De Gepiden

Home
POLITIEK
Introductie

Volkeren
    De Alamannen
    De Angelsaksen
    De Avaren
    De Franken
        De Merovingers
        De Karolingers
    De Friezen
    De Gepiden
    De Goten
        De Ostrogoten
        De Visigoten
    De Hunnen
    De Longobarden
    De Vandalen

Biografieën
    Clovis
    Geiserik
    Karel de Grote
    Theodorik

Strijd
    Casilinum
    Taginae
Sociaal-economisch
Cultureel
Bijkomende informatie
www.vroege-middeleeuwen.tk

Van al de voornaamste Germaanse volkeren van de Grote Volksverhuizing, bleven de Gepiden het buitenbeentje in de geschiedenis. In tegenstelling tot velen van hun generatie zijn zij er nooit in geslaagd een eigen rijk te ontwikkelen.

Ze doken het voor het eerst op in de Romeinse wereld toen zij de Goten vergezelden bij een invasie van Dacia in de jaren 260. De ware naam 'Gepiden' is waarschijnlijk van 'Gepanta' afgeleid. Dit betekent 'lui' of 'traag': zij hadden bij de Goten namelijk de reputatie van sloom te zijn.

De Gepiden vestigden zich uiteindelijk ten oosten van de rivier de Tisza. Daar werden ze eerst overwonnen door de Ostrogoten. Nadien moesten zij zich, samen met deze laatste, in 375 onderwerpen aan de Hunnen. De Gepiden voorzagen Attila uiteindelijk van de grootste geallieerde versterkingen hun koning Ardarik was de populairste bij al de grote Hunse vazallen. Zij bleken hechte bondgenoten van de Hunnen te zijn en vormden de rechtervleugel van het Hunse leger bij de slag op de Catalaunische velden in 451.

Maar na de dood van Attila waren het de Gepiden, nog steeds onder leiding van Ardarik, die de alliantie van opstandige Germanen en Sarmaten aanvoerden. Zij én de Ostrogoten beëindigden de Hunse heerschappij in de slag aan de Nedao in 454. En het was deze overwinning die de Gepiden een thuisland verschafte in de Oost-Karpaten als bondgenoten van Rome. Hun oude vijandschap met de Ostrogoten duurde voort, maar Theodorik verdreef hen in 504. Toch vestigden zij zich in 537, toen de Goten verzeild raakten in de oorlogen tegen Justinianus, rond Sirmium aan de Donau.

In 546 gebruikten de Byzantijnen hun Lombardische bondgenoten, onder leiding van Audoin, om de Gepiden te verdrijven uit deze strategisch belangrijke streek. In 552 werden de Gepiden verbrijzeld in de slag bij Asfeld. Wat overbleef van de macht en autonomie van de Gepiden, werd weggeveegd in 567 door de Avaren, die de Hunnen hadden opgevolgd als de laatste bedreiging voor Europa vanuit de Aziatische steppen.

Werken:

Terug naar boven - Deze pagina afdrukken

© 2000, Rien van de Wall

Laatst bijgewerkt op 5 juli 2002.