Terugblik (auteur: Bart Liekens)

Sterren krijgen pas echt erkenning na hun dood. Het is ook met Wim De Craene het geval. Met de CD “Terugblik” eert AMC een artiest van eigen bodem, die een opmerkelijke stempel heeft gedrukt in de Vlaamse muziekindustrie.

Op 30 juli 1950 werd Wim De Craene in Gent geboren in een gezin van 7 kinderen . Op zijn 16de wilde hij de wereld verkennen , hij studeerde verpleegkunde en toneel, maar hij brak zijn studie vroegtijdig af. Hij kocht zijn eerste gitaar met het geld dat hij had verdiend als biertapper en als schoorsteenveger. Daarop werd hij zanger en halfweg de jaren 60 maakte hij zijn debuut bij de folkgroep JA uit Wetteren.

Hij ging in Brussel wonen en in 1969, het jaar waarin hij werd uitgeroepen tot hét kleinkunsttalent van het moment, richtte hij het theaterbureau 'Spiraal' op. Maar ook dat maakte hem niet rustiger en hij vertrok naar Nederland, waar hij dankzij Ramses Shaffy mocht optreden in het café-chantant ' 't Cloppertjen'. De pers noemde hem een Rimbaud-gezinde en -getinte dichter, die in het spoor van Shaffy en Van Veen wilde lopen en die ondertussen hard zijn best deed om uit het Miel Cools-valletje te ontsnappen. (Cools was de man die hem een tijdje voordien ontdekt had).

Tijdens Zomerhit 1984 kreeg zijn elpee 'Kraaknet' de prijs voor het beste Nederlandstalige album van dat jaar. Zijn volgende album, 'Via Dolorosa', kwam er pas vier jaar later, en in 1990, het jaar van zijn dood, bracht hij de single 'Enkel in een broekje' in eigen beheer uit. Voor Wim betekende zingen : “gelukkig zijn” , “converseren” , “heel even aan het woord zijn” . Wim was een soort angry young man die meer en meer verbitterd raakte. Op 14 september 1990 overleed hij in raadselachtige omstandigheden.

Stuk voor stuk zijn de liedjes van Wim De Craene een liedje met een boodschap. Liedjes, die je één voor één moet beluisterd hebben om te verstaan dat deze man liedjes brengt met een boodschap. Met de CD Terugblik krijg je een compilatie van liedjes te horen, die niet mogen verloren gaan in de muzikale schatkist van een taal. Omschrijf Wim De Craene, maar gerust als een ware legende in het Nederlandstalige repertoire.

Het jaar daarop brak hij in Vlaanderen door met zijn eerste single 'Recht naar de kroegen en de wijven'. Hij ging op tournee met Tim Visterin en hij bracht zijn eerste elpee uit. Die mocht hij opnemen bij Decca, de platenfirma waar ook Willem Vermandere en 't Kliekske een thuis hadden gevonden . Op zijn tweede album, 'Brussel', dat in 1975 uitkwam, staat 'Rozane'.

Kort daarna verscheen 'Alles is nog bij het oude', met daarop de single 'Tim'. De tegenvallende singleverkoop was voor Wim een bewijs dat hij zijn energie in elpees moest blijven stoppen. Wim blijft dan rusteloos op zoek gaan naar de juiste invalshoek. Hij sluit zich aan bij de Duitse rock-jazzformatie 'Headband', om zich in 1980 te omringen met de groep 'Perte totale'. Het mocht allemaal wat meer swingen, en toen dat lukte, ging het eventjes wat beter met de gemoedsrust van Wim, tot hij voelde dat hij het contact met zijn publiek aan het verliezen was. Hij voelde zich onaanvaard, en deels om op een provocerende manier verwarring te zaaien, nam hij in 1981 en in 1983 deel aan de preselecties voor het Eurovisiesongfestival.

Pers & Media