
wel even sneller gaan. Freddy moest even lachen want hij had net (correct) voorspeld aan Edwin dat
dit zou gebeuren.
In Wetteren is Edwin spijtig genoeg nogal hardhandig neergekomen. Hij had blijkbaar besloten om eens
over zijn stuur te tuimelen, wat geen goed idee bleek te zijn. Oorzaak was een plotse parcours
wijziging in combinatie met een hond. De elleboog was geschaafd en voelde na een
paar kilometer pijnlijk aan. Waarna we besloten om huiswaarts te keren. Een heerlijke, dampende pot
soep was onze beloning.
Volgende week rijden we niet, want mentor Freddy is niet beschikbaar.
MTB 1 : 3 oktober 2004
We proberen onze MTB activiteiten een beetje open te trekken naar andere mensen, die (nog) geen
lid zijn van de club. Het is Freddy die hier de grote bezieler is, waarvoor dank.
Zondag om 9.15 waren er 2 man van de 6 opgedaagd : Edwin en Frederik. De derde was een kwartier te laat
en hebben we net gemist en de vierde stond daar om 10 u. Conclusie : goeie afspraken maken goeie
vrienden ! We hebben 10 minuten gewacht omdat het de eerste keer was maar 9.15 is 9.15. Volgende
week beter.
We deden met ons drie-en de rode route aangevuld met enkele beruchte "freddy specials" waar de
routebouwers mooie stukjes vergaten. De jongeling van 15 jaar die mee was, genoot met volle teugen
van het leuke parcours maar kreeg het op het einde wat lastig. We minderden wat tempo en hij
recupereerde snel.
We hadden 36 km tegen een gemiddelde van 22 km/u. Het parcours lag er droog bij en was dus ideaal
zodat we om 11.15 al aperitiefden.
Volgende week zelfde plaats, zelfde tijd 9.15 u
Afstand : 36 km
|
