Verslag Nacht van Vlaanderen door Jan VDD

Vrijdagavond 22 juni, 20u02’ het startschot van de 22^ste Nacht van Vlaanderen weerklinkt. Er kunnen nog nauwelijks meer 2-en voorkomen in die aanvangszin tenzij ik zou vermelden dat ik rotsvast geloofde in een tweede zege in deze prestigieuze Nacht van Vlaanderen.

De tegenstand was anders niet van de poes en met debutant Gino Deleu aan Belgische zijde wisten de meeste waarnemers en lopers niet meteen wat hiervan te verwachten.

Ikzelf had een snel scenario in mijn hoofd. Met Ganiev, Massarygin, De Oliviera, Nunes en nog wat andere Russen in het pak zou er wellicht snel gestart worden. Ik zou maximaal 3’45" lopen in de aanvangskilometers en na 5 kilometer niet meer sneller dan 3’48". Een 3u10’ halfweg moest ‘gemakkelijk’ haalbaar zijn en daarna was het hopen op de nodige aanmoedigingen en de vorm van de dag om wie weet toch nog een 6u30’ chrono uit de brand te slepen.

De start van de 100km is altijd samen met de start van de 10km en de marathon zodat het in het begin zoeken is naar de ‘gekende’ ultralopers’. Na nauwelijks 150m loop ik al zij aan zij met Ganiev die me hierbij vriendelijk begroet en nog eventjes de hand schudt. De eerste km in 3’35", niet abnormaal in zo’n groepsstart, eventjes de voet heffen en het tempo wordt terug een ultralooptempo. Volgende kilometer in 3’52", ietsje te traag maar ik loop aan de leiding (denk ik toch) met Ganiev naast me. Achter ons is er echter een enorme groep ontstaan met niks dan bekende ultraloop gezichten. Nunes, De Oliviera (de twee Brazilianen), Massarygin, Akhmetsin, Ischmijlkin (Russen), Osypov, lasyatha (Ukraïne), Kouros, Hostens, Goethals, Taelman, Deleu, Magier en nog enkele die ik niet onmiddellijk herinner. En dan nog een pak marathonlopers.

Het tempo blijft wat dalen, ik begrijp het niet, niemand begrijpt het…. De eerste 5 kilometer toch nog in 19’04", staat dit bord iets te dicht ?

Ook de volgende kilometers blijft het tempo onveranderd. Mijn begeleider telefoneert naar mijn vrouw, Henri, mijn trainer die bij haar is, maant me aan om nog niks te ondernemen. Het tempo blijft rond de 15/u schommelen, soms zelfs wat trager !! 10 km in 39’08", of 5km in 20’05" ongewoon traag voor een ultraloopwedstrijd op dit niveau. Niemand durft het initiatief te nemen. Er staat inderdaad nog een noordenwind maar na 13km zouden we die meer schuin achter dan op hebben, dus wellicht zal de boel dan ontploffen …

Er ontploft echter helemaal niks… iedereen blijft rustig samen, TE rustig zelfs want …: 15km in 1u00’00" of 5km in 20’52" !!! Vorig jaar waren de eersten (waaronder Ganiev, Massarygin en De Oliviera) al 4’ sneller. Ik mocht die snelle eindtijd wellicht al vergeten….

Nog altijd lopen we me om en bij de 17-18 ultralopers samen plus nog wat marathonlopers. Ik maak van de gelegenheid gebruik om snel een niet dringende sanitaire stop te doen, kwestie van te anticiperen op wat eventueel nog komen moet. Zonder moeite herneem ik terug mijn plaats in de groep, Ook Rik Goethals moet eventjes de graskant in. Wanneer we, na een steile afdaling, Ichtegem binnenlopen (km19) neem ik samen met Ganiev het initiatief om het tempo wat te verhogen. De groep wordt ogenblikkelijk heel wat langer, 20km in 1u20’29" of de laatste 5km in 20’29". Tot in Koekelare hou ik het tempo hoog genoeg om de groep in twee stukken te laten breken maar er blijft nog heel wat volk samen : Ganiev, Nunes, Akhmetsin, Osypov, Kouros, Hostens, Deleu, Masarygin, De Oliviera om nog maar die te noemen. We waren minstens nog met 11 ultralopers. Km 25 : gemist… geen chrono… maar beslist een 5Km tijd van minder dan 19’30". Aan km 26 nog vlug eventjes de graskant in voor een sanitaire stop van 5" en hup vlug terug aansluiten in de groep. Ganiev, Nunes,Massarygin… zij geven meestal het tempo aan, af en toe ook Hostens en ikzelf. Deleu houdt zich afzijdig van de kop, als debutant kun je hem dat zeker niet kwalijk nemen. Dit neemt niet weg dat deze wedstrijd tot hiertoe voor hem moeilijk idealer kon verlopen.

Eernegem, véél volk en de wind is bijna verdwenen. Km 30 : 1u58’24" of een 10km splittijd van 37’55", de wedstrijd is inderdaad losgebroken maar de kopgroep wil niet verder verdunnen, ik trek nog eventjes een kilometer lang, alles blijft samen. Na 33km proberen Nunes en Ganiev het tempo nog wat hoger op te trekken? Ik waak echter achter de rug van Massarygin en De Oliviera. De kloof wordt nooit groter dan 10 meter. 35km : 2u17’35", 5km split in 19’11". Ik merk wel dat sommige lopers het al wat moeilijker krijgen zoals o.m. Yvan Hostens die meer en meer aan de start van de groep bengelt. In de lange klim naar Aartrijke geef ik het commando aan, we snijden mooi de hoeken af en eens boven zijn er inderdaad enkele achterblijvers waaronder Massarygin en Hostens. Na een snelle afdaling vind Nunes het tijd om te gaan (km 37.5). Hij pakt uit met een snedige versnelling en heeft op geen tijd een 30meter, Ganiev reageert samen met De Oliviera, ik laat voorlopig nog begaan, onmiddellijk volgt er terug een klim en wie weet valt alles vooraan terug stil, daarbij… mijn darmen zijn niet ok (gespannen gevoel) en ik wil niet meer forceren dan nodig. Ook Gino Deleu vertrekt naar voren, ik blijf zitten met Osypov en Akhmetsin. Aan km 40 (begin van de tweede grote ronde) kom ik alleen terug aansluiten bij de eerste achtervolgers, niettegenstaande ik er ondertussen weeral een snelle sanitaire stop heb op zitten (km39 => 6"). Km 40 : 2u37’18" (5km split : 19’43", met 2 beklimmingen onderweg). Nunes heeft ondertussen zeker al 30" . Marathon : 2u45’54". De achtervolgers bestaan nog uit Ganiev, Deleu, De Oliviera en ikzelf. Akhmetsin en Osypov volgen op een kleine honderd meter. Km 45 : 2u56’58" (5km : 19’40"), er wordt door iedereen nog afwachtend gelopen. Ichtegem voor de tweede maal… Nunes nog altijd 55" voor op ons, Osypov komt bij ons aansluiten, Akhmetsin volgt kortbij. Koekelare, 50km in 3u16’43" (5km in 19’45"). Osypov verdappert en Ganiev komt in de problemen. Wanneer de Oekraïner een twintigtal meter heeft besluit ik hem achterna te lopen, Deleu volgt als mijn schaduw. Nog drie achervolgers want Ganiev en De Oliviera zijn eraf. Ondertussen horen we dat Goethals al op ruim 3’ loopt en Hostens zeker ook al op meer dan 2’. Ik hou me echter niet bezig met wat er achter ons gebeurt. De voorsprong van Nunes bedroeg maximaal 1’25" en op de weg naar Eernegem begint die zienderogen te slinken. Eventjes komt Akhmetsin zijn wagentje bij ons aansluiten maar nauwelijks twee kilometer verder moet hij samen met Osypov de rol lossen. Twee Belgen alleen in de achtervolging op Nunes, een mooier scenario was er tot hiertoe nauwelijks denkbaar. Het 55km punt mis ik…Gino en ik lopen nu werkelijk kilometers aan één stuk schouder aan schouder, er wordt geen woord gezegd, alleen gelopen. Mijn buik wordt echter weerbarstiger, af en toe denk ik dat het voorbij is maar daarna begint het weer. Na 65km zou ik nog geconcentreerder drinken maar ik heb schrik dat te doen…. Ondertussen zijn we al genaderd op minder dan 40" van Nunes, 60km in 3u57’26" (10km in 40’43"), de achtervolgers volgen al op bijna een minuut. In Aartrijke voel ik dat Deleu zeker niet beter klimt dan ikzelf, ook al zijn mijn benen wat vermoeider dan normaal in dit stadium van de wedstrijd, maar geen paniek… We lopen op nauwelijks 30" van Nunes en zien hem in het schijnsel van de volgwagens voor ons uitlopen. Het is ondertussen ook al zaterdagmorgen geworden en het wordt heel wat frisser. Goethals en Hostens allebei zeker al op 5’ wordt er gemeld. Ik krijg het wat moeilijker, Gino versnelt een beetje en loopt 3-4m van me weg maar laat me dan terug bijkomen (bewust of onbewust ?). Ook de 65km mis ik, .. Op naar de derde, laatste én beslissende ronde van 27.5km. We volgen op 18" van Nunes, het is nog een kwestie van enkele kilometers. Mijn buik pruttelt echter meer en meer tegen en ik besluit een nood-sanitaire-stop te houden. Ik moet niet gaan maar ik wil dat die rommel uit mijn buik is, ik verlies echter 15….25….35….45 seconden en meer… en dat allemaal in ‘geperste’ hurkzit…(en dat allemaal voor niks want ik geraakte niks kwijt) niet bepaald ideaal om terug van start te gaan. Een 500m verder loop ik ruim 1’ achter op Deleu, mijn tempo zakt en zakt, de buik begint terug op te spelen, ik geraak ontmoedigd… Een vijftal kilometer recupereren en dan er terug tegenaan denk en zeg ik maar nauwelijks 500 m verder voel ik dat het van erg naar slechter gaat, Akhmetsin loopt me voorbij, ik zie het nauwelijks…. Aan de bevoorradingspost, juist op de plaats waar ik in ’97 Marc Vanderlinden voorbij liep zeg ik tegen mijn vrouw dat ik het voor bekeken hou. Ook Osypov is me al voorbij… Enkele minuten later zie ik Rik Goethals, mijn trainingspartner, passeren, ik besluit het nog te proberen maar mijn benen draaien ondertussen vierkant, ze zijn in geen tijd stokstijf geworden, Nacht van Vlaanderen : "Over and Out" !

De eerste minuten had ik het hard om het te aanvaarden maar na het TV interview voelde ik me al beter, ik schrok echter van de hevige emotionele reactie van mijn jongste zoontje van 7 die lag te huilen in de wagen, had ik dat geweten dan was ik misschien toch nog verder gekropen.

Wat verder volgde in de wedstrijd was ongelofelijk mooi en spannend….

Ichtegem, km74, Deleu komt bij Nunes die stopt aan de bevoorradingspost om te drinken, Deleu neemt wat afstand maar Nunes komt terug. Akhmetsin vindt zijn soepele stijl terug en ook Rik Goethals is aan een geweldige remonte begonnen. Tussen Koekelare en Eernegem (Km 80) prikt Nunes en neemt een 10 tal seconden, in Eernegem is Deleu er echter op en over gegaan en loopt nu zelf met een handvol seconden voor… Nog geen kilometer verder zijn ze terug samen. In de lange klim naar Aartrijke neemt Nunes terug een tiental meter maar boven stopt hij terug om te drinken en Deleu komt terug bij…. De laatste beklimming km 93) Nunes terug in de aanval, nu lijkt de buit binnen want in geen tijd loopt hij een voorsprong van 70meter of meer bijeen, een dik 20" zou mijn trainer vertellen. Maar dit is buiten de karaktersterke Deleu gerekend, die bijt zich vast in die 70meter en maakt er 65 van en wat verder 60… Op 500meter van het einde heeft hij de Braziliaan terug te pakken en neemt de leiding over. De laatste 300m gaat Nunes er terug spurtend op en over. Net voor de laatste bocht naar rechts, op nauwelijks 100m van de streep heeft hij zo’n 5meter voor op Deleu, in die bocht weet hij echter niet welke richting op, hij dacht rechtdoor ook al was het duidelijk dat het naar rechts was, en hij houdt in, Deleu ziet zijn kans mooi en neemt de binnenbocht en gaat in ijltempo Nunes voorbij die verbouwereerd achterblijft en van pure ontgoocheling niet meer weet te lopen maar al stappend naar de finish gaat. Deleu wint dus deze thriller in 6u43’33" en Nunes stapt binnen in 6u44’27".

Rik Goethals heeft in de laatste ronde niks meer moeten toegeven op het leidersduo en lijkt op weg naar de derde plaats wanneer hij op 10km van het einde tot op 1’03" genaderd is van Akhmetsin, die schakelde echter op het einde nog over op zijn turbo zodat het voor Rik een meer dan eervolle vierde plaats werd in 6u50’45", Akhmetsin loopt net 2’ vroeger binnen in 6u48’45".

Groetjes,

Jan Vandendriessche