ISRAEL WINS FIRST FESTIVAL WITH UPTEMPO SONG

 

 

 

 

 

 

Won by Israel - I Dream Of Naomi

Written by David Krivoshi and Tirza Attar

Performed by Hedva & David

 

 

 

 

 

Date: 20-21-22 November 1970

Venue: Nippon Budokan Hall, Tokyo, Japan

Presenters: Gi'ichi Fujimoto & Kyu Sakamoto

Orchestra: Yamaha Pops Orchestra

Festival Structure: 2 Semi Finals (including all selected international and

Japanese entries) and 1 Grand Final

Total participating countries: 37

Total entries: 584 (from 47 countries)

Total entries selected: 44

Total entries in Final: 21

Awards: Grand Prix, Most Outstanding Performance Award (MOPA),

Outstanding Performance Award (OPA), Outstanding Song Award (OSA)

Interval Acts: The Carpenters (20/11), The Original Cast (20/11),

Gianni Nazaro (21/11), Barbara (21/11), Jimmy Smith (22/11)

Theme: "Here Comes The Sun!"

 

 

 

1st Tokyo International Popular Song Festival

Stageview

 

 

 

Grand Final 1970

 

1st Semi-Final 1970

 

2nd Semi-Final 1970

 

Full Report 1970

 

 

 POPCON 1969

 

MAIN MENU

WPSF 1971

 

 

GRAND FINAL - 22 NOVEMBER 1970
(in ranking order)

 

Award

 

Song Title

Performers

Country

Grand Prix

1

I Dream Of Naomi

Hedva & David

Israel

OSA

 

 

+ OPA

 

 

 

 

2

What A Beautiful World (We're Living In Now)

Bob Saker

United Kingdom

3

Girl With Pearls In Her Hair

Janos Kober & Omega Group

Hungary

4

Un Nouveau Jour Va Se Lever

Jacques Michel

Canada

5

Kirinomati (Foggy)

Chung Hun Hi

Korea

6

Mi Piaci Da Morire

Paolo Mengoli

Italy

7

Minä Lähdin, Sinä Jäit

Jukka Kuoppamäki

Finland

8

L’Amour Est Un Jardin

Frida Boccara

France

MOPA

9

Namida

Izumi Yukimura

Japan

OSA - OPA

10

Neka Cijeli Svijet

Vice Vukov

Yugoslavia

OPA

11

Happening (Eng. transl.)

Mieko Hirota

Japan

12

Fejn Tidhol L-Imhabba

Edwin Galea

Malta

Finalists

13

Prends L'amour

Daliah Lavi

Belgium

14

Litanies Pour Un Eté (Ô Dis Ô)

Herbert Léonard

France

15

No Pude Olvidarte

Ennio Sangiusto

Argentina

16

Ostrovy Pokladů

Helena Vondráčková

Czechoslovakia

17

Time Changes (Engl. transl.)

Toi Et Moi

Japan

18

Es War Nur Liebelei

Paul Moro

Austria

19

Chanson D'Amour

Hanya Nova

Switzerland

20

Falling In Love Again

Ted Mulry

Australia

21

Toma Mi Mano

Osvaldo Diaz

Chile

An Outstanding Performance Award (OPA) was also given to Alejandro Algard (Mexico), John Edmond (Republic of South Africa), Margareta Paslaru (Rumania), Zoi Kurukli (Greece) and Oscar Roca (Bolivia).

 

 

 

 

1st SEMI-FINAL - 20 NOVEMBER 1970
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

Prends L'amour

Daliah Lavi

Belgium

Un Nouveau Jour Va Se Lever

Jacques Michel

Canada

Ostrovy Pokladů

Helena Vondráčková

Czechoslovakia

Time Changes (Engl. transl.)

Toi Et Moi

Japan

Orkiestry Dete

Halina Kunicka

Poland

Te Quiero, Te Quiero

Basilio

Spain

Litanies Pour Un Eté (Ô Dis Ô)

Herbert Léonard

France

Head For The Shore

Ahmad Daud Bin MD Hashim

Singapore

Pinocchio

Maria Dallas

New Zealand

What A Beautiful World (We're Living In Now)

Bob Saker

United Kingdom

A Hebak, A Hebak, A Hebak

Aida El Shaer

U.A.E.

Onde Vais Rio Que Eu Canto

Sérgio Borges

Portugal

Hidupku Untokmu

Samad Haroun

Malaysia

Just Be You

Rita Reys

Netherlands

Girl With Pearls In Her Hair

Janos Kober & Omega Group

Hungary

Esta Liorando La Tierra

Alejandro Algard

Mexico

Mallemeule (Round And Around)

John Edmond

R.S.A.

Iubire Aesurda

Margareta Paslaru

Romania

Kirinomati (Foggy)

Chung Hun Hi

Korea

Ine Kapios Allos

Zoi Kurukli

Greece

Happening (Engl. transl.)

Mieko Hirota

Japan

Sin Amor Sin Esperanza

Oscar Roca

Bolivia

 

2nd SEMI-FINAL - 21 NOVEMBER 1970
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

Dos

Ivonne Dior

Mexico

Falling In Love Again

Ted Mulry

Australia

Chanson D'Amour

Hanya Nova

Switzerland

You Who Go Out In The Rain (Engl. transl.)

Khanh Ly

South Vietnam

Fejn Tidhol L-Imhabba

Edwin Galea

Malta

Mi Piaci Da Morire

Paolo Mengoli

Italy

As Long As Forever

Merci Molina

Phillippines

Toma Mi Mano

Osvaldo Diaz

Chile

Minä Lähdin-Sinä Jäit

Jukka Kuoppamäki

Finland

It's Rainin', It's Pourin'

Warren Schatz

U.S.A.

I Dream Of Naomi

Hedva and David

Israel

Michiyuki

Sugawara Yoichi

Japan

No Other One

Betty Chung

Hong Kong

Give Me Wings

Sotos Panagopoulos

Greece

Namida

Izumi Yukimura

Japan

Yes, I've Got

Shirley Ann

Sweden

Es War Nur Liebelei

Paul Moro

Austria

No Pude Olvidarte

Ennio Sangiusto

Argentina

Brother Help Me

Peter Petrel

West Germany

Neka Cijeli Svijet

Vice Vukov

Yugoslavia

Hvor Gar Du Nu

Lisa Linn

Denmark

L’Amour Est Un Jardin

Frida Boccara

France

 

 
VERSLAG WPSF 1970

 

 

 

Sfeerbeelden uit de "Green Room"

met alle internationale deelnemers

 

 

Nicoletta

"Litanies Pour Un Eté (Ô Dis Ô)"

(7" single - coverversie

inzending Frankrijk)

 

Terwijl buiten een storm over Tokio trok, ging de eerste editie van het WPSF - toen nog het Tokyo International Popular Song Festival geheten - feestelijk van start. In de eerste halve finale schitterde niemand minder dan Frida Boccara, één van de vier winnaressen van het ESC '69. Met haar festivalnummer, "L'Amour Est Un Jardin" (Love Is A Garden), kon ze rekenen op een overdonderend applaus van het dolenthousiaste publiek, een finaleplaats én een Outstanding Song Award. Tekstschrijver van dienst was Michel Jourdan, die later de Monegaskische inzending voor ESC '74 (Romualds "Celui Qui Reste Et Celui Qui S'en Va") van woorden voorzag.

 

Frankrijk had nog een tweede deelnemer op het festivalpodium: Herbert Léonard met het zwoele "Litanies Pour Un Eté (Ô Dis Ô)". Het nummer werd trouwens ingeblikt door de Franse zangeres Nicoletta, die in 1979 zelf deelnam aan het WPSF.

 

 

Twee andere toekomstige ESC-tekstschrijvers en één ESC-componist leverden eveneens een bijdrage voor het eerste Tokyo International Popular Song Festival.

Pertti Reponen (tekstschrijver "Pump-Pump" - ESC '76) schreef de tekst van het nummer "Minä Lähdin- Sinä Jäit" (So Much So Soon), gezongen door Jukka Kuoppamäki voor Finland en bekroond met een Outstanding Song Award.

 

 

 

Jukka Kuoppamäki - "Minä Lähdin-Sinä Jäit"

(7" single - inzending Finland)

 

 

 

 

André Heller (tekstschrijver "Heute In Jerusalem" - ESC '79) schreef de tekst van "Es War Nur Liebelei" (It Was Just A Flirt), vertolkt door Paul Moro voor Oostenrijk. André Heller had de poëtische tekst van het nummer reeds neergepend in 1968 en maakte een eigen opname van het nummer in oktober 1968 (!) met het Wiener Symhoniker Orchester. Die uitvoering verscheen in 1991 trouwens op de verzamelbox "André Heller: Kritische Gesamtausgabe 1967-1991" (Polydor - 4CD's).

Augusto Algueró (componist "Estando Contigo" - ESC '61 & "Amanece" - ESC '72) schreef de muziek van "Te Quiero, Te Quiero", dat werd gebracht door Basilio voor Spanje.

 

 

 

André Heller (Oostenrijk)

Verzamelbox (Polydor - 4CD's)

 

 

 

Voor Joegoslavië zong Eurovisie-ster Vice Vukov (ESC '63 & '65) over zijn droomwereld: "Neka Cijeli Svijet" (The Dream World) werd bekroond met een Outstanding Song Award én een Outstanding Performance Award.

 

 

Vice Vukov (Joegoslavië)

 

België maakte een bijzonder gracieus debuut op het Yamaha Festival met de beeldschone Daliah Lavi, geboren op 12 oktober 1942 in Israël als de dochter van een Duitse moeder en een Russische vader.

Daliah volgde ballet aan het Royal Opera House in Stockholm en speelde op 13-jarige leeftijd in de Zweedse film "Hemsöborna" (1955). Ze keerde terug naar Israël, waar ze aan de slag ging als fotomodel. Haar echte carrière als filmactrice nam een vliegende vaart vanaf 1959, waarbij ze speelde in meer dan 20 films (van Zweedse, Duitse, Oostenrijkse, Franse, Italiaanse, Spaanse, Britse en Amerikaanse origine). De bekendste zijn: "Candide" (1961), "Two Weeks In Another Town" (1962) met Kirk Douglas, de western "Old Shatterhand" (1963), "Ten Little Indians" (1966) van Agatha Christie, en "Casino Royale" (1967), de Bond-persiflage met Woody Allen als Dr. Noah.

 

 

Daliah Lavi - "Prends L'Amour"

(7" single - inzending België)

 

 

 

Daliah Lavi - "Canción de Amor"

(7" single - Spaanse versie

"Prends L'Amour")

 

In de jaren '70 werd Daliah's filmcarrière overschaduwd door haar carrière als (Duitse) schlagerzangeres. Alles begon met het zingen van enkele Hebreeuwse liedjes in een BBC-show, waarbij onmiddellijk haar zwoele altstem opviel. Het resultaat was een platencontract bij Polydor. De eerste single, "Liebeslied Jener Sommernacht", was meteen een schot in de roos. In 1970 volgde tevens haar grootste hitparadesuccess - "Oh, Wann Kommst Du?" - de eerste van haar Top 10 hits in Duitsland.

In het eerste jaar van Daliah's zangcarrière viel ook de beslissing om deel te nemen aan het nieuwe Yamaha Festival. Haar zwoele nummer, "Prends L'Amour (Adelina)", was een compositie van Jack Fishman en Jean Kluger. In overeenstemming met Daliah's talenkennis verscheen van het nummer ook een Engelse versie ("Love's Song") evenals een Italiaanse én een Spaanse ("Canción de Amor"). "Prends L'Amour" leverde Daliah bovendien een mooie finaleplaats op.

 

 

In 1971 werd ze uitgeroepen tot de succesvolste zangeres in Duitsland en kreeg ze van het Duitse popmagazine "Bravo" een Otto-prijs overhandigd. Daliah bleef platen uitbrengen in de loop van de jaren '70 en '80, ook al vonden die minder en minder hun weg naar de hitparade.

Eén van Daliah's opmerkelijkste muzikale wapenfeiten is "If You Go Away", haar coverversie van Jacques Brels "Ne Me Quitte Pas".

In de zomer van 1993, na een afwezigheid van 18 jaar, maakte Daliah haar comeback op de Duitse concertpodia en in 1997 kreeg ze een rol in de Duitse TV-serie "Duell Zu Dritt".

 

 

 

Daliah Lavi - "Love's Song"

(7" single - Italiaanse versie

"Prends L'Amour")

 

 

 

 

 

 

Rita Reys (Nederland)

Voor Nederland stond Rita Reys (Nationaal Songfestival '58) op het WPSF-podium met "Just Be You", een nummer van Pim Jacobs (presentator NSF '69, '70 & '86). Rita Reys, geboren als Maria Everdina Reys op 21 december 1924 in Rotterdam, had toen al een 28-jarige carrière in Europa en de States achter de rug als "Europe's First Lady Of Jazz". Die titel was het resultaat van het album "Marriage In Modern Jazz", dat ze samen met Pim Jacobs (na hun huwelijk in 1960) opnam. Het echtpaar opende in 1966 een jazzclub, de Go-Go Club in Loosdrecht, waar Ms Reys zelf optrad en talloze wereldberoemde jazzmuzikanten verwelkomde. Andere wapenfeiten op haar indrukwekkend palmares zijn: haar deelname aan de Nederlandse preselecties voor het Eurovisiesongfestival van 1958 (met het nummer "De Warmte Van Je Hart"), haar deelname aan het New Orleans Jazz Festival (1965), de prestigieuze Edison Award for Jazz Vocals, en de Bird Award for Lifetime Achievement (Northsea Jazz Festival, 1991). Haar nummer op het Yamaha Festival, "Just Be You", verscheen in 1970 als single bij Philips (opgenomen te Hilversum op 25 september 1970 met orkest o.l.v. Bert Paige). Dat Ms Reys nog steeds een grote jazz-dame is in Japan, blijkt uit het aantal verzamelalbums die de voorbije jaren in het land van de rijzende zon zijn verschenen.

 

 

Relax With Rita & Pim

(maart 2003)

 

The Cool Voice Of Rita Reys

 Vol. 2 (april 2001)

 

 

Jazz Pictures

(april 2001)

 

Voor het Verenigd Koninkrijk stond Bob Saker op het WPSF-podium. Het door hem vertolkte nummer "What A Beautiful World (We're Living In Now)" werd bekroond met een Outstanding Song Award. Bob Saker was in '74 trouwens een van de componisten achter "Lovin' You Ain't Easy", het nummer dat vijfde werd in A Song For Europe met Olivia Newton-John. Over zijn deelname schreef Bob Saker ooit het volgende:

 

 

 

"A guy called Peter Ransome was a first signee to WINSAK music, Jack and I's newly formed company. Peter wrote a piece of shlock aimed at the song festival market: 'What a Beautiful World'. I recorded it as a singer, and we entered me in the Yamaha Tokyo song festival. Jack, Peter and I went to Tokyo. A friend Tony Macaulay came with us for the ride (He wrote 'Love Grows Where My Rosemary Grows' and many others and was writer producer for the Foundations). I came fourth in the contest. And won a prize. Whilst there, Jack and I wangled a deal to produce a Japanese group Akai Tori (Red Bird) which did quite well. I fixed a song with Ku Sakamoto, who was quite big at the time, - the song did nothing. As we had a free round trip ticket, Peter Ransome and I went home via Hawaii and Los Angeles - happy days! We worked out the idea of Ransome Head on the way. Peter was a good writer. He was capable of writing schlock and hip stuff."

 

 

 

 

 

Zweden, dat in 1970 niet deelnam aan het Eurovisiesongfestivak, koos voor een big band-nummer en stuurde zangeres Shirley Ann naar Tokio met het door Sanford Alexander geschreven "Yes, I've Got". Het nummer verscheen op single bij EMI Norge (Noorwegen).

 

 

 

Shirley Ann - "Easy Listening" (LP)

 

 

 

 

Italië werd vertegenwoordigd door Paolo Mengoli met "Mi Piaci Da Morire" (I Like You Very Much), geschreven door Pinchi Broglia en Sergio Censi. Goed voor een Outstanding Song Award.

 

Paolo Mengoli - "Mi Piaci Da Morire"

(7" single - inzending Italië)

 

 

 

Hongarije stuurde Janos Kober & Omega, een van de populairste Hongaarse bands aller tijden. Leider van de groep was Jozseph Laux. Met hun nummer "Girl With Pearls In Her Hair" (originele titel: "Gyöngyhajú Lány"), een compositie van Gabor Presser (muziek) en Anna Adamis (tekst), behaalden ze een Outstanding Song Award. Het jaar daarop zouden Presser en Laux opnieuw deelnemen aan het WPSF (op uitnodiging van Yamaha zelf) met hun nieuwe groep Locomotiv GT.

 

 

 

Een ander Oost-Europees land, Tsjechoslovakije, stuurde superster Helena Vondráčková, die met het zweverige "Ostrovy Pokladů" een finaleplaats behaalde. "Ostrovy Pokladů" werd de hoofdtrack van Helena's derde album "Ostrov Heleny Vondráčkové" (1970). Van het nummer verscheen ook een Engelse versie (A Golden Treasure Island) op haar internationale album "Isle Of Helena" (1972) én een Japanse versie (vertaald door Fumio Nagata) als B-kant van de single "The Windmills Of Your Mind" (uitgegeven bij Nippon Columbia in co-productie met Supraphon).

 

 

Helena Vondráčková

 

 

 

Helena anno 2003

 

 

"Ostrov Heleny Vondráčkové"

(Album 1970 met o.a. originele

versie "Ostrovy Pokladů")

 

 

"Isle Of Helena" (1972)

(Internationaal album met o.a.

"A Golden Treasure Island")

 

Helena nam eveneens een tweede maal deel aan het Yamaha Festival: in 1979 met het nummer "Když Zabloudiš, Tak Zavolej" (If You Get Lost (Here's What To Do)), dat haar enkel een halve finaleplaats opleverde. Nog een Eurovisie-kronkel … Ms Helena maakte later een cover-versie in het Tsjechisch van twee winnende Eurovisie-nummers: "Après Toi" (als "Jak Mám Spát") en "Save Your Kisses For Me" (als "Já Půdju Tam A Ty Tam").

 

 

 

 

 

Polen werd vertegenwoordigd door Halina Kunicka. Zij vertolkte het nummer "Orkiestry Dete" (Brass Band), tevens de titelsong van haar album uit 1970. Met het nummer raakte ze echter niet verder dan de halve finale.

 

 

 

 

Halina Kunicka - "Orkiestry Dete"

(album - "Orkiestry Dete" - met inzending Polen)

 

 

 

Malta stuurde Edwin Galea met het nummer "Fejn Tidhol L-Imhabba", een ballade van bijna 7 minuten geschreven in pathetische "Merci Chérie"-stijl door Clemente en Victor Zammit. Meteen goed voor een record! Galea nam het jaar daarop deel aan de Maltese Nationale Finale voor het ESC '71 met het nummer "Irrid Nghix Mieghek" (I Want To Live With You), maar moest toen de onnavolgbare Joe Grech met zijn "Maria L-Maltija" laten voorgaan.

 

 

 

Edwin Galea - "Speċjali Ghalik"

(verzamelalbum met o.a. "Fejn Tidhol L-Imhabba)

 

 

 

 

 

 

Sérgio Borges -

"Onde Vais Rio Que Eu Canto"

(7" single - inzending Portugal)

 

 

Naar aanleiding van het jureringsdebacle op het ESC '69 in Madrid besloot ook Portugal niet deel te nemen aan het ESC 1970. Portugal had wel een zanger en een nummer aangeduid, met name Sérgio Borges met "Onde Vais Rio Que Eu Canto" (winnaar van het VII Festival RTP da Canção 1970). Aangezien die in maart 1970 niet kon afzakken naar Amsterdam, vertrok hij met zijn nummer in november naar het Yamaha Festival in Tokio. Sérgio Borges raakte echter niet verder dan de halve finale. "Onde Vais Rio Que Eu Canto" werd later gecoverd door Artur Rodríguez.

 

 

Sérgio Borges op het

Festival RTP da Canção 1970

 

 

 

 

 

Patricia - "Quand On Est Malheureux"

(EP met o.a. "Ne Crois Pas, Ne Crois Plus" -coverversie van inzending VS)

En wat de andere continenten betreft, Noord-Amerika werd vertegenwoordigd door twee zangers. Warren Schatz bracht voor de VS "It's Raining, It's Pouring". Van dat nummer werd later een Franse coverversie ("Ne Crois Pas, Ne Crois Plus") ingeblikt door zangeres Patricia voor haar EP "Quand On Est Malheureux".

Voor Canada stond de politiek geëngageerde Jacques Michel op het Yamaha-podium met het omstreden "Un Nouveau Jour Va Se Lever" (A New Day Will Rise). De zanger had eerder dat jaar de Grand Prix gewonnen op het "Festival de Spa" in België met het nummer "Amène-Toi Chez Nous". Canada zat in het najaar van 1970 verwikkeld in een ernstige, politieke crisis (de "Crise d'Octobre"), waarbij de FLQ-partij (Front de Libération du Québec) ijverde voor een onafhankelijk (en socialistisch) Québec. Aangezien werd beweerd dat "Un Nouveau Jour Va Se Lever" die onafhankelijkheidsgedachte hielp verkondigen, steigerden de Canadese autoriteiten bij het horen van Jacques Michels deelname - als vertegenwoordiger van Canada - in Japan. 

 

 

 

Jacques Michel kreeg te horen dat, omwille van politieke redenen, een plaats in de bovenste regionen ondenkbaar zou zijn. Maar Monsieur Michel keerde terug met een schitterende finaleplaats (4de) én een Outstanding Song Award. "Un Nouveau Jour Va Se Lever" groeide uit tot de hymne van de nationalistische militanten in Québec, waardoor het een tijdlang door diverse radiostations uit de ether werd gebannen.

Jacques Michel voor Canada

op het Yamaha-podium

 

 

 

Voor Centraal- en Zuid-Amerika stonden Oscar Roca (Bolivië), Osvaldo Diaz (Chili), Alejandro Algard (Mexico) en Ennio Sangiusto (Argentinië) op het podium van de Nippon Budokan Hall. Deze laatste had in 1963 deelgenomen aan het 13de San Remo Festival met "La Ballata Del Pedone".

 

Ennio Sangiusto (Argentinië)

 

 

 

John Edmond

(Zuid-Afrika) op het Yamaha-podium

 

Het Afrikaanse continent kon rekenen op de stem van Aida El Shaer (Verenigde Arabische Emiraten) en van John Edmond (Zuid-Afrika), die enkele maanden ervoor - als componist - de Best Folk Song Award had gewonnen op het Durban Song Festival met het nummer "A New Generation", vertolkt door Ted Lynn. In 1970 maakte John tevens zijn debuut als solo-zanger met de single "Fairy Tales", die op 9 januari van dat jaar binnenkwam in Springbok's Top 20 en er zich vijf weken nestelde. Johns tweede single "Round And Round" herhaalde dit succes in juli en augustus 1970 met een 13de plaats in de Top 20. Het nummer, geschreven en geproduced door Terry Dempsey, werd tevens de eerste Zuid-Afrikaanse inzending voor het gloednieuwe Yamaha-Festival. Op het Festival bracht John een versie in het Zuid-Afrikaans, getiteld "Mallemeule" (Mallemolen).

 

 

 

 

 

 

 

 

John Edmond aan het woord

tijdens persconferentie

 

Het Aziatische continent kon natuurlijk rekenen op een uitstekende vertegenwoordiging dankzij gastland Japan met niet minder dan 4 eigen inzendingen, waarvan er maar liefst 3 een finaleplaatsje kregen. Andere Aziatische deelnemers waren Ceylon (Mignonne), Hong Kong (Betty Chung), Korea (Chung Hun Hi), Malaisië (Samad Haroun), Filipijnen (Merci Molina), Singapore (Ahmad Daud Bin MD Hashim) en Zuid-Viëtnam, vertegenwoordigd door de zangeres Khanh Ly, die haar nummer in het Japans vertolkte.

 

Khanh Ly (Zuid-Viëtnam) op de cover van

de Japanse 7" single met haar Yamaha-nummer

 

 

 

 

Chung Hun Hi - "Foggy"

7" single - inzending Korea

 

 

 

 

 

Ted Mulry

"Falling In Love Again"

(7" - inzending Australië)

 

 

En wie down under? Australië stuurde Ted Mulry met de ballade "Falling In Love Again". Goed voor een finaleplaatsje én een No.1-hit in eigen land, waar het nummer 32 weken in de charts verbleef.

Nieuw-Zeeland hoopte een internationaal vervolg te breien aan het nationale succes van Maria Dallas en haar nummer "Pinocchio". Deze 1:43-durende sprookjesversie van "Puppet On A String" stormde immers naar de eerste plaats in de Nieuw-Zeelandse hitparade. In Tokio raakte Ms Dallas echter niet verder dan de halve finale.

 

 

 

 

Maria Dallas

"Pinocchio"

(7" - inzending Nieuw-Zeeland)

 

In februari 2001 werd bij Ted Mulry kanker vastgesteld. Op 9 en 10 maart 2001 verzamelde de Australische muziekindustrie in de Fox Studios voor de opnames van een concert ter ere van Ted. Op 1 september 2001, juist één dag voor zijn 50ste verjaardag, overleed Ted in Sydney. De opnames van het concert werden uiteindelijk gereleased op DVD. Op "Gimme Ted" brengt de top van de Australische rockscène (heden en verleden) hulde aan hun soulmate. Sommigen brachten eigen songs, anderen coverden één van Teds nummers. Zo zong Tim Freedman van The Whitlams Teds Top 10 uit 1971 "Falling In Love Again".

 

 

Gimme Ted (DVD)

met o.a. cover van "Falling In Love Again"

door Tim Freedman

 

 

 

Te midden van een overvloed aan ballades en trage nummers werd Israël de Grand Prix-winnaar van het eerste Tokyo International Popular Song Festival met het aanstekelijke, up-tempo liedje "I Dream of Naomi" (originele, Hebreeuwse titel: "Ani Holem Al Naomi"). Het nummer, dat een Oosters instrumentaal tussenstukje heeft, werd gecomponeerd door David Krivoshi met tekst van Tirza Attar en gezongen door het duo Hedva & David.

 

 

 

Artikel uit Engelstalige krant met verwijzing naar de

overwinning van Hedva & David op het

"1st International Popular Song Festival".

 

 

 

Hedva Amrani, geboren in Tel Aviv als de dochter van een politicus, was actief bij de "entertainment unit" van het Israel Defence Force, waar ze samen met David Tal, haar toenmalige vriend (een Franse immigrant), optrad. Als duo namen ze deel aan het Israel Song Festival van 1966. Hedva werd een grote ster in het Midden-Oosten. Na de ondertekening van het vredesakkoord tussen Israël en Egypte (in maart 1979) was zij de eerste Israëlische artiest die mocht optreden in Caïro. Zij nam (als Hedva Amrani) ook driemaal deel aan de populaire "Kdam"-liedjeswedstrijd (het Israel Song Festival). In 1978 eindigde ze met het nummer "Belev Echad" (In One Heart) op een gedeelde eerste plaats, maar het was uiteindelijk Izhar Cohen die naar Parijs mocht vertrekken (zijn liedje had meer 12'en gekregen). In 1979 zong ze "Shneinoo Yachad" (Both Of Us Together) naar een derde plaats en in 1981 moest ze zich tevreden stellen met de negende plaats. Haar laatste Kdam-nummer - "Bo Elay" (Come To Me) - was een compositie van Yair Klinger en Eldad Shrem. Thans woont Hedva samen met haar Amerikaanse echtgenoot en haar twee kinderen in Californië.

"I Dream of Naomi" werd een heuse internationale hit: meer dan 2 miljoen vinylschijfjes gingen wereldwijd over de toonbank. In Japan zelf ging het nummer 666.000 maal over de toonbank, wat het duo op 19 april 1971 een nummer 1-notering in de officiële Oricon-hitparade opleverde (een notering die ze bovendien 4 weken zouden aanhouden). Met die verkoopscijfers behaalt het duo vandaag zelfs de 9de plaats in de lijst van best verkochte internationale singles ooit (de Oricon-hitparade verscheen de eerste maal in 1968).

 

 

Hedva & David brachten ook een Japanse versie van hun nummer op de markt, getiteld "Naomi No Yume" (met tekst van Kazuko Katagiri). Het immense succes van hun Grand Prix-lied gaf meteen een boost aan de geloofwaardigheid van het prille Yamaha Festival en was voor een groot aantal internationale artiesten de aanzet om zich kandidaat te stellen.

 

 

Hedva & David - "I Dream Of Naomi"

(4 verschillende covers - 7" single - winnende inzending Israël)

 

 

Van "I Dream of Naomi" verscheen ook een Japanse cover-versie ("Naomi No Yume"), gezongen door Izumi Yukimura. Deze Japanse dame had met het nummer "Namida" (Tears) op de eerste editie van het Yamaha Festival een Outstanding Song Award en de Most Outstanding Performance Award in de wacht gesleept. Haar Japanse versie van "I Dream of Naomi" verscheen trouwens als B-kant op de single "Namida". "Naomi No Yume" werd jaren later ook opgenomen door zanger Yasu voor diens CD-single "Which Is?".

 

 

Izumi Yukimura - "Namida"

(7" - B-kant: Japanse versie "I Dream Of Naomi")

 

 

 

 

Yasu - "Which Is?" (CD-single)

met Japanse coverversie

The Eccentric Opera - "Hymne" (album 1997)

met Hebreeuwse coverversie

 

 

 

De originele, Hebreeuwse versie - "Ani Holem Al Naomi" (gezongen door Hedva & David) - is vandaag te vinden op de compilatie-CD "Always The Sun" (Leolam Be'ikvot Hashemesh - Israeli Party Songs), wat wijst op het tijdloze karakter van het nummer.

Deze Hebreeuwse versie werd in de jaren '90 nog gecoverd door het Japanse duo "The Eccentric Opera" (Nami Sagara en Nahoko Kakiage) voor hun album "Hymne" (1997).

 

 

Andere Japanse deelnemers aan het 1ste WPSF waren: Toi Et Moi, Mieko Hirota en Sugawara Yoichi. 

 

 

Mieko Hirota

 

Sugawara Yoichi

 

 

The beginnings

 

 

Select another year for a full description of that year's festival