Afscheidsrede Jo,

Afscheidsrede Jo,   10 november 2006


Jo, we zullen je missen
Wie zal zich nu op WOTEN bezig houden met?
De administratie, contact met de lokale overheden,
Wat moeten wij doen als de elektriciteit uitvalt
Wie gaat de opdracht geven om kleine en grote onderhoudswerken
uit te voeren.
Wie programmeert de verwarming?
Dat zijn de vragen die wij ons vandaag stellen
*
*      *

WOTEN werd dertig jaar geleden opgericht door een groep
enthousiaste jongeren die zich lokaal en sociaal engageerden.
Jo was er toen al bij.
Bij het opstarten van de club werden de terreinen ons door de gemeente ter beschikking gesteld.
Van bij het begin ijverde hij voor een sportieve en zelfstandige tennisclub.
Toen het Bestuur, mede onder de impuls van Jo de idee naar voren bracht om een modern en sportief tenniscomplex te bouwen, was hij onmiddellijk enthousiast.
Maar hier ook kwam Jo zijn doorzicht naar voren, door attent en kordaat iedereen van het bestuur op de risico's van zo een onderneming te wijzen.
Eenmaal de beslissing genomen, stond hij loyaal achter het bestuur om dit project uit te voeren.
Na heel wat onderhandelingen met de gemeentelijke overheid, aannemers, onderaannemers, financiële instellingen en anderen werd de overdekte hall in 1994 gebouwd.
Snel besefte de club dat aan de tennisspeler meer comfort moest gegeven worden en in het zog van de hall, werd in 1996 de cafetaria met de nodige bijbehoren gebouwd.
En hier kwamen de capaciteiten van Jo naar boven. Dankzij zijn begrip van technische problemen, zijn doorzettingsvermogen, zijn zin om alles onder controle te houden, ontpopte hij zich tot de ideale persoon tussen de verschillende aannemers en de club.
Veiligheid stond bij hem hoog in het vaandel.
Zijn tomeloze inzet was voor WOTEN fenomenaal. Geen inspanning was hem te min, en dankzij zijn interesse voor nieuwigheden en innovaties vond hij steeds weer de ideale oplossing.
Wij allen zijn er van overtuigd dat dit voor Jo één van zijn levenswerken is.
*
*      *

Maar Jo had nog andere pijlen op zijn boog.

Hij was ook zakenman.
Een zakenman die zeer goed de belangen van zijn werkgever uitvoerde, maar ter zelfde tijd begrip toonde voor het standpunt van zijn klant. Dit concept in een economisch snel veranderende maatschappij tot een goed einde brengen is niet eenvoudig. Dankzij zijn gedrevenheid en doorzettingsvermogen slaagde hij in dit opzet.
*
*      *

Zijn sociaal engagement beperkte zich niet alleen tot het locale, maar ook andere verenigingen konden op zijn generositeit rekenen.

Jo had veel relaties, maar een vriend werd je zo maar niet.
Hij wikte en woog, maar éénmaal zijn vriendschap verworven, was die blijvend en onvoorwaardelijk.

*
*      *
Het is bewonderenswaardig hoe Jo de kunst verstond om een evenwicht te vinden tussen zijn maatschappelijk engagement en zijn gezinsleven, om deze beiden op de meest harmonieuze wijze te verzoenen.

Een typisch voorbeeld was de zondag bij de familie Vermeir.
Na een gemoedelijk en verzorgd ontbijt kwam hij rond de middag op een drafje naar de club.
Hij groette zijn vrienden en kennissen en besprak de lopende zaken met het bestuur.
Rond één uur - half twee, verdween hij " en stoemmelings" naar huis om samen met zijn echtgenote door de Brabantse velden en bossen te flaneren of om de ene of andere culturele manifestatie te bezoeken.
De dag eindigde steevast bij zijn kinderen te Nijvel of te Hoeilaart.
*
*      *
Als toegewijde vader vond Jo het evident om zijn kinderen met raad en daad bij te staan en om desnoods zelf de handen uit de mouwen te steken.
En dan was er nog de trotse grootvader die genoot om zijn vrienden te vertellen over de vele anekdotes of pientere opmerkingen van zijn kleinkinderen, zijn oogappels.
*
*      *

Jo heeft tijdens zijn lonend leven vele dingen tot een goed einde gebracht en had nog veel toekomstgerichte ideeën.
We zullen zijn geestdrift, zijn edelmoedigheid, zijn gedrevenheid en zijn menslievendheid in ons, als een blijvende herinnering bewaren.

Dank je Jo voor je trouwe, dertigjarige, belangloze inzet.

Jo jij waart klasse, wij zullen je missen      ***      Dag Jo