De Rottweiler is een toonbeeld van gezondheid: glanzend goudgele aftekeningen op een glimmende zwarte vacht, heldere ogen, roze tandvlees, natte neus en altijd vol aandacht en actief. Omdat we onze huisdieren, hun stemmingen en gewoontes kennen, kunnen we zien wanneer onze Rottweiler zich niet lekker voelt. Tekenen van ziek zijn kunnen heel moeilijk of heel goed te zien zijn. Zoals iedere moeder u kan vertellen, is voor de diagnose en behandeling van een kwaal gezond verstand nodig, weten wanneer huismiddeltjes helpen en wanneer de dierenarts geraadpleegd moet worden.

Uw dierenarts is, zoals bekend, na u de beste vriend van uw Rottweiler. Het loont de moeite om selectief te werk te gaan bij de keuze van een dierenarts. Praat met vrienden die ook honden hebben en in wier oordeel u vertrouwen hebt. Bezoek meerdere dierenartsen voordat u een keuze maakt voor de rest van uw leven. Vertrouw op uw gevoel. Zoek eenkundige dierenarts met gevoel, die Rottweilers kent en van ze houdt.

Een van de meest bedreigende ziektes is tegenwoordig het Parvo virus. De Rottweilers blijken gevoeli- ger voor dit virus te zijn dan honden van andere rassen. Puppies moeten met 6 weken geënt worden en vervol- gens met 9 weken en 14 weken. Bij puppies jonger dan zes weken tast het Parvovirus het beenmerg, de inge- wanden en de hartspier aan. Puppies die de juiste vaccinaties hebben gehad zijn immuun voor het virus (anders gezegd: ze hebben antistoffen aangemaakt). Vaccinaties moeten ieder jaar herhaald worden. Het coronavirus lijkt op parvovirus en ook hiervoor moeten de honden jaarlijks geënt worden. Omdat deze virussen van hond op hond kunnen overgaan is het van levensbelang dat de pup goed geïmmuniseerd is alvorens hij naar puppytraining gaat.

De eigenaar moet speciaal op het volgende letten: Anaalzakjes, ook wel anaalklieren genoemd, liggen in de spieren rond de anus, aan beide zijden één. Beide worden via een klein afvoerbuisje in het rectum geleegd. Soms is de af- scheiding dik en hoopt zich op; u kunt de klieren dan duidelijk voelen. Als uw Rottweiler 'sleetje rijdt' of zijn anus regelmatig likt, kan het zijn dat de anaalklieren leeggedrukt moeten worden. Dit gaat het beste door te drukken op en onder de anus in bovenwaartse richting, terwijl u de staart vasthoudt. De afscheiding uit de anaalklieren heeft een penetrante geur en als u niet oppast spuit het in uw gezicht. Als u toch bij de dierenarts bent kunt u vragen of hij het wil doen en u wil laten zien hoe het zo schoon mogelijk gedaan kan worden.

Veel Rottweilers hebben een predispositie voor aangeboren en erfelijke afwijkingen, zoals heupdysplasie, een opvallend veel voorkomend probleem bij de meeste rashonden. Osteochondrosis en afwijkingen aan de pancreas komen bij de Rottweilers voor, hoewel niet in ernstige mate. Oogafwijkingen als retina dysplasie en entropion kunnen zich voordoen. Andere afwijkingen als verlammingen van de gezichts- spieren, epilepsie en hypothyreoidie komen in sommige lijnen voor. Informeer bij de fokker, alvorens een puppy te kopen, of deze afwijkingen bj zijn honden voorkomen.

Vooral heupdysplasie verdient de speciale aandacht van Rottweiler liefhebbers. Het ras heeft zo'n snelle stijging van de populariteit meegemaakt dat er meer en meer Rottweiler fokkers komen, die vaak met honden fokken van inferieure kwaliteit. Deze aangeboren afwijking van het heupgewricht kan bestaan uit een totale dislokatie van de heup of alleen maar een dijbeenkop die slecht in de kom van het heupgewricht past. De afwijking is bij de geboorte al aanwezig, maar het kan van vijf, zes maanden tot een paar jaar duren voor het zich uit. Alle honden zouden röntgenologisch op de aanwezigheid van HD onderzocht moeten worden. Met honden met slechte heupen zou niet gefokt mogen worden. De Rottweiler moet een middelmatig grote, actieve hond zijn: een Rottweiler die niet kan hollen is geen Rottweiler meer. Het uiteindelijke gevolg van HD is kreupelheid. De afwijking is zeker erfelijk bepaald, maar ook het milieu speelt een rol mee. Sommige fokkers zijn van mening dat puppies van een week oud die op een gladde ondergrond liggen, eerder kans hebben om HD te krijgen.

Zoals bij ieder groot ras, kan ook bij de Rottweiler de levensgevaarlijke maagtorsie optreden. Maagtorsie wordt veroorzaakt door het inslikken van lucht, waardoor de maag uitzet. Het aanzuigen van lucht vindt zijn oorzaak in stress, zware inspanning of het te snel eten of drinken. Bi] een maagtorsie is de maagin- en uitgang volledig versperd waardoor de maag zich draait. Wanneer niet onmiddellijk door een dierenarts wordt ingegrepen raakt de hond in shock, ontstaan bloedstolsels, hartstoornissen en maar al te vaak gaat de hond dood. De meeste fokkers adviseren de hond drie keer per dag te voeren en de porties niet te groot te maken. Sta niet toe dat de Rottweiler veel te snel een bak water leeg drinkt en wees voorzichtig met het overbelasten van de hond tijdens zware oefeningen. Het is in het belang van de hond dat u hem regelmatig laat enten. De dierenarts kan u een entschema geven. De belangrijkste entingen, waarmee u uw hond beschermt, zijn: parvovirus, hondenziekte, hepatitis, leptospirose, adenovirus, para-influenza, coronavirus, bordetella, tracheobronchitis (kennelhoest) en rabies.

Parvovirus is een zeer besmettelijk specifiek honden-virus, dat in 1978 werd ontdekt. Het nestelt zich in de dunne darm en tast de maag aan. Diarree en braken (met bloed) zijn de klinische symptomen. Hoewel de hond binnen drie dagen na de besmetting andere honden kan infecteren, zijn de eerste symptomen, waartoe ook lusteloosheid en depressie behoren, pas na vier tot zeven dagen zichtbaar. Bij geïnfecteerde puppies jonger dan vier weken wordt vaak de hartspier beschadigd. In dat geval hebben de puppies moeite met ademhalen, piepen en hebben afscheiding uit neus en mond. Hondenziekte, verwant aan mazelen bij de mens, is een door de lucht aangevoerd virus dat zich in het bloed verspreidt en uiteindelijk in het zenuwstelsel en slijmvlies terecht komt. Jonge honden en honden met weinig weerstand kunnen na een hondenziektebesmetting encephalomyelitis (ziekte van de hersenen) ontwikkelen. De honden vertonen dan toevallen, algehele zwakte, stijfheid en bovendien 'hard pad'. Omdat hondenziekte bijna altijd ongeneeslijk is, is preventie door middel van vaccinatie van levensbelang. Puppies moeten op de leertijd van zes tot acht weken worden gevaccineerd, met herhalingsentingen op tien tot twaalf weken. oudere pups (zestien weken en ouder) die niet geënt zijn, moeten minstens twee keer geënt worden met tussenpozen van drie tot vier weken. Hepatitis tast in hoofdzaak de lever aan en wordt veroorzaakt door het honden-adenovirus type I.

Hepatitis is bijzonder besmettelijk, vooral voor honden tussen de negen en twaalf maanden. Het virus nestelt zich eerst in de tonsillen van de hond en verspreidt zich vervolgens naar de lever, nieren en ogen. In het algemeen is het afweersysteem van de hond in staat dit virus te bestrijden. Het besmettelijke hepatitisvirus is echter gevaarlijk voor honden bij wie het afweersysteem niet in staat is het adenovirus te bestrijden. De besmette honden hebben koorts, buikpijn, bloeduitstortingen in de slijmvliezen en tandvlees en kunnen in coma geraken of stuiptrekkingen krijgen. Hepatitis kan alleen worden voorkomen door vaccinatie op de leeftijd van acht tot tien weken en herhalingsentingen drie tot vier weken later en vervolgens jaarlijks. Leptospirose is een bacteriële ziekte, die vaak wordt overgebracht door knaagdieren. De organismen die leptospirose verspreiden dringen via de slijmvliezen het lichaam binnen en verspreiden zich via het bloed naar de inwendige organen. Het kan worden overgebracht via de urine van de hond.

Leptospirose is niet zo besmettelijk voor jonge honden als andere virusziekten; het komt volgens de berichten in bepaalde gebieden voor en het afweersysteem van de hond speelt ook een rol mee. Koorts, gebrek aan eetlust, braken, uitdroging, bloedingen, nier- en oogaandoeningen kunnen in niet al te ernstige gevallen optreden. Coronavirus veroorzaakt darmklachten en lijkt op een milde vorm van een parvovirusinfectie. Als de hond eenmaal besmet is, verspreidt het virus zich binnen vier dagen door de dunne darm. Symptomen zijn o.a. slechte eetlust, lusteloosheid, braken, diarree en uitdrogingsverschijnselen. De darmklachten kunnen met of zonder onderbrekingen drie tot vier weken lang optreden. Daarna genezer de meeste honden volledig binnen zeven tot tien dagen. De grootste angst bij dit virus is de mogelijkheid van uitdroging, hetgeen dodelijk kan zijn. In zo'n geval is het toedienen van vocht van levensbelang om de verloren gegane electrolyten weer aan te vullen. Er bestaat een vaccin voor dit virus dat meestal met zes, negen en twaalf weken wordt toegediend. Behalve het vaccineren is ook het schoonhouden van de ruimte waar de hond zich bevindt een manier om de hond tegen deze mogelijke levensgevaarlijke ziekte te beschermen. Omdat het virus met de ontlasting mee naar buiten komt, moeten honden die de gewoonte hebben faeces van andere honden op te eten (coprophagia), goed in de gaten worden gehouden, en het dagelijks schoonmaken met een bleekwateroplossing van de ruimte waar de Rottweiler overdag en 's nachts verblijft helpt goed bij het bestrijden van het coronavirus. Wat ook helpt is om de hond binnenshuis te voeren en te zorgen dat het voer niet door vliegen of andere insecten besmet kan worden.

Parainfluenza is een virus dat het ademhalingsapparaat aantast en dat, samen met een ander virus, kennelhoest kan veroorzaken. Parainfluenza en andere virussen verspreiden zich snel en met name de Rottweiler is er gevoelig voor. Deze virussen komen vaak voor in grote kennels waar veel honden samen zijn en daarom wordt de ziekte wel 'kennelhoest' genoemd. De ziekte kan ook naar en van katten worden overgebracht. Bordetella, of hondenhoest, veroorzaakt een aanhoudende, droge hoest die bijzonder besmettelijk is. Bij Bordetella hebben we te maken met een virus en een bacterie: parainfluenza is het meest voorkomende virus, Bordetella bronchiseptica de bacterie. Bronchitis en longontsteking treden in minder dan 20% van de gevallen op en de meeste honden genezen binnen één tot vier weken. Huismiddeltjes kunnen helpen tegen de droge hoest, maar er is geen geneesmiddel; de hond moet 't uitzieken. Vaccinatie biedt geen gegarandeerde bescherming tegen hondenhoest, maar biedt wel bescherming tegen het meest voorkomende virus dat deze ziekte veroorzaakt.

Ziekte van Lyme (ook wel borreliosis genoemd) is al tientallen jaren bekend, maar werd voor het eerst in 1984 bij honden gediagnosticeerd. De ziekte van Lyme kan optreden bij katten, koeien en paarden maar met name bij mensen. In Amerika wordt de ziekte overgebracht door twee eken, die het Borrelia burgdorferi organisme bij zich dragen: de hertenteek (Ixodes scapularis) en de westerse zwartpootteek (Ixodes paciftcus), die in hoofdzaak besmettelijk is voor reptielen. In Europa is Ixodes ricinus verantwoordelijk voor de verspreiding van Lyme. De ziekte veroorzaakt kreupelheid, koorts, zwelling van de gewrichten, gebrek aan eetlust en lusteloosheid. Het verwijderen van de teken uit de vacht verkleint de kans op Lyme, maar nog beter is het om dicht beboste gebieden, waar de hond de meeste kans heeft een teek op te doen, te mijden. Er bestaat een vaccin, hoewel niet bewezen is dat het de hond beschermt tegen alle variëteiten van het organisme dat de ziekte veroorzaakt.

Rabies wordt op honden en mensen overgebracht door dieren; in Noord-Amerika in hoofdzaak door stinkdier, vos en wasbeer; in Europa door de vos. De vleermuis is niet zo schuldig als men altijd gedacht heeft. Ook het beeld van de hondsdolle hond, schuimbekkend, alle haren recht overeind, lijkt niet meer zo aannemelijk. Een hondsdolle hond heeft moeite met het eten, kwijlt erg en heeft periodes dat hij verlamd is of zich onhandig beweegt. Voordat een hond dit eindstadium bereikt, kan hij abnormaal angstig worden, afwijkend gedrag vertonen, geïrriteerd en agressief zijn. Vaccinaties worden aanbevolen omdat besmette ondente gevaarlijk voor hun omgeving zijn en meestal moeten worden geëuthanaseerd. Puppies worden meestal met twaalf weken geënt en vervolgens jaarlijks. Als u met vakantie gaat heeft u voor de meeste landen van Europa een geldig entingsbewijs voor uw hond nodig. Hoewel rabies wereldwijd gezien afneemt, overlijden toch jaarlijks tienduizenden mensen aan de gevolgen ervan.