Dag beste mensen,
Al vroeg in mei kwamen onze baasjes mijn mama Udessa bezoeken. Zij was toen in blijde verwachting van ons. Onze baasjes wisten toen al dat ze al minstens zo'n gekke keeshond wilden als onze mama. Dat had ik natuurlijk gehoord: dus zo gezegd .. zo gedaan..
Op 27 mei kwam ik ter wereld, samen met mijn 2 broertjes en 3 zusjes. (ik liet me voor de foto even van mijn mooiste kant zien)
Van in het begin was ik al veruit de gekste! Ik deed er alles aan want ik wilde namelijk in Geel niet opvallen: ze hadden me immers verteld dat de meeste mensen daar gek doen!!! Momenteel weet ik dat dat ook zo is! (je moet mijn vrouwtje maar eens bekijken! sjuuuuuuuut niks zeggen eh, anders knuffelt ze me weer plat en dat is niet goed voor mijn ego)
Hier kunnen jullie nog enkele foto's zien van bij Franky en Marléne, onze mens-ouders. Op de eerste foto was ik amper 13 dagen oud, op de tweede was ik vijf weken en de laatste 7 weken.
Op 25 juli mocht ik naar het gekke Geel.
Ik heb geslapen van vertrek tot
aankomst. Ik had dan ook al eens mogen meerijden met de auto toen ik nog
bij Franky en Marléne woonde, dus ik vond het niet zo erg.
In Geel heb ik dadelijk mijn imperium verkend: de tuin (dadelijk
ingewijd), het huis en mijn slaapplaats. Ik was nog geen uur binnen en
mijn grootouders stonden er al op om mij op te pakken, te knuffelen,...
jongens toch wat was ik moe!!!
De eerste nacht miste ik mijn broertjes en zusjes. Mijn baasjes waren wel heel lief, maar die zachte warme lijfjes naast mij waren er nu niet meer. De volgende nachten lukte het me al beter.
Elke dag deed ik mijn woonplaats geel meer eer aan. Planten opvreten uit de tuin, onkruid wieden (en opeten). Een keertje hebben mijn baasjes me uit het tuinhek moeten trekken omdat ik met mijn kop vastzat tussen de spaken. Het tuinhek ligt nu op het stort... ach ja.. het ding stond toch wreed in mijn weg!
Na drie dagen reeds (hey, ik ben een slimmerik hoor) wist ik dat 'piskes' en 'kakskes' buiten hoort en moesten mijn baasjes niet meer met de dweil achter mijn bevallige achterste lopen! Eigenlijk vond ik de geur van citronella afgrijselijk... ik moet er op slag van niezen bij het gedacht alleen al!
Op twaalf weken namen mijn baasjes me mee naar een plaats waar vele honden waren. Zoveel honden had ik nog NOOIT gezien. En niet alleen Rottweilers (zoals mijn hele grote black & tan kees-broer Macho)... echt allerhande honden. Dadelijk sloot ik vriendschap met border Darko, die nog steeds mijn dikste vriendje is. (hij is dan ook minstens even gek als ik).
Momenteel zit ik in het c-klasje. Ik leer daar weer vanalles bij. Soms vind ik teefjes leuker dan koekjes en veeg ik er mijn pootjes aan, maar kom, de boog kan niet altijd gespannen staan eh?! Over het algemeen doe ik wel mijn best om te gehoorzamen hoor, ik wil dat mijn baasje trots op mij is. Mijn resultaten kan je hier vinden. Ik hoop dat ik snel afstudeer van de school zodat ik misschien wel eens wedstrijdjes kan meedoen.
Weet je wat voor mij de leukste dag van mijn leven was? De dag dat mijn broertje Domi bij ons kwam wonen. Hij had even elders gewoond, maar hij was daar niet gelukkig en daarom adopteerden onze baasjes hem. Hij was immers net als mij onvoorstelbaar mooi (het zit in de familie eh). Ik heb hem wel dadelijk duidelijk gemaakt dat ik baas blijf. Daar was hij het min of meer mee akkoord en zo zijn we sinds die dag onafscheidelijk! Niemand trekt ons nog uit elkaar!
Voor de teefjes (want heb sinds vandaag nog geen dating site voor honden gevonden): ik heb lange grijze haren, bevallige staart, mooie bruine ogen die alles gezien hebben, gevoel voor humor en heldhaftig, ik kan met iedere viervoeter overweg en ben een eeuwige lekjesgevende knuffelaar! Moesten jullie iets in mij zien ...
Zo tot dusver mijn hondenpleidooi. Ga gerust nog even kijken naar het profiel van mijn broer!
wafwoefwaf,
Dayko