PAPA ERNST, PAPA LOSBOL

 

nominatie KJV 2002

 

 

 

Dat het in een boel gezinnen niet alle dagen even rustig, even boeiend, even triest is... Dat lees je in ‘Papa ernst, papa losbol’ van Wally de Doncker. Scherp observeert hij de belevenissen van het gezin van Giel, zijn vader, moeder en kleine broertje en maakt zo van alledaagse dingen als fruitpapjes, een optocht, een strandwandeling echte boeiende stukjes verhaal en uit de puzzel groeit dan het beeld van mensen van vlees en bloed, geen papieren figuren. En dat is een hele kunst. (De Lettervreter, 08.09.2003)

 

Giel en papa trekken veel met elkaar op en praten openhartig over papa’s wisselende buien, Giels voetbalploeg en over verliefdheid. Warm verhaal over een harmonieus gezin waarin humor en ernst elkaar afwisselen en het rekening houden met elkaar en gelukkig zijn hoog in het vaandel staat. Het geheel is herkenbaar geschreven vanuit de gevoelige dromer Giel. Vlot hedendaags taalgebruik. (Biblion (NI), 18 aug. 2000, Monique Luijben)

Het boek Papa ernst, papa losbol gaat vooral over de stemmingen van Giels vader maar ook over de band tussen vader en zoon. Giel en zijn vader praten over van alles met elkaar, over voetbal, over verliefd zijn en over dromen. Giel leert al snel dat het ook niet makkelijk is om volwassen te zijn, Gelukkig kan Giels vader ook lekker gek doen en dat ziet de wereld er weer heel anders uit. Duidelijk is dat Giel dol op zijn vader is, in zijn goede maar ook wel in zijn slechte buien. Het is een vriendelijk boek waarin het vooral gaat om de liefde voor iemand, wat er ook gebeurt.(Artikel: Giel praat met papa over van alles en nog wat, Groninger Dagblad (NI), 14 oktober 2000)

 

Een papa als huisman, het is weer even iets anders. Hoewel hierover in onze moderne samenleving veel over gesproken wordt, zijn de praktijkvoorbeelden eerder schaars te noemen. In Papa ernst, papa losbol wordt alvast (luchtig) beschreven hoe kinderen op deze situatie reageren. Alsook hoe papa zijn taak als huisvader ervaart. Hoewel iedereen het vanzelfsprekend vindt dat moeders zich, overal ter wereld, totaal wijden aan hun kinderen, is het in het geval van papa wel even anders. Papa ernst, papa losbol is zeker een leuk en vlot te lezen kinderboek dat niet verveelt.

(De Vrijzinnige Lezer, december 2000, Sandra Blommaerts)

 

Door de geboorte van kleine Roeltje is het leven in het gezin behoorlijk veranderd. Maar als moeder weer naar haar werk gaat, komt iets van de oude situatie terug. Bovendien worden Giel en zijn vader nog meer bondgenoten in de verzorging van de baby en in het runnen van de huishouding. Mooi wordt de open relatie tussen die beide beschreven. Volwassenen hebben evenzogoed hun teleurstellingen in het leven en vader houdt die in zijn gesprekken met Giel niet achter. Dan staat de -papa ernst- centraal. Maar ook de andere kant -papa losbol-, krijgt alle kans in gek doen en plezier maken, Soms gaat dat zelfs Giel te ver, als zijn vader bijvoorbeeld weer zo nodig Elvis Presley moet nadoen. Zijn plaatsvervangende schaamte kan elk kind navoelen.... Het levensplezier in het boek straalt er van af. (Friesch Dagblad (NI), 8 november 2000, Jant van der Weg)

 

De papa van Giel is geen held, maar een doodgewone vader. Hij twijfelt en tobt wel eens. Giel leert al snel dat voor een volwassene niet alle dromen in vervulling gaan. Toch gaat het boek vooral over gelukkig zijn. (Kinderboekmolen (NI), 2000)

 

Terug naar thuispagina