Oogst - Trein

Oogst

De planten (zie vorige foto's) zijn erg groot geworden.
Na lang wachten en hopen, valt er eindelijk iets meer te zien dan gebladerte. In september, anderhalve maand voor de oogst, wordt het pas duidelijk welke de mannelijke en de vrouwelijke planten zijn.

Het valt mee, want van de 3 grote planten is er slechts 1 mannetje. Om bevruchting van de vrouwelijke planten te vermijden, moet de mannelijke plant onverbiddelijk worden afgesneden voordat het stuifmeel vrijkomt. Dit mannetje was een prachtige plant geworden, en het is dan ook met veel spijt dat we het laatste afscheid moeten nemen.
Maar tranen helpen niet, het moet gebeuren.

Na al die maanden tandengeknars om deze planten, is Ester graag kandidaat voor dit snoeiwerk,dat meteen onderaan de stam gebeurt. In een enkele knip heeft zij haar resultaat.

Zoals gedemonstreerd door Ester of door Walter , was dit echt een grote plant. Vergelijk met de zijkant van het huis.

We ontdekken dat deze plant een merkwaardige holle stam had, en ondanks de grootte een erg beperkt wortelstelsel.

Nu is het nog meer dan een maand wachten op het volgroeien van de trossen aan de vrouwelijke planten. Door gebrek aan bestuiving, zijn zij gemotiveerd om steeds meer kleefhars aan te maken om toch maar wat stuifmeel te vangen.


Nog vele nachten slapen. Ondertussen hult de Grobbendonkse maan zich in nevelen, waardoor ze een aureool krijgt.


In de tweede helft van oktober is het dan zover. Deze twee planten hebben volle trossen gevormd, zoals ook hier te zien is. Dat ziet er veelbelovend uit !
Binnen een tros zit er nog veel bladgroen, dus het is heel wat werk om het nuttige gedeelte eruit te halen.

Ik stel vast dat de plant een zeer rekursieve struktuur heeft. Door op een systematische manier te snijden, kan de oogst vlot van de bladeren gescheiden worden. Op elk knooppunt splitst de plant zich in drie delen, die met een enkele knip kunnen apart genomen worden.
Na enkele uurtjes opknippen, is de volledige plant verwerkt. Tenslotte graaf ik nog de wortel uit, die iets groter was bij deze vrouwelijke plant.

Trein

Ter gelegenheid van een zaterdags bezoek aan de schoonouders, zijn we gaan winkelen in een Limburgse Aldi. Daar kon ik niet aan de verleiding weerstaan om voor 60e een eenvoudige HO modelspoorbaan te kopen. Nog die avond heb ik ze ineengezet en uitgetest, en de trein werkte zeer goed. Ik vond het echter jammer dat de verzameling spoortjes weinig variatie toeliet op de nogal saaie standaard omloop.

Daarom gingen we, op de luie zondag nadien, druk aan het werk om een boeiender vorm ineen te puzzelen. Na vele vruchteloze pogingen hebben we deze vorm ineen geforceerd, het wrong wel een beetje. Gelukkig bleek dit nog te werken ook. We hebben er een hele tijd mee zitten spelen, en in deze vorm is de baan nog een maand blijven staan.

In de Aldi waren verschillende varianten verkrijgbaar, maar ik vond deze TGV toch het mooiste.
Een ideale namiddagaktiviteit voor een hoogzwangere vrouw die toch al een serieuze pens meedraagt. Dit zijn meteen ook de laatste foto's van Ester met lang haar !