De newfoundlander is over de hele wereld gekend en erg populair. 

Wat maakt deze grote seigneur nu zo geliefd ?                     

Vanzelfsprekend kom je onder de indruk van zijn imposant uiterlijk, maar wie deze elegante kolos wat nader leert kennen wordt in de eerste plaats gefascineerd door zijn aard ongecompliceerd karakter, zijn zachtmoedigheid en volgzaamheid.

Zijn sociale aanleg is legendarisch en zijn vriendelijkheid tegenover kinderen en andere huisdieren is zijn grote troef. 

Is hij dan zondermeer een lobbes, een echte goedzak, dus enkel en alleen een gezinshond, in de ongunstige betekenis van het woord?

We kunnen iedereen direct gerust-stellen.

Hij is natuurlijk in hoofdzaak een gezinshond, zoals trouwens nagenoeg alle rassen, maar oorspronkelijk was het een hond, die de vissers van Newfoundland hielp bij het binnenhalen van de netten. 

Bijgevolg is de newfoundlander in wezen en nu nog altijd een werkhond, in hoofdzaak een reddingshond.

Hij is de beste zweminstructeur die er is.  

Hij is uitzonderlijk lief en opvallend geduldig met kinderen.

Hij leidt de allerkleinsten als die zich bij hun eerste stapjes aan zijn vacht vastgrijpen.

Voor grotere kinderen is hij een fantastische speelkameraad en vooral de allerbeste zweminstructeur.

De newfoundlander kan unieke adelbrieven voorleggen, vooral als redder van drenkelingen. 

Door zijn prachtige uiterlijk verschijning en zijn evenwichtige aard wordt hij in de gespecialiseerde literatuur  ook heel dikwijls en zeer terecht de

gentleman onder de honden”  genoemd!

De newfoundlander is een door de F.C.I. officieel erkend ras, met Canada als land van herkomst. 

Het ras stond eerst onder hoede of ‘patronage’ van Groot-Brittannië en nu van de F.C.I.

De newfoundlander heeft zijn populariteit mede aan zijn prachtige vacht te danken. 

Het dekhaar van zijn dubbele vacht is lang, vrij grof en vettig of olieachtig van aard, zodat water wordt afgestoten. 

Door zijn dichte vacht is hij niet erg op warmte gesteld. 

Volgens de standaard zijn twee effen of egale kleuren toegestaan, namelijk zwart en bruin. 

Zwart is de meest voorkomende en genetisch dominante kleur, en wordt veelal omschreven als ‘dof gitzwart’. 

De intensiteit van de bruine kleur kan erg verschillen, maar zeer licht bruin wordt minder gewaardeerd. 

Bij deze twee effen kleuren zijn witte aftekeningen toegestaan op de borst, de tenen en de staartpunt. 

Bij de wit-zwart honden, de minst vorkomende kleurvariëteit, gaat de voorkeur uit naar een zwart hoofd met een witte ‘bles’ (witte streep midden op het voorhoofd) die doorloopt tot op het voorsnuit, een regelmatig afgetekend zwart ‘zadel’ (zwart ruggedeelte), een zwarte croupe en een zwart bovengedeelte van de staart. 

Een newfoundlander is groot, zwaar en beerachtig, maar toch kan hij opmerkelijk vlot bewegen. 

Zijn hoofd is krachtig, zijn schedel breed, zijn voorsnuit tamelijk kort en diep, zijn ogen nogal klein en diep, zijn oren betrekkelijk klein aanliggend, en zijn staart lang, dik en hangend gedragen. 

Het lichaam is compact, wat vooral betekent dat de borst breed en diep is. 

Een hond voor iedereen of niet?                             

Een newfoundlanderpup is zonder meer ’onweerstaanbaar’ .

Ook een volwassen newfoundlander is bijzonder aantrekkelijk en is daarenboven een fijne huishond. 

Hij is onverstoorbaar, aanhankelijk en helemaal niet blafferig. 

Hij zal als waakhond ongewenste indringers op afstand houden, eerder door zijn imposante postuur dan door een effectief verdedigende houding.

Hij is een intelligente en gehoorzame hond, maar bij het trainen moet men wel wat geduld en doorzettingsvermogen hebben, daar ze trager reageren dan bijvoorbeeld herdershonden. 

Gehoorzaamheidstraining is een must.              

Een dergelijke grote en forse hond moet immers op ieder ogenblik onder appél staan, wat betekent dat hij moet kunnen komen op bevel. 

Met een goed opgevoede newfoundlander zal je dan ook overal onder de mensen kunnen komen, zonder dat hij last gaat bezorgen.

Voor zijn algemeen welzijn moet hij dagelijks de nodige lichaamsbeweging krijgen. 

Hij vindt het heerlijk om lekker te ravotten en te spelen en eigenlijk heeft hij veel ruimte nodig. 

Een grote omheinde tuin is wel essentieel. 

Zijn mooie, weelderige vacht moet natuurlijk ook verzorgd worden. 

Het best is om dagelijks zijn vacht goed door te borstelen

en daarna te kammen met een grove kam met stompe punten en lange tanden,

waarbij vooral gelet moet worden op de klitten in de broek (beharing aan de achterzijde van de dijen), in de oksels en achter de oren. 

Newfoundlanders kunnen buitenshuis leven, zelfs in de strengste koude,

maar toch verkiezen ze om binnenshuis te zijn, dicht bij het gezin.

Op vakantie aan zee, de reis ernaartoe kan onaangenaam zijn, vooral als het erg heet is.

Maar eenmaal op de plaats van bestemming ziet u hem door de golven ploeteren om de bal op te halen die u gegooid heeft.

Als u met hem mee het water ingaat, begin dan niet plotseling met hem te stoeien.

Hij zou kunnen denken dat u verdrinkt en wil u dan kost wat kost naar het strand terugbrengen…

Inderdaad, met een newfoundlander kunt u beter naar de Atlantisch kust dan naar de Middellandse Zee gaan.

De newfoundlander is een hond die veel geeft maar ook veel vraagt.

Wanneer u voor hem de nodige tijd en ruimte kunt voorzien is dit wellicht voor u dé hond. 

Als bezitter van een newfoundlander zult u het voorwerp zijn van veel belangstelling en bewondering en men zal u zelfs benijden om uw beerachtig bezit. 

U zult nochtans moeten bereid zijn om uw verantwoordelijkheid te dragen, want hij zal uw leven ingrijpend veranderen. 

U zult dagelijks met hem moeten bezig zijn, hem voeden, verzorgen en borstelen, en er voor zorgen dat hij de nodige beweging krijg. 

Zijn trouw, kamraadschap en bescherming zullen u echter wel rijkelijk belonen, en zijn schoonheid zal voor u een ‘joy’ zijn, niet echt ’for ever’, maar toch voor de vele lange jaren van zijn hondenbestaan! 

Voedingsadvies                                                                                

Hoeveel voer moet een hond per dag krijgen?
Zoveel de hond lust of zoveel als goed is volgens de baas?

De ervaring heeft geleerd dat het niet bij alle honden verstandig is om ze onbeperkt eten te geven. Kleine hondenrassen kunnen tijdens de groeiperiode meestal wel zoveel eten als ze lusten, maar wanneer ze volwassen zijn worden ze makkelijk te dik. Grote rassen groeien tijdens de groeiperiode soms te snel wanneer ze onbeperkt te eten krijgen, wat afwijkingen kan veroorzaken. Daarentegen wordt wanneer ze volwassen zijn de voedingsbehoefte meestal bepaald door hun energiebehoefte en deze is weer sterk afhankelijk van hun prestaties.

De newfoundlander, EN GOUDEN MEDAILLE

In 1919 ontving een Newfoundlander een gouden medaille omdat hij in zijn eentje twintig mensen van de verdrinkingsdood gered had.

Karakterschets van de newfoundlander

Voor wie het nog niet begrepen hebben, de newfoundlander is ‘een crème van een hond’. 

Dit blijkt ook uit de officiele tekst van de standaard.  Weinig rassen worden zo onder lof bedolven. 

We kunnen in de gespecialiseerde literatuur ondermeer lezen:                  

hij is intelligent, leergierig, waardig, zelfstandig, onverstoorbaar, rustig, zachtmoedig, opgewekt en vriendelijk; hij heeft een groot aanpassingsvermogen en met kinderen is hij zeer geduldig.

Dit klinkt allemaal ongelooflijk mooi, maar eigenlijk mogen en moeten we dit allemaal toch een beetje nuanceren. 

We weten dat zijn drang om zijn terein te bewaken niet erg hoog is en dat hij in ieder geval geen overdreven blaffer is. 

Toch zal hij verwittigen voor ongewenste indringers, maar hen bedreigen of aanvallen ligt minder in zijn aard. 

Alhoewel hij geen agressiviteit vertoont ten opzichte van mensen en andere honden kan hij toch als er het op aankomt, ook als waakhond, zijn man staan. 

Hij is een uitgesproken kindervriend. 

Nochtans moeten we benadrukken dat kinderen moeten leren om op een aangepaste manier met honden om te gaan, ook wanneer die hond een newfoundlander is.

De newfoundlander is een intelligente hond en hij is in ieder geval geschikt voor gehoorzaamsheidtraining. 

Toch zal u, wanneer u hem traint, alleen mooie resultaten kunnen behalen wanneer  u blijk geeft van geduld en doorzettingsvermogen.

De newfoundlander wordt terecht beschreven als zachtmoedig en volgzaam, met een ten opzichte van gezinsleden lage dominantiedrang.  Hij is en blijft nochtans een hond. 

Zo kan hij bij het ouder worden van zichzelf plots beginnen vinden dat hij eigenlijk thuishoort in de hoogste regionen van de hiërarchie. 

U zult hem dan toch moeten duidelijk maken dat uzelf de absolute leider bent. 

Dat hij tegenover andere honden verdraagzaam is willen we ook niet ontkennen, maar hij mag natuurlijk niet uitgedaagd worden, want dan kan hij bliksemsnel tonen wie de sterkste is. 

Ook een newfoundlander moet dus goed opgevoed worden en goed onder appèl staan. 

Hij wordt beschreven als een rustige hond die zich niet gemakkelijk opwindt. 

Binnenshuis is hij inderdaad rustig, zeker niet vernielzuchtig, maar u mag niet vergeten dat hij graag speelt en buitenshuis wel echt actief is. Zonder de minste twijfel is hij zeer sociaal van aard  en op vriendelijk gedrag reageert hij zeer positief.  Zijn ‘will to please’ ligt in ieder geval hoog en hij vraagt nogal wat aandacht. Wanneer u zou besloten hebben tot aanschaf van een newfoundlander, dan is het allerbeste toch wel eens te praten met ons, de fokker van dit ras. Wij zullen onze ervaringen graag op een enthousiaste manier vrijblijvend vertellen.