Dit is een vervolg van de vergelijkingspagina: zelfde positie, maar nu volledig ingezoomd.
Er is geen vergelijkende Canon beeld, aangezien de uiteindelijke zoom afhangt van de gebruikte lens. Het toestel wordt normaal verkocht met een 18-55mm lens, dat met een 88 mm lens overeenkomt vanwege de cropfactor van de body. Het is duidelijk dat je een extra lens nodig hebt als je dezelfde zoomwaarden wilt bereiken als bijvoorbeeld de Sony.

Nikon (562K)

Sony (1912k)

Nikon (576K)

Sony (534k)

Nikon (607K)

Sony (482k)

Nikon (1453K)

Sony (1891k)

De flitser. Iedere camera heeft een flitser (behalve professionele reflextoestellen). De flitser van goedkope toestellen zijn niet in staat het onderwerp correct te belichten, maar zelfs de flitsers van duurdere toestellen zijn niet op hun taak bemeten. De oppervlakte van de flitser is veel te klein (te scherpe schaduwen achter het onderwerp) en te dicht bij de lens geplaatst (hoog risico op rode ogen). Het voorgrond is overbelicht en de achtergrond is in het duister gehuld.
Het is beter een externe flitser dat naar het plafond gericht is te gebruiken. De flitser op het toestel gebruik je enkel op minimaal vermogen om het onderwerp juist voldoende te belichten. Bij het gebruik van slave-flitsers komen heelwat compatibiliteitsproblemen om de hoek kijken. De slave-flitser moet ingesteld worden om op de tweede flits af te gaan (de eerste flits is de meetflits die het uiteindelijke vermogen van de hoofdflitser moet bepalen). Er staat meer informatie over flitsers op mijn andere site.

Nikon (1466K)

Sony (1879k)

Nikon (1464K) met extra flitser

De flitser van de Sony is duidelijk beter (misschien komt dit door de meer lichtgevoelige lens), maar een echt goede foto kan enkel bekomen worden met een tweede externe flitser dat naar het plafond gericht is (ik gebruik daarvoor een 20-jaren oude Vivitar 2500 flitser dat aangepast werd om als slave te werken). De foto links is perfekt belicht, en omdat er meer licht beschikbaar was, bevat het beeld ook minder ruis.
Als je de Sony met een niet-gemodificeerde slave flitser gebruikt, dan is het resulterende beeld zwart. De slave flitser gaat namelijk af bij de preflits (om het vermogen van de uiteindelijke flits te meten), de camera ziet dat het beeld heel sterk belicht is en zal de hoofdflits dan ook op een veel te lage vermogen laten afgaan.

De drie volgende foto's zijn een uitsnede van de originele foto's. Let op de ruisbijdrage bij de foto's zonder extra flitser: deze foto is echt geslaagd te noemen en Isidore heeft geen rode (bij de kat: groen oplichtende) ogen.

Nikon

Nikon met extra flitser

Sony

Hieronder dezelfde kat, maar met de zoominstelling volledig in tele-modus. De Nikon was niet in staat scherp te stellen (de kamer was enkel verlicht met een 9W spaarlamp). Zoals u al weet heeft de Sony een hologram autofocus om scherp te stellen en kan scherpstellen in het volledig duister. Misschien interessanter is dat de hologram AF het toestel in staat stelt ook scherp te stellen op oppervlaktes met zeer weinig contrast (de autofocus werkt door contrastdetektie).
Omdat de flitser sterker heeft moeten werken is het beeld beter belicht.

Nikon (2087K)

Sony (1972k)

De voordelen van een externe flitser worden pas echt zichtbaar als er veel licht nodig is. De eerste foto is met m'n Nikon 5700 met ingebouwde flitser. Niet erg krachtig, zoals je kan merken. De witte tuindeur staat op 4 meter en het eerste huis op 10 meter. Het beeld van de Sony (geen foto) is niet veel beter.
Het tweede beeld links werd belicht door mijn Metz mecablitz 216. Dit is een zeer sterke flitser dat geen problemen heeft om het beeld te belichten.

Bij de foto rechts heb ik mijn Vivitar flitser gebruikt, met de lichtbundel ingesteld op maximale telestand, zodat het midden van het beeld sterker belicht wordt dan de voorgrond. Deze zoominstelling op de flitser wordt normaal gebruikt om een volledige dekking van het flitslicht te garanderen, maar omgekeerd gebruikt (camera in breedhoek, flitser in tele) werkt de flitser als een soort taslamp: gewoon richten op het onderwerp dat je extra belicht wilt hebben (hier het huis op 10 meter). Het beeld is natuurlijk wat onderbelicht, maar met Photoshop kan je een redelijk aanvaardbaar beeld produceren als je het beeld kleiner maakt (800 * 600 pixels).
In de meeste gevallen is de Metz veel te sterk (zelfs op minimum vermogen) om binnenshuis gebruikt te worden, maar de zwakkere Vivitar is hier in zijn element.

Hier zie je de hologram AF van Sony in aktie. De foto is met de Nikon genomen (sluitertijd 1/60 van een seconde), terwijl ik de AF van de Sony activeerde.
De Sony stuurt een gediffracteerd laserstraal uit. Een laserstraal blijft altijd scherp ongeacht de afstand, en projecteerd dus altijd een scherp en duidelijk patroon op het onderwerp. Aangezien het patroon zo scherp is, kan deze hologram AF ook gebruikt worden om scherp te stellen of onderwerpen met een zeer laag contrast, daar waar een toestel met een normale focusinstelling niet in staat zou zijn scherp te stellen.
De tweede foto is met een sluitertijd van 1 seconde genomen. Om een maximaal rendement te bekomen is het laserlicht gepulseerd, daarom zie je een dubbel beeld in de 10 - 4 uur richting (ik hield de Sony in de hand terwijl de Nikon op een statief gemonteerd was).

Nog een laatste noot over de Sony: als je automatisch wenst te werken, gebruik dan de "P"-stand (PROGRAM) in plaats van de volautomatsiche stand (groen icoontje). Het grootste verschil tussen program en volautomatsiche modus is dat je in program modus het bestandsformaat op "normaal" kan instellen in plaats van "fijn". Bestanden in fijn-formaat geschreven zijn onnodig groot, waardoor je geheugenkaart sneller vol is, maar ook waardoor het toestel langer onbruikbaar is wegens het wegschrijven van het groter bestand.

Volgende pagina: de Canon Digital rebel (300D)