De Weerwolf

In de populaire folklore is een weerwolf een man die, onder invloed van de volle maan, volledig transformeert in een wolf. De weerwolf is enkel actief ’s nachts en gedurende die periode, verslindt hij kinderen en lijken. Volgens de legende kan de weerwolf enkel gedood worden door een zilveren voorwerp, zoals een zilveren pijl of kogel. Als de weerwolf dan sterft, keert hij terug in zijn menselijke gedaante.

Oorsprong

Het woord ‘weerwolf’ is een samentrekking van het Oud-Saxische ‘wer’ (dat ‘man’ betekent) en ‘wolf’ - dus werwolf, manwolf. Een Lycanthroop, een term dikwijls gebruikt om weerwolven aan te duiden, is iemand die lijdt aan een geestelijke ziekte en enkel denkt dat hij veranderd is in een wolf.

Het idee van weerwolven, of lycanthropen, is mogelijks gebaseerd op the mythe van Lycaon. Hij was de koning van Acradia, gedurende de periode van de oude Grieken, en gekend voor zijn wreedheid. Hij probeerde de gunst van Zeus, de oppergod, te verkrijgen door hem het vlees van een kind te offeren. Zeus strafte hem hiervoor en veranderde hem in een wolf.

De legende werd verteld sinds de tijd van de oude Grieken, en is nu gekend over de hele wereld. In gebieden waar de wolf niet voorkomt, word het verhaal aangepast en mensen veranderen in tijgers, leeuwen, beren en andere angstaanjagende dieren.

Geschiedenis

In de duistere Middeleeuwen, veroordeelde de Kerk de wolf als de verpersoonlijking van het kwaad en een afgezant van Satan. De Kerk slaagde erin zoveel druk uit te oefenen op de schizofrenen, epilepsielijders en geestelijk gestoorden, tot zij verklaarden weerwolven te zijn en hun bevelen rechtstreeks van Satan te krijgen. Wie na 1270 niet geloofde in het bestaan van de weerwolf werd als een echte held beschouwd.

Rond de 17de eeuw verdween in de Europese gerechtshuizen de mogelijke veroordeling tot weerwolf, maar enkel door een tekort aan bewijzen. Het geloof in weerwolven verdween echter niet volledig. In Europa, na 1600, werd er algemeen geloofd dat, als er geen weerwolven waren, de wolf dan toch een creatie van het kwaad was.

Dit leidde tot een onterecht, negatief beeld van de wolf, een beeld dat de meeste mensen vandaag nog steeds hebben…

Reacties van bezoekers...

De auteur van het artikel is Albert Metselaar, wiens inzichten en ideeën tot nu toe onbekend gebleven zijn. Toch is deze denkwijze niet zo uitzonderlijk. Het wezen/dier waarvoor men bang is inschakelen als bescherming gebeurde namelijk ook in de Egyptische denkwereld, waar onder meer Anubis, God met jakhalzenkop (of in de gedaante van een jakhals) verantwoordelijk was voor de mummificatie en de mummies moest beschermen tegen het aangevreten worden  door jakhalzen. Weerwolven als duistere wezens inzetten tegen duistere machten past dus in deze traditie.

Links betreffende het onderwerp.

http://va.essortment.com/werewolveslycan_rfzm.htm

http://www.qsl.net/w5www/werewolves.html

http://www.werewolfcolony.tk/