Jim tekende zijn contract bij de schapen op 30 oktober 2007.
Het eerst contact was belovend.
Een aanwezige handler stuurde me 's avonds een mailtje met volgende woorden:
" oooja wat ik daarstraks zag in je hondje zag er hoopvol uit (zo zie ik ze graag bezig) als pup en je moet altijd in het achterhoofd houden; ,honden zijn als wijn, ze rijpen met de jaren, ontkurk hem op de juiste moment, maar hij mag gerust wat rijpen . je hebt een goed jaar in huis gehaald.beheerst, stabiel,balance gevoel en koel in de kop thats it."

Ondertussen mocht Jim enkele keren bij de schapen en trachtte ik zijn kwaliteiten in te schatten.
Omdat ik het advies kreeg om Jim niet te vroeg te trainen liet ik hem rustig zijn gangen gaan. Enkele keren per maand probeerde ik hem bij de schapen en met behoorlijke tevredenheid leek het wat te lukken. Feit is dat het een sterk baasje is en als hij schapen ziet hij niet altijd wou luisteren.
Een dilemma voor mij. Met mijn achtergrond in gehoorzaamheid, wilde ik absoluut vermijden om mijn hond te robotiseren met een omkijkertje als gevolg.
Juiste timing was de clinic van Neil Gillon. Jim was 9,5 maanden. Neil vertelde dat Jim uit goed hout gesneden was en vond het tijd, dat ik hem manieren ging leren. Het werd tijd dat hij echt ging luisteren zodat ik het trainen op een juiste manier kon aanvatten. Toch bleef ik met de twijfel van: “hoever moet je dan gaan met dat gehoorzaam zijn”, vooral omdat ik zijn instinct en zijn gevoel voor schapen niet wilde afbreken.
Het juiste evenwicht vinden was moeilijk en ik merkte dat hij bij de schapen steeds sterker werd en het “koele” in het hoofd, begon stilaan naar “hot” om te buigen.
Op 10,5 maanden vroeg ik Tony Bramley (kweker van Jim) of hij Jim wilde evalueren. De conclusies en commentaren van Tony waren identiek als die van Neil. Omdat we gans het weekend tijd hadden werd op rustige manier naar het evenwicht gezocht. In het begin was Jim heel heftig en ongehoorzaam maar na een tijdje bereikte we reeds een goed resultaat. De techniek die hij mij leerde was indrukwekkend in die zin dat Jim vrij snel volledig tot rust kwam en met gevoel, dingen, begon te doen waarvan ik begreep: “Als hij dit stabiel blijft doen kan het trainen aangevat worden”. ’s Zondags gingen we terug en lukte het me al van het begin. Opmerkelijk was dat Jim goed begon te luisteren zonder dat zijn interesse in de schapen verdween. Regelmatige herhalingen met rustpauzen deden Jim zienderogen veranderen.
Uiteindelijk leerde ik een zeer belangrijke schakel in het trainen van een jonge hond. Thx Tony.