De 50km van Kluisbergen - verslag door Jan VDD

Twee ‘verrassingen’ zondagmorgen bij de start van de 50km van Kluisbergen. Geert Breynaert die deze winter had aangekondigd te stoppen met het ultralopen en ikzelf die ingeschreven was in de marathon van Enschede stonden zij aan zij aan de startlijn.

"Ik heb een speciale band met deze 50km en ik wou hem persé nog eens lopen" aldus de viervoudige winnaar van Kluisbergen Breynaert. Wat mezelf betrof : "de marathon van Enschede was inderdaad gepland maar hierbij had ik de opmerking gemaakt niet te zullen starten indien het daar te warm zou zijn en aangezien men voor zondag ruim 25° voorspelde, en de start op het middaguur gegeven werd, kon ik mijn hoop op een snelle marathon maar opbergen, dan maar liever een 50km in Kluisbergen waar de tijden altijd al van ondergeschikt belang zijn geweest".

Andere grote ultranamen die present tekenden : Yvan Hostens,recentelijk nog winnaar van de 6u van Breda en dit jaar ook al 2u34’ op de marathon, Alain Bourdon, de gevreesde snelstarter en eerder dit seizoen o.a. in de 50km van Zolder al heel sterk bezig, Kristof Rul, dit jaar 2u36’ in Rotterdam spijts dehydratatieproblemen en twee jaar terug nog tweede achter Breynaert, Rik Goethals, dit jaar al winnaar van de 6u van La Gorgue (+86km) maar begin mei 2 weken out met een virusaandoening, Phillippe Verdonck, elk seizoen sterker en sterker op de ultraloop, lijkt klaar om dit jaar rond de 7u30 of beter te scoren op de 100km en verder nog Emiel Dierickx, Rudi Vercruysse, eva.

Onmiddellijk na de start zonderden er zich al vier lopers af : Breynaert, Rul, Hostens en ikzelf Hierbij had ik ook nog Bourdon, Verdonck en/of Goethals verwacht maar die namen een afwachtende houding aan. De eerste 8 km werden gelopen langs de Schelde en hierbij probeerde ik het tempo zo hoog mogelijk te houden opdat mijn metgezellen, en dan meer bepaald Geert Breynaert, al heel wat van hun koolhydratenvoorraad zouden moeten verbranden. Op de lange afstand wist ik me de sterkste maar op 50km ?? De eerste 5km in 18’01" (3’36"/km)… goed zo ! Ik zag Geert en Kristof (Rul) twijfelen of ze wel met mij en Yvan zouden meelopen, maar als ze al eens een gaatje van 20m lieten, liet ik het tempo lichtjes zakken zodat ze toch maar niet konden weerstaan om verder mee te lopen, daarna terug langzaam wat sneller, etc…

Na 9km een sanitaire stop, eventjes vlug uit de broek, maar dat kostte me niet meer dan 10". Aan km 10 (36’24") liep ik al terug aan de leiding. Ik besloot eventjes door te gaan om te zien hoe de anderen zouden reageren, niemand kwam echter mee. Een eind verder, windop, liet ik me dan maar terug door het trio bijhalen. Nog vòòr de Oude Kwaremont (cfr.Ronde van Vlaanderen) moest Rul de rol lossen. 15km in 55’01". Op deze kuitenbijter dreef Breynaert zoals verwacht een eerste maal door, Hostens moest eraf en ook ikzelf moest zowat 60-70m prijsgeven. Rul volgde kort hierna en het quintet Goethals, Deram, Guennar, Bourdon en Verdonck al op een dikke 4 minuten. In de lange afdaling die hierop volgde liep ik echter probleemloos het gat terug dicht, ik wist me in elk geval de beste daler en dat zou later ook zo blijken. Hostens en Rul waren er definitief af. Nog vòòr de Patersberg moest Geert me op een stukje technische afdaling (landweggetje met putten en bobbels) laten gaan, ik nam ruim 70m en behield die tot aan de voet van de Patersberg (ook al cfr. de wielerklassieker), deze liep ik rustig op eigen tempo op en had het er helemaal niet moeilijk me toen Geert me op zowat 50m van de top voorbij liep, hij nam maximaal 6-7". Bij de achtervolgers toonde Verdonck zich de sterkste klimmer terwijl Bourdon het zwaar kreeg. In de hieropvolgende afdaling ging ik terug op en over Geert Breynaert, ik wou me niet beperken tot erbij blijven en proberen aan te klampen in de bergop, Geert was bergop toch stukken sterker dan ikzelf, dus : aanvallen maar ! Mijn begeleider was me sinds de Kwaremont al kwijtgeraakt, dus was ik van nu af aan aangewezen op de bevoorradingen van de organisatie maar dat ging ook. Ik liep steeds veder uit op Geert en nog voor Zulzeke had ik al méér dan 100m, daar wachtte ons de volgende kuitenbijter, een stuk bergop (30% en meer !?) stappen…duwen op de knieën… maar Geert kwam niet terug, hij naderde wel tot op zowat 50m maar dichter kwam hij niet meer en ik zou hem uiteraard ook niet opwachten. Nu volgde er terug een technische afdaling, tussen diepe geulen (weggespoeld door de overvloedige regens van enkele weken terug) en langs bijwijlen grote steenbrokken liet ik me naar beneden ‘vallen’, onmiddellijk had ik een kloof van wel meer dan 200m. Van verdere achtervolgers was er geen spoor meer te bekennen. In het komende vlakkere stuk liep ik nog ietsje verder uit. Nu kwam de Korte Keer, een vrij lange klim die eerst matig begint maar op het einde een erg steil stuk kent. Bij de bevoorrading stopte ik eventjes om twee glazen Cola en één glas water binnen te kappen, Geert was genaderd tot op 150m. Hij begon waarschijnlijk al wat te ‘kraken’. Aan het bordje van de 25km las ik 1u31’44" op mijn chrono maar hoogstwaarschijnlijk stond dit bordje verkeerd. Enkele honderden meters verder was het verschil precies 30", Rul volgde op 2’20", Hostens op 3’03", Verdonck op 4’45", Goethals, Guennar en Deram op 6’25" en Bourdon al op 6’50".

Terug wat op en af, stukjes technische (lees gevaarlijke) afdalingen en mijn voorsprong ging terug de hoogte in tot ruim 300m. Geert kon de bres in de stukken bergop nog nauwelijks verminderen… Nog eventjes stoppen voor wat Cola en terug verder. Na een lange klim van zeker 2km vreesde ik dat hij terug dichter zou zijn genaderd maar dit bleek allerminst het geval. Nu volgde 1km hoofdweg waarna we rechts het bos werden ingestuurd, geen paadjes maar dwars tussen de varens, bramen door van seinbord naar seinbord. Hier dreigde ik eventjes de verkeerde weg op te lopen maar veel tijd heb ik er zeker niet door verloren. Ik stapte hier ook terug enkele meters om mijn kuiten eventjes te laten ontspannen, het bleef maar klimmen….. Wanneer ik terug het bos uitliep stond mijn begeleider (Dirk, mijn schoonbroer) me op te wachten, na ruim 20km waren we dus eindelijk terug herenigd. Geert verloor meer en meer terrein en voelde langzaam maar zeker terug de hete adem in de nek van Rul en Hostens die beetje per beetje van hun achterstand aan het afknabbelen waren. Maar ook die twee werden meer en meer bedreigd door de sterk remonterende Verdonck en Goethals.

Tussentijden aan km 35: Vandendriessche: 2u19’30", Breynaert : 2u22’20", Rul : 2u24’45", Hostens : 2u25’30", Verdonck : 2u26’20", Goethals : 2u27’20" en Bourdon 2u29’50".

Mijn tempo op het vlakke stokte niet, wel kreeg ik het moeilijker en moeilijker in de stukken bergop, de afstand en de zwaarte van de omloop lieten zich voelen.

Met nog zowat 8km te lopen kregen we een erg lange en zware klim voor de voeten geschoven als aanloop naar de Mont de Trieux. Hier kreeg mijn begeleider zowaar krampen in zijn benen en moest van de fiets, ook ikzelf kreeg het hier moeilijk en moest enkele keren enkele meters wandelen (4-5meter en dan terug lopen). Boven gekomen, op 5km van de aankomst, wachtte ons het zoveelste stukje bos waar nauwelijks een fietser kon in volgen. Een moeilijke afdaling gevolgd door enkele haakse bochten, dan nog wat over en zelfs een keertje onder omvergevallen boomstammen, het was bij momenten echt zwaar, ik smachtte naar het einde, mijn krachten bij het bergop lopen begonnen zienderogen te minderen. Achter me ontspon zich een felle strijd voor de dichtste ereplaatsen. Verdonck werd terug voorbij gelopen door Goethals die wat daarna ook Rul en nog wat verder Hostens te pakken kreeg. Samen met Hostens naderde hij op 5km van het einde tot op minder dan 100m van Geert Breynaert. Deze laatste interpreteerde op een bepaald ogenblik een wegwijzer verkeerd en sloeg een bospaadje te vroeg af naar links (het stond inderdaad op een plaats waar je eventueel kon twijfelen, ook al was het volgens mij toch duidelijk genoeg) zowel Hostens als Goethals volgden maar liepen net zoals Breynaert verkeerd. Op dat ogenblik liepen ze dik 8’ achter me aan. Een fietsende begeleider die tot de seingevers behoorde stelde hen echter gerust met de melding dat ze toch juist zaten. Uiteraard heeft het hun veel tijd gekost om terug op het juiste pad te komen, van deze tijd hebben Verdonck en Rul dankbaar gebruik kunnen maken om naar de plaatsen 2 en 3 op te schuiven. Breynaert was ondertussen ook nog eens flink gevallen waarbij hij zich lelijk bezeerde. Op voorstel van Rik Goethals zijn ze dan samen gebleven tot aan de eindmeet zonder nog te spurten voor de verder ereplaatsen. Ikzelf moest nog eventjes op mijn tanden bijten bij het beklimmen van de Mont de Trieux maar daarna vlotte het terug wonderwel.

Enkele begeleidende fietsers zijn er in geslaagd om het volledige traject al "fietsend" te volgen en de opgemeten kilometers lagen tussen de 52,5km en 53,5km.

1.Jan Vandendriessche 3u27’35"

2. Philip Verdonck 3u42’17"

3. Kristof Rul 3u43’30"

5. Geert Breynaert 3u47’17"

6: Rik Goethals 3u47’17"

7. Yvan Hostens 3u47’17"

8. Saes Henri (Ned) 3u51’36"

9. Vercruysse Rudi 3u52’18"

10. Cornelis Johan 3u53’29"

1. Annie Vermeulen 4u11’46"

2. Karin Bakker 4u24’50"

Toch eerlijkheidshalve een opmerking hierbij :

Dit blijft het eeuwige oude zeer van de 50km van Kluisbergen…..

Voor mezelf was deze prestatie een bevestiging van de vorm van het ogenblik, wetende dat ik op dinsdagnamiddag nog een 42,5km liep in 2:44:01.

Nu nog wat meer slapen (laatste 3 weken gemiddeld slechts 6-7u/nacht) en ik moet behoorlijk kunnen presteren in De Nacht.

Groeten,