Vliegvissen op zeebaars

Vliegvissen op Zeebaars

Het begon allemaal toen ik een oude vriend terug zag aan de Handzamevaart deze winter. We hadden jaren geleden nog samen op de boot gezeten in Bewl. Ik herkende Ivan onmiddelijk, en had reeds vernomen dat hij momenteel viste op zeebaars met de vlieg aan de Belgische kust. Wat een uitdaging! Of toch niet? Ivan verzekerde mij met aangepast materiaal dat dit zeker te doen was. Er werd een afspraak gemaakt om in het najaar enkele vliegen te binden voor onze leden.

Na regelmatig contact via e-mail en door de vragen van onze leden werd er een afspraak gemaakt om op Dindag 28 Juli met enkele leden en Ivan als gids ons eens te wagen aan het vliegvissen op zee.

Iedereen was keurig op tijd, en na een uurtje rijden kwamen we aan op onze stek. Je kon wel spreken over een "Stek" een oneindige zee, waar moest je hier een visje vangen?

Waadpakken werden aangetrokken, hengels opgetuigd, Stripping basket op de buik vastgemaakt, wat wel een leuke bedoening was. Jammer genoeg had Koen minder geluk, bij het optuigen van zijn hengel brak de top van zijn hengel gewoon af. Niemand had een reservehengel mee, en hij kon niet anders dan zich met een ingekorte hengel te behelpen. Met volle moed stapte iedereen in zee, de een wat schromer dan de andere.

J.P. was na 5 minuten bijna niet meer te zien. Enkel aan zijn witte hoedje kon je hem nog terugvinden. Jammer genoeg had Peter mijn raad opgevolgd, en enkel lieslaarzen gekocht. Natuurlijk had hij na 10 minuten natten voeten. Maar niet getreurd, er werd kranig verder gevist.

Na een uurtje vissen was het toch tijd voor een intermezzo, en kwamen we met enkelen uit de brandig. "HARD LABEUR".

Iedereen was het er mee eens, maar hoe zalig. Je voelde je één met de natuur, je werd heen en weer geworpen door de branding, en bijna iedereen was nat tot aan zijn sokken. Er was nog geen spoor van zeebaars gezien, en niemand had nog een aanbeet gehad. Na enige tijd had Ivan enkele kleine zeebaarzen weten te vangen. Deze werden gevangen op ganaal imitaties.

Rond 16 h waren er reeds enkele mensen die voldaan waren, en bezig waren hun waadpakken uit te gieten en uit te rusten op de rotsen.

Enkele doorzetters lieten niet af.

Rond 17 h was iederen uit het water en maakten we ons klaar voor de terugreis. Hier en daar was er nog een komisch tafereel. Afstrippen van waadpakken, de ene had er meer moeite mee dan de andere. De slimste mensen hadden reservekledij mee, (ik was er dus niet bij).

Iedereen was er ten volle van overtuigd dat dit voor herhaling vatbaar was.

Ivan, nogmaals van harte bedankt voor alle info!

We komen terug!!!

Start pagina