In de verwikkelingen rond de mysterieuze mijnheer Grietens, wordt een verband geïnsinueerd tussen hem, het testament bij notaris Adriaensen en Westerlo.
Westerlo insinueert dan op zijn beurt een verband met de Merode.
Emma Van Vlerken : "In 1923 ben ik persoonlijk met Vader nu zaliger naar Heer Notaris, Burgemeester Adriansen te Meerhout geweest om inlichtingen antwoord, ja, hier is een oud testament voor (of van) Van Vlerken ... ... 
In 1950 terug bij Burgemeester te Meerhout, aangaande zijn vroeger gezegde
heb ik U dit gezegd? ... dan zal ik U dit gezegd hebben voor dat er te Westerloo iets is gebeurd door Jul Grietens, (destijds schepen te Borgerhout thans †). 
Wat zou te Westerloo zijn gebeurd? tussen 1913 tot 1923? Is daar soms iets vereffend en geteekend?"
  
Soms wordt in de archieven vaag verondersteld dat een Van Vlerken eigendommen zou geërfd hebben van een de Merode. "Waarom dan aan mijn vader en mij Emma Van Vlerken, wanneer wij om inlichtingen zijn geweest naar Notaris Adriaensen jaar 1923 of bij hem een oud testament beruste voor (of van kan ik niet meer juist zeggen) Van Vlerken, nog vooreerst aan zijn secretaris Porters (die mijn vader kende) gevraagd had over het geval testament naar Adriaensen toe te gaan, hij zal u wel ontvangen, voegde deze er nog aan toe, Frederik de Merode ook nog gronden aan van Vlerken had gemaakt."
  
Ter hoogte van Westerlo en omstreken doen vele geruchten de ronde over een fabelachtige erfenis van een bastaardzoon, verwekt door een de Merode bij een meid op het kasteel van Westerlo die Van Vlerken heette.
Remi Heylen heeft enkele van de oudste nog levende afstammelingen van Petrus Josephus Van Vlerken opgezocht, in de hoop dat zij hierover meer zouden kunnen vertellen.
Marie (Maria Clementina Roodhooft [# P.9.1.3.1]) herinnert zich nog zeer levendig hoe zij "Mieke Miestien" (Maria Elisabeth Van Vlerken [# P.12.3]), gehuwd met Jef De Winter, tegen haar "peit" Mino (Maria Van Vlerken [# P.9.1]) hoorde zeggen: "Het geld is op komst, het zal nu niet lang meer duren". Ze vermoedt dat ze toen zo'n jaar of 10 moet geweest zijn (= circa 1923). Ze weet zich dit gesprek nog zeer goed te herinneren, zelfs de omgeving, ze ziet het nog zo voor zich... Nadien heeft ze nog verscheidene keren horen praten over "het geld", maar haar moeder hechtte weinig geloof aan die uitspraken. Haar eigen ouders heeft ze er nooit iets over horen vertellen.
De 15 jaar jongere zus van Marie, Martha Josepha Roodhooft [# P.9.1.3.5] heeft haar ouders ook nooit iets horen vertellen over "het geld". Zij is zich nu pas gaan interesseren voor "de zaak", na het verschijnen van de krantenartikels in 2001. Ze had daarover al contact gehad met Jan Vannuffelen, maar ze heeft vroeger nooit iets over "het geld" of "de zaak" gehoord.
Beiden gaven de raad eens met Emma Leirs te gaan praten. Haar moeder, Rosalia Van Vlerken
[# P.9.5], echtgenote van Petrus Ludovicus Leirs, was destijds vriend des huizes. Remi is Emma Leirs gaan opzoeken, maar ze herinnert zich niets meer in dit verband.
Uit deze gesprekken is nog gebleken dat sommige afstammelingen van Petrus Josephus Van Vlerken "van den teut" (uit te spreken in twee lettergrepen "tuei-et") worden genoemd, maar anderen "Miestien(s)". De eerste bijnaam refereert natuurlijk naar het beroep van Petrus Josephus, de tweede wist niemand te verklaren. Hoogstwaarschijnlijk kregen, zoals dat in de streek zeer gebruikelijk was wanneer er kinderen waren uit twee huwelijken, de nazaten uit het eerste huwelijk de bijnaam "van den teut" en die uit het tweede huwelijk de naam van hun moeder, Maria Christina: "Mie Stien".
  
Er werd en wordt in Westerlo dikwijls gerefereerd naar de erfenis van de Merode aan Van Vlerken, meestal met een kwinkslag want er is voorlopig nog geen enkel stuk authentieke documentatie over opgedoken. Nochtans moet die zeker bestaan hebben, zoals blijkt uit hetgeen Maria Venckeleer ons daarover schreef :
"Van Westerlo weet ik alleen dat in 1944-45 mijn vader, Victor Venckeleer, geboren 14 maart 1899, met broer en zusters naar Westerlo zijn geweest in de toren van de abdij. Ze waren er ten stelligste van overtuigd dat de abdij op grond van de familie Van Vlerken stond. Mijn vader wou daarover een advocaat raadplegen, maar zijn broer en zusters hebben afgehaakt. Een Minister of Schepen Pécher heeft dan nog veel moeite gedaan, tot hij is overleden." 
Weet iemand iets meer over dit gegeven of over deze mijnheer Pécher?
Guillaume Venckeleer, de vader van Victor, probeerde in 1922-23 te achterhalen waar Edmond Lambert naar op zoek was [DGV] [E7#11]. Hij volgde toen blijkbaar het spoor van de andere erfgenamen. In een brief van notaris De Kock uit 1923 wordt gerefereerd naar zijn belangstelling voor "een open gevallen nalatenschap van den Heer Pierre Van Vlerken".
Hetgeen Maria Venckeleer schrijft, wijst naar een enigszins andere richting, zij het misschien met dezelfde oorsprong.  
  
In een brief van 1923 [E11#87] vroeg een heer Van den Houdt uit Schaarbeek, wellicht een zoon of afstammeling van Joanna Catharina Van Vlerken (°1830) [# A.10] x Gerard Van den Houdt (°1811), uitleg aan Edmond Lambert over de geruchten die Alfons Van Vlerken, de vader van Emma, zou verspreid hebben : "A la suite de nouvelles qui nous ont été communiqué au sujet de l'affaire qui vous occupe je me permets de vous adresser la présente pour nous demander si vous êtes au courant de la situation; il résulterait d'une lettre et des dires d'un cousin de Baelen-Wezel,
Alphonse Van Vlerken, qu'un testament aurait été du dans l'étude du prédecesseur de
Mr. Adriaenssens de Meerhout et que ce testament serait en faveur de la famille Van den houdt -
Van Vlerken, ce serait alors un lègue de de Merode mais je me demande comment cela pourrait
être déposé à cette étude."
Een opvallende formulering hierin is "ce serait alors".
"alors" kan er gewoon staan als een stopwoord, maar in feite impliceert het : "dit testament zou op naam staan van de familie Van den Houdt-Van Vlerken, 'dus/bijgevolg' (= 'alors') zou het gaan om een legaat van de Merode". Als die implicatie hier juist geïnterpreteerd is, dan wist of vermoedde deze afstammeling wel degelijk dat een legaat van de Merode aan Van den Houdt-Van Vlerken helemaal geen verrassing was, maar in de lijn der verwachtingen lag.
In Turnhout werden deze verwikkelingen opgevolgd door een tussenpersoon voor de plots rijk geworden Jos Maes x Josephine Leocadia Van Vlerken [>>> DE LEGATEN].
  
In september 2006 bracht Tony Eysermans ons op de hoogte van een familieverhaal dat zo ongelooflijk dicht aansluit bij het voorgaande, dat de overeenkomst wellicht geen toeval kan zijn.
    

DE FAMILIE DE MERODE
De familie de Merode heeft altijd een bijna onzichtbare, maar toch belangrijke rol gespeeld in de Belgische geschiedenis. Daar is heel wat literatuur over gepubliceerd. 
Binnen het kader van "de zaak Van Vlerken" is het interessant enkele feiten te kennen.
  
"Everberg werd in 1268 een prinsdom ten voordele van de prinsen van Rubempré opperjachtmeesters van Brabant. Het kasteel in het Broek of het Hof van Montenaken is het opvallendste gebouw van de gemeente. De prinsen de Rubempré werden opgevolgd door de graven en later de prinsen de Merode, die nog steeds het kasteel bewonen. Het huidige kasteel werd gebouwd in 1727 door architect F. Neuville in classicistische stijl met Louis XVI-ornamenten. In het begin van de 19de eeuw woonde graaf Charles-Guillaume de Merode op dit kasteel. Hij was de enige overlevende van zijn familie. Onder Napoleon I was hij burgemeester van Brussel. Hij werd de vader van graaf Frederik de Merode die in 1830 tijdens de revolutiedagen sneuvelde, van graaf Félix de Merode, lid van het Voorlopig Bewind, van graaf Henri de Merode-Westerloo die in zijn uitgegeven "Souvenirs" gedetailleerd de charme van Everberg en Kortenberg beschrijft en van graaf Werner de Merode die Everberg erfde. Verschillende Europese regerende vorsten stammen uit Everberg af: prins Albert I van Monaco, wiens moeder een gravin de Merode was, koning Amadeus I van Spanje wiens schoonmoeder een de Merode uit Everberg was, en koning Tomislav I van Kroatië, een achterkleinzoon van gravin Louise de Merode uit Everberg." [>>> EVERBERG]
  
Uit een genealogisch overzicht van de Belgische familie de Merode noteren we
zeer kort samengevat :
     Karel Willem (1762-1830)
              Henri (1782-1847) = Markies van Westerlo, hij publiceerde zijn "Souvenirs"
              Françoise (1787-1875) = Brussel
              Felix (1791-1857) = Brussel, "Minister van Staat"
                 hij maakte deel uit van het Voorlopig Bewind in 1830 (zie hieronder)
                 en werd aangezocht om de eerste koning van België te worden
                     Theoduline (1812)
                     Werner (1816-1905)
                     Marie (1817)
                     Marie Anne (1818)
                     Xavier (1820-1874) = de kardinaal die het pauselijk leger heroprichtte
                     Philippe (1821-1825)
                     Marie Albertine (1839)
              Frederik (1792-1830) = Kempisch Vrijwilligerskorps, gesneuveld in Berchem 1830
              Werner (1797-1840) = Everberg
         

FREDERIK DE MERODE
Bij de slag om de herovering van Antwerpen werd Graaf Frederik de Merode (1792-1830) te Berchem getroffen in de rechterbil. Op 26 oktober werd zijn been geamputeerd, waarna men hem overbracht naar Mechelen. Daar overleed hij aan zijn verwondingen op 4 november 1830.
In dit verband wordt Frederik de Merode in "de zaak Van Vlerken" voortdurend opgevoerd als een personage. Maar in een publicatie over deze gebeurtenissen in Berchem, blijkt zijn rol in "de zaak Van Vlerken" een totaal uit de lucht gegrepen verzinsel [>>> DE ORDONNANS VAN DE MERODE].
     

XAVIER DE MERODE
Aan Xavier de Merode (1820-1874), ongetwijfeld de beroemdste telg van de familie en niet te verwarren met zijn naamgenoot (Ghislain Marie) Xavier de Merode (1910-1980), zijn letterlijk honderden publicaties gewijd. Op het internet vindt men talrijke verwijzingen naar zijn biografie en zijn zeer bewogen levensloop.
In de archieven van "de zaak Van Vlerken" wordt zijn naam nergens genoemd. Maar de aandacht wordt er wel op gevestigd, wanneer men enkele data in zijn biografie in overweging neemt tegenover gebeurtenissen in "de zaak Van Vlerken" [>>> EEN NIEUWE THEORIE].
   
  
SYLVAIN VAN DE WEYER
De "erfgenamen", en vooral Emma Van Vlerken, vonden het zeer merkwaardig dat de naam
Van de Weijer dikwijls samen genoemd werd met de Merode.
In 1830 maakte, naast Felix de Merode, ook Sylvain Van de Weyer deel uit van het Voorlopig Bewind,

Het Voorlopig Bewind in 1830.

De rechtstaande man in het centrum is Sylvain Van de Weyer, de zittende man rechts aan de tafel is Felix de Merode.

dat later het koningshuis in België installeerde. Hierover, en over nog veel meer Belgische geschiedenis, kan u lezen op ondermeer de zeer genietbare websites http://alex.vrijzijn.be en http://www.ars-moriendi.be.
In haar vele genealogische nota's probeerde Emma Van Vlerken dikwijls aan te tonen dat de hier genoemde Sylvain Van de Weyer, via VAN DE WEIJER-POTS IN MEERHOUT, verwant was met onze voormoeder Elisabeth Van de Weijer in Lommel. Nergens echter wordt deze vooropstelling gestaafd met aantoonbare data. Ze beweerde ook dat de weduwe van Frederik de Merode zou hertrouwd zijn met een (Sylvain?) Van de Weyer. Dit is zo goed als zeker niet juist.
Victor Meyermans zond ons enige data in verband met Sylvain Van de Weyer [>>> REACTIES].
Via Google komt men ook wel een en ander over hem te weten.
Alle verdere informatie over hem in verband met "de zaak Van Vlerken" is zeer welkom.
       

>>> [EM#5] [EM#7] [EN#6] [E1#9] [E1#31] [E1#59] [E1#68] [E2#72] [E3#9] [E3#17] [E3#26] [E3#27] [E3#33] [E4#1] [E4#2] [E4#3] [E4#4] [E4#91] [E5#1] [E5#2] [E5#25] [E5#30] [E5#31] [E5#34]