www.wandelen.ssr.be

Originele wandelingen in BelgiŽ
Foto: Luc Selleslagh
Chateau des Fees

Het land van de leisteen

Praktische gegevens

Folder

wandelfolder Orgeo

GPS

gpx-bestand

Google kaart

Google kaart

Wandelkaart

Wandelkaart


Deze wandeling loopt grotendeels door stiltegebieden in grote bossen. Dikwijls is er geen bewegwijzering en soms is een goede oriŽntatie nodig. Over de kam van de beboste heuvelrug van Le Grand Cheslet dalen we af langs een pad tussen de rotsen dat op geen enkele topografische kaart te vinden is. Beneden vinden we een mooie picknickplek bij het Ch‚teau des Fťes. Deze massieve en blote rots diende de Romeinen tot kampplaats en in de middeleeuwen lieten de herders er hun schapen grazen. De rots is woonplaats van feeŽn: als je er een kommetje melk klaarzet bedanken ze je met hun bijstand.
De wandeling loopt ook een groot deel op de oude spoorlijn L163A Bertrix-Muno, ooit ťťn van de spectaculairste spoorlijnen van ons land. Deze lijn werd aangelegd om de Franse en Belgische staalbekkens met elkaar te verbinden en om de lokale leisteengroeven te bedienen. Honderden arbeiders, vooral Italianen, houwden de lijn uit in de schist, bouwden indrukwekkende bruggen en lange tunnels. Een deel van de spoorlijn werd omgebouwd tot toeristisch pad. Langs het pad vind je informatie over de vroegere ontginning van leisteen.
Voorbij het toeristisch ingericht deel volgen we de oude spoorweg verder. Hier is het ploeteren want de natuur heeft de bedding weer helemaal ingepalmd. We moeten door een beek, tussen dichte begroeiing en over omgevallen bomen. Zo komen we bij de tunnel van Saint-Mťdard, met zijn lengte van 675 meter ťťn van de knappe staaltjes van ingenieurstechnieken van het begin van de 20ste eeuw. De ingang van de tunnel ligt goed verstopt in het landschap. Weinig wandelaars komen tot hier, behalve fervente spoorwegzoekers. Op http//www.trekkings.be vind je trouwens een uitgebreid railtracking dossier van de lijn 163A. In dit dossier wordt beschreven welk materiaal je nodig hebt voor het railtracken. Nuttige info, want op onze wandeling moet je de tunnel door. De tunnelmonden staan grotendeels onder water en de bodem is een modderige brij waar je tientallen centimeters inzakt. Door de tunnel loopt een beek in een kanaaltje dat afgedekt is met betonnen platen. Door de tand des tijds hebben vele van de platen het echter begeven en elke voetstap dient voorzichtig gezet. Bij tunnelwandelen geldt de gouden raad om nooit achterom te kijken: het duurt ontmoedigend lang vooraleer de tunnelingang in je rug een kleine lichtstip wordt. Diegenen die het einde van de tunnel bereiken hebben nog een laatste hindernis te nemen: het wegklimmen uit de spoorbedding gebeurt langs een steil, glibberig en gevaarlijk pad. De wandeling eindigt met een modderige bosweg.

Google kaart