DE ZAAK VAN VLERKEN
RECONSTRUCTIE
DE ERFLATER
DE PERSONAGES |
Anneke Andries :
"ik ben weer terug naar Meerhout gegaan in 1920 daar ben ik dan te weeten gekomen van den beste vrind van Adriaensens De Pooter hij zegde mij Anneke ik kan U helpen ziet hier ik weet alles van den Notaris hoe dat dat testament is het is van Antoon Van Vlerken die uit Meerhout is gevlugt als deserteur in 1813 naar Frankrijk en hij terug gekomen als ordenaans van prins du Merode die hier is gesneuvelt en dan is hij terug naar Frankrijk naar de Meroodes en hij heeft voor de Merodes naar Algier moeten gaan om hun bezittingen gaan te beheren en daar heeft hij handel gedaan op eenen anderen naam maar als hij hart ziek was heeft hij zijnen echten naam gezecht en het testament is door den zoon van Anna Catharina die was Atmeraal en hij heeft het testament bij notaris De Wit in 1877 neergelecht dat was aan hem gemaakt en naar zijn doodt moest het komen aan zijn moeder die was niet getrouwt en naa de dood van zijne moeder moest het komen aan haar zuster en haar broeder en dat zijn de kinder van Andree Van Vlerken de broer van Antoon, man van Isabella Monsieurs gehuwt te Meerhout in 1810, grootvader de vader van mijn moeder was de zoon van Andre hij, was Alselmus Van Vlerken Man van Joana Schillebeek geb te Meerhout in 1817 zij zijn getrouwt in Meerhout in ... dat waren de gezegdes van Mijnheer Pooter hij is niet meer"
Emma Van Vlerken beweerde over deze Mijnheer (De) Pooter (zij noemt hem Porters), dat hij een goede bekende was van haar vader, Alfons Van Vlerken, en dat hij ook aan hem hetzelfde verhaal heeft verteld.
Emma Van Vlerken :
"Een Van Vlerken is gevlucht in 1810 - Lommel - uit Meerhout - naar Frankrijk omdat jongens van 20 tot 25 jaar werden opgeroepen is terecht gekomen bij Frederik de Merode,
Van Vlerken als ordonnance van de Merode te Saint Luperçe in Frankrijk waar de hij 2 jaar burgemeester is geweest te Saint Luperçe - In 1830 is Van Vlerken als ordonnance met de Merode terug gekomen naar Belgie waar de Merode is gestorven te Berchem na verwondingen
Van Vlerken is terug naar de gravin gegaan? Men spreekt van een onecht kind?
Erfenis van een admiraal oproep 1913 den naam Van Vlerken - heeft deze geleefd onder een andere naam? Later bekend, waarom is de naam verandert op de Place Boudoyer 4de arr. te Parijs (Vlerkanne?) ik heb zelf bestadigd hoe luidt de officieel overlijdensakte? in het register 1910?
1877 is eene Van Vlerken in uniform naar de begrafenis gekomen van mijn grootvader overleden in 1877 te Meerhout dan mijn vader 9 jaar oud geboren 1867
dan een testament neergelegd bij notaris De Wit of Heylen
ordonnance de Merode 1830 - 1786 = 44 1813 -1786 = 27 uit Meerhout weg 1813
soldaat 1877 in uniform - 1840 = 37 zoon van Anna Cathrine
geboren 1786 zoon van Thomas V. Vlerken
in 1813 Antoon Van Vlerken weggegaan uit Meerhout (Anneke heeft er geschrift van zegt ze)
ons nalatenschap van Antoon [?:vrmn] van Anna Cathr~?
ordonnance bij de Merode - de Merode gesneuveld 1830 Berchem Antwerpen
dan " met de gravin naar Parijs - [?: wedw~]
later gravin hertrouwd met een Van de Weyer en haar eerste kind van tweede huwelijk noemde Antoon - van Anneke door de Man geweten en mij gezegd.
- secretaris van Adriansen aan mijn vader in 1923 gaat maar om inlichtinge bij de notaris Adrians om ken oud testament, het geld staat op een bank ook heeft de Merode goederen toegekend onder een andere naam geleefd later bekend Van Vlerken
een familielid heden [?: geboren] 1874 heeft heden nog verteld hij van vroeger horen zeggen ik meende van Anneke dat een Van Vlerken bij de [?: wwe] gravin de Merode is geweest, een kind van hen is geboren een meisje, deze later gehuwd met een Van de Weyer
dit huwelijk geen kinderen alzo hun nalatenschap aan Van Vlerken uit de Kempen
Antoon ongehuwd gebleven - kind een meisje en oom van Anna Cathrine geheim"
"Doorluchtige Prins de Merode,
Is het mij toegelaten in alle nederigheid, Uwe Koninklijke Hoogheid, een schrijven te richten; verzoekend om een inlichting zo mogelijk?
Zo 't schijnt zou een genaamde Van Vlerken ordonnance geweest zijn van de edele Hoogheid Graaf Frederic de Merode, gesneuveld te Berchem 1830. Zijne edele Vrouwe Gravin de Merode te Parijs zijn verbleven.
Is de ordonnance ook te Parijs verbleven?
Zou men zijne geboorte en overlijden kunnen kennen?
Is het hij of wie is het die bevorderd is tot Admiraal?
Goederen van Edele Graaf of Gravin Frederic de Merode toegekend aan Van Vlerken zijn ordonnance na 1830 vermits deze verbleven zijnde te Parijs bij de Edell Wwe Gravin de Merode."
Jan Vannuffelen, die deze reconstructie nauwgezet volgt, wijst erop dat Antonius onmogelijk de onwettige zoon van Anna Catharina als zijn erfgenaam kan aangeduid hebben, omdat bij het over-lijden van Antonius de moeder zelf nog maar zeven jaar oud was.
Zie in dat verband ook [E1#59].
De hier gepubliceerde documentatie loopt over van elkaar tegensprekende feiten en fantasierijke verhalen. We stellen het bijzonder op prijs wanneer dergelijke tegenstrijdigheden aan het licht gebracht worden door aandachtige lezers. In andere versies van dezelfde anecdote, wordt inderdaad dikwijls aangenomen dat Anna Catharina en niet haar zoon, als zevenjarig kind om één of andere reden de enige erfgenaam van het testament zou geweest zijn. Na haar overlijden kwam de erfenis dan toe aan haar enig kind, de admiraal, die kinderloos zou gestorven zijn. |
DE ADMIRAAL
DE ZOON VAN VAN VLERKANNE
Soms werd aangenomen dat de deserteur door handel in Algerië, of de voor bewezen diensten aan de Merode tot admiraal bevorderde ordonnans, een fortuin vergaarde en de erflater was. Maar indien men de oproep en/of het testament als uitgangspunt neemt voor "de zaak Van Vlerken", laat de tijd niet toe dat de ordonnans, de deserteur, of Antonius Van Vlerken zelf de erflater zou geweest zijn. Die erflater moet een (eventueel onwettige) zoon, of misschien wel dochter, geweest zijn van één van hen, of in feite van eender welke Van Vlerken geboren in het begin van de negentiende eeuw.
Er blijft ook de onwaarschijnlijke hypothese dat het testament op de een of andere manier zou zijn overgegaan van de oudere naar de jongere generatie, van de grootoom-deserteur-ordonnans naar de admiraal-onwettige zoon van zijn nicht. Maar ook dan zou vermoedelijk de jongere de wettelijke erflater geweest zijn.
In de meeste hypothesen is de erflater een onwettig kind van "Van Vlerkanne" (zie volgende rubriek). Soms wordt het overlijden van dat kind in Algerië gesitueerd : "Un nommée Van Vlerken enfant naturel unique de Van Vlerken Anna Catherina est décedé en Algerie" -- "Mlle Anna Catherine Van Vlerken a eu un enfant naturel décédé en Algérie", zie in dit verband ook VAN VLEKKEN IN ALGERIË, maar wie de vader was, of het de deserteur en/of de ordonnans was, wordt nergens echt duidelijk.
De admiraal waarnaar men zocht, kan de onwettige zoon geweest zijn van de ordonnans en de gravin [>>> DE ORDONNANS], of ook van een vrouwelijke Van Vlerken die een buitenechtelijke relatie had met een de Merode [>>> DE MERODE] [>>> EEN NIEUWE THEORIE].
In elk geval zou hij Van Vlerken geheten hebben, maar onder een andere, onbekende naam geleefd hebben. Soms wordt verondersteld dat hij zelf een fortuin vergaarde, maar volgens de meeste verhalen zou hij van zijn moeder, zijn vader, of zijn grootoom een fortuin geërfd hebben en kinderloos overleden zijn.
In zijn testament, of in een bijlage bij het testament van zijn grootoom, dat hij gedeponeerd had bij een Meerhoutse notaris, zou hij zijn echte naam, Van Vlerken, bekend hebben gemaakt en 42 miljoen nagelaten aan "de Van Vlerken uit de Kempen".
Emma Van Vlerken beweerde dat de admiraal in officiersuniform op bezoek was geweest bij haar grootvader, Casimir Van Vlerken, toen haar vader, Alfons Van Vlerken (°1867), nog een klein kind was.
Bij de begrafenis in Meerhout van Casimir, in 1877, zou hij opnieuw in uniform aanwezig geweest zijn.
Emma neemt aan dat de admiraal bij één van deze bezoeken, waarschijnlijk bij de begrafenis in 1877, het testament (volgens haar van hemzelf of van zijn grootoom) deponeerde bij notaris De Wit, voorganger van notaris Heylen, voorganger van notaris Adriaensen.
Er werd in Frankrijk, en ook daarbuiten, met man en macht gezocht naar een spoor van de admiraal, maar zonder enig resultaat. Wat niet verwonderlijk is omdat hij leefde onder een naam die niemand van "de erfgenamen" kende of kent. Hij onthulde zijn echte naam, Van Vlerken, alleen in zijn testament.
Morez suggereerde aan Emma Van Vlerken in trance dat zijn naam "Estienne" zou geweest zijn, "meteen zeggende spreek die naam nooit uit".
Andere onderzoekers zochten naar een meer realistisch beeld en status van de erflater. Meester Cuypers uit Meerhout schreef in 1922 aan Guillaume Venckeleer : "Over een maand of twee is er een klerk van 't Stadhuis van Antwerpen hier geweest [Edmond Lambert] om opzoekingen te doen op 't gemeentehuis te Meerhout maar ik geloof niet, dat hij iets gevonden heeft. De opzoekingen liepen over den stamboom van den scheepskapitein van Vlerken. De man moet zonder testament gestorven zijn en dus moet de familie erven."
>>> "HET BOEK" door ANNEKE ANDRIES blz 6.
>>> [DGV] [EM#1] [EM#2] [EM#8] [E1#17] [E1#22] [E1#31] [E1#35] [E1#59] [E1#61] [E1#64]
[E1#65] [E1#68] [E1#77] [E1#80] [E2#56] [E2#57] [E3#6] [E3#17] [E3#19] [E3#24] [E3#26] [E3#27] [E4#2] [E4#3] [E4#4] [E4#9] [E4#12] [E4#13] [E4#14] [E4#20] [E4#24] [E4#27] [E4#35] [E4#37] [E4#58] [E4#79] [E4#82] [E4#84] [E4#90] [E4#91] [E4#92] [E4#93] [E4#96] [E4#115] [E4#122] [E4#123] [E4#127] [E4#128] [E4#129] [E4#133] [E4#135] [E4#144] [E4#145] [E5#10] [E5#28] [E5#30] [E5#50] |
VAN VLERKANNE
"Anne Cathrine Van Vlerken"
Emma Van Vlerken volgde tientallen jaren diverse sporen in Parijs, in Versailles en in Lille naar de vermoedelijke moeder van de erflater. Ze hield staande dat ze rond 1950 samen met Morez in een Parijs register de naam "Van Vlerkanne" had gelezen. Maar ondanks zeer intensief verder onderzoek door Emma zelf, haar familie, genealogen, agentschappen en tussenpersonen allerhande, was de naam daarna nergens meer terug te vinden.
Hoe meer brieven en teksten men leest, hoe onduidelijker het wordt wie deze Van Vlerkanne, moeder van de erflater-admiraal, dan wel moet geweest zijn. Zo beweerden Anneke en Emma dat de door hen gezochte "Anne Cathrine", van wie de zoon "met boot en al is vergaan", in 1904 of 1906 een begrafenis bijwoonde in Antwerpen [E1#11-13] [E1#64] [E1#77]. Maar al de kandidaten waarnaar zij opzoekingen deden, waren in 1904 al lang zelf overleden.
Naar gelang de omstandigheden, werden aan de gezochte "Anne Cathrine" steeds gemengde personalia toegeschreven van verschillende familieleden : vooral Anna Catharina °1820, Anna Catharina °1811, Joanna Catharina °1830 en Maria Angelina °1815 die tweemaal voor langere tijd in Lille woonde en bij haar eerste verblijf mogelijk een onwettig kind had gehad. Maar bij de aanvang van de Franse onderzoeken, in de jaren 1950, zocht men in Lille niet noodzakelijk naar Maria Angelina, maar ook naar "Anne Cathrine". De biografische data van het personage "Anne Cathrine"/"Van Vlerkanne," dat zo in de meeste archiefstukken ter sprake komt, stemmen maar zeer zelden overeen met de biografische data van één bepaald familielid. Bijvoorbeeld in de zin "si Van Vlerken Anne Cathrine née 6-6-1820 à Meerhout a été domicilié à Helmans (rue pelissier,10) elle a quitté Geel pour Neerpelt date 11-12-1850" [E3#6] worden gegevens van drie verschillende familieleden geïntegreerd in deze ene "Anne Cathrine".
Bij één van de reizen naar Parijs werd gestopt in Menen en Moeskroen om een spoor te volgen dat naar Anna Cathrine moest leiden. Vermoedelijk was dit spoor een ingeving van Morez, het bleef alleszins zeer vaag en geheimzinnig : "Moeskroen - 50 m - Meenuestr. - Poeckcim - Meenuestr. - Meenen kerk - stadhuis - (Anna Catharine hier weggegaan) - 77 - 80".
Het onderzoek naar "Van Vlerkanne" werd na 1956 nog meer vertroebeld door verscheidene nevenintriges, die in feite niet of nauwelijks met haar in verband konden worden gebracht.
Enkele vaag omschreven "heren", en ook wel eens een "madam", zochten net als Anneke Andries en Emma Van Vlerken naar mysterieuze erflaters in Frankrijk. "De erfgenamen Van Vlerken" hoopten dat de vorderingen in die andere onderzoeken ook enig licht zouden werpen op "Van Vlerkanne".
[Zie ook "AL DIE ERFZAKEN" en DE ZAAK MANGELSCHOTS].
Het blijft voorlopig onduidelijk naar welke erflaters of erfenissen deze gezanten in Frankrijk op zoek waren en in hoe ver de familie Van Vlerken deel uit maakte van hun onderzoeken.
Emma Van Vlerken schreef later : "Men had steeds voorgeleid al zou een Anna Cathrine als jonge dochter zwanger zijnde het land verlaten hebben en de erfenis van haar voortkwam."
Dit kan evenmin aansluiten bij de voorgaande theorieën en bij de familieleden waarnaar "de erfgenamen" opzoekingen deden, maar het neigt wel zeer sterk naar de geruchten over de meid in dienst van de Merode [zie volgende rubrieken].
>>> "HET BOEK" door ANNEKE ANDRIES blz 16-17.
>>> [AS#6] [EM#1] [EM#2] [EM#3] [EM#5] [EM#6] [EM#8] [M2#3] [M2#4] [M2#8] [M2#9] [E1#1] [E1#6] [E1#11] [E1#12] [E1#13] [E1#18] [E1#22] [E1#33] [E1#35] [E1#38] [E1#42] [E1#45] [E1#47] [E1#51] [E1#52] [E1#58] [E1#59] [E1#60] [E1#61] [E1#62] [E1#64] [E1#68] [E1#69] [E1#73] [E1#75] [E1#76] [E1#77] [E1#80] [E2#8] [E2#13] [E2#16] [E2#21] [E2#22] [E2#56] [E2#65] [E3#2] [E3#6] [E3#8] [E3#11] [E3#13] [E3#14] [E3#15] [E3#17] [E3#19] [E3#20] [E3#21] [E3#26] [E3#27] [E3#28] [E3#29] [E4#4] [E4#5] [E4#9] [E4#12] [E4#13] [E4#14] [E4#15] [E4#20] [E4#22] [E4#27] [E4#28] [E4#29] [E4#30] [E4#31] [E4#32] [E4#33] [E4#34] [E4#37] [E4#43] [E4#44] [E4#45] [E4#46] [E4#47] [E4#48] [E4#49] [E4#50] [E4#51] [E4#52] [E4#53] [E4#54] [E4#57] [E4#58] [E4#62] [E4#63] [E4#65] [E4#66] [E4#67] [E4#68] [E4#69]
[E4#71] [E4#74]
[E4#75]
[E4#77]
[E4#79]
[E4#82] [E4#87] [E4#88] [E4#90] [E4#91] [E4#92] [E4#93] [E4#94] [E4#101] [E4#103] [E4#104] [E4#105] [E4#107] [E4#112] [E4#113] [E4#121] [E4#122] [E4#123] [E4#124] [E4#127] [E4#128] [E4#129] [E4#130] [E4#132] [E4#133] [E4#134] [E4#135] [E4#136] [E4#139] [E4#140] [E4#143] [E4#144] [E4#145] [E4#146] [E4#147] [E5#10] [E5#11] [E5#16] [E5#19] [E5#28] [E5#30] [E5#37] [E5#38] [E5#40] [E5#43] [E5#46] [E5#47] [E5#49] [E5#51] [E5#52]
|
|