De Goten

Home

POLITIEK

Introductie

Volkeren
    De Alamannen
    De Angelsaksen
    De Avaren
    De Franken
        De Merovingers
        De Karolingers
    De Friezen
    De Gepiden
    De Goten
        De Ostrogoten
        De Visigoten
    De Hunnen
    De Longobarden
    De Vandalen

Biografieën
    Clovis
    Geiserik
    Karel de Grote
    Theodorik

Strijd
    Casilinum
    Taginae

Sociaal-economisch

Cultureel

Bijkomende informatie

www.vroege-middeleeuwen.tk

Oorsprong - De splitsing van het Gotische volk

Oorsprong

In het begin van onze jaartelling verlieten de Goten Zuid-Scandinavië, onder leiding van de legendarische koning Berig, ten gevolge van overbevolking. Ze staken de Oostzee over naar 'Gothiscandza', tussen de Oder en de Weichsel. Dit was lange tijd hun thuisland.

Recent toonde de archeologie Gotische aanwezigheid in Polen aan. Zij hebben zich echter langzaam maar zeker vanuit de Oder-Weichselstreek naar Oekraïne bewogen, of Scythia zoals het gebied gekend was in de Oudheid.

In deze streek woonde reeds een zeer heterogene bevolking. De Goten hebben zich zeker vermengd met deze mensen om een volk voort te brengen dat verre van heterogeen was. In het midden van de 3de eeuw n.C. waren zij uitgegroeid tot een formidabele machtseenheid, waarvan de Romeinen aankondiging hadden gegeven toen een Gotisch leger in 238 de Donau overstak en hen stevig afstrafte vooraleer het zich terugtrok.

Het duurde niet lang of de Goten vonden hun weg in de rangen van het keizerlijke leger. Er zou zelfs een officieel contract hebben bestaan met keizer Gordianus III. Dit voorkwam echter geen tweede invasie in 250. De Goten werden toen aangevoerd door hun koning Kniva, die eveneens krijgers van andere stammen, waaronder de Vandalen, en ook een aantal Romeinse deserteurs onder zijn hoede had.

Kniva leidde zijn leger ten zuiden van Philippopolis, welke stad hij plunderde, daarna overwon hij een Romeins leger bij Abrittus in 251.

Verdere invallen, ook van op zee, volgden. Deze bereikten hun hoogtepunt met de inname van Trebizonde. Een massale invasie van Klein-Azië volgde en dat leidde tot de aankoop van een grote buit en vele slaven, die bijgedragen zouden hebben tot de bekering van de Goten tot het ariaanse christendom.

De volgende verspreidingen van de nieuwe godsdienst waren grotendeels het werk van Ulfilas, een inheemse Goot, geboren rond 311. Het was ook Ulfilas die het Gotische alfabet opstelde; dit maakte het mogelijk om de bijbel in het Gotisch te vertalen. Het arianisme van de Goten zou een reden zijn om enkele eeuwen later op te rukken tegen de katholieke Franken.

De splitsing van het Gotische volk

Aan de Gotische macht kwam een abrupt en dramatisch einde in de jaren 270, toen keizer Aurelianus een binnensluipend leger betrapte en vernietigde. Hij doodde onder meer de Gotische koning Cannabaudes. Dit bracht een grote verandering teweeg in de balans van de macht in Oost-Europa. De verschijning van de Gepiden om het vacuüm op te vullen, maakte een ware scheiding tussen de Tervingi-groep van de Goten ten westen van de Dnjestr, en de Greutungi ten oosten van de Zee van Azov. Terwijl de Tervingi hun koninkrijk tussen de Dnjestr en de Donau vormgaven en door de Romeinen de naam 'Visigoten' (= dappere Goten) kregen, werd het rijk van de Greutungi, of de 'Ostrogoten', overwonnen door de Hunnen, die van de Aziatische steppen naar Europa trokken in de tweede helft van de vierde eeuw.

Hoe het verhaal verdergaat, leest u bij De Ostrogoten en De Visigoten.

Werken:

Mark Furnival; Dark Age Web (1996)
Hermann Schreiber; de Goten: vorsten en vazallen (1979)

Terug naar boven - Deze pagina afdrukken

Laatst bijgewerkt op 24 juli 2002.