©
Luc Selleslagh 2004 - 2010
GR 128 VLAANDERENROUTE : TRAJECTEN EN AFSTANDEN
|
Dag |
Traject |
Afstand km |
Totaal Afstand km |
| 1 |
Witzand > Hoog-Skale |
14 |
14 |
| 2 |
Hoog-Skale
> Mat |
30 |
43,5 |
| 3 |
Mat
> Menteke |
33 |
76 |
| 4 |
Menteke
> Wulverdinge |
23 |
100 |
| 5 |
Wulverdinge
> Terdegem |
41 |
141 |
| 6 |
Terdegem > Kemmel |
42 |
183 |
| 7 |
Kemmel
> Moorslede |
41 |
224 |
| 8 |
Moorslede
> Deinze |
53 |
277 |
| 9 |
Deinze
> Gent Dampoort |
35 |
312 |
| 10 |
Gent
Dampoort > Donkmeer |
37 |
349 |
| 11 |
Donkmeer
> Dendermonde |
13 |
362 |
| 12 |
Dendermonde
> Mollem |
30 |
392 |
| 13 |
Mollem
> Eppegem |
30 |
422 |
| 14 |
Eppegem
> Wespelaar |
24 |
446 |
| 15 |
Wespelaar
> Leuven station |
28 |
474 |
| 16 |
Leuven
station > Ezemaal |
39 |
513 |
| 17 |
Ezemaal
> Hoepertingen |
45 |
558 |
| 18 |
Hoepertingen
> Tongeren |
23 |
581 |
| 19 |
Tongeren
> Vroenhoven |
36 |
617 |
| 20 |
Vroenhoven
> Sint-Martens-Voeren |
30 |
647 |
| 21 |
Sint-Martens-Voeren
> Aachen |
31 |
678 |
>
Voor dit deel in Vlaanderen zelf maakte ik gebruik van de combinatie fiets/auto
(+soms bus) maar meestal gebruik ik de combinatie bus/trein. De respectievelijke
sites van
De Lijn en van de
NMBS
kwamen erg goed van pas. De 2 topogidsen (Kemmel-Aalst en Aalst-Aken) zijn
prima en redelijk recent (2000-2001), te bestellen via
Grote
Routepaden. Lees ook een detailverslag van Aalst tot Hoegaarden op
Jo's
website .
Langs de Maas te Oost-Maarland
Apostelhoeve met wijngaard
>
Nabij Vaals bereik je
na 15 Nederlandse km het Drielandenpunt (Nederland, Duitsland, Wallonië).
Met 323 m hoogte meteen
het hoogste punt op de GR128. Over smalle paden door bos loopt de Vlaanderenroute
nu even Duitsland in. Als je een dazzer vindt in een klein parkje onderweg
: ’t is de mijne! In de buurt van de Akense jeugdherberg loopt GR128
dood na meer dan 650 km. Een drietal km verder is het treinstation van Aken.
> In Eijsden klimt GR128 uit de Maasvallei (ook hier
opletten voor de bewegwijzering doordat talrijke wandelpaden dit gebied
doorkruisen, volg aandachtig de topokaarten). Op 125 meter hoogte komt de
Vlaanderenroute weer in Vlaanderen en dat in de mooie Voerstreek. Het pad
volgt de Voervallei, soms op het hoogplateau boven de vallei, dan weer langs
de Voer zelf. Na Teuven klimt GR128 naar de Nederlandse grens.
> Aan de andere kant van de grens meer ingesneden valleien
en veel bos.
> Een stuk zuidelijker en ontelbare fruitbomen verder
komt GR128 weer op de Romeinse weg. 10 km kaarsrechte weg volgen. Het interessantste
stuk van de Romeinse weg ligt tussen de kapel van Helshoven en tot 500 meter
na de Jenneboom. In Groot-Loon verlaat GR128 deze weg en zigzag je naar
Tongeren toe. Via de beboste Beukenberg kom je aan de voet van Tongeren.
> Ook hier gaat GR 128 rond de stad, maar een bezoek
aan Tongeren kan via de stadsvariante.
>
GR128 slingert rond Tongeren
van kasteel naar kasteel. Het indrukwekkendste kasteel dat volg is zondermeer
dat van Alden Biezen, een enorm domein waar GR128 dwars door loopt. Het pad
gaat verder door een weer vlakker landschap naar Vroenhoven en de Nederlandse
grens. Het Albertkanaal over en wat verder kom je een eerste grenspaal tegen.
De Mergelstreek. Voorbij
de Apostelhoeve (met wijngaard) en de St-Pietersberg op. Op de top is een
belangrijk GR kruispunt. GR128 ontmoet er GR5 (Noordzee-Middellandse Zee)
en het Pieterpad (Pieterburen – St-Pietersberg). GR128 daalt af naar
de gezellige winkelstad Maastricht. Tijd voor nederwiet in één
van de talloze coffeeshops. De Maas over en langs de oever richting zuiden.
De padmarkering verslechtert en het is dus wat opletten. Hindernissen kunnen
er voorkomen in de vorm van een overstroomde Maas in de winter en Gallowaykoeien
die languit op het pad liggen in Oost-Maarland.
Via het kleine Helen-Bos (dorpje van de middeleeuwse schrijver Jan van Heelu)
kom je op een kasseiweg die naar Zoutleeuw leidt. De grandeur van het ooit
machtige Zoutleeuw straalt er nog steeds af en een bezoek aan de historische
gebouwen en het museum hier is dan ook een aanrader. Via het mooie natuurdomein
Het Vinne Brabant uit. Limburg verwelkomt je met meer groen: domein Nieuwenhoven.
Eens het bos uit zit je midden in de fruitbomen. Eind april is het hier wellicht
een wandelfeest als alles bloesemt, nu lieten de bomen hun takken zwaar hangen,
beladen met plukrijp fruit.

>
Voilà, Hoegaarden, tijd om de dorst te laven vooraleer je even de taalgrens
oversteekt. Over die taalgrens volgt een wandeling door het parkdomein van
Hélécine. Hier ontmoet GR128 ook de Kleine Gete die 8 km over
oa kerkwegels wordt gevolgd tot Eliksem. Daar de oude Romeinse steenweg over
(die we later nog tegenkomen) om in Wommersom de loop van de Grote Gete te
volgen door de velden. Ik was hier getuige van een typisch plattelandstafereeltje:
Een koe was in de Grote Gete gesukkeld en boeren overlegden hoe dat beest
er weer uit te krijgen.
>
GR128 is in het Leuvense aangekomen. Er is een variante van GR128 die naar
het stadscentrum loopt. GR128 loopt in een halve cirkel rond de stad, een
erg afwisselende wandeling. Eerst Attenhoven waar het pad plots stevig stijgt
naar de Kesselse bergen. Ha, nog eens een stevig stuk bos. Na een tijdje opent
zich een zicht op de Leuvense agglomeratie. Afdalen (gedeeltelijk over trappenpaden)
naar de vallei van de Molenbeek, langs de abdij van Vlierbeek, gelinkt door
smalle paden met de abdij van Park waar GR128 de Leuvense regio nu achter
zich laat. Weer velden.
> In Bierbeek passeer je een wereldbol-watertoren en even verder
kruis je
GR512 (Diest-Geraardsbergen). In
de stille Haspengouwse dorpen hier (Honsem, Hoksem, Sint-Katrien-Houtem) bepalen
monumentale boerderijen het dorpszicht. Holle wegen snijden door enorme akkers
in een open landschap.
Het uitwuifcomité
in Humbeek
>
Na het Rubenskasteel
van Elewijt en het grote Blosodomein (met strand) van Hofstade komt het pad
aan de Dijle. Na enkele km verlaat GR128 alweer de Dijle en loopt in een landschap
van weiden, akkers en populierenbosjes langs Wespelaar, Wakkerzeel en Rotselaar
waar we de Dijle weer tegenkomen. Onder de aanvliegroute van Zaventem wordt
haar kronkelende loop nog even gevolgd tot Putkapel waar je enkele drukke
verkeerslijnen kruist.
Toegangspoort naar Ooidonk
> Naar Passendale en Zonnebeke toe worden de oorlogskerkhoven
er alleen maar groter op. Na een kilometerslange wandeling in de bedding
van een vergane spoorweg wordt het pad naar Moorslede toe minder leuk. Ik
vond het zelfs eentonig en oninteressant over een lange afstand van zowat
50 km. Bijna enkel asfalt en beton en weinig afwisseling. De eentonigheid
wordt even doorbroken in het kasteeldomein van Rumbeke en bij de Poelbergmolen
van Tielt.
> Eens aangekomen aan de oude Leie-arm te Grammene
wordt het weer leuk wandelen. GR128 zal zich de volgende 40 km in nog meer
bochten wringen dan de Leie al doet, de rivier vormt de rode draad tot Gent
en compenseert de vorige eentonige kilometers ruimschoots. In Grammene zijn
er leuke rustplekken langs deze aan de natuur overgelaten rivierarm. En
zo kom je in Deinze. Langs de Leie loopt GR128 verder naar het mooie kasteeldomein
van Ooidonk.Tijd voor een terrasje hier vooraleer een rist van de mooiste
Leiedorpjes door te wandelen: Bachte-Maria-Leerne, Deurle, Sint-Martens-Latem,
Afsnee zijn er enkelen. De streek is erg populair bij wandelaars, fietsers,
vissers, bootrecreanten en rijke villabewoners. Schilderachtige hoekjes
aan de Leie, soms afgezoomd met knoestige knotwilgen.
> Uiteindelijk kom je in Gent de grootstad in. Het
was wel even wennen om na de stilte van de natuur in de mensenmassa van
de Gentse Feesten terecht te komen. Een kleine ontdekking was het voormalige
Groot Begijnhof van Sint-Amandsberg net buiten Gent. Langs woonwijken, stukjes
bos en waterplassen gaat de tocht naar het stoere waterslot van Laarne.
Na de kruising met GR122 wordt door de velden koers gezet naar de Scheldevallei.
> In Schellebelle bereik je de brede waterloop. In
Uitbergen loop je nogmaals langs de Scheldeoever. Vervolgens loopt het pad
door de drassige polders en bossen van de oude Scheldemeander van Donk.
Voor een “Stille Watersgevoel” moet je wat verder in Appels
zijn. Het voetveer vaart regelmatig uit. Als je toch wat moet wachten is
er een café in de buurt. Eens aan de andere oever loopt het verder
richting Dendermonde. Aan de poorten van de stad kom je GR5A weer tegen.
Om Dendermonde te bezoeken moet je hier GR5A volgen in noordelijke richting,
GR128 en GR5A in zuidelijke richting kiezen voor de natuur in de vorm van
meer polders en broeken.
> Mespelare is nog zo één van die oude
vergeten Vlaamse dorpen waar het beslist leuk wonen is. GR128 en GR5A zigzaggen
samen verder in zuidelijke richting tot de 2 weer splitsen ter hoogte van
Aalst. Voor een bezoek aan Aalst kies je GR5A. GR128 loopt in westelijke
richting naar Moorsel toe.Rond een kasteel hier en dan over natte paden
naar een weg die recht naar de abdij van Affligem leidt. Een abdij met een
rijke geschiedenis, helaas schiet er architecturaal niet veel van over.
> Een andere provincie en een eerste dorp gelegen in
een golvend landschap: Brabant en Mazenzele. Er komt zowaar stevig wat reliëf
in het landschap, onderweg naar Mollem en Brussegem merk je dat zeker. In
de verte tekent de skyline van Brussel zich af. Het vlakt weer uit naar
Wolvertem toe waar het natuurgebied Wolvertemse Beemden wordt doorkruist.
De A12 over en door velden (opletten om het pad niet kwijt te raken) naar
het mooie 's Gravenbos van Humbeek, een laatste stuk bos voor lange tijd.
Het kanaal Brussel-Willebroek over samen met GR12.
In de Eppegemse velden scheiden GR128 en GR12
(Amsterdam-Parijs) weer. Hier is een kleine trajectwijziging, te downloaden
van de site van Grote Routepaden.
>
Het domein Palingbeek.
Het interessantste stuk in dit domein is het de door de natuur overgenomen
kanaalloop. Om die te exploreren moet je hier GR5A volgen die hier van GR128
weer afsplitst. GR128 zelf loopt door het groen langs de rand van het domein
en gaat op zoek naar meer oorlogslittekens te Zillebeke. De topogids van GR128
verhaalt de gruwelijke gebeurtenissen. Hill 60 is nog zo’n plaats. Er
is een merkwaardig café-museum waar het de moeite waard is om even
binnen te lopen en wat tussen de oorlogsprenten en obussen te snuisteren in
dit "vooroorlogs" kader.

> Eens de grens over komt de laatste “beklimming”,
via de Monteberg (132 m) langs de flanken van de Kemmelberg (156 m). Hier
komen GR5A/E2 en GR128 tesamen.
> Na de Vlaamse heuvels komen de Vlaamse velden, in
Flanders Fields sneuvelden duizenden soldaten tijdens WO I en GR128 volgen
confronteert je over vele km met de pijnlijke littekens uit een bewogen
stuk geschiedenis. Na Wulvergem passeer je de Spanbroekmolenkrater, nu een
vredige vijver met waterlelies, maar ooit ontstaan uit één
van de vele bomkraters. In de omgeving vele oorlogskerkhoven. Op een afspanningpaal
van een weide ligt een bom. Ze is er gelegd door een ploegende boer om opgehaald
te worden voor ontmijning. Ik dacht ze eerst mee te nemen als souvenir,
maar ik bedacht me toch al snel, het gevaarte woog ongeveer 10 kilo en bovendien
is de omgeving al verzadigd met kruisen.Via Wijtschate naar een andere boeiende
brok geschiedenis en natuur :
Gimmeke, Kapel Sint-Lodewijk
> Onderweg naar Boeschepe, het laatste Frans-Vlaamse
dorp kom je voorbij de Ondanckmeulen, een populaire stop voor fietsers en
wandelaars. Je kan er de molen bezoeken, een oud Vlaams volksspel spelen
of iets snacken in café De Vierpot. Na de Kokereleberg (110 m) volgt
de Zwarteberg (150 m) met het mooie Parc Yourcenar en dan zigzagt GR128
tussen hopvelden langzaam naar de Belgische grens. Hier en daar vallen de
oude Vlaamse straatnamen op zoals de "Schoonemaegdstraete". Onderweg
zijn er mooie uitzichten over de Vlaamse heuvels.
> Onopvallend verlaat je Frankrijk en kom je Vlaanderen
binnen.
> Na dit vochtige gebied komen er enkele godvergeten
dorpen in een plat hagenlandschap. Oervlaamse namen : Buischure, Ochtezele
en Zermezele. Ze linken het waterlandschap van Kleremeers met de Vlaamse
heuvels. Op de eerste heuvel (176 m) ligt het oude Kassel, boeiend genoeg
om er rond te slenteren en een Zannekin te drinken in café Kerelshof.
Afdalen langs de Recolettenberg naar Terdegem en Steenvoorde met zijn monumentale
kerk. Veel asfalt onder de voeten hier.
> Na Godewaarsvelde is het weer aangenamer wandelen
en volgen de heuvels elkaar sneller op: Holle wegen leiden naar de top van
de Katsberg (164 m) met een abdij en horeca .
> Enkele drukke wegen over naar
Baaiengem-bij-Sperleke. Na enkele km rechte
bospaden daalt GR128 naar de vallei van de A te
Waten.
Vanaf hier tot aan de Belgische grens zag ik meer Vlaamse Leeuwen dan ik
ooit in Vlaanderen tegenkwam. Waten is een groot dorp met alle voorzieningen.
Wulverdinge is een ander oud-Vlaams dorp.
3 km na dit dorp begint een belangrijke trajectwijziging. Deze is terug
te vinden op de
site van Grote
Routepaden.
> Het nieuwe traject loopt niet
langer langs Sint Mommelins maar gaat even ten oosten van Nieuwerleet
dwars door het interessante moerasgebied van Kleremeers. Op de moeilijkere
stukken zijn knuppelpaadjes voorzien. Op een bepaalde plek moet je een brede
beek oversteken met een bac. Er zijn kettingen voorzien om deze kleine overzet
naar de andere oever te verplaatsen, zelfbediening dus.
> Wanneer GR128 dan definitief het binnenland in draait
wordt het heel wat minder interessant. Het pad worstelt zich over de TGV-lijnen
nabij de Eurotunnel en drukke verkeerswegen in de regio tussen
Pepelinge
en
Hames-Boucres (10km). Gelukkig komt
er dan eens stevig stuk bos met het dwarsen van het Woud van
Giezene
(10km).
> GR128 blijft hoog lopen (boven 150 m) om na een
beboste klif te dalen in de vallei waar het dorpje Liskes
ligt. Langzaam weer klimmen langs een bosrand over zanderige bodem. Op de
top de gotische kapelruïne van St-Lodewijk,
een wilde eenzame plek, een hoogtepunt in deze regio. Afdalen naar de Hemvallei
te Doornem voor een frisse pint. Wat volgt
zijn vele km afwisseling bos en weiden tot uiteindelijk het gehucht Menteke
nabij Noordboekhout wordt bereikt (cafeetje).
>
GR128 vertrekt op het kerkplein van Witzand. De volgende 15 km lopen over
krijtpaden in het golvende landschap achter de kustkliffen met als hoogste
punt Mont de Couple (162m).Verderop heb je
uitzicht over het drukke ferryverkeer tussen Kales
en Engeland.
>
"Wissant" is een verfransing van Witzand,
de Vlaamse naam van dit Noordzeedorpje. Ik bleef er enkele dagen op de camping.
Een ander pad, GR120 (du Littoral) passeerde op 2 m van mijn tent. Het is
heerlijk toeven aan dit stukje kust tussen Kaap Swartenes en Blankenes ,ideaal
voor een weekenduitstap, ook met kids. Behalve veel wandelpaden zijn er musea
of kan je ammonieten zoeken in de krijtrotsen van Blankenes.
De
Opaalkust nabij Kaap Blankenes
> Deze tocht loopt door Vlaanderen
over de breedte. Vertrek op het kerkplein van
Witzand in Frans-Vlaanderen en eindpunt in een andere Vlaamse uithoek, de
Voerstreek, van waaruit het pad nog even doorloopt tot Aken. De hele tocht
is rood/wit gemarkeerd en beschreven in topogidsjes van Grote
Routepaden. Afstand: Ongeveer 650 km.
> Het topogidsje “Frans-Vlaanderen” is
verouderd wat praktische info betreft, maar nog steeds onmisbaar. De GR
loopt namelijk vaak door open veld waar markering niet altijd even evident
is. De markeringen op Frans grondgebied en dan vooral de bordjes zijn een
beetje in één richting uitgezet in het kader van de wandeling
Gent-Witzand (in die richting beschreven in de Franse versie van de topogids).
Af en toe is het dus wel goed uitkijken dat je niet de verkeerde richting
neemt.
> Trajectveranderingen of de topo bestellen via de
website van Grote Routepaden.
> Vanuit Witzand kan je in 1 lange wandeling van een
goede 20 km GR128 en GR120 in een ronde combineren. In Witzand volg je dan
eerst GR128 tot je in Hoog-Skale op asfalt
komt. Wandel hier naar Kaap Blankenes waar
GR120 terug naar Witzand loopt. Het deel van GR120 tussen Kaap Blankenes
en Witzand loopt voor een stuk over de krijtrotsen en is al jaren afgesloten
omwille van instortingsgevaar. Wellicht wordt een aangepast traject voorzien
in de toekomst. Anders kan je gewoon kiezen om over het strand terug naar
Witzand te wandelen (rekening houdend met het tij).
>
Ik heb de hele Vlaanderenroute
gewandeld maar niet in één keer. Meestal ging ik in dagtrips,
gebruik makend van bus en trein om ter bestemming te geraken. Voor de moeilijker
te bereiken stukken (vooral in Frans-Vlaanderen) gebruikte ik de combinatie
auto en fiets. De auto plaatste ik meestal op het eindpunt van mijn dagtocht
om vervolgens terug te fietsen naar het eindpunt van de vorige dagtocht.
Na de wandeling dan even met de auto de fiets oppikken. Dat systeem vraagt
wel wat planning en een vroeg vertrek. Door in de streek ook te fietsen
maak je tevens kennis met een andere hoek van een regio.
Witte
krijtpaden nabij Witzand