De Alamannen

Home
POLITIEK
Introductie

Volkeren
    De Alamannen
    De Angelsaksen
    De Avaren
    De Franken
        De Merovingers
        De Karolingers
    De Friezen
    De Gepiden
    De Goten
        De Ostrogoten
        De Visigoten
    De Hunnen
    De Longobarden
    De Vandalen

Biografieën
    Clovis
    Geiserik
    Karel de Grote
    Theodorik

Strijd
    Casilinum
    Taginae
Sociaal-economisch
Cultureel
Bijkomende informatie
www.vroege-middeleeuwen.tk

Oorsprong - Invallen in het Romeinse rijk - Onderwerping door de Franken

Oorsprong

De eerste gedocumenteerde verwijzing naar de Alamannen komt voor in 213, toen de Romeinse keizer Caracalla tegen hen vocht. De naam Alamannen betekent 'Alle Mannen' en is eigenlijk niet meer dan een vereniging van verschillende stammen, waaronder zeker ook de Hermunduri en de Sueven.

De Alamanse maatschappij moet redelijk 'los' geweest zijn. In de vijfde eeuw bleek er geen gecentraliseerd bestuur te zijn en toch staat het vast dat er verscheidene Alamanse koningen waren. De geografie van hun thuisland in Zuidwest-Duitsland was een gebroken hoogland, dat clanvorming en verdeeldheid bevorderde.

In de derde eeuw begonnen de Alamannen de zwakste omgeving van de Romeinse grensgebieden, diegene tussen Rijn en Donau, te teisteren zodat het gebied in 260 uiteindelijk door het rijk werd afgegeven. Rond 300, toen de grootschalige 'barbarisering' van het Romeinse leger begon, waren de Alamannen regelmatig te vinden te midden van Romeinse strijdkrachten.

Invallen in het Romeinse rijk

Ondanks een reeks nederlagen (tegen Julianus de Afvallige), plunderden de Alamannen gedurende de vierde eeuw het West-Romeinse rijk, in het bijzonder in de slag bij Straatsburg (Argentoratum) in 357 waarbij hun leider Chnodomar werd gevangengenomen.

Tijdens de grote invasie in 406, toen verscheidene Germaanse stammen de bevroren Rijn overstaken, speelden de Alamannen een belangrijke rol. Spoedig begonnen ze zich te vestigen in de Elzas en de Palts. Vanaf het begin voelden zij echter de groeiende macht van de Franken ten noorden van hen. Hún krachten waren zuidwaarts gericht, dus richting Oost-Gallië, Italië en Noricum. Ondanks een verlies tegen Clovis in 496, behielden zij een vruchtbare streek tussen Straatsburg en Augsburg, maar ze waren niet sterk genoeg om zich een weg te banen naar de felbegeerde vlaktes van Noord-Italië.

Onderwerping door de Franken

Omdat de Alamannen waren ingesloten door de allesveroverende Franken in het noorden en in het westen, en door de Ostrogoten in het zuiden, konden ze hun gebied niet uitbreiden. Tussen 486 en 508 werden ze 'samengedrukt' door Clovis' Franken, wiens gecentraliseerde macht een meerwaardige tegenstander voor hen betekende. In 536 werd hun territorium geregeerd door een gouverneur van de Merovingische koning. Alemanië, zoals het gebied werd genoemd (hiervan is het Franse woord Allemagne - Duitsland - afgeleid), behield een eigen identiteit temidden van de Frankische wereld, totdat Karel Martel het uiteindelijk opnam in zijn rijk in de vroege achtste eeuw.

Werken:

Terug naar boven - Deze pagina afdrukken

© 2000, Rien van de Wall

Laatst bijgewerkt op 5 juli 2002.