Quarantaine

We kennen het allemaal wel , je bent gelukkig want net heb die ene speciale soort slang kunnen bemachtigen op een beurs of bij een liefhebber of dierenzaak en niemand kan ons ons geluk nog afnemen , gelukkig keren we terug huiswaards naar de rest van onze hobby en kiezen we een mooi plekje om onze nieuwe aanwinst een mooi verblijf te geven.

Wat dan soms aan onze aandacht ontsnapt dat alle nieuwe dieren best een aan quarantaine periode gegeven moet worden van 2 à 3 maanden in een speciaal sober ingerichte quarantaine bak waar we ze kunnen perfect observeren op ziektes of andere gebreken. Maar ja in een opwelling geef je het dier een nieuw onderkomen samen met je andere dieren in een gigantisch verblijf en dan komen de problemen aangezet .. voor je het weet is je hele collectie besmet en dan zit er niets anders meer op dan de gehele collectie te euthanaseren en onmiddelijk alles te laten controleren door de dierenarts.

Hieronder vindt je een levensecht verhaal van enkele vrienden van ons die deze situatie maar al te goed kennen en jammer genoeg nu er de gevolgen van dragen. Ik dank ze hartelijk dat ik hun verhaal hier mag neerzetten en wens hun het beste toe en hoop dat de rest van hun collectie gespaard kan blijven de deze vreselijke ziekte .

Hoe een eenvoudige slangenoverdacht kan uitmonden in een drama.

Op 1 juni j.l. verwisselden op de Ter-beurs in Houten een aantal van mijn slangen van eigenaar.

Een drietal (1.2) Lampropeltis getula californiae werden overgedragen aan een, om privacy-redenen niet nader te noemen, slangenliefhebber.
Een van de vrouwtjes was zwanger en het andere vrouwtje had bij mij eieren gelegd.
Deze drie slangen waren ongeveer 2 jaar in mijn bezit en hebben nooit iets gemankeerd, altijd prima gegeten en waren ogenschijnlijk in prima conditie.

Een vijftal andere slangen (1.1 Elaphe obsoleta obsoleta, 0.1 Elaphe obsoleta spiloides en 0.2 Elaphe guttata guttata) werden aan de zorg van Savo en AnnA toevertrouwd.
Deze vijf slangen hadden een aantal weken daarvoor een kuurtje met Flagyl en een ondersteunend kuurtje Baytril gehad. Dit omdat een van de slangen de prooi uitbraakte na een dag. Een behandeling tegen flagellaten werd door mijn dierenarts voorgeschreven. Een dag of vier na de eerste toediening van de Flagyl accepteerde de bewuste slang een prooi, maar braakte hem weer binnen 24 uur uit. Na overleg met de dierenarts werd besloten tot de kuur Baytril omdat het er alle schijn van had dat het dier een ontsteking van de maag had.
De vijf slangen zaten ten tijde van dit voorval bij elkaar in één terrarium. Alle vijf de dieren kregen om deze reden dezelfde medicinale behandeling.
(Flagyl: 150 mg per kilo dier. Oraal. Herhaling na exact 10 dagen)
(Baytril 2,5%: 10 mg per kilo dier. Subcutaan. 1 x per 48 uur - 4 toedieningen).
De slangen aten weer en ontlastingonderzoek bracht niets meer aan het licht.

De in totaal acht slangen veranderden van eigenaar omdat ik me wil gaan specialiseren in één bepaald hagedissengenus.

Tot zover geen probleem.

Ik mail op 12 juni de nieuwe eigenaar van de Lampropeltissen om te vragen hoe het met de slangen ging en of het vrouwtje al eieren gelegd had.
Hij mailde me terug dat het zwangere dier vier dagen na de overdracht was overleden!
Waarschijnlijke doodsoorzaak: besmetting met het paramyxovirus! (Ik was niet blij !!! dat hij me niet meteen had ingelicht)
Twee dagen later kreeg ik het sectierapport (sectie uitgevoerd door Marja Kik) via de mail toegestuurd.
Haar conclusie was inderdaad dat het paramyxosvirus de waarschijnlijke doodsoorzaak was.
Omdat het vrijwel zeker is dat de twee andere Lampropeltissen ook besmet zijn, heb ik hem geadviseerd deze slangen in te laten slapen. Beter worden doen ze niet en het risico dat ze zijn andere slangen besmetten is altijd aanwezig.
Of hij dit inmiddels heeft laten doen is mij op dit moment niet bekend.
Ik geef hem de aankoopprijs terug en vergoed een deel van de gemaakte dierenartskosten.

Meteen nadat ik hoorde dat de vrouwelijke Lampropeltis overleden was heb ik contact opgenomen met Savo en AnnA.
Want de slangen die naar hun waren gegaan zijn direct/indirect in contact geweest met de besmette dieren.
Nog geen reden voor paniek, maar wel uiterst belangrijk dat er een zeer zorgvuldige hygiëne werd toegepast. Vier van de vijf slangen hadden inmiddels gegeten en de dieren waren actief en maakten geen zieke indruk.
Savo vond wat dunnige, groenige ontlasting en voorzichtigjes gingen de alarmbellen rinkelen. In deze ontlasting werd niets verontrustends gezien onder de microscoop. Er werd van uit gegaan dat de ontlasting niet helemaal normaal was door de stress van de verhuizing.
Zelf kijk ik sindsdien angstvallig naar mijn eigen dieren. Deze vertonen geen van de verschijnselen. Deze dieren zijn dan ook niet in aanraking geweest met de besmette dieren. Hebben deels wel in dezelfde ruimte gestaan.


Vandaag (16 juni) vertelde Savo me telefonisch dat een van de guttata's aan het doodgaan was.
Ik heb hem gezegd wat IK zou doen als de slangen nog bij mij leefden: euthanasie!
De dieren zijn vrijwel zeker besmet. Er is geen diagnose mogelijk bij levende dieren om hier 100% zekerheid te krijgen. Alle verschijnselen wezen op besmetting. Een en een is altijd twee! Het risico van besmetting van hun hele collectie is simpelweg te groot.
Zelf waren Savo en AnnA ook tot die conclusie gekomen.

De vijf eieren van Lampropeltis die bij mij in een broedstoof liggen worden in ieder geval vernietigd. Ben nog in overleg met Marja Kik of de embryo's nog iets kunnen betekenen voor de wetenschap. Er zou wellicht gekeken kunnen worden of de embryo's het virus hebben meegekregen van de moeder. Het is niet zeker of dit wel of niet kan.
De jongen die hieruit geboren zouden gaan worden zijn mijns inziens altijd "verdacht" en ik zou ze dan ook nooit aan iemand anders willen of durven geven.

Conclusie: hoe gezond dieren ook lijken en ongeacht bij wie ze vandaan komen... houd nieuwe dieren ALTIJD IN QUARRANTAINE gedurende minstens drie maanden. Bij voorkeur in een andere ruimte dan die waar je andere dieren leven.
Laat tijdens deze quarrantaineperiode in elk geval twee maal de ontlasting onderzoeken door een dierenarts.
In het geval van het paramyxovirus is de quarrantaine niet altijd 100% waterdicht, want als de dieren geen ziekteverschijnselen vertonen binnen deze drie maanden, dan weet je niet of ze drager van het virus zijn.

Schijnbaar zijn redelijk wat slangen drager van het virus, maar worden er niet ziek van. Stress (bijv. verhuizing) en verzwakking kunnen de druppel zijn die de emmer doet overlopen.

Hoe de bovengenoemde dieren de besmetting hebben opgelopen is voor mij een raadsel. Er zijn geen nieuwe dieren in deze groep bijgeplaatst. Ze hebben een driemaandse winterslaap prima doorstaan. Waarschijnlijk is één van de dieren al die tijd al drager van het virus geweest. Dit valt helaas niet te achterhalen.
Ik hanteer verder vrijwel nooit dieren van anderen en als dit wel het geval is worden handen altijd met alcohol gereinigd. Ik heb in ieder geval dit jaar niet één dier van een ander aangeraakt. Ook niet bij Iguana, want daar hanteer ik helemaal geen dieren.


Zowel AnnA en Eric als ikzelf hebben in ieder geval "the hard way" geleerd om ALTIJD uiterst voorzichtig te zijn in de toekomst met nieuwe dieren, ongeacht hun conditie of afkomst.
Hopelijk zet dit alles anderen ook aan het denken die het met de noodzakelijke quarrantaine niet altijd even nauw nemen.


Hieronder een aanvulling van AnnA & Savo

Quarantaine...dat is net zoiets als een rood voetgangerlicht terwijl er geen verkeer te zien is: doorlopen mag niet, maar vrijwel iedereen lapt het aan zijn laars.
De regels voor quarantaine kan iedereen opzoeken: een geisoleerd terrarium waarbij en waarmee alle ontsmettelijke voorzorgsmaatregelen genomen worden. Ook wij weten daarvan, en ook wij doen...DEDEN dat niet.

Een nieuwe groep Elaphes gaan wel in een apart terrarium, maar in dezelfde kamer als de rest staat. En het ontsmetten van handen voor en na het hanteren van de nieuwe dieren wordt ook niet consequent gedaan. We kennen de vorige eigenaar en "dus zal het wel goed zijn". En deze handels- en denkfouten zijn ons duur komen te staan in de vorm van het gevreesde Paramyxovirus.

Twee dagen geleden krijgen wij een sektierapport (van Marja Kik) doorgemaild waarin als waarschijnlijke doodsoorzaak dit virus vermeld staat. Deze dode slang heeft een ander persoon overgenomen (op dezelfde datum als wij de Elaphes) van Fons. Na deze waarschuwing nemen we - zover dat kan - preventieve maatregelen in de vorm van ieder terrarium zijn eigen spullen, alles ontsmetten enz...en 83 keer per dag de slangen controleren. Gisteren ging er een jonge Elaphe van zoon Ben dood, zonder voorafgaande verschijnselen. Verder niets te merken of te zien.

Vanmorgen sta ik naar de kleinste wildkleur van de gekregen Elaphe-groep te kijken en ik zie daar voor mijn ogen precies gebeuren wat ik reeds gelezen had over de symptomen (en had vernomen van Marja Kik die ik al eerste heb geraadpleegt). Deze kleine wildkleur was zeer ernstig ziek. Nog geen uur later zie ik de tweede slang uit die groep - de grijze rattenslang - ook met verschijnselen. En vrijwel tegelijkertijd vertonen ook de twee overgebleven slangetjes van Ben symptomen. We hebben toen voor de meest resolute oplossing gekozen, maar ook de meest trieste: we hebben de Elaphe groep (5 slangen) en Ben zijn slangen (2) in overleg ge-euthanaseerd. In de hoop dat het hier stopt en onze overige 18 slangen dit bespaard blijft.

De wijze les uit dit drama is dat er niet te spotten valt met quarantaine-maatregelen en dat je er nooit vanuit moet gaan dat als de vorige eigenaar oke is, zijn dieren automatisch ook oke zijn. Het spreekt hoop ik voor zich dat **** dit niet wist of had kunnen weten en wij verwijten hem helemaal niets.

Houd in godsnaam je nieuwe dieren minimaal twee maanden apart want ik kan je verzekeren dat je dit drama niet wilt mee maken.

AnnA & Savo

Noot van de webmaster :

Dit verschrikkelijke vrius is enkel van toepassing op slangen .Dus wees voorzichtig bij nieuwe dieren want dikwijls weet de eigenaar het maar als het kwade al gebeurd is .