www.wandelen.ssr.be

Originele wandelingen in BelgiŽ
Onnezies

Door het natuurpark Hauts-Pays

Praktische gegevens

Folder

wandelfolder Onnezies

GPS

gpx-bestand

Google kaart

Google kaart


Het natuurpark van de Hauts-Pays ligt in een zone die tal van sites met een grote biologische waarde telt. De Hauts-Pays vormen voor vele planten- en dierensoorten hun laatste toevluchtsoord ten noorden van het gebied van Samber en Maas. Het natuurpark komt met moeite boven de 200 meter boven de zeespiegel uit. De benaming van het natuurpark verwijst naar de ligging tussen Haine en de Samber, zijrivieren van Schelde en Maas. Zo is het gebied gelegen in de waterscheidingszone die de twee hydrografische hoofdbekkens van het land verdeelt.
De landschappelijke waarde van het geheel van het natuurpark van de Hauts-Pays is groot. Er zijn geen zware aantastingen van het landschap door industriezones, grote wegen of hoogspanningslijnen. Verder verschilt het landschap erg van de grijze Borinage in het noorden en het bocagelandschap van de Franse Avesnois in het zuiden. Er zijn bossen, snelstromende rivieren en beken en ingegraven valleitjes. Nog het meest typisch zijn de verspreide dorpen die genesteld liggen in de holten van de valleien en op de toppen van de plateaus. De Grande Honnelle is een verrassend riviertje dat samen met zijn kleinere broer de naam aan de fusiegemeente Honnelles gaf.
Het natuurpark van de Hauts-Pays oefent een sterke aantrekkingskracht uit op de omwonende bevolking. Tijdens de maanden maart en april worden de bossen en velden letterlijk leeggeplunderd: massaal trekken families erop uit om de ‘jonquilles’ die er dan weelderig bloeien mee naar huis te nemen. Sinds enkele jaren worden er natuureducatieve maatregelen genomen om de pluk binnen perken te houden. Deze paasbloemen zijn trouwens een symbool van het natuurpark: er wordt lokaal zelfs een ‘biŤre de jonquilles’ gebrouwen.
Op deze wandeling lopen we door velden met mooie uitzichten en verkennen we het grote Bois d’Angre. Het bos is een toeristische trekpleister: er is een cafť met terras, de ‘jonquilles’ groeien er massaal in het voorjaar, de Grande Honnelle loopt door het bos en langs de oever van dit riviertje staat in het bos de bekende Caillou-qui-Bique. De naam van deze rots verwijst naar een lokaal woordgebruik voor een variant van het ‘bikkelen’: een spel waarbij geprobeerd wordt om een dobbelsteen te laten balanceren op een van zijn acht toppen. De rots lijkt zich inderdaad in een onnatuurlijk evenwicht te bevinden. Het was de duivel die deze rots uit de PyrenneeŽn meebracht en hier in een grote colŤre in het bos gooide. Hij had namelijk net van de Heilige Remaclus gehoord hoe ver het nog gaans was naar Stavelot: de duivel zou dus te laat komen om de abdijkerk van Stavelot met het rotsblok te verwoesten voor het moment van inwijding. Waar de meeste toeristen in dit bos geen oog voor hebben zijn de vele wildsporen van reeŽn en everzwijnen. Vooral in het oostelijk deel van het bos, waar weinig families komen en waar we doortrekken op het laatste deel van de wandeling, is de kans op een ontmoeting groot.
De streek is bekend voor het marmer en de blauwe steen. Onderweg zal je verschillende stenen opmerken waarin poŽzie gegraveerd werd. In het dorp Gussignies werd zelfs een wandelroute ‘La Vallťe du Marbre’ geopend. Op de lange wandeling loop je trouwens een gans eind langs een nog in werking zijnde steengroeve. Kies je voor de verkorte route, mis je de steengroeve maar ben je wel sneller in Gussignies. Dit gezellige dorp, net over de Franse grens, biedt op onze wandeling trouwens verschillende mogelijkheden voor een halte.

Google kaart