De maatschappij, dat zijn wij!

Wij mogen de maatschappij niet overlaten aan politici die van zorg voor de samenleving een spectakel maken, een soap of een tv-spelletje.

Wij mogen de maatschappij niet overlaten aan professionals die voor het kleinste probleem wel een oplossing op maat verzinnen, maar de handen in de lucht steken als mensen aankloppen voor gewoon een luisterend oor, een beetje aandacht, een schouderklop.

Wij mogen de maatschappij niet overlaten aan economisten die ons inpeperen dat we vooral meer moeten consumeren en dan vanzelf gelukkiger zullen worden.

Ik kan niet zonder jou
en jij niet zonder mij

Wij mogen de maatschappij niet overlaten aan populisten die alle politici op één hoop vegen, die tussen de professionals de idealisten niet meer zien, die niet geloven dat er ook bedrijfsleiders zijn met een hart.

De maatschappij, dat zijn wij, dat ben jij, dat ben ik.
Allemaal dragen wij onze verantwoordelijkheid voor het goed functioneren van de samenleving. Dat begint bij het praatje met onze buur, onze zorg voor een schone straat, onze aandacht voor de bejaarde die geen plaats vindt op de tram. Het gaat voort in de vrijwillige inzet voor de jeugdbeweging, de palliatieve zorg, de wereldwinkel. 
En het eindigt niet.

De maatschappij, dat zijn wij. Niet jij en ik, elk in ons eentje.
Wel wij samen, want ik kan niet zonder jou en jij niet zonder mij.
Het zou een universeel recht van elke mens moeten zijn: het recht op netwerken, op verbondenheid, op aandacht van de medemens.
Daarom zijn verenigingen als het Davidsfonds zo belangrijk: omdat ze oefenscholen zijn van verbondenheid, van 'er zijn voor de ander'.

De maatschappij, dat zijn wij. Niet een verzameling van ik-maatschappijtjes. Maar een echte wij-maatschappij. Laten we samen beleggen in die wij-maatschappij en de beurs van de verbondenheid oprichten. Dat is mijn diepste wens voor het jaar dat komt.


Peter PEENE, nationaal voorzitter Davidsfonds ("Omtrent" - januari 2003)