Het wordt nu echt plezant met de website. Mensen laten eens een
berichtje na in het gastenboek of sturen een mailtje.
Tegelijkertijd leren we ook andere wereldreizigers en hun plannen
kennen. We gaan degenen die voor ons vertrekken zeker volgen om
nog nuttige tips van hen onderweg te ontdekken.
Misschien ontmoeten we er enkelen van, op onze trektocht, en kunnen
we gezellig tussen pot en pint onze belevenissen uitwisselen 
.
S.A.R.S
begint ons nu toch wel een beetje zorgen op te baren. Steeds meer
breidt het virus zich uit.
We beginnen ons vragen te stellen of de vlucht die we richting
Beijing boekten zal doorgaan.
De rondreis China-Tibet-Nepal met Summun: zal die niet geannuleerd
worden ???
Hopelijk vinden ze in de komende maanden toch een middel om dit
virus te stoppen, anders moeten wij ook maatregelen nemen in het
aanpassen van onze route.
Sponsoring, sponsoring, sponsoring.
Om toch nog een beetje aan extra centjes te geraken, stuurde ik
tientallen e-mails rond om bedrijven te vinden die eventueel een
bijdrage zouden willen leveren.
Ook al had ik hier niet al te veel hoop op, toch waren er enkele
die positief reageerden, waarvoor nogmaals onze hartelijke dank.
Door onze paklijst deftig te overlopen zagen we dat we eigenlijk
nu zo goed als alles hadden en besloten we onze rugzakken eens
te vullen en te doen of we morgen al zouden vertrekken 
(was
dat maar waar natuurlijk ! ).
Het werd duwen, maar uiteindelijk kon toch alles erin. Wel zouden
we twee andere slaapzakken aanschaffen, omdat deze die we nu hadden
eigenlijk toch een beetje te groot qua omvang waren om in de rugzak
mee te nemen. Kleinere en lichtere zou ons wat meer ruimte geven
voor nog een t-shirtje extra bijvoorbeeld.
Een lichtgewicht tentje waar ons oog op gevallen was, werd ook
meteen van de lijst geschrapt. Hier was zeker geen plaats meer
voor.
Van gewicht gesproken viel het ook nog best mee. De weegschaal
duidde ongeveer 13 kg aan, wat best goed was, want ik had altijd
gedacht dat we niet onder de 15 kg zouden uitkomen.