Vrijdag 19/02/2010

Twee busjes met in totaal 16 man vertokken op vrijdag “vol goei goesting” richting Zaventem. Spijtig genoeg zonder Henri, die moest afzeggen wegens familiale omstandigheden.

Philip en Francis brachten het hele gezelschap veilig en wel naar Brussels Airport. Waarvoor dank! Iedereen tevreden, behalve onze Charel. En de reden was simpel “iemand“ had vergeten om een bakske Jupiler in te laden. Dat betekende dus meer dan 100 kilometer zonder bier! 

Voorwaar een zware opgave voor onze Charly! Na een vlotte check-in en natuurlijk het eerste biertje vertrok vlucht SN 7258 al snel richting Manchester Airport. Het tweede biertje was een Grimbergen uit blik, geserveerd door één van de knappe hostesses. We weten niet of de piloot ook gedronken had, maar de landing was verre van perfect. We vermoeden dus van wel! De bagage kwam al snel de loopband uit.

Het was enkel wachten op de tas van Noël. Was zo’n een extra check dan echt nodig? Of heeft “Noella” slechte vrienden? Eenmaal buiten op het Manchesters “‘t rabbat” stond er voor ons gezelschap een echte team bus klaar, zoals de echte topclubs er eentje hebben. 

Wat verder stond Mr David Shepherd, onze contactpersoon ter plaatse. Na een vriendelijke kennismaking en een korte uitleg van het programma gingen we het dan richting Old Trafford, de thuishaven van Manchester United. Indrukwekkend! Heel wat volk, en dan te bedenken dat er helemaal geen wedstrijd was. Even door de fanshop en dan nog naar het museum. Tegen de klok van vier kwamen we dan aan “The Cliff”, het voormalige trainingscomplex van Man United. Sterren als Schmeichel en Beckham hebben het hier allemaal geleerd. Wij mochten er een partijtje onderling afwerken, en dat onder het toeziend oog van de voormalige keeperstrainer van het eerste elftal van Manchester United. Na wat dankwoordjes en wat cadeautjes ging het dan richting centrum, waar we onze intrek namen in het 356 kamers tellende Hotel Britannia. Een hotel met heel wat traditie, recht uit de tijd van de Titanic! Na een lekkere maaltijd in een of andere trendy tent, ging het dan recht in “the nightlife”, en dat viel best mee moeten we zeggen. Ontelbare cafés met heel wat security aan iedere deur. En blijkbaar is het toch wel een beetje crisis voor de Engelse “chicks”, want veel om ‘t lijf hebben ze niet, de arme meisjes toch!

Zaterdag 20/02/2010

De volgende ochtend moesten we al vroeg uit de veren. En ja hoor, het eerste Engelse ontbijt stond al klaar: bacon and eggs! Om 9 uur was het verzamelen geblazen in de riante foyer van het hotel. Gastheer David wist ons te vertellen dat we eerst een bezoek gingen brengen aan Anfield Road, de thuisbasis van FC Liverpool. Ook hier weer veel volk. Noël en zijn kompaan waren plotseling: via een ommetje wisten ze tot bij de beroemde ingangspoort te geraken: de magische woorden “You’ll never walk alone” blonken in de middagzon. Mooi was dat. Tegen 11 uur was het dan tijd om naar FC Everton te trekken. Raar maar waar, beide velden liggen amper 800 meter van elkaar verwijderd. 

Een massa volk hier (44.000 ongeveer). En enkel maar blauwe sjaals! Goodison Park is een wat verouderd stadion, met zelfs nog een gedeeltelijke houten tribune. De wedstrijd tussen Everton en Manchester United mocht er wezen. Een pittige Engelse derby met maar liefst 4 doelpunten. Spijtig genoeg voor ons was Felliani er niet bij wegens een kwestuur. Maar zelf dat kon de pret niet bedreven!

Na de wedstrijd bracht onze team bus ons naar The Albert Docks in hartje Liverpool. De mooi gerestaureerde pakhuisen herbergen onder meer het Beatles Museum. Via de totaal vernieuwde winkelstraat kwamen we ook terecht in de befaamde Mathew Street. Best gezellig daar. In ieder café was het al “vollen bak” en speelde er constant live bandjes! Helaas was er veel te weinig tijd om alles te bezoeken, maar toch heeft Liverpool meer indruk gemaakt dan Manchester. Tegen zeven uur stonden we al weer aan de bar van ons hotel, en werden er nog enkele halve liter achter over gekapt! 

Voor het avondmaal koos ieder voor zich: sommigen kozen voor Mac Donalds, andere gingen dan weer naar China Town, waar toevallig die avond het Chinese Nieuwjaar werd gevierd. Het eten daar was heel lekker! Ondertussen was het hoog tijd geworden om weer het nachtleven in te duiken. De dancing onder het hotel leek ons daar het meest geschikt voor. Heel wat ambiance daar! En het was hier dat Noël zijn Sarah tegen het lijf liep!

Filmpje 1          Filmpje 2          Filmpje 3

Afgelopen weekend trokken een delegatie van Krom & Stijf naar het Nederlandse Vijlen om er deel te nemen aan het jaarlijkse indoor tornooitje.
Maar liefste 5 wedstrijdjes stonden er op het programma.
In de eerste drie plaatsings games kwam KSM niet verder dan een gelijkspel. Er werd dus drie keer gelijk gespeeld.  Zo belande we mathematisch in de poule voor de 5e en 6e plaats.
Deze partij werd, u kon het al raden, beëindigd met een gelijkspel. Maar in de penalty's wist Millen de winst toch meer naar huis te halen. Zo werden we 5e in rij... Na dit sportieve luik volgde dan de "derde helft", maar daar hadden ze over de grens niet zo veel kaas van gegeten... We trokken dan maar in het "club-busje" en trokken terug richting grens.

 

Afgelopen  week is er een filmpje uitgelekt van het productiehuis dat real-time programma's maakt. Het gaat om een soort van wisselwerking tussen sport en zang.
Men volgt tien weken lang vergeten zangers die nu voetballen en vergeten voetballers die nu hun talenten botvieren op de groene grasmat.

En voor de kick-off uitzending heeft men al onmiddelijk een klepper van formaat gevonden.
De vraag is nu is het een voetballende zanger of een zingende sjotter... laat je gokje achter op ons gastenboek.

................Klik op onderstaand logo en ontdek de ster.................