DE ZAAK VAN VLERKEN
IN DE PERS
april 2001 : De Gazet Van Antwerpen - Het Laatste Nieuws - De Morgen |
Zonder kritiek te willen uiten - iedereen doet wat hij kan op zijn eigen terrein - wijs ik er toch op dat men persberichten altijd best leest met enige scepsis. De benadering van het onderwerp in de kranten verschilt grondig van de benadering van dezelfde materie in deze website.
Ons project werd ook mee opgezet door Karel Swolfs, die in de volgende artikels niet wordt genoemd.
De enige schat die wij in ons project najagen lijkt zeer sterk op de "Maltese Falcon", "the stuff dreams are made of". We weten hoegenaamd niet of er ooit ergens koffers vol goudfranken of uitgestrekte landerijen hebben gelegen of nog liggen van of voor "een Van Vlerken". Er is wel, zo goed als zeker, een mededeling geweest op het Frans consulaat te Antwerpen in 1913, die mogelijk verband hield met een testament, bewaard door een Meerhoutse notaris. Maar wat erin nagelaten werd, wie de erflater was, wie de erfgenamen waren, blijft voorlopig een zeer ingewikkeld raadsel. Van de inmiddels overleden persoon of personen aan wie in 1913 vermoedelijk de inhoud bekend werd gemaakt, hebben we geen rechtstreekse getuigenis. Hypothesen hebben we daarentegen in overvloed.
Mochten we de schat tegenkomen, zullen we ze zeker niet laten liggen. Maar het opzet van ons project is de reconstructie van "de zaak Van Vlerken", in al haar aspecten, zoals ze zich ontsponnen heeft sinds 1913 in een onontwarbaar kluwen van nevenintriges, die samen een formidabele "urban legend" uitmaken, een uitgelezen staal Belgisch surrealisme in de geest van Hergé, een uniek tijdsbeeld, een fascinerende kroniek, bevolkt met hoogst merkwaardige personages op zoek naar de verwezenlijking van een ongrijpbare droom. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na bovenstaande belangstelling van haar concurrentie, publiceerde ook de kwaliteitskrant "De Morgen" een artikel in dezelfde geest, echter zonder veel overleg met ons. Mijn natte dromen en mijn mijmeringen, waarin de berichtgeefster zich even verplaatst, hebben gelukkig nooit elementen bevat uit "de zaak Van Vlerken".
Met deze misvattingen kan ik zonder meer verder leven. Maar aan het stelen van een foto die met dit project absoluut niets te maken heeft, kan ik niet zo maar voorbijgaan. Mijn grootvader, Carool Van Genechten, was zelf niet verwant met de familie Van Vlerken en geen "erfgenaam". Hij zou zich ook zeker nooit met "de zaak Van Vlerken" ingelaten hebben. Door deze, voor een genealoog ongeoorloofde vergissing aan mij toe te schrijven, wordt mijn geloofwaardigheid ter zake wel zeer erg in twijfel getrokken. Als ik data uit het recentste verleden al niet juist heb, hoe moet het dan niet gesteld zijn met de moeilijke gegevens, waar men jarenlang intensief moet naar zoeken?
Het overnemen van deze oude familiefoto zonder toestemming of zelfs enig overleg, en er dan onder zetten "Foto RV" (wellicht moet ik vanaf volgende week auteursrechten betalen aan deze kwaliteitsfotograaf?), vind ik een sterk staaltje post post-modern cynisme, een ware aanwinst voor mijn andere "hobby", een stokpaardje dat ik elders op het www afjakker. |
 |
 |
 |
 |
 |
|