MARATHON DU HAINAUT 29/4/01 door Jan VDD

INTRODUCTIE
ARCHIEF
UITSLAGEN
ULTRA CV's
WEETJES
LINKS
CONTACT
ULTRACUP
   - Inschrijving
   - Stand
   - Uitslagen
   - Kalender
   - Punten
   - Historiek

Eerlijke ontknoping na frauduleus geknoei

De marathon van Hainaut, oftewel Valenciennes-Mons zou voor mij een serieuze test worden om te weten hoe het met mijn conditie gesteld was. Twee weken terug liep ik hopeloos te sukkelen op training in zoverre zelfs dat ik mijn trainer Henri Salavarda vroeg om gedurende drie weken geen schema meer op te maken. Méér zelfs, ik wierp op dat in geval ik tegen eind mei geen marathon meer op deftig niveau kon lopen (sub 2u35') ik zelfs niet ging starten in de Belgische klassieker 'De Nacht van Vlaanderen'. Vorige week kreeg ik echter onverwachts een mentale opkikker na een meer dan bevredigende 5de plaats in de loodzware, Kluisberg-achtige 25km van Waver naar Auderghem. Met als resultaat dat ik twee dagen bijna krom liep van de stijve spieren. Op de woensdagtraining liep ik echter zéér soepel tijdens een 31km duurloop (1u56'30") wat me al mee deed geloven in een toch vrij goede marathonprestatie. Mons-Valenciennes is echter allesbehalve vlak. De kuitenbijters volgen elkaar op afgewisseld door tal van vervelende afdalingen. De wedstrijd werd getekend door een incident dat plaats vond na ruim 5km wedstrijd. De twee koplopers, de Waal Vincent Huyghe (2u25'/M) en zijn vriend, liepen door een niet attente seingever én in het spoor van de wagen van de wedstrijdjury verkeerd. Op dat ogenblik had ik, in 5de positie, een achterstand van een kleine 1'30" (ze waren nl. zéér snel gestart). Dat bracht met zich mee dat ik automatisch 3de werd. Groot was echter onze verbazing toen we een drietal km verder diezelfde jury-wagen mét de twee mislopen koplopers ons zagen voorbij rijden om die twee doodleuk 2'30" vóór ons op het parcours te droppen. Zo hadden ze ondermeer geen steile afdaling van enkele honderden meters en een lange klim van ongeveer één kilometer niet moeten lopen (om nog te zwijgen van de km's die helemaal niet gelopen hadden). Wij (ikzelf, mijn vader op de fiets en mijn vrouw en kinderen in de auto) uiteraard in alle staten. Enkele kilometers verder was mijn achterstand al opgelopen tot 3'30". Ik liep echter in op de twee lopers voor me. Halfweg (1u17'54") had ik die twee al te pakken en liep ik zowat 4' achter op de koploper. Toen ik echter die wedstrijdjury attent maakte dat ik in feite wel eerste liep daar die twee op een oneerlijke manier aan de leiding waren gaan lopen ontspon er zich een felle discussie (al lopende nb. !) Uiteindelijk dreigden ze me uit de wedstrijd te zetten omdat mijn vader met de fiets volgde (hij reed alsmaar 20-40m achter me aan), ik kreeg dus een eerste officiële verwittiging. Moet ik er nog een tekeningetje bij maken hoe ik me voelde ? Wanneer Katrien me wat verder meldde dat de achterstand nog een kleine 4' was geloofde ik dat ik die twee nog zou terugpakken, temeer daar de tweede al had moeten lossen en het heel moeilijk kreeg. Ondertussen begon die wedstrijdjury, in het Frans ook nog mijn vader uit te dagen, in zoverre dat hij nauwelijks durfde te volgen….. wat verder stapte hij dan ook in de auto bij Katrien. Elke kilometer stond die jury me op te wachten om me ook maar op de kleinste onregelmatigheid te kunnen betrappen. Op 12km van het einde had ik Vincent Huyghe te pakken, zijn kompaan liep een kleine 2' voor me uit. De wedstrijdjury reed nu werkelijk tot bijna op mijn hielen…kilometers lang !!! Nog geen 4km verder had ik echter hun vriendje , die op kop liep , te pakken. Katrien wou me wat verder een drank aanreiken maar ik weigerde want het was net buiten de bevoorradingszone. Wat verder deed ze het IN de bevoorradingszone, ik greep de fles, dronk ervan, gooide die terug, in 1-2-3 sprong het jurylid uit zijn wagen en wou die drinkfles afnemen… dat was echter buiten mijn vader gerekend. Volgens de jury moest die fles op de tafel staan en mocht die niet worden aangereikt…van je zuiverste hypocrisie gesproken !! De resterende 8 km bleven ze alsmaar verder tot bijna tegen mijn hielen rijden. Ik moest me nog wel reppen omdat ik merkte dat er nog iemand vanuit de achtergrond dreigde terug te komen (tot op 200m op een bepaald ogenblik) maar op 2km van de eindstreep wist ik de zege binnen. Met twee gebalde vuisten over de meet, wat een revanche op die hypocrieten én mijn tijd was ook stukken beter dan gehoopt nl. 2u34'17" (tweede helft in 1u16'23"! opnieuw een negatieve split dus). Onmiddellijk na de wedstrijd heb ik onze vriend jury (Maury, jawel, hij was het !!) eens goed en duidelijk mijn mening gezegd want dergelijke oneerlijkheden meen ik niet te moeten pikken ! De tweede eindigde zowat anderhalve minuut na mij (denk ik). Maar ook onze twee "liftende" lopers arriveerden nog als derde en …ik dacht 5de of 6de. Het zit er dik in dat ik deze week nog een officiele klacht zal neerleggen bij de Belgische Atletiek Bond want dergelijke partijdigheden zijn voor een jurylid gewoonweg ontoelaatbaar.

Jan Vandendriessche

Volledige uitslag op Ultraned

Nota van Jean-Paul Praet

Eind goed, al goed maar dergelijke officielen zijn we beter kwijt dan rijk. Jan meldt ons nog dat we in de Nacht van Vlaanderen het debuut mogen verwachten van Gino Deleu (een zeer goede loper tot halve marathon) die onmiddellijk onder de 6u30' zou willen lopen en daarvoor keihard aan het trainen is. 

 

                                             Terug naar boven op deze pagina                              E-mail : jp.praet@pandora.be