Verslag en bedenkingen bij het EK in Winschoten door Jos Cleemput

BELGEN WEER OP PODIUM IN E.K. 100 KM in WINSCHOTEN op 29.9.2001

Dat de KBAB een ploeg naar het E.K. 100 km zou sturen was niet vanzelfsprekend. Na de glansprestatie in het Bretoense Cléder waar onze ultralopers zowaar zilver haalden vond de coach dat zij een reputatie hoog te houden hadden en vroeg hij zich af of onze dapperen op een goede maand tijd wel konden hersteld geraken. Nadat Jan Vandendriessche gekwetst moest afhaken rees de twijfel nog hoger. Jan is nu eenmaal een van de vaste pionnen en daarbij kwam dat het kwetsuren-lot hem niet gespaard heeft dit jaar. Het is lang geleden dat Jan zonder een tijd onder de 7 uren een seizoen zou moeten afsluiten.

Toen een half uur voor de start Lucien Taelman nog niet aangekomen was, kwam de paniek nabij. Maar je ziet, ijzersterke zenuwen vermogen kleine wonderen.

Ivan HOSTENS, onze best geëindigde landgenoot in Cléder, nam de rol van Jan over om het oriëntatietempo aan te geven achter de snelstarters. Rik GOETHALS kon hem van op afstand in 't oog houden. Een eind verder volgde Paul BECKERS, die zich ondanks de zenuwen had kunnen bedwingen. Lucien TAELMAN had in zijn schema een trage eerste ronde voorzien en hield zich daar gewoontegetrouw goed aan, Emiel DIERCKX sloot onze geselecteerdengroep af op een schema dat perfect naar 7u30' kon leiden.

Verderop volgden twee landgenoten die aan de open race deelnamen. Jos GEEROMS ietwat te snel op zijn schema en debutant Dirk THIJS, die ondanks zijn jonge leeftijd zijn debuut rustig aanpakte.

Na de marathon passeert Rik als eerste Belg (omstreeks 2u53') met op een kleine 2' Ivan, Lucien volgt 3' later met 30" voorsprong op Paul. Emiel volgt 13' later. Jos een kwartier later en Dirk nog 38' later.

Hoewel Rik nauwelijks verzwakt nadert Lucien hem en haalt hem in de laatste ronde zelfs in.

Paul sukkelt met pozen maar passeert in een betere fase toch Ivan, die duidelijk afziet, maar ondanks alles moedig doorzet en naar het einde toe zelfs nog verbetert.

Jos stapt uit na 70 km compleet leeg door een maag die al 30 km weigert te werken en geen eten binnenhoudt.

Dirk daarentegen verzwakt wel geleidelijk maar slaagt er niettemin in ruim 40' voor sluitingstijd binnen te lopen. Er zijn meer goede ultralopers die hun carrière zo begonnen zijn.

In de landenrangschikking merken we dat de Oekraïners ons toprio met een drietal minuten voorafgaan. Over de Russen leven we vrij lang in onzekerheid omdat we niet weten wie van de acht opgenomen zijn in de ploeg. We moet beide ploegen laten voorgaan, maar door hun karakter en hun loopwijsheid kennen onze jongens niet de afgang die teams als Frankrijk en Duitsland niet konden afwentelen. Proficiat !

Jos Cleemput

Overwegingen

DENK NIET AAN DE GLORIE, MAAR AAN DE PIJN EN HET LIJDEN DAT JE WACHT

Naar een plaats in de ultraloopgeschiedenis

Dat Ivan De Grieck, de wedstrijdleider van de Nacht van Vlaanderen en de nieuwe nationale ultracoach, een kenner is valt niet te betwijfelden. Na nauwelijks 20 km verklapte hij me zijn pronostiek. "De Rus NETREBA wint hier en er zullen veel opgevers zijn bij gebrek aan motivatie" zei hij zonder de minste aarzeling.

En inderdaad, hoewel de Sloveen VINDIS verscheidene ronden aan de leiding doorkwam en de Hongaar VOZAR na 90 km de leiderspositie van Netreba vervaarlijk kwam bedreigen, hielde de Rus twee minuten over om juichend de eindstreep te passeren.

Ondanks het goede weer bleef zijn eindtijd bijna een half uur verwijderd van het wedstrijdrecord van 1992 toen onze Jean-Paul Praet ook tegen een internationaal deelnemersveld het op 6u16'41" bracht. Desondanks kunnen we de tijd van winnaar Netreba vrij degelijk noemen, als we zien dat er maar zes atleten binnen de zeven uren en 32 atleten ( waaronder 7 vrouwen ! ) binnen de acht uren het einde haalden.

Ultraloop moet groeien in de breedte

Misschien nog meer betekenisvol is het feit dat bijna de helft van de deelnemers opgegeven heeft of uit koers genomen is.

Geef toe, als we vergelijken dat hier 87 atleten het einde haalden en in het W.K. in Cléder 1327 atleten, dan komt deze wedstrijd er vrij mager uit. Zonder twijfel heeft dit grotendeels te maken met met het feit dat Winschoen een sluitingstijd van 12 uren heeft, terwijl dit in Cléder 16 uren was, al moet hierbij vermeld dat in Cléder 958 atleten binnen de 12 uren binnenliepen.

Het duidt op het belang van de uitbouw van een sport in de breedte. Frankrijk is nu eenmaal het land met de meeste ultralooporganisaties. Dat de kwantiteit de beste basis voor kwaliteit is blijkt duidelijk uit de Franse hegemonie in het ultralopen, zelfs voor landen als Rusland en Japan waar de beste ultralopers vaak de zogezegd "gebuisde" marathonlopers zijn. In die landen kom je met 2u12' niet meer in aanmerking voor internationale marathonselectie.

Planning

Een andere, vrij goedkope, opmerking is dat twee wedstrijden in vijf weken onvoldoende recuperatie toelaat. Voor sommigen kan dat inderdaad zo zijn, voor anderen helemaal niet. Het klassieke voorbeeld Taelman, die gemakshalve een uitzondering op de regel genoemd wordt, is lang geen unicum. De top-tien van de marathon-&ultracup bevat geen enkel atleet die dit seizoen minder dan vijf wedstrijden boven 42 km gelopen heeft. 6 van de 10 atleten waren trouwens met sukses aanwezig in Winschoten (Taelman, Beckers, Epskamp, Hendriks, Goethals en Hostens). De kwetsuur van Emiel Dierckx heeft wellicht een andere oorzaak.

Leren van de vrouwen

Ietwat in dezelfde lijn ligt de ervaring met de dames. Van de 7 vrouwen met een tijd beneden 8 uren tellen we er 3 die ook in Cléder liepen. En geleoof het of niet allen deden zij beter dan in Cléder. Herry (Fr) wint 12 minuten, Bychkova (Rus) wint 1 minuut, Maggiolini (Fr) wint 6 minuten. En ook wat verder vinden we de ons goed bekende Drescher die op 2 minuten van haar Clédertijd eindigt. Kortom, bij de vrouwen is Winschoten een sukses geweest met een sterk deelnemersveld, aangevoerd door de ijzersterke Duitse Botzon, die op 7 juli nog het wereldrecord zesurenloop vestigde met een afstand van 82,838 km.

De kracht van de geest

Waar Winschoten me weer in het bijzonder aan herinnerd heeft is dat de kracht van de geest de ultraloop, misschien meer dan elders, beheerst. Zoveel uitstekende lopers, die aan de start komen om op hun klasse en routine nog een 100 km af te haspelen, falen. De motivatie, het enthousiasme zijn wapens die misschien meer nog dan de fysische kracht en aanleg het resultaat zullen bepalen. Wanneer de Franse ploeg naar Winschoten mag als beloning voor haar uitstekend WK geeft ze op, niet omdat ze niet gerecupereerd zou zijn, maar omdat zij niet met de juiste ingesteldheid vertrekt. En die juiste ingesteldheid vond mijn vrouw in een getuigenis die zij eens gelezen heeft : "don't think of the glory, but rather of the pain and suffering that's awaiting you".

In dezelfde zin zei een van de modelbegleiders mij tijdens de wedstrijd "een paar uur geleden had hij veel meer praats, niet ?".

Jos Cleemput

jozef.cleemput@yucom.be