Deze Vlaamse kunstenaar werd geboren te Mechelen op 21 juli 1943.
Studies aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Mechelen, het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen, het Rijkshoger Instituut voor Kunsten te Brussel (RHoK) en de Rijksnormaalschool te Hasselt.
Vanaf 1968 hield hij talrijke individuele exposities en nam hij deel aan vele groepstentoonstellingen.
Sinds 1991 werkt en woonde (verhuisd juni 2010) hij in De Gieterij, de gerenoveerde kopergieterij aan het Centraal Station te Mechelen. Dit grote atelier van 200 m2 stelt hem in staat ook grote formaten te creëren, interessant voor o.a. bedrijven.
Voor mij is beeldende kunst beoefenen, werken zoals in een laboratorium: onderzoeken om te trachten grenzen te verleggen.
Van figuratief tekenen en schilderen evolueerde mijn werk naar het abstracte olieverfschilderen en het maken van collages. Walter Vilain was hierin bepalend.
De eerste acryls op doek en papier dateren van 1989.
Mijn werk vertoont een tweezijdig karakter: olieverf op doek en acryl op zelfsamengeplakte papieren dragers van niet-geometrische vorm (palimpsesten). Hiervoor kies ik documenten zoals muziekpartituren, wijnflesetiketten, gebruikte briefomslagen, fragmenten van dagboeken, oude luchtmachtkaarten, overlijdensberichten, postkaarten ... In de vormgeving doemt er vanzelf een zekere figuratie op.
Mijn bedoeling is een oerbeeld gestalte geven, een kunst van alle tijden te maken.
Is een schilderij maken niet het opbouwen van een eigen territorium, of de vlag, het symbool ervan schilderen?
Mark Ruyters - (H)ART 08/03/2007
De nu 63-jarige Mechelse kunstenaar Willy Van Eeckhout is al veertig jaar een fanatieke verdediger van de abstracte, gestuele schilderkunst.
In vroeger werk ging hij heftig, maar met kennis van zaken te keer, opkijkend naar het werk van de Vlaamse expressionisten, maar ook dat van de Amerikaanse abstract expressionisten.
De jongste tijd doet hij het naar eigen zeggen wat bezadigder aan, met eerder het paletmes dan het brede penseel in de aanslag. Toch blijft hij een voorliefde koesteren voor een exuberante mengeling van verf, kleur, tonaliteit, pasta en brede lijnvoering.
In de Mechelse galerie Pack-Huys toont hij recent schilderwerk, maar ook zogeheten palimpsesten (de naam voor oude perkamenten waarop met ‘onzichtbare inkt’ geschreven werd): acrylschilderijen op uiteenlopende vormen van papier.
De recente doeken hebben ook een specifiek kenmerk: Van Eeckhout gebruikte er de verf voor die hij van collega-schilder JAS kreeg. Die verf, door JAS zelf gefabriceerd en gemengd, zit in oude botervlootjes. Op het eerste gezicht is het een grijs-paarse materie, maar als je er lang genoeg met een paletmes in wroet komt er toch een verrassende tonaliteit naar boven. Toch is dit werk wat grijzer dan het vroeger warm-lichte werk van Van Eeckhout. Maar hij noemt het een ‘hommage aan JAS’, die nog enige tijd mag voortduren, tot de vlootjes leeg zijn.
Willem M. Roggeman - 1989
Willy Van Eeckhout is een gestueel schilder. Hij werkt met brede gebaren, met de hele arm uitgestrekt,
met het hele lichaam bewegend.
Hij is een muzikaal schilder, die lange verfstroken uitstrijkt, zoals lange melodische lijnen, die dan in elkaar overvloeien als in een symfonie. Zijn weidse gebaren doen aan de bewegingen van een dirigent denken.
In alle werken komt een dynamisch temperament tot uiting, maar het is vooral in de olieverfschilderijen dat de vreugde van het schilderen het duidelijkst blijkt.
Willy Van Eeckhout sluit in deze zin aan bij de Nieuwe Wilden, maar hij heeft zich niet door hen zodanig laten beïnvloeden dat hij ook een neo-expressionistische figuratieve schilderkunst heeft willen nastreven.
Hij heeft gekozen voor een geabstraheerde expressie, waarin het omgaan met de verf, het zich uitleven in heldere, primaire kleuren als geel en rood, de bovenhand hebben.
Sommige schilderijen tonen de grimmigheid van de dwarsligger.
Frans Boenders - 2001
Willy van Eeckhout maakt acrylcollages en olieverf-schilderijen. Die brengen een dubbele geaardheid aan het licht. Een tedere fetisjist overschildert een gelijmde structuur van gebruikt papier, pagina's gescheurd uit oude juridische folianten... maar ook overlijdensberichten van familieleden, eigen liefdesbrieven en vaderlijke partituren....
... een nogal woeste olieverfschilder daarentegen gaat op het doek tekeer met veel verve en veel verf, rauw borstelwerk slingert zichzelf naar een geïmproviseerde structuur toe: de kleur echter overwint alles!
Dichters calligraferen in het atelier hun poëzie op voorbereide dragers van de kunstenaar. |
|
1) Samenwerking met Rob Goswin |
