Warresworld

Cuba

Vier weken met de fiets door Cuba

Woensdag 25 oktober

Om 5u45 loopt de wekker af want ik moet om 6u10 de trein naar Berchem nemen. Daar aangekomen is het wachten op de trein naar Amsterdam van 7u27. Mijn fiets wordt in een speciale ruimte geplaatst en zo vertrek ik dan voor de eerste etappe van een fietsreis naar Cuba. Wanneer we de grens met Nederland passeren begint het klaar te worden en komen de eerste windmolens in zicht. Om 9u komen we aan in Den Haag en zie ik Patricia, mijn medereizigster, op het perron staan. Zij ziet mij echter niet en zo belandt ze in een andere wagon. Een half uurtje later komen we aan in Schiphol en vinden we mekaar. Onze vlucht heeft vertraging, dat is het eerste wat we zien; maar hoeveel dat is niet aangegeven. We pakken onze fietsen in met plastic om ze te beschermen en checken in. We zitten iets boven het toegelaten gewicht maar een vriendelijke glimlach doet hier zijn werk en ons meergewicht wordt door de vingers gezien. Dan is het wachten geblazen op de vlucht die iets meer dan een uur vertraging heeft. Rond 13u gaan we dan de lucht in en na een perfecte vlucht met een tussenlanding in de Dominicaanse Republiek komen we aan in Holguin. Tijdens de vlucht moeten we een formulier invullen en daarvoor had een vrouw die voor ons zat, drie brillen boven elkaar nodig. Ik vraag me af of één bril met de juiste glazen niet voldoende was geweest. De paspoortcontrole verloopt vlot en na onze reiszakken krijgen we ook onze fietsen en kunnen we de eerste pedaaltrappen maken richting stadscentrum. Er is totaal geen verlichting in de straten en dus moeten we voorzichtig rijden maar we geraken heelhuids in de stad waar we al snel een kamer en een douche vinden. Bij een pintje bespreken we onze eerste plannen en daarna is het tijd voor een welverdiende nachtrust maar daar komt bij mij niet veel van terecht vanwege het stadslawaai. Je hoort hier constant bromfietsen, muziek, huilende kinderen, geroep enz. Van slapen komt er spijtig genoeg niet veel in huis.


Donderdag 26 oktober


Om 7u30 stap ik maar uit het bed alhoewel ik nog steendood ben. We krijgen een uitgebreid ontbijt bij de familie en na het inkopen van water en koekjes vertrekken we richting Banes. De eerste heuvels komen er aan en het is al lastig rijden vind ik. Bij een kruispunt stoppen we even om een versnapering te kopen bij een kraampje. Normaal moeten we in peso's betalen maar we hebben er nog geen en dus komen we ervan af met een dollar, wat normaal gezien bijna het tiendubbele is van de prijs die we in peso's moesten betalen. Maar ons hoor je niet klagen hoor. Lustig verderfietsend komen we rond de middag aan in een dorpje waar we in een bar een broodje en een frisdrank bestellen. Weer moeten we in peso's betalen want dollars aanvaarden ze hier zelfs niet. Dit is dus een probleem voor ons. De mensen zijn echter zo vriendelijk dat ze ons de betaling kwijtschelden maar uit dankbaarheid geven we hun wat zeep en schrijfgerief. Rond 15u en na meer dan 80km zijn we in Banes waar we de casa vinden waarvan we het adres in Holguin gekregen hadden. We bezoeken nog snel het Indo-Cubaans museum, lopen langs de markt en drinken een frisdrank. Na een douche krijg ik mijn klop van de voorbije nacht en ga wat rusten. 's Avonds gaan we iets eten in een paladar. Het is ons eerste Cubaans avondmaal bestaande uit rijst, bonen, veel vis, een mix van sla, bananenchips en enkele biertjes. Moe en voldaan keren we terug naar onze casa.


Vrijdag 27 oktober


We genieten weer van een goed ontbijt waarna we de bank opzoeken om dollars in peso's te wisselen. De bankbedienden delen ons droog mee dat dit niet mogelijk is en dat we voor zulke transactie beter terecht kunnen in een winkel. Na enkele winkels te hebben bezocht verwijzen ze ons door naar een man in de straat die aanstekers repareert. Die vertrekt met onze dollars en komt gelukkig enkele minuten later terug met peso's. De koers is 20 peso voor 1 dollar wat ongeveer de officiële koers is. Op de markt kopen we nog wat bananen en ananas en zo zijn we weer klaar voor de trip naar Mayari. De weg is in het begin uitstekend en er is ook niet te veel verkeer dus dat valt reuze mee. Iets na de middag houden we een stop in een dorpje waar we in een parkje ons middageten verorberen. We zijn duidelijk het gespreksonderwerp van de mensen die rondom ons op de bankjes zitten. Ook schoolkinderen lachen en wijzen naar ons. We drinken er nog een soort frisse milkshake en dan is het terug de fiets op voor het laatste stuk naar Mayari. Bij het enige motel in de stad kunnen we inchecken. Haast hebben ze hier niet want het duurt meer dan een half uur alvorens we een kamer toegewezen krijgen en dan is het nog een kwartier wachten op water. Hiervoor moet er namelijk iemand komen die wat verstand had het bedienen van pompen. Na een verfrissing verkennen we het stadje en stoppen bij een bar die 24u op 24u open is. We drinken er een frisdrank en worden ondertussen bezig gehouden door een man die probeert te goochelen met muntstukken. Het is echt grappig om hem bezig te zien. Voor het avondmaal kunnen we terecht in het restaurant van het motel. We krijgen twee rekeningen voorgeschoteld: één in dollars en één in peso's. We denken dat we mogen kiezen wat betreft de muntsoort waarin we moeten betalen en dus wordt het de peso-rekening, want die is 10 keer goedkoper. Het bleek echter dat we beide rekeningen moesten betalen. De dollar rekening was voor de tonijn en het bier en de peso rekening was voor de rest van de maaltijd. We drinken nog iets bij het zwembad waar echter geen water in staat maar waar de kinderen van de helling gebruik maken om met zelfgemaakte karretjes naar beneden te rollen.


Zaterdag 28 oktober


Het is al halfnegen wanneer we uit bed geraken en dus is het vlug ontbijten en naar de markt om wat sinaasappels en wat brood. Rond halftien fietsen we richting Moa. Volgens de kaart moeten we vandaag ongeveer 95 km fietsen. Af en toe zijn er al serieuze hellingen in de weg en haarspelbochten kennen ze hier nog niet zo goed want de hellingen lopen steeds recht de berg op. De wind werkt ook niet in ons voordeel maar het is nog te doen. Na 60km, het is al iets na de middag, zijn we in Sagua de Tanamo. Tijd om iets te eten. We lezen en horen dat Moa niets anders is dan een industriestad waar nikkel gewonnen wordt en ook dat het landschap niet interessant is en daarom besluiten we om vandaag nog tot in Baracoa te liften. Dat bespaart ons een dag. We doen een vrachtwagen stoppen die een heel eind verder moet dan Moa en we besluiten het erop te wagen. De fietsen en wiijzelf worden in de laadbak gedeponeerd en daar gaan we voor onze eerste Cubaanse rit op een vrachtwagen. We passeren inderdaad Moa waar we de vuile nikkelfabrieken zien en rond 17u30 worden we op de weg afgezet. Ze zeggen dat Baracoa niet ver meer is maar wat is niet ver in hun normen? We vertrekken maar direct want over een uur is het donker. Na een uur is er van Baracoa nog niets te zien en het is inderdaad donker aan het worden en op de koop toe begint het nog te regenen ook. Het is moeilijk rijden op een weg vol putten en zonder licht op de fiets maar uiteindelijk arriveren we na 30km fietsen en in totale duisternis te Baracoa. Een douche en een heerlijk avondmaal doen wonderen. We wandelen nog wat door de stad waar heel wat volk loopt. Het is namelijk zaterdagavond en dat is hier ook de uitgangsdag. We belanden in de Casa de Trova waar een muziekgroepje speelt. Het is een prachtig zicht om de Cubanen te zien dansen. Na een cocktail begint de moeheid toe te slaan en wordt het tijd om het bed op te zoeken. Ondertussen is het hevig beginnen regenen met het bijbehorende onweer en gedonder. Ik voel de regenspetters tot in mijn bed maar het weerhoud me toch niet om te slapen.


Zondag 29 oktober


Vandaag is het een regendag en dus blijft de fiets veilig opgeborgen. We lopen even langs de post om wat kaartjes te kopen en op te sturen. Daarna wandelen we langs de Malecon, dit is de zeedijk van de stad. Het is er heel rustig vandaag. Waarschijnlijk zit het weer daar voor iets tussen want plots begint het weer hevig te regenen en gaan we schuilen bij de ingang van een kleuterschool. We worden ontvangen door twee oudere mannen die er de bewaking doen en die ons wat rum geven om de regen te vergeten. Wanneer het begint op te klaren wandelen we tot bij het kasteel dat boven op een heuvel ligt. In het kasteel is momenteel een hotel ondergebracht en we drinken er een pintje aan de rand van het zwembad waar je een mooi zicht over de baai en de stad hebt. We gaan broodjes eten in de stad en brengen een bezoekje aan de geadopteerde zoon van La Rusa. Dit was een Russische operazangeres die in Baracoa een hotel gebouwd had en waar Fidel en Che ooit geslapen hebben. De zoon is kunstschilder en schildert vooral geschiedenisdoekjes over Baracoa. We krijgen via zijn werkjes een heuse geschiedenisles over de stad en de omgeving. Na nog wat slenteren door de stad is het tijd voor het avondeten. We eten terug in de casa particular en plots valt het me op dat het uurwerk hier een uur achter staat. Het blijkt dat ook hier het uur vannacht verzet is. Ze hebben hier ook een winter en een zomeruur alhoewel er volgens mij niet veel winter te bespeuren is in dit land. Het is meer alle dagen zomer volgens mij. Als afsluiter drinken we nog een drankje in het kasteel.


Maandag 30 oktober


Vroeg uit de veren vandaag want er staat een lange tocht op het programma. We stoppen nog even bij de kerk van Baracoa; niet om een schietgebedje te prevelen maar om een kruis te aanschouwen dat zou achtergelaten zijn door Colombus. Het kruis staat mooi uitgestald in een glazen kast maar of het echt van Colombus is kan ik niet bevestigen. Ik geef wel toe dat ik daar niet de gespecialiseerde persoon voor ben. Nog even water en brood kopen en we kunnen beginnen aan een 30km lange klim. Dit is onze eerste serieuze klim en sommige stukken zijn zo steil dat de kleinste versnelling moet ingeschakeld worden. We klimmen tot ongeveer 670 meter en hoera hoera, hier staat een kraampje met frisdranken en versnaperingen en daar wordt natuurlijk gebruik van gemaakt. De wolken beginnen ondertussen hun watervoorraad uit te gooien en dus wordt het tijd om aan de afdaling te beginnen want in de verte zien we de zon schijnen. De steilheid van de afdaling dwingt me ertoe om constant aan de rem te trekken, zo hard zelfs dat m'n handen er pijn van doen. Soms voel ik mijn fiets wat raar doen in de bochten en bij het bekijken van mijn achterwiel zie ik dat er slag in zit maar ik geraak toch veilig beneden. We zoeken een schaduwrijk plekje om te eten en ik merk dat er twee kapotte spaken in mijn achterwiel zitten. Dat wordt even herstellen. De weg loopt verder langs de kust richting Guantánamo en het is een plezier om hier te rijden. Bijna geen verkeer en de wind in de rug. De kilometers gaan dan ook goed vooruit maar Guantánamo zullen we vandaag wel niet halen dus stoppen we in een dorp en informeren naar een slaapplaats. Ze verwijzen ons naar een camping 16km verder. We stoppen bij een wegrestaurant met de idee dat hier de camping zal zijn, maar dat blijkt een verkeerde gedachte. Na wat over en weer gepraat kunnen ze wel voor een logeerplaats zorgen in een gebouwtje vlakbij en dat vinden we wel in orde. Stromend water en elektriciteit is er niet maar een olielamp en een vat water zorgen toch voor enig comfort. We eten in het restaurant lekkere vis en besluiten de avond met het oplossen van wat raadseltjes die de ober ons voorlegt.


Dinsdag 31 oktober


Om 7u worden we gewekt want we moeten onze illegale slaapplaats verlaten. In het restaurant hebben ze enkel kip of vis als ontbijt maar dat is toch iets te zwaar voor onze maag en we houden het maar bij gebakken banaan. Ik kijk mijn fiets nog even na want gisterenavond heb ik iets horen knakken en er is dus inderdaad terug een spaak gebroken. Na de reparatie kunnen we vertrekken voor de 40km die ons nog rest tot Guantánamo. Het gaat niet zo vlot vandaag. Er is heel wat tegenwind en de zon is gloeiend en broeiend heet. We stoppen onderweg om onze voorraad appelsienen en bananen te verorberen en rond de middag zijn we op onze bestemming alwaar we een mooie casa vinden. Tijd maken om kleren te wassen waarna de zon als droogmachine haar werk kan doen. We slenteren wat rond in de stad, eten een pizza en een ijsje en brengen de namiddag al luierend door op het centrale plein. We slaan onze voorraad voedsel in voor morgen en genieten van de schommelstoelen op de binnenkoer van de casa. De eigenaar en een vriend slaan een praatje met ons en zo is het weer tijd geworden voor het avondmaal. De avond wordt afgesloten met een ijsje in het ijssalon. De enige smaak die ze hebben is die van perzik maar dat is voor ons geen probleem. Het slapen zal wat moeilijker gaan want de matras van het bed heeft meer de vorm van een kamelenrug en dat is nu niet bepaald mijn favoriete ondergrond om te slapen.


Woensdag 1 november


Ik voel me niet zo lekker vandaag. De reden is de warmte, te weinig slaap en mijn maag die overhoop ligt. Toch vat ik de moed bijeen om te starten aan de 90km die ons vandaag te wachten staan. Ons einddoel is Santiago de Cuba. De eerste 25km fietsen we langs de autosnelweg of beter gezegd op de autosnelweg. Er zijn hier drie rijvakken in elke richting en er is hier zo weinig verkeer dat het echt fijn is om te fietsen. Na 25km stopt de autosnelweg plots en gaat de weg over in een tweevaksbaan. We fietsen langs kleine dorpjes en het landschap wordt meer heuvelachtig. Nog steeds is mijn ziekelijk gevoel niet weg maar met de nodige drank, eet en ruststops komen we aan op de autosnelweg richting Santiago de Cuba. Het einddoel ligt op ongeveer 10km en het fietsen gaat weer fantastisch want het is bijna altijd bergaf. We hebben het adres van een casa en vragen de weg ernaar aan een toevallige voorbijfietsende Cubaan. Deze begeleidt ons tot bij de casa. We maken nog een praatje met hem en hij belooft dat hij morgen zal langs komen om ons mee te nemen naar zijn huis. We worden namelijk uitgenodigd om bij hem te komen eten. Onze fietsen kunnen we veilig op de binnenplaats van de casa plaatsen. Er logeert hier ook een Nederlander die enkele maanden in Cuba vertoeft. Het is niet zijn eerste keer in dit land en hij blijft dan ook voor zijn ganse verblijf in dezelfde casa. Voor het echt donker wordt maken we nog een verkenningswandeling door de stad. Er zijn hier prachtige pleinen en mooie huizen te bewonderen. Het avondmaal nuttigen we in onze casa en daarna sluiten we af met enkele cocktails in een plaatselijke kroeg.


Donderdag 2 november


Bij het ontwaken moet ik dringend naar het toilet. Het is nog erger gesteld met mijn maag dan gisteren maar ik probeer me sterk te houden. We trekken terug naar het centrum van de stad waar we het oudste huis van Cuba gaan bezichtigen. Het is ingericht met oude meubelen uit de koloniale periode en het doet nu dienst als museum. Ook een bezoek aan de kathdraal en het museum voor karnaval staat op ons verlanglijstje. Bij dit laatste zijn enkele mooie kostuums te bezichtigen maar er hangen vooral veel foto's van het karnaval in de stad waardoor je een goed beeld krijgt van hoe het leven er toen aan toe ging. Het karnaval van Santiago de Cuba is ook van groot belang geweest voor de geschiedenis van Cuba want op 26 juli 1953, tijdens het karnaval viel Fidel Castro de Moncada kazerne aan in de stad. Daar was toen de tweede grootste legerbasis van Cuba gehuisvest. Na de bezoeken eten we nog een sandwich en nemen de fiets voor een tocht tot aan het kasteel Del Morro. Dit kasteel ligt aan de ingang van de baai van Santiago de Cuba en diende als verdediging en beveiliging tegen de inkomende schepen. Het is nog volledig intact en je hebt er een prachtig zicht over de baai en de kust. Na de terugtocht en een rustpauze komt de fietser van gisteren ons halen om zijn belofte waar te maken. Hij woont met zijn vrouw en kinderen in een klein appartement gelegen in een woonblok iets buiten de stad. Hij vertelt dat hij vroeger wielrenner was en ooit nog jeugdkampioen van Cuba geweest is maar nu geeft hij les in een school over fietsen. In de keuken wordt ons de maaltijd voorgeschoteld die bestaat uit rijst, groenten en bananen. Mijn maag wringt nog steeds heel hard tegen maar uit beleefdheid probeer ik toch mijn bord leeg te eten. We praten wat over het leven in Cuba en in België en we geven een fles rum als cadeau voor de avond. Terug in de stad wil ik toch nog graag een cola drinken om mijn binnenwerk wat te stabiliseren en dit doen we in een mooie binnentuin van een café, waar op de koop toe nog een salsagroepje staat te spelen.


Vrijdag 3 november


Patricia is jarig en ik ben ziek dus veel zal ze aan mij niet hebben vandaag. 's Morgens probeer ik wat te eten maar echt vlot gaat het niet. Met de nodige wil en met lange tanden lukt het me toch een beetje. Ik kruip dan terug in mijn bed terwijl Patricia water, cola en koekjes gaat kopen voor mij. Daarna gaat ze de stad in terwijl ik platte rust doe. Rond de middag probeer ik een boekje te lezen maar het rotslecht gevoel blijft aan mij knagen en ik kruip terug het bed in. 's Avonds laten we witte rijst en vis klaarmaken om mijn maag op punt te krijgen en ik begin me inderdaad al wat beter te voelen. We krijgen te horen dat de tante van de eigenares van de casa, die hierboven op een kamer verbleef, vandaag gestorven is. Ze was al 17 jaar ziek en op het einde bedlegerig en dement en ze werd al die tijd hier verzorgd. Vandaag is er dus een einde gekomen aan haar lijdensweg. De naaste familie komt langs en we besluiten om discreet te verdwijnen. We gaan in de stad een koffie drinken met wat likeur erbij en we sluiten af met een pintje op het terras van een hotel. We hebben hier een mooi overzicht over het centrale stadsplein. Er speelt ook een live bandje en af en toe komt een goochelaar langs de tafeltjes om zijn kunsten te tonen. Mijn maag protesteert nog wat maar al bij al kan ik de slaap toch goed te pakken krijgen.


Zaterdag 4 november


Ik eet een uitgebreid ontbijt en voel me al een stuk beter en dus besluiten we om vandaag terug de fiets op te stappen om eens naar het strand te rijden. We fietsen eerst tot Siboney, het eerste kustplaatsje op de weg. Hier drinken we iets alvorens onze weg verder te zetten tot aan de vallei van de préhistorie. Hier staan tussen het gras allerlei voorhistorische beelden van dieren en mensen. Het is soms echt grappig om te bekijken. Vooral het moeras dat hier is aangelegd is de moeite. Het is gewoon een strook beton met wat gras erop en daar steken dan een paar koppen van monsters bovenuit. We rijden verder door tot het strandje van Larga. Hier hoopten we iets te eten maar buiten een flesje cola is hier niets te vinden. Gelukkig heb ik nog wat koekjes in mijn fietstas zitten en die worden dan ook snel soldaat gemaakt. Vlakbij is nog een kunstenaarsdorpje waar keramiek en schilderijen te bezichtigen zijn. Veel activiteit is er in het dorp niet en ook eten is hier blijkbaar schaars. We besluiten dan maar de 20km terug te fietsen tot Siboney, want daar was zeker iets te eten. En inderdaad, we kunnen er broodjes en fruit eten. De rest van de namiddag brengen we door aan het strand. Het is hier aangenaam om wat te zwemmen en te snorkelen. De terugtocht naar Santiago de Cuba verloopt zeer snel. We hebben wind mee en af en toe is er een leuke afdaling zodat we soms snelheiden van boven de 50km/u halen. In Santiago de Cuba gaan we eerst langs het station om treinkaartjes te kopen want vanavond willen we de nachttrein naar Santa Clara nemen. Daarna gaan we in een restaurantje nog iets eten. Ook nu worden we bij het verorberen van de maaltijd begeleid door een muziekbandje. We nemen afscheid van de familie waar we drie dagen verbleven en rond 10u zitten we op de trein. Onze fietsen mochten mits aparte betaling mee in de goederenwagon. Ventilators en airconditioning maken het wel erg frisjes in de wagon en ik moet mijn trui en laken bovenhalen om mij wat op temperatuur te houden. Maar eens de goede houding gevonden lukt het me zelfs om wat te slapen.


Zondag 5 november


We komen rond 7u aan in Santa Clara en nemen het besluit om direct door te fietsen tot Remedios. Rond de middag hebben we de 50km afgelegd en belanden we in een zeer rustig stadje. Alles ademt hier nog de sfeer van vroeger uit en ook het stadsvervoer gebeurt nog met koetsjes. We brengen een bezoek aan de kerk want deze zou het mooiste interieur hebben op Cuba. We worden persoonlijk rondgeleid door de pastoor en krijgen de nodige uitleg bij elk beeld. We bezoeken ook nog een muziekmuseum dat gelegen is in het voormalige huis van de bekende musicus Alejandro Garcia Caturla. Ik moet toegeven dat ik er nog nooit van gehoord heb maar dat zal ik hier maar niet hardop zeggen. In de namiddag fietsen we tot aan het kuststadje Caibarién. Vlakbij is een weg aangelegd dwars door de zee tot aan enkele toeristeneilandjes. Het is ongelooflijk dat ze zomaar een weg van 44km voor wat toeristenhotels kunnen aanleggen. Het zal zijn geld wel opbrengen zeker! We fietsen de weg niet af maar keren terug naar Caibarién waar we nog iets drinken alvorens de terugtocht aan te vatten naar Remedios. We eten in de casa en daarna gaan we nog een pintje drinken. Op het stadsplein speelt een fanfare en even later passeert ook een groep met trommels die de hele buurt op stelten zet. Het is een voorbereiding voor een feest op 24 december waarbij de hele stad lawaai maakt tegen mekaar en waarbij een soort carnaval hoort.


Maandag 6 november


Wanneer we de casa verlaten en nog even door de stad wandelen merken we dat die heel wat levendiger is dan gisteren. Zondag is ook hier duidelijk een rustdag. Vandaag gaat de fietstocht terug naar Santa Clara maar we nemen een andere terugweg namelijk via Placetas. Dat is dan wel een omweg van 20km maar we krijgen dan toch iets anders te zien. In Placetas is het ijssalon open en daar wil ik natuurlijk niet voorbij. Het is aanschuiven in de lange rij maar eens het mijn beurt is bestel ik enkele bollen die worden geserveerd in een kartonnen bakje. Het is heerlijk bij dit zalig weertje. In Santa Clara vinden we een mooie casa waar we zelfs een ligbad met warm water hebben. We brengen een bezoek aan het monument van de ontspoorde trein waarin troepen van Batista zaten en die door Ché en zijn mannen overmeesterd werd. We lopen even langs het centrale plein waar we iets eten en vervolgen onze wandeling naar het plein van de revolutie waar het standbeeld van Ché staat. Voor de terugtocht naar het centrum nemen we de koetsbus of hoe noem je een paard en een kar die een bepaalde route volgen door de stad? Voor het avondmaal komen we in een paladar terecht waar we van de maaltijd kunnen genieten in een prachtige tuin. De avond word afgesloten met cocktails drinken in een bar naast het theater. We amuseren ons met een Duitser en enkele Cubanen die bij ons aan de toog staan.


Dinsdag 7 november


Om 8u staat er een lekker ontbijt klaar en rond 9u30 zijn we weg richting Cienfuegos. Het gaat hard vandaag want we hebben de wind in de rug. Ons gemiddelde ligt boven de 21 km/u wat toch niet slecht is met beladen fietsen. Het eerste deel van de etappe gaat langs de autosnelweg en vervolgens zetten we onze weg verder langs de lokale wegen. Iets na de middag zijn we reeds ter plaatse. Nadat we onze bagage in een kamer hebben gedeponeerd maken we een verkenningstocht langsheen de belangrijkste plaatsen van de stad. Het La Reina kerkhof is een bezoekje waard. Het is een oud kerkhof waar nog Spaanse soldaten liggen. De Punta Gorda is een smalle bewoonde strook die in de baai ligt en waar prachtige koloniale huizen op staan. Het mooiste bouwwerk is de Palacio de Valle. Van dit paleis wou Batista nog een casino maken maar nu is het een chic restaurant. Voor een dollar mag je een bezoek brengen op het platte dak waar je iets kan drinken en ondertussen genieten van het mooie uitzicht. Na het fietstochtje maken we nog een wandeling tot aan het centrale plein waar we een bezoekje brengen aan het cultuurhuis. Hier wordt muziek en dans aangeleerd. We lessen nog even onze dorst en gaan iets eten in een paladar. Aan een tafeltje iets verderop horen we de Nederlandse taal. Het zijn drie Nederlanders die hier ook iets komen eten maar we laten ze maar rustig zitten. Een wandeling langs de hoofdstraat brengt ons weer bij onze casa.


Woensdag 8 november


Vandaag staat de tocht naar Trinidad op het programma. We schatten op de kaart de afstand en we komen uit op ongeveer 85 km dus dat mag geen problemen opleveren. Na de nodige inkopen van brood, water en bananen zijn we de stad uit. Het eerste stuk van de rit is erg heuvelachtig en de kleinste versnelling moet er weer aan te pas komen. De warmte en de tegenwind maken dat de snelheid beduidend lager ligt dan gisteren. Plots zien we in de verte ook drie fietsers een helling opklauteren. We halen ze stilaan in en het zijn de drie Nederlanders die we gisterenavond gezien hadden. Zij zijn voor drie weken in Cuba en voor hen is het ook de eerste fietsvakantie. We fietsen een eindje met elkaar, wisselen wat gedachten maar ons tempo ligt toch iets hoger dan het hunne en dus nemen we afscheid om op ons eigen ritme verder te rijden. We stoppen nog even aan een bar om iets te drinken en een versnapering te eten en dan volgt de route een weg langs de kust. De weg is niet erg interessant en de tegenwind voel je hier des te beter. Zo'n 15 km van Trinidad houden we nog een stop om wat te eten. De lokale bevolking verkoopt ons een soort vrucht waarvan ik de naam niet ken maar ze smaakt niet slecht. Tijdens het verorberen van het brood en de bananen komt een oudere Cubaan een praatje maken met ons. Hij vindt zijn land echt geweldig en kan er niet over zwijgen. We blijven hier zo lang zitten tot de Nederlanders langs komen en samen fietsen we dan tot in Trinidad. We vinden snel een casa en maken nog voor het donker wordt een wandeling door de stad. Sommige straten liggen er echt slecht bij. Kasseien in alle maten en daartussen putten in alle soorten. Maar het centrum van de stad is wel erg mooi. Koloniale huizen met prachtige patio's. We drinken een pintje op het plein bij de kerk en ondertussen worden we vermaakt door een muziekgroepje. Het avondmaal nuttigen we in onze casa. De man die kok is in een hotel is vandaag niet thuis en dus moet de vrouw koken. Het wordt kip met rijst en groenten en als dessert veel fruit. We zijn een beetje moe en gaan vroeg slapen.


Donderdag 9 november


Ik ben reeds vroeg wakker. Dat komt ervan als je de dag voordien te vroeg in je bed kruipt. Om 8u is het toch wel tijd om de voeten op de grond te zetten en mij te begeven naar het ontbijt dat vandaag uit veel fruit bestaat. Meer moet dat niet zijn vind ik. In de voormiddag fietsen we tot aan een Mirador die op een heuvel van 192m ligt. Het is maar zes kilometer buiten de stad in de richting van Sancta Spiritus. Hier heb je een prachtig zicht over de suikervallei. Vroeger werkten hier heel veel slaven op de suikervelden en de grote bazen hadden hun huis in Trinidad staan. De rest van de voormiddag brengen we al kuierend door in het centrum van de stad. Patricia moet nog wat geld wisselen in de bank en terwijl ik buiten sta te wachten zie ik hoe een man te paard ook naar de bank komt. Het is nog een echte cowboy met sporen aan zijn laarzen en een groot mes aan zijn zijde. Hij springt van zijn paard, zegt er iets onverstaanbaar tegen en verdwijnt in de bank zonder zijn rijdier vast te maken. Het blijft gewoon rustig wachten op zijn baasje. Die komt enkele minuten later buiten en begint nog een praatje tegen mij. Ik versta er natuurlijk nul de botten van maar ik vind het wel geweldig. We bezoeken ook nog even het belangrijkste museum van de stad waar je nog werktuigen van de slaven kan vinden. Ook de geschiedenis van de stad wordt er getoond. Als middagmaal verorberen we nog snel een pizza en dan fietsen we tot aan de zee om eens af te koelen in het water. Om te snorkelen is het water hier niet helder genoeg maar het zwemmen en het relaxen doen wel deugd. Iets na ons komen de drie Nederlanders er ook met de taxi toe. Ze hadden gisteren genoeg gefietst vonden ze vandaar de gemotoriseerde uitstap. Na een babbel en een pintje fietsen we bij zonsondergang terug naar de stad waar we een lekkere vismaaltijd krijgen aangeboden in onze casa. Vandaag is de man thuis en heeft hij gekookt. Hij wil natuurlijk weten of de maaltijd nu niet veel beter is dan gisteren maar we antwoorden diplomatisch dat je geen vis met kip kunt vergelijken. De avond wordt afgesloten op een terras met een live bandje op de achtergrond.


Vrijdag 10 november


Om 9u zijn we al de stad uit want vandaag staat een zware tocht op het programma. We moeten een afstand van 95km overbruggen maar er zit wel een serieuze bergketen tussen. We moeten eerst tot Topes de Collantes zien te geraken, dat is al een klim tot 700m. Het is echt heel warm vandaag en er zijn echt steile stukken bij waardoor ik te voet moet gaan en dat is ook geen lachertje. Je moet maar eens een fiets met bagage omhoog duwen bij een temperatuur van boven de 25°C. Gelukkig is er onderweg een bar waar je een verfrissing kan gebruiken. Na de bar gaat het terug bergaf maar er liggen nog heel wat hellingen voor ons. Gelukkig zijn ze iets minder stijl zodat ik minder van de fiets af moet. Uiteindelijk geraken we na de nodige stops en het nodige vocht op het hoogste punt. We hebben een hoogteverschil van 800m overwonnen en we belonen onszelf met een middagmaal. De afdaling is veel minder spectaculair. De hellingsgraad is veel minder stijl en met de wind op kop moeten we zelfs bijtrappen of je komt niet beneden. Daarna volgt nog een heuvelachtig traject tot in Santa Clara. We zijn blij dat we de rit tot een goed einde gebracht hebben en dat we voor het donker op onze eindbestemming zijn. De casa waar we vorige keer in verbleven is reeds bezet maar de dame des huizes verwijst ons door naar een andere casa. Daar verblijven ook twee Duitsers en samen met hen krijgen we een avondmaal voorgeschoteld van rijst, groenten en kreeft. Daarna gaan we in een plaatselijk bar nog een pintje drinken.


Zaterdag 11 november


Het is na 8u vooraleer we van tafel geraken en nadat we inkopen gedaan hebben is het al ruim 9u wanneer we de stad uitfietsen. We zouden vandaag graag tot in Havana geraken. Het is een afstand van ongeveer 280km dus wordt het liften met een vrachtwagen om dat in één dag te kunnen doen. We fietsen eerst een eindje tot buiten de stad tot we op een hoofdweg zitten. We hebben niet veel geluk vandaag want er stoppen slechts twee vrachtwagens en telkens is het maar voor enkele kilometers. We laten ze dan ook rijden en wachten op een goede vangst. Om 11u zijn we nog geen kilometer verder en we besluiten om al fietsend verder te rijden en onderweg proberen we dan de vrachtwagens te doen stoppen. We krijgen een gratis lift van ongeveer 10km wat toch al iets is maar de eindbestemming is nog steeds veraf. Op een bepaald moment stopt er toch een vrachtwagen die tot in Havana rijdt. Ze vragen 50 dollar wat natuurlijk veel te veel is en na wat afdingen komt het bedrag op 35 dollar. Dat is nog ruimschoots genoeg maar we maken de bedenking dat de trein ons ongeveer hetzelfde zou kosten. Onderweg stoppen we nog even bij de chauffeur thuis en daarna gaat het via allerlei binnenwegen naar de autosnelweg richting Havana. Onderweg wordt ook een busje van 5 liter gevuld met bier en dat verdwijnt tijdens de rit door onze droge kelen. Rond 17u zijn we in de hoofdstad en vinden er een onderkomen. Ons avondmaal gebruiken we in restaurant Hanoi. Hier zouden ze Vietnamese specialiteiten hebben maar ons lijkt het gewoon Cubaanse kost. Enkel de saus is iets straffer. Een kleine wandeling brengt ons bij een openluchtcafé waar volop ambiance is. De muziekstijl is voornamelijk populair en Spaansgericht en er zijn enkele playbackers die hun best doen. Volgens mij zien we hier de Cubaanse versie van Eddy Wally en Micha Mara, maar uiteindelijk is het wel amusant om het eens mee te maken.


Zondag 12 november


Ontbijt kunnen we in onze casa niet krijgen dus daarvoor gaan we naar het dichtstbijgelegen hotel. Daarna is het de fiets terug bepakken en gaat het richting Bahia Honda. We volgen de Malecon, dat is zowat de plaatselijke kustweg, en rijden langs Vedado, het nieuwe Havana. Eens we de stad uit zijn is de weg iets minder interessant omdat we de autosnelweg moeten volgen en daar is natuurlijk minder te zien dan op de landelijke wegen. Patricia breekt ook nog een spaak wat weer een extra rustpauze opleverde. Na ongeveer 50km ligt de autosnelweg achter ons en wordt het landschap heuvelachtiger waardoor het fietsen veel aangenamer wordt. Met de nodige drankstops geraken we na ongeveer 105km in Bahia Honda. We verblijven bij een familie waarvan de zoon naar Amerika gevlucht is. Hij betaalde hiervoor 8000 dollar. Een ongelofelijk hoog bedrag voor deze mensen. Wanneer de vlucht hem niet gelukt zou zijn is hij gewoon zijn geld kwijt maar een straf krijgt hij niet opgelegd. Hij kan gewoon zijn vroegere werk verder zetten. De casa is niet echt officieel en we moeten bij controle zeggen dat we familie zijn van een nicht die in Frankrijk woont. We krijgen vis voorgeschoteld voor het avondmaal. Een korte wandeling door het dorp brengt ons bij een parkje waar we een biertje bestellen in een lokaal café. De jeugd vermaakt zich op deze zondagavond ook. Ze hebben wel niet het geld om veel bier te kopen maar al zeverend en plagend lukt het hen blijkbaar om de avond rond te komen.


Maandag 13 november


Viñales zal onze eindbestemming worden vandaag. We maken een vergissing door zonder water te vertrekken. Daardoor moeten we bij het eerste dorp al een halte inlassen want zonder het nodige vocht geraak je echt niet ver. Winkels zijn hier niet te bespeuren dus vragen we gewoon aan de mensen om onze bussen vol te gieten. Bij een eettentje eten we ook nog een broodje met pasta. Wat die pasta betreft, dat was volgens mij pure geplette look. De weg is echt schitterend om te rijden. Af en toe een beetje klimwerk maar steeds gevolgd door een leuke afdaling. Zo komen we rustig peddelend in de namiddag op onze bestemming en vinden een leuke casa met enkele schommelstoelen voor de deur waar we gretig gebruik van maken. Er volgt een verfrissing en een kleine wandeling door het dorp en dan krijgen we een uitgebreide maaltijd voorgeschoteld in de casa. We gaan in een plaatselijk café nog wat rum drinken en sigaren roken. De plaatselijke mannen komen een praatje doen over hun leven, de sigaren en de rum. Sommige zijn al goed aangeschoten en ik begin het ook wel te voelen. Tijd dus om te bekomen met een cola in een iets minder volks café.


Dinsdag 14 november


Vandaag nemen we een rustdag in Viñales. Alhoewel platte rust toch niet aan ons besteed is want we nemen toch de fiets om tot bij een hotel te rijden dat gelegen is op een helling. Hier heb je een prachtig uitzicht over de vallei van Viñales. Het is eigenlijk een vlakte tussen de heuvels en op de vlakte vind je dan reusachtige rotsen van wel 100m hoog. Deze rotsen noemt men mogotes. We fietsen ook nog tot bij de grot van San Miguel die gelegen is in een mogote. Hier is een bar bij de ingang gemaakt waar ze in het weekend of 's avonds komen dansen. De grot zelf is echt niet de moeite. Het is een smal gangetje van 50 of 100m en op het einde kom je terug in de open lucht terecht. Hier kan je terug iets drinken om dan te voet rond de mogote weer te keren naar de ingang. We keren dan maar terug naar het dorp waar het middagmaal bestaat uit een pizza. Een reusachtige rotstekening in de buurt lijkt ons ook wel een bezoekje waard dus fietsen we even snel tot daar. Spectaculair is het hier ook weer niet en we trappen via een zandweg nog wat verder tot onder aan een heuvel. Daar laten we de fietsen bij een huis staan om een eindje te klimmen tot bij een volksstam die hier woont. De mensen leven er in huisjes zonder elektriciteit en wanneer ze ziek zijn drinken ze enkel water. Dat is hun genezingsmiddel. We krijgen bij de mensen een zelfgemaakt drankje aangeboden en genieten van het prachtige uitzicht. Voor we naar onze casa terugkeren kopen we nog wat drank en bananen voor morgen en de avond wordt afgesloten op een terras waar een bandje aan het spelen is. Ze zijn niet slecht en het publiek geniet ervan. Er wordt zelfs gedanst.


Woensdag 15 november


Pinar del Rio, de sigarenstad bij uitstek, zal onze eindbestemming worden vandaag. De rechtstreekse weg daar naartoe is ongeveer 25km maar wij besluiten om via een omweg tot daar te rijden. Zo zien we iets meer van het landschap. We volgen eerst de vallei van Viñales in de zuidelijke richting en daarna gaat het via een lange beklimming naar de top van een bergketen die de ganse provincie in twee splitst. Na de beklimming volgde dan een leuke afdaling tot in Pinar waar we iets na de middag toekomen. Al wandelend bezoeken we het centrum waar vooral de winkelstraten opvallen. De stad is het centrum van de streek om inkopen te doen. We brengen een bezoekje aan een sigarenfabriek waar je het volledige productieproces kan waarnemen. De werknemers lopen af en aan. Ik denk niet dat ze een strak werkschema hebben. De rumfabriek die we willen bezoeken is dicht vandaag en het theater zijn ze aan het restaureren zodat dat bezoekje ook vervalt. We zoeken het ijssalon en dat is ook nog gesloten zodat we ons beperken tot een bananenmilkshake op een terras. 's Avonds gaan we eten in een paladar. Het is een openluchtrestaurantje op de eerste verdieping. We zijn net op tijd want net na ons komt de grote drukte binnen. Alhoewel je met 12 stoelen niet echt van een grote drukte kan spreken. We drinken nog een pintje in een plaatselijke pub waar we volgens de verkoper de beste sigaren van het land krijgen aangeboden. Hij heeft pech want we hebben er reeds elders gekocht.


Donderdag 16 november


In de voormiddag gaan we een tabaksplantage bezoeken. De eigenaar is een al wat oudere man die ook zijn eigen sigarenmerk mag produceren. Hij heeft met zijn sigaren al verschillende landen bezocht ter promotie. Het volledige proces van de zaadjes tot de planten en de sigaren wordt uitgelegd. Spijtig is er op dit moment niet zoveel te zien omdat in deze periode enkel de kleine plantjes op het veld worden uitgeplant. We fietsen terug naar Pinar voor een pizza en een ijsje want het ijssalon is nu wel open. Vier bollen ijs is het minimum en als drank krijg je dan nog een bol ijs gemixt met water. We stoppen nog even bij de casa waar we een pintje aangeboden krijgen. Iets buiten de stad is een campisimo gelegen waar we een duik in het zwembad kunnen nemen en waar we wat kunnen luieren aan de bar. De avond brengen we door in de casa waar we eerst kreeft als avondmaal krijgen gevolgd door een pintje bier. Bij een boek wordt het dus een rustige avond.


Vrijdag 17 november


Voor we vertrekken vanmorgen willen we nog wat verse appelsienen kopen maar na verscheidene winkels en de markt af te schuimen moeten we helaas zonder vertrekken. Niets is er te vinden wat een beetje op appelsienen lijkt. We fietsen richting San Diego de los Baños. De eerste 36km zijn heel goed te doen. Het is de oude weg naar Havana en het is bijna altijd vlak. Het tweede deel van de trip gaat terug de bergen in. We willen namelijk nog langs de Cueva de Los Portales fietsen. Dat is een grot waar Che nog zijn hoofdkwartier gehad heeft tijdens de rakettencrisis. De grot ligt verscholen in de bossen en heeft drie ingangen waardoor het steeds mogelijk was om langs één van die ingangen te vluchten. Daarna gaat het via twee serieuze beklimmingen, en ook twee gevaarlijke afdalingen naar de eindbestemming. De weg is soms erg slecht en de remmen worden dan ook stevig getest tijdens de afdaling. We vinden een casa en gaan een biertje drinken bij het zwembad van het hotel. Ons avondmaal nuttigen we terug in de casa en daarna moeten we voor een pintje terug naar het hotel want buiten het winkeltje bij het benzinestation is hier nergens bier te verkrijgen. Op de televisie zien we hoe Fidel een toespraak houd. Iedereen van het dorp zit voor de TV te luisteren. Soms zien we wel 20 mensen voor één TV zitten. Het is toch ongelooflijk dat Fidel nog zo populair is. Of zouden het allemaal kritische luisteraars zijn die er hun ideeën en lessen uit trekken?


Zaterdag 18 november


In het dorp ga ik naar de bakker om wat broodjes te kopen. Er geldt weer een systeem met bonnetjes en het duurt dan ook even vooraleer ik zonder die fameuze bonnetjes enkele broodjes krijg. Dan weer de fiets op richting Las Terrazas dat is ongeveer 100km verder richting Havana. Mijn fiets begint op een bepaalde momenten toch vreemde geluiden te maken. Hij kraakt en knarst in de buurt van de trapas. Ik vermoed dat de kogellagers niet meer perfect zijn. Het wordt ook steeds erger en erger en we besluiten om niet meer verder te fietsen want dat zou alleen nog meer schade aanrichten. We liften dan maar direct tot in Havana. Onderweg komen we verschillende vrachtwagens en bussen tegen die uit de richting van Havana komen. Ze zitten vol met mensen die naar de toespraak van Fidel geweest zijn. In de hoofdstad aangekomen vinden we snel een rustige casa. Het is nog vroeg in de namiddag en een korte verkenningswandeling kan er nog wel af. In de Chinese wijk vinden we restaurantjes waar we ons avondmaal nuttigen. Enkele mensen zijn uiterlijk nog duidelijk van Chinese afkomst maar verder hebben ze er nog weinig mee te maken denk ik. Ze spreken in ieder geval nog enkel Spaans. Na een pintje keren we terug naar de casa waar we nog drie Belgen tegenkomen. Eén van hen was hier voor een congres en de andere twee zijn hier voor 6 maanden en schrijven voor het reisinfomagazine Wegwijzer. Samen drinken we, om de avond af te sluiten nog, een glas rum.


Zondag 19 november


Een wandeling door oud Havana kunnen we niet links laten liggen en dus trekken we voor onze ontdekkingstocht naar de Plaza de la Catedral. U raadt het al, hier staat de kathedraal. We kunnen nog net even binnen om een kijkje te nemen omdat de dienst nog bezig is. Vergeleken met onze kerken is deze echt niet spectaculair. We wandelen verder naar de Plaza de Armas en onderweg komen we verschillende bandjes tegen die muziek staan te spelen. Hier en daar zijn ook clowns of steltenlopers hun kunsten aan het tonen of kom je vrouwen tegen die in prachtige klederdracht staan te poseren. Allemaal doen ze het om de toeristen te vermaken en om een centje bij te verdienen. Een wandeling langs de Malecon, neen niet die van Banes want hier hebben ze er ook een, en enkele terrasjes sluiten de stadsverkenning af. De avond beginnen we met lekker te gaan eten in een Arabisch restaurant, of wat ervoor moet doorgaan want er speelt natuurlijk een Cubaans groepje, gevolgd door mojito's drinken in de kroeg.


Maandag 20 november


Eens lekker uitslapen doet deugd. Ik wil mijn fiets laten maken want we zouden graag nog een beetje de buitenbuurten van Havana willen ontdekken. De zoon van de eigenares van de casa gaat mee naar een fietsenmaker enkele straten verder. Er zitten enkele mannen op straat aan fietsen te werken en hun werkgerief ligt in de deuropening. Ze kijken benieuwd en vol bewondering naar mijn fiets. Een dergelijk exemplaar hebben ze nog niet veel onder handen gehad denk ik. Het juiste materiaal hebben ze niet altijd bij de hand maar mijn fiets wordt toch deskundig hersteld. Er waren enkele kogellagers beschadigd en die worden vervangen door nieuwe. Een nieuwe trapas hebben ze niet voorhanden maar met de oude kan ik voorlopig nog verder. We verkennen Vedado, het nieuwe stadsgedeelte met de Plaza de la Revolución waarop het memorial van José Marti staat. Even verder ligt het grootste kerkhof van de stad waar prachtige zerken te zien zijn. Het is een rustige plek in de stad. Daarna fietsen we nog rond de haven en komen aan in Regla, het centrum van de Afro-Cubaanse religie. Hier nemen we de veerboot naar oud Havana. Het avondeten wordt geserveerd in de casa. Het is echt lekker en spotgoedkoop. We besluiten de avond naar goede gewoonte met enkele biertjes en enkele mojito's zodat we weer opgewassen zijn tegen de nacht.


Dinsdag 21 november


Na het gezamenlijk ontbijt met Patricia splitsen we ons voor de rest van de dag zodat ieder zijn eigen zin kan doen. Ik bezoek het Capitolio National, het museum van de stad, het muziekmuseum waar ze mooie muziekdozen hebben tentoongesteld en loop nog even langs de grootste souveniersmarkt nabij het Parque Luz Caballero. Er zijn leuke hebbedingetjes te koop die vooral te maken hebben met sigaren en men kan er ook schilderijen bewonderen en kopen van Cubaanse kunstenaars. Er heerst een gezellige drukte. In de late namiddag heb ik terug afgesproken met Patricia en gaan we nog een terrasje doen. Het is vandaag echter niet zo warm want er waait een fris briesje en het terras wordt dan maar geruild voor een indoor stoel. De avond wordt rustig afgesloten in café O'Reilly waar een salsa orkestje de boel opfleurt. Het is onze laatste avond en er dus zien we niet op een coctail meer of minder.


Woensdag 22 november


In de bar van een hotel om de hoek gebruiken we, net zoals de vorige dagen, ons ontbijt en daarna ga ik nog een fietstochtje maken door de buitenwijken van de stad. Nu mijn fiets hersteld is kan ik het niet laten nog wat rond te toeren. Een echt doel heb ik niet, ik rij gewoon wat rond op het gevoel, neem nog wat foto's en zorg ervoor dat ik na enkele uren terug in onze casa aanbeland. We gaan onze laatste peso's opsnoepen met ijsjes en pizza en we sluiten af met een Cubaans biertje op een terras. De laatste kilometers naar de luchthaven doen we natuurlijk ook al fietsend en dat is toch nog meer dan 20km. Het inchecken is geen enkel probleem en we hebben volgens de Cubaanse normen zelfs geen overgewicht bij. Rond 22u stijgen we op en landen enkele uren later zonder problemen op de luchthaven van Schiphol. Daar nog met de trein naar Berchem sporen vanwaar ik weer de fiets opspring naar huis. Het regent en het is naar mijn gevoel erg koud. Het warme Cuba ligt weer achter mij.

Cuba praktisch

1. ROUTE :
Totale afstand - 1550 km. We hebben de meer heuvelachtige streken per fiets verkend en de tussenliggende streken per trein of camion overbrugd. De wegen lagen er grotendeels goed bij, maar als het slecht was waren het ook héél slecht ! Cuba is een fietsvriendelijk land en we hebben ons dan ook zeer veilig gevoeld op de weg. Ruimschoots op voorhand wordt er reeds geclaxoneerd om te waarschuwen dat men je gaat voorbijsteken (zelfs tegenliggers laten graag horen dat hun auto over een toeter kan beschikken). Als de zon onder is, kun je echter beter niet meer fietsen , want practisch alle wegen zijn onverlicht. We hebben onze route uitgestippeld met de kaart van freytag & berndt (1:1250000). De afstanden zijn vrij nauwkeurig, alleen geen hoogtelijnen - maar dat voelen de benen zo ook wel - we hadden ook een GPS toestelletje bij wat natuurlijk niet levensnoodzakelijk is.
Dag 1 - Amsterdam è Holguin (tss. Landing Punta Cana, Dominicaanse Republiek)
We hadden de naam van het eerste het beste hotel uit de Rough Guide ingevuld op onze toeristenkaart (bij de paspoortcontrole werd mij hier naar gevraagd).
Dag 2 - Holguin è Banes (82.5 km)
De eerste van de vele heuvels tijdens onze trip !
Dag 3 - Banes è Mayari (60.5 km)
Vlakke weg. Een stuk is in niet zo'n goede staat.
Dag 4 - Mayari è Baracoa (105 km per fiets)
Heuvel op en af tot voorbij Sagua de Tánamo. In de laadbak van een camion (1$) het oninteressante stuk (lelijk landschap en bovendien een slechte weg) rond Moa - streek van de nikkelontginning - afgelegd tot 30 km voor Baracoa.
Dag 5 - bezoek aan Baracoa
Dag 6 - Baracoa è nabij Playa Yateritas (111 km)
De eerste 34 km (3 uurtjes trappen) gaat het bergop - niet in één ruk, en het stijgingspercentage valt grotendeels mee. We volgen de beruchte Viaducto de la Farola. Boven (570 m) staan er twee kraampjes, ééntje met rum en de andere gelukkig met frisdrank. De volgende 15 à 20 km is het heerlijk afdalen tot aan de kust. En dan fiets je practisch constant langs de zee op. Eén van de mooiste ritten! In Imias zijn er casas om te overnachten, maar daar we al vrij vroeg in de nm zodat we besloten om verder te fietsen tot het volgende grotere dorp San Antonio del Sur. Hier was het aanbod aan slaapgelegenheden echter 0.0, verder fietsen was de boodschap. Een goeie 20 km voorbij San Antonio hebben we dan in een leegstaande casa (7$) vlakbij een restaurant (dit kan je niet missen - groot rieten dak) geslapen (vraag in het restaurant).
Dag 7 - Yateritas è Guantánamo (44 km)
Een beetje op en af.
Dag 8 - Guantánamo è Santiago de Cuba (92km)
De eerste 30 km zijn redelijk vlak en verlopen via de autopista. De snelweg houdt hier op en de weg kronkelt weer lustig de heuvels in. De laatste 10 km komen we terug op de autopista en in een sneltreinvaart bollen we tot in Santiago.
Dag 9-11 - Santiago de Cuba + omgeving
Valle de la Prehistoria ligt op ongeveer 30 km, Playa Siboney op 20 km.
Santiago de Cuba è Santa Clara : nachttrein (28 $ pp en 29.3 $ voor onze twee fietsen - tickets best een paar uur op voorhand kopen - vertrek 21.35/aankomst 7.00)
Dag 12 - Santa Clara è Remedios via Camajuani (48 km)
Licht verteerbare molshopen en niet zo indrukkend landschap. We fietsen ook nog tot aan de ± 50 km lange weg die dwars door zee loopt en de cayos met het vaste land verbindt ( heen en terug zo'n 40 km)
Dag 13 - Remedios è Santa Clara via Placetas (65.5 km)
Zoals gewoonlijk komen we enkele heuveltjes op onze weg tegen. Het landschap is wel stukken mooier dan dat van gisteren.
Dag 14 - Santa Clara è Cienfuegos (66 km)
De snelste rit van de reis - zijn we zo goed getraind of zit die ZO-wind daar voor iets tussen. Het eerste stukje verloopt weer via de autopista.
Dag 15 - Cienfuegos è Trinidad (88.5 km)
Op de kaart lijkt dit een vlakkere rit, maar om uit Cienfuegos te geraken, hebben we onze kuitspieren toch weer eens moeten aanspreken ! Na 50 km fietsen we eindelijk op de vlakke kustweg, maar dan gooit de wind weer roet in het eten - het blijft dus trappen geblazen.
Dag 16 - Trinidad + omgeving
Op 16 km ligt er een mooi strand op de Península de Ancon.
Dag 17 - Trinidad è Santa Clara (95 km)
Een loodzware rit via Topes de Collantes- wees gewaarschuwd, maar we hebben het gehaald en zijn nu ook geen super-atleten, dus wie van een uitdaging houdt --zeker doen, want de uitzichten zijn prachtig. 5 km buiten Trinidad begint het serieuse werk - op een afstand van 8 km stijg je tot 570 m en bereik je een Bar/Mirador (één van de weinige plaatsjes om een frisdrankje te kopen) van af nu gaat het op en af en zijn de hellingen doenbaar - na 20 km passeer je Topes (750 m) (pas op voor de afdaling vlak na Topes !), maar het klimwerk is nog niet gedaan ! een paar venijnige hellingen wachten nog (max. hoogte 820 m)- na 30 km kunnen de benen rusten en volgt er een 15 km lange mooie afdaling tot in een vallei (hier hebben we ons nog een frisdrankje kunnen aanschaffen) - dan 15 km op en neer - de laatste 30 km is het weer naar beneden.
Dag 18 - Santa Clara è Havana per camion (35$, zeer zeker teveel, maar de trein zou ons zeker het dubbel hebben gekost)
Dag 19 - Havana è Bahía Honda (105.5 km)
Het duurt 14 km voordat je Havana achter je laat. Het stuk tot aan Mariel is een beetje saai. Daarna heeft het landschap ogen & benen terug meer te bieden.
Dag 20 - Bahía Honda è Viñales (83 km)
Rakelings langs de Mojotes fietsen -gewoon subliem.
Dag 21 - Viñales
Van het ene naar het andere uitzichtpunt gefietst.
Dag 22 - Viñales è Pinar del Rio (62 km)
Via een omwegje - richting Minas de Matahambre - fietsen we naar Pinar. Eén lastige helling (270 m), maar we zijn al steiler gewoon.
Dag 23 - Pinar del Rio
Met de fiets naar de tabaksplantage van Alejandro Robaina, gelegen op de weg naar San Luis. Januari-februari is een ideale periode om het hele proces van zaadje tot sigaar in het echt te zien. In november had men pas de zaailingen uitgeplant op het veld en de drooghuizen stonden er ook nog leeg bij.
Dag 24 - Pinar del Rio è San Diego de los Baños (68,5 km)
De eerste 36 km trappen vlot weg. We zijn dan in Entronque de Herradura en verlaten nu de hoofdweg om de grot van Ché Guevara te bezoeken. Er staan ons een paar stevige hellingen en één gevaarlijke afdaling te wachten. Bovendien ligt de weg er op enkele plaatsen zéér slecht bij.
Dag 25 - San Diego de los Baños è Havana (47.5 km per fiets)
We zouden normaal vandaag via Soroa tot Las Terrazas fietsen. Maar de fiets van Warre produceert een ongezond klinkend krakend geluid (in Havana hebben we de fiets laten repareren - het bleken afgesleten kogeltjes in de trapas te zijn). In Santa Cruz de los Pinos stappen we van de fiets en nestelen ons in de schaduw van een boom langs de autopista - een dik uur later hebben we beet - met de camion tot Havana.
Dag 26-29 - Havana
Dag 30 - Havana è Amsterdam
Vanuit onze casa in Havana Central was het 23 km tot aan Terminal 3 van de luchthaven.


2. ACCOMODATIE
We hebben overal, uitgezonderd in Majari, in "casa paricular" geslapen en ik kan dit echt aanraden. De ontvangst was altijd vriendelijk, de kamers zijn zeer netjes en het eten is lekker. Het vinden van een casa was ook geen probleem. We hadden een paar lijstjes van Cubareizigers op zak en verder hebben we ons goed kunnen behelpen met de reisgidsen. De officiële casas hebben een sticker met een blauwe driehoek aan de buitenkant hangen. Op straat zal men je vaak aanspreken om naar een casa te brengen. Probeer dit te vermijden, want dit drijft de prijs van je accomodatie op. De casa-eigenaar moet dan namelijk een commissie betalen aan de gids.
Holguin - Villa Liba, Sr. Jorge A. Mezerene C., Maceo No. 46 Esq. 18, Tel (53)(24) 423823 (20 $ voor de kamer, 5 $ ontbijt/pp) of Sonia Cacer Bejerano
Miró 181 (e/ Martí y Luz Caballero), Tel : 24 423 296 , (15 $/kamer met ventilator of airco (kamers van 3 of 2) Ontbijt 3 $)
Banes - Sagrario Diaz, Calle Carlos M. Cespedez No. 119 ( e/ Flor Crombert y Augusto Blanca), Tel. 2358 (20$/kamer, 5$ ontbijt/pp).
Mayari - Motel Bitiri (9.35 $/kamer) - de menukaart van het nabij gelegen restaurant is deels in peso en deels in $.
Baracoa - Isabel Artola Rosell, Ruben López 39 (e/ Céspedes y Ciro), Tel. : 53 21 42136
Guantánamo - Casa de Alsye Castillo Osoria, Calixto Garcia No. 766 (e/ Prado y Jesus del Sol)
Santiago de Cuba - Zaida Moraleza Infante (Eng-Fr) , San Pedro 265 (e/ Habana y Maceo) , Tel. : 226 22190
Santa Clara - García Rodríguez, Cuba No. 209 Apto. 1 (e/ Serafín García Nazareno y E.P. Morales Síndico), garcrodz@civc.inf.cu, Tel. 53 (422) 2 2329, (15 $/kamer, 3 $ ontbijt pp) + zie Cienfuegos.
Remedios - Ania González Lozano (Hospedaje San Carlos), José Antonio Peña No. 75 ( e/ Maceo y La Pastora), Tel. 395624, (15 $/kamer, 3 $/ontbijt pp, 5 $/dinner pp)
Cienfuegos - Santiago y Lidia (Hostal La Caridad), Ave. 54 No. 4923 (e/ 49 y 51), Tel. 53 (432) 9056. Deze familie heeft ook een huis in Santa Clara waar we ook één nacht verbleven hebben - 39 $ kamer + dinner + ontbijt.
Trinidad - Lazara Borrell Garcia, Manuel Solano No. 4 e/ Patricio Lumumba y Francisco J. ZerqueraSra., Tel. 3375.
Bahía Honda - Paula, Ave. 25 No. 2615 (een onofficiële casa, we zijn zogezegd vrienden van hun nichtje in Nice !) (25 $ voor de kamer + diner + ontbijt voor ons tweetjes).
Viñales - Estevan Oroma Ovalle, Calle Orlando Nodarse No. 13, Tel. 9 3305 of bij de familie Gloria Perez Gonzalez, Calle Orlando Nodarse No. 15, Tel. 9 3305 (dat is dus bij de buren)
Pinar del Rio - Rolando Valdes Reyes, Retiro No. 364 (e/ Mendez Capote y Oeste Hospital), Tel. (082) 4698.
San Diego de los Baños - het adres vergeten te noteren - we hebben hier iemand op straat aangesproken en die heeft ons dan naar een onofficiële casa gebracht.
Havana - Crespo 114 (e/ Trocadero y Colon)


3. TIPS VOOR TRIPS
- Het Stalen Ros: Wheeler 7005 - 28 versnelling (die zijn bijna allemaal de revue gepasseerd !)
- Vlucht: Martinair (één ticket voor 17.000 Bef, het andere voor 22.000 Bef.) - heen: Amsterdam - Holguin (tss.landing in Punta Cana in de Dominicaanse Republiek) - terug: Havana - Amsterdam. Het treinticket van en naar Schiphol kan je samen met je vliegtuigticket kopen mits 1000 Bef opslag. Voor de fiets moet je in het station nog een apart ticket kopen. Als de fiets binnen de 20 kg bagage valt, moet je niets extra betalen (wij hadden wel iets meer bij - maar ze hebben ons niets aangerekend - we hebben de fiets wel lichtjes opgetild wanneer hij op de weeg stond !) Wij hadden onze fietsen verpakt in stevige plastiek en ze hebben de heen- en terugreis heelhuids overleefd. Herbevestigen van de vlucht is sterk aan te raden - Tel. 7 333 730. Wij moesten 2 u op voorhaand op de luchthaven van Havana zijn (Terminal 3).
- Reisgidsen: Lonely Planet '98, Rough Guide 2000 en Trotter.
- Lectuur: De lege etalage - Cuba na de revolutie; Art van Iperen; Atlas Amsterdam 1996; De baard van Fidel; Jo van Damme; 1994. Landenreeks - Cuba; Koninklijk Instituut voor de Tropen - Amsterdam/ Novib - Den Haag, 1998.
- Geldzaken: wij hadden zowel cash, travellercheques en natuurlijk onze kredietkaart bij. Alles bij elkaar heeft deze reis ongeveer 1200 $ gekost.
- Wij hebben voor ongeveer 20 $ pp omgewisseld in peso (1$ = 20 peso). Hiermee kan je drankjes (1 à 2 peso), ijsjes (3 peso), pizzas (3-5 peso), pilsjes (10 peso) , … kopen.
- Eten en drinken: buiten de grotere steden, raad ik aan om in de casa te eten. In de grotere steden kan je kiezen tussen staatrestaurants en paladars. In de paladars is het allemaal toch net iets lekkerder en verzorgder.
- Water in flessen kan je in de dollarwinkel kopen. Vul je voorraad steeds aan als je een winkel passeert en wacht niet tot de drinkbussen leeg zijn !
- Reserve materiaal voor je fiets heb je best bij de hand - wij hebben samen 4 gebroken spaken gehad.
Binnenband, buitenband, remkabel, versnellingskabel, inbussleutels, engelse sleutel, plakgerief, 2 speciale sleutels om de tandwielen van het wiel te halen, spakenspanner, spaken, kettingpons, busje olie, kniptang, reserve boutjes....
- Voor souveniers moet je zijn op de FERIA DE ARTESANIA in Havana langs Av del Puerto bij Castillo la Real Fuerza en dit alle dagen behalve zondag. Zeer ruime keuze aan schilderijtjes, houtsnijwerk, papier maché …..; sigaren en rum kan je over heel Cuba vinden. De sigarenstreek bij uitstek is echter Pinar del Rio. Wij hebben in de casa in Trinidad 3 kistjes gekocht tegen de prijs van 30$/kist van 25. De laagste prijs die we op straat hebben gehoord was 20$. Wil je echter zeker zijn dat je echte Habanos hebt, moet je je wenden tot de officiële winkels, de prijs kan dan wel gemakkelijk het 10-voudige zijn (wat zeker nog tweemaal goedkoper is dan bij ons).

 

©2011 Warre Schelfhout