mythen & legenden

Een oeroude mythe vertelt over de schepping van de wolf...

Zij nam de duisternis en maakte daaruit een wolvenkoppel dat zij vervolgens vrij liet op de aarde. Gebruik makend van de twee gaven die zij van de maangodin hadden gekregen, intelligentie en het vermogen zich vrijwel onzichtbaar te maken voor mensen, verkenden de wolven het aardoppervlak.

De wolven vermeerderden en verspreiden zich. En toen zij de eerste roedels vormden weerklonk voor het eerst hun gehuil over de aarde, en de maangodin rolde zich in elkaar tot een bolvorm om die ode te aanhoren.

En sindsdien weerklinkt bij volle maan …

Call of the wolf

Legenden & verhalen...

Een van de legenden gaat over de tweelingbroertjes Romulus en Remus.
In het koninkrijk Alba Longa regeerde de verdorven koning Amulius. 
Amulius bestreed zijn broer, Numitor, en dreef hem uiteindelijk in ballingschap. De dochter van Numitor, Rhea Silva, werd gedwongen toe te treden tot de Vestaalse maagden. Vestaalse maagden was het verboden te huwen en/of kinderen te hebben.

Op een dag zag Mars, de god van de oorlog, Rhea Silva en werd verliefd op haar. Enige tijd later werden uit die liefde de tweelingbroers Romulus en Remus geboren.
Amulius gaf woedend het bevel aan zijn slaaf om de tweeling in de rivier de Tiber te werpen en te verdrinken. Maar de slaaf liet de tweeling in hun mand en plaatste die in de rivier om hen nog een kans te geven, en zij dreven langzaam mee met de stroming.

Een hele tijd later strandde hun mandje onder een vijgenboom waar zij werden gevonden door een wolvin en een specht, dieren die gewijd waren aan de god Mars. De kinderen werden gevoed en verzorgd door de beide dieren.
Een herder, Faustulus genaamd, zag de wolvin en de beide jongens en nam hem mee naar huis waar zijn vrouw de verzorging en opvoeding van beide jongens van de dieren overnam. Zij groeiden op en werden net als Faustulus herder. Op een dag raakten zij slaags met herders die op zoek waren naar verloren schapen van Numitor. Remus werd gevangen genomen en voor Numitor geleid.
Wanneer Numitor het hele verhaal te horen kreeg realiseerde hij zich dat Remus zijn kleinzoon was. Hij vertelde aan Romulus en Remus wat er met hem en hun moeder was gebeurt.
Vanaf dat moment leefden de beide jongens bij hun grootvader in Alba Longa. Maar na een tijd begonnen ze zich te vervelen, zij misten het gebied waar zij waren grootgebracht en besloten om terug te keren naar de plaats waar Faustulus hen had gevonden en daar hun eigen stad te bouwen op de oevers van de Tiber.

Maar de tweeling raakte het maar niet eens over de plaats waar de nieuwe stad moest komen. Beiden begonnen met de bouw van hun eigen deel van de stad, maar opnieuw kwam er twist over de vorm en hoogte van de verdedigingsmuren. Die nieuwe twist draaide uit op een gevecht waarbij Romulus zijn tweelingbroer Remus dode.
Romulus werd koning van de nieuwe stad die, tot zijn eer en glorie, de naam Rome kreeg .

Sprookjes...

Heel , heel lang geleden leefde er een heel lief meisje, Roodkapje genaamd, en...

Voor hoeveel kinderen was dit sprookje niet de eerste kennismaking met "de wolf". En meteen was de trend gezet: in alle sprookjes en verhalen was de wolf bloeddorstig, wreed, vals enz ... 

Ook de vroegchristelijke kerk deed mee om dit beeld in stand te houden: de wolf was des duivels, een demon, de boosaardigheid in levende lijve. En de middeleeuwse volksverhalen over heksen en weerwolven en hun vele slachtoffers waren al even gruwelijk.

Maar... is dit wel zo? Zijn al die verhalen wel waar of is er een andere geschiedenis te vertellen over de wolf?

Het ware verhaal van een uitzonderlijk dier start hier