Wandeling Lente 2001: Orchimont – Orchimont

Verslag

Dag 0 (Vr 13/4): (Antwerpen -) Orchimont - Orchimont.

● Antwerpen - Orchimont (per auto).

● Orchimont - Orchimont (Rau des Cailleux).

● Overnachting in tent in bosje naast rivierbedding.

Ik rij bijna 3 uur met de auto van Antwerpen naar Orchimont. Ik parkeer mijn wagen aan het erf van de ouders van Luc Lefèvre. Ik ga eerst naar de Auberge Saint-Martin. De waard en de waardin herkennen me als trouwe deelnemer aan de Raid. Ik reserveer er mijn kamer tegen mijn terugkeer binnen 3 dagen op Paasmaandag. In het aardedonker zoek ik mijn weg naar de vallei. Dat valt niet mee en ik loop wat verloren, vele slapende honden wakker makend. Uiteindelijk kan ik mijn tent, in de vrieskou, op een stukje gras, neerpoten naast de vriendelijk kabbelende Ruisseau des Cailleux.

Dag 1 (Za 14/4): Orchimont - Nouzonville. 48 km.

● Orchimont (Rau des Cailleux) - Vresse (bij GR-AE/E3).

● Vresse (bij GR AE/E3) - Membre langs GR-AE.

● Membre - Chêne à l'Image - Bagimont - Sugny - Pussemange.

● Pussemange - Rogissart - Bois des Grandes Hazelles - Nouzonville - (près de) Meillier Fontaine.

● Overnachting in tent in het bos, nabij de Borne 384.

(Dag 1): Semois bij Vresse

Mijn tent staat stijf van het ijs als ik bij ontkiemend daglicht op stap ga. Het is koud, maar de zon is alleenheerser in de prille ochtendlucht. Ik loop ten westen van de Ruisseau des Cailleux hoog door het bos. Ik blijf ten noorden van Vresse, vanwaar ik de GR-AE volg tot Membre. Daar steek ik de Semois over en verlaat de GR. Even volg ik de Ruisseau de Membre om dan het bos in te stijgen tot aan de hooggelegen Chêne à l'Image. Ik daal terug naar Hiontaine. Ik loop er rond het militair domein. Een ree is onbegrijpelijk binnen de omheining van het domein geraakt. Het dier schrikt op van mijn aanwezigheid aan de andere kant van de omheining. Angstig probeert het zijn gevangenschap te ontvluchten en spring tevergeefs en hoog tegen de vastberaden afsluiting aan. Ik heb medelijden met het dier, maar kan niet ingrijpen. Ik zak terug af naar de Ruisseau de Membre en stijg vandaar naar Sugny. In Pussemange steek ik de grens met Frankrijk over. Het dorp lijkt 100 jaar geleden te zijn ingeslapen en nog steeds niet ontwaakt. De lucht wordt steeds mistiger en grijzer. De zon is zijn strijd tegen de kille vochtigheid aan het verliezen. Tot Rogissart volg ik de D979 en trek vandaar weer omhoog, het Bois des Grandes Gazelles in. Daar tref ik verschillende bronnetjes die wat verder de Ruisseau de Nédimont vormen. Ik volg het lustig kabbelende riviertje tot aan de Ancien Moulin du Blanc-Caillou, om door het bos, via Les Mésanges, Nouzonville en de Maas te bereiken. Ik steek de brug over de Maas over in begin in Devant Nouzon zigzaggend aan de klim naar le Grand Terne. Dicht bij de top zet ik mijn tent neer. De eerste miezerige druppels beginnen te vallen. Ook de duisternis valt terwijl ik me een kom soep en een maaltijd spaghetti kook.

(Dag 1): Nouzonville

Dag 2 (Zo 15/4): Nouzonville - Willerzie. 40 km.

● (près de) Meillier Fontaine - Meillier Fontaine (bij GR-AE/E3)

● Meillier Fontaine (bij GR-AE/E3) - Bois Hutin langs GR-AE/E3.

● Bois Hutin - Table d' orientation Roche aux Sept Villages - Monthermé langs GR12C.

● Monthermé - Bois du Trou Caillou - Calvaire du Maquis des Manises - Marais des Hauts Buttes.

● Marais des Hauts Buttes - les Hauts Buttes - les Viex Moulins de Thilay - les Heez d'Hargnies.

● les Heez d'Hargnies - Le Gros Bois (Gué Marotelle).

● Overnacht in tent in het bos.

(Dag 2): Semois bij Monthermé

's Nacht word ik wakker door regelmatig gewrijf en geklop op mijn tentzeil. Ik sla van binnenuit terug om de klopgeest te verjagen. Lang duurt het niet of het gewrijf en geklop hervat. 's Ochtends openbaart de geest zich. Het heeft gesneeuwd. Nu en dan schuiven strepen sneeuw langs mijn tentzeil naar beneden. Uit de bomen vallen dikke proppen sneeuw kloppend op mijn tent. Terwijl ik mijn chocomelk opwarm pak ik mijn natte tent in. Het regent als ik op weg ga naar het nabijgelegen dorp Meillier Fontaine. Ik tref er de GR-AE die ik volg tot aan de D.989. Ik volg deze GR nog wat verder in het Forêt du Bois de l'Or, maar besef al vlug dat die niet de door mij gewenste richting uitgaat. In aanhoudende regen steek ik terug de D.989 over. Aan de overkant, in het Bois Communal de Roma, tref ik opnieuw rood-witte GR-markeringen. Ik volg deze GR12C naar de Table d' orientation Roche aux Sept Villages. Ik heb er een door de grijze regenlucht beperkt zicht op de Maas. Ik daal af en wat verder mondt aan de overkant de Semois uit in de Maas. Ik nader Monthermé onder het toenemend geluid van knallende geweerschoten. Bij het eindpunt van het bos bevindt zich een Champ de Tir. Vanuit Monthermé stijg ik het Bois du Trou Caillou in langs de Ruisseau de Falignée. Via een omweg langs de Mont Tranet kom ik, langs de Calvaire du Maquis des Manises terug aan de Ruisseau de Falignée. Ik volg nu de rivier verder tot aan zijn bron bij de Carrefour de la Croix Lina. Daar ligt het Marais des Hauts Buttes. Het regent nog steeds. Ik probeer het moeras door te komen maar moet meermaals op mijn stappen terugkeren. Mijn voeten zakken met de graspollen mee onder het water. Maar blijven droog. Na een lange dwaaltocht door het moeras kom ik voor een hoge omheining te staan. Ik zoek een uitweg maar kan die niet vinden. Uiteindelijk kruip ik er moeizaam over. Aan de andere kant staat een groot bord met waarschuwings- en verbodstekens met betrekking tot het moeras. Het is me een raadsel hoe ik daar zonder versperring tegen te komen ben binnen gesukkeld. Ik kan even op adem komen aan de kerk van les Hauts Buttes, waar de kerkgangers net de Paasavonddienst aan het verlaten zijn. Door het bos vervolg ik mijn weg naar les Vieux Moulins de Thilay. Ik volg een tra onder een hoogspanningslijn. Ik trap in een put vol water. Gedaan met de droge voeten. Ik probeer wat verder de grens met België over te steken, maar water en een afsluiting beletten me dat. Naar het westen toe is het de Ruisseau de Stole die me de pas afsnijdt. Ik keer op mijn stappen terug. Nu mijn voeten toch nat zijn trotseer ik het water en breek door de omheining ons vaderland binnen. Een goede kilometer verder, voorbij de Gué Marotelle zet ik mijn tent neer. De tentvloer is nat, mijn matras is nat, mijn slaapzak is gedeeltelijk nat en mijn kousen kan ik uitwringen. Het heeft gans de dag geregend en het regent nog steeds. Mijn poncho heeft me echter goed beschermd en mijn rugzak, lijf en kleren droog gehouden. Een warme soep en een maaltijd kip met rijst doen deugd.

Dag 3 (Ma 16/4): Willerzie - Orchimont. 44 km.

● Le Gros Bois (Gué Marotelle) - Le Gros Bois - Willerzie - Bohée - Sart-Custinnes (bij GR126).

● Sart-Custinnes (bij GR126) - Gedinne langs GR126.

● Gedinne - L'Heureuse Fontaine - Les Hés des Petits Villages - Louette-St-Pierre.

● Louette-St-Pierre - Houdremont - Nafraiture - Orchimont.

● Overnacht in Auberge Saint-Martin.

(Dag 3): Reeën in Le Gros Bois

Het regent nog steeds en ik warm mijn chocomelk in mijn tent. De tentsluiting kan nog maar voor de helft dicht. Overal ontmoet ik nattigheid. Deze tent is totaal ongeschikt voor meerdaagse tochten in potentieel regenweer. Ik trek mijn klamme kousen aan en stap een nieuwe regendag in. Op pad door Le Gros Bois verandert de regen in (zeer frequente) buien. Als de zon even door een scheur in het zware wolkendek priemt trek ik mijn poncho uit. Voor niet lang. De volgende regenbui noopt me om weer snel mijn regencape over mijn hoofd te slaan. Dit ritueel zal zich vandaag nog dikwijls voltrekken. Tussen Sart-Custinnes en Patignies stoot ik op de GR126. Langs La Houille volg ik die tot in Gedinne. Ik trek dan verder richting Rienne, om aan L'Heureuse Fontaine zuidwaarts door het bos te trekken tot Les Hés des Petits Villages. Vandaar loop ik terug oostwaarts richting Louette-St-Pierre en naar de bron van de Ruisseau de Faye, ten zuiden van Houdremont. Ik volg deze rivier tot Nafraiture, waar hij samenkomt met de Ruisseau d'Orchimont. Ik loop naast de overblijfsels van een spoorlijn. De rivier brengt me vanzelf terug naar mijn uitgangspunt, Orchimont, waar hij samenkomt met de Ruisseau de Nafraiture. Het duistert als ik de auberge betreed en er warm ontvangen word. Ik neem een heerlijk warme douche. Een uitgebreid en lekker maal smaakt dubbel heerlijk na de culinaire ontberingen van de voorbije dagen. Nog een zachte en droge nacht, en morgen een stevig ontbijt en de terugkeer naar huis met opgeladen batterijen.

Oude spoorlijn.jpg

(Dag 3): Oude tramlijn Gedinne-Vresse