FRANCE TAKES 1st AND 2nd PLACES

 

A two-way tie between

 

 

 

 

 

France - Un Jour L'Amour

Written by J. C. Massoulier and

A. Popp

Performed by

Martine Clemenceau

 

 

Japan - Tabidachi No Uta

Written by K. Tsunehei and

Hitoshi Komuro

Performed by

Tsunehiko Kamijo & Rokumonsen

 

 

 

 

 

 

Date: 25-26-27 November 1971

Venue: Nippon Budokan Hall, Tokyo, Japan

Presenters: Gi'ichi Fujimoto, Kyu Sakamoto & June Adams

Orchestra: Yamaha Pops Orchestra

Festival Structure: 2 Semi Finals (including all selected international and

Japanese entries) and 1 Grand Final

Total participating countries: 38

First-time participants: Indonesia, Ireland, Jamaica, Sri Lanka, Turkey,

Uruguay & Venezuela

Total entries: 767 (from 56 countries)

Total entries selected: 48

Total entries in Final: 25

Awards: Grand Prix, Most Outstanding Performance Award (MOPA),

Outstanding Performance Award (OPA), Outstanding Song Award (OSA)

Interval Acts: Hedva & David (Grand Prix Winner 1970), Michel Legrand

Theme: "Love"

 

 

 

2nd World Popular Song Festival

Stageview

 

 

 

Grand Final 1971

 

1st Semi-Final 1971

 

2nd Semi-Final 1971

 

Full Report 1971

 

 

 

 WPSF 1970

 

MAIN MENU

WPSF 1972

 

 

 

GRAND FINAL - 27 NOVEMBER 1971
(in ranking order)

 

Award

Song Title

Performer

Country

Grand Prix

1

Un Jour L'Amour

Martine Clemenceau

France

Grand Prix

1

Tabidachi No Uta

T. Kamijo & Rokumonsen

Japan

MOPA & OSA

2

Enfants D'Ajourd'hui, Hommes De Demain

Michèle Torr

France

OPA

3

Mi Ciudad

Carlos Blanco

Mexico

 

4

Obecanje

Ljupka Dimitrovska

Yugoslavia

5

Con Todo Mi Amor

Antonio J. Zabaleta

Chile

OSA

6

Bringing Back Those Memories

Bev Harrell

United Kingdom

7

Once In A World

Peter, Sue & Marc

Switzerland

8

Moze Juz Jutro

Irena Santor

Poland

9

Take Your Leave

David Curtis

New Zealand

10

Me Gusta, Me Gusta

Cacho Castaña

Argentine

11

Planet Of Love

Bonnie St. Claire

Netherlands

12

It's Lovely

Lou Sparkes

Jamaica

13

A Year From Now

John Goodison

United Kingdom

Finalists

14

Touch Me, Love Me, Rock Me

Locomotiv GT.

Hungary

15

Please, Please, Please

Iwabuchi Riri

Japan

16

Oh God, It's Beautiful

Eddie Eckstein

R.S.A.

17

All Free

Gali Atari

Israel

18

My My My

Karo

Canada

19

When The Lights Come To Bright The Windows

Red Bird

Japan

20

Girl (I'm Gonna Get You)

Mark Hastings

Ireland

21

Bestseller

The Lilac Street Band

Belgium

22

There's Gotta Be A Day

Roy Budd

United Kingdom

23

Walk That mile

The New Dimension Singers

Philippines

24

With The Deepest Love From Djakarta

Elly Sri Kudus

Indonesia

·         The entry songs from Spain, Urugay and Turkey were excluded from the Final as they were in conflict with the WPSF rules.

·         An Outstanding Performance Award (OPA) was also given to Domenika (Venezuela).

  • An Outstanding Song Award (OSA) was also given to "Dolce & Triste", performed by Loretta Goggi (Italy).

 

1st SEMI-FINAL - 25 NOVEMBER 1971
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

I've Got A Whole Lot Of Music In My Soul

Sherry Sisters

U.S.A.

Tabidashi No Uta

T. Kamijo & Rokumonsen

Japan

Ficou Para Tia

José Cid Tavares

Portugal

Once In A World

Peter, Sue & Marc

Switzerland

If You Hold My Hand

Donna Hightower

Spain

Con Todo Mi Amor

Antonio J. Zabaleta

Chile

Ena Filo Zito

Marina Adamopoulou

Greece

How's Your Side Of The World

The Danny Diaz Trio

Hong Kong

All Free

Gali Atari

Israel

He Tratado De Olvidarte

Sabu

Uruguay

Le Grand Bazar

Daniel Popp

France

Take Your Leave

David Curtis

New Zealand

Rain (Engl. transl.)

Mops

Japan

Everyday Dreamer

John Malone

U.S.A.

Enfants D'aujourd'hui, Hommes De Demain

Michèle Torr

France

The Zeppelin Song

Jukka Kuoppamäki

Finland

Mi Ciudad

Carlos Blanco

Mexico

Obecanje

Ljupka Dimitrovska

Yugoslavia

A Year From Now

John Goodison

United Kingom

With The Deepest Love From Djakarta

Elly Sri Kudus

Indonesia

Contigo

Domenika

Venezuela

Touch Me, Love Me, Rock Me

Locomotiv GT.

Hungary

Dolce E Triste

Loretta Goggi

Italy

Walk That Mile

The New Dimension Singers

Philippines

 

2nd SEMI-FINAL - 26 NOVEMBER 1971
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

Bringing Back Those Memories

Bev Harrell

United Kingdom

My My My

Karo

Canada

When The Lights Come To Bright The Windows

Red Bird

Japan

Un Jour L'Amour

Martine Clemenceau

France

Infern Sau Paradis?

Mihai Dumbrava

Rumania

Up On The Hill

Zain Azman

Malaysia

Les Amoureux De La Terre

Ann Christy

Sweden

Girl (I'm Gonna Get You)

Mark Hastings

Ireland

Give Love Away

Gali Atari

Israel

Perhaps one day

Senay

Turkey

Id-Dinja Llum

Jon Lukas

Malta

There's Gotta Be A Day

Roy Budd

United Kingdom

Bestseller

The Lilac Street Band

Belgium

Goin' Nowhere

Jel Elliff

Australia

Please, Please, Please

Iwabuchi Riri

Japan

Oh God, It's Beautiful

Eddie Eckstein

R.S.A.

Love, Don't Let Me Down

Mignonne

Sri Lanka

Me Gusta, Me Gusta

Cacho Castaña

Argentine

Moze Juz Jutro

Irena Santor

Poland

It's Lovely

Lou Sparkes

Jamaica

Lesson Of Love

The Pearl Sisters

Korea

Puppet On Life

Mogi D.

Austria

Planet Of Love

Bonnie St. Claire

Netherlands

Shahbaz Qalandar

Madam Noor Jehan

Pakistan

 

 

 

 

VERSLAG

 

Stageview

 

Alle artiesten op het podium

 

 

De naam van het muziekgebeuren werd veranderd in het World Popular Song Festival. Genichi Kawakawi, voorzitter van de Yamaha Music Foundation, verklaarde deze wijziging als volgt:

 

"We have decided that this year and in future years we will not use the word 'international' in the name of our event. The reason is that if we say 'international', there is an implication that one song will represent one country, so political overtones may begin to appear. We think that if there are good songs, than there can be two or three songs from one country."

 

 

 

 

 

Yamaha News Release

Officieel Yamaha-persbericht

n.a.v. het World Popular Song Festival '71

 

 

 

 

 

 

Onder invloed van "I Dream of Naomi", de Grand Prix-winnaar van 1970, kende de tweede editie een groot aantal aanstekelijke, feel-good liedjes met up-tempo ritme.

 

Spanje zorgde dat jaar voor de swingenste inzending: "If You Hold My Hand", vertolkt door Donna Hightower, was ongetwijfeld het meest up-tempo nummer van het hele festival en groeide tevens uit tot een heuse 70's hit in Europa. In Nederland kwam het nummer pas in februari 1973 de Top 40 binnen, maar stootte wel door tot de 9ste plaats van de hitparade. Ook in België belandde "If You Hold My Hand" in de Top 100 van de meest succesvolle liedjes van 1973 (94ste plaats). In Tokio zag het er dus veelbelovend uit voor Donna Hightower, maar haar nummer bleek uiteindelijk niet te voldoen aan de WPSF-regels, waardoor "If You Hold My Hand" werd uitgesloten voor de Grand Final.

 

 

 

Donna Hightower - "If You Hold My Hand"

(7" single - inzending Spanje)

Ook Canada ging de swingende toer op. Net als bij het eerste Yamaha-Festival werd opnieuw een Franstalig nummer afgevaardigd (zij het ditmaal met een Engelse titel): het hippe zangeresje Karo (geboren als Caroline Vallée in 1946) verdedigde de nationale kleuren met het vlotte, sixties-achtige "My My My". Goed voor een finaleplaatsje. Het 45-toerenplaatje deed het ook prima in de nationale hitparade: een nummer 3-notering in de "Palmarès Méritas" (wekelijkse hitparade van de 20 meest succesvolle liedjes in Québec) in april 1972.

 

 

 

 

Enthousiaste verwelkoming voor Karo (Canada)

bij haar aankomst in Japan

 

 

 

Na een teleurstellende 12de plaats in Dublin op het Eurovisiesongfestival van april '71 waagden Peter, Sue & Marc (ESC '71, '76, '79 & '81) voor Zwitserland hun eerste kans in het WPSF met "Once In A Lifetime", een nummer van Peter Reber en Susan Shel. Het leverde hen meteen een finaleplaats en een Outstanding Song Award op.

 

Stonden eveneens in de WPSF-finale: Michèle Torr (ESC '66 & '77) en Gali Atari (ESC '79). Michèle Torr bracht voor Frankrijk een Japanse versie van het nummer "Enfants D'Ajourd'hui, Hommes De Demain" op muziek van orkestleider Paul Mauriat (componist "Cathérine" - ESC '69). Het Japanse publiek in de zaal gaf haar een overweldigende ovatie. Michèle Torr en het nummer werden trouwens onderscheiden met een Most Outstanding Performance Award en een Outstanding Song Award. En Frankrijk kaapte dus zowel de eerste als de tweede plaats weg!

Gali Atari (ESC '79) bracht voor Israël "All Free", dat net als "I Dream of Naomi" een compositie was van David Krivoshei. Gali stond nog met een tweede nummer in het Festival: "Give Love Away", eveneens een compositie van David Krivoshei, raakte echter niet voorbij de halve finale.

 

 

De meest succesvolle Eurovisie-artieste op het WSPF '71 - ook al liet haar minder eclatante optreden in Luxemburg nog twee jaar op zich wachten - was Martine Clémenceau (ESC '73). Met het prachtige lied "Un Jour L'Amour" sleepte ze voor Frankrijk de Grand Prix in de wacht. Het nummer was bovendien een compositie van André Popp, die toen reeds drie succesvolle Eurovisie-inzendingen op zijn naam had staan ("Tom Pillibi", "Le Chant de Mallory", "L'Amour est Bleu"). Daar kwam in de jaren '70 ook Sophie's "Une Chanson C'est Une Lettre" (Monaco - ESC '75) bij. "Un Jour L'Amour" werd een hit in Japan.

 

 

Martine Clémenceau - "Un Jour L'Amour"

(7" single - Japan - inzending Frankrijk)

 

 

Een tweede Grand Prix ging naar "Tabidachi No Uta" (The Song Of Departure - Looking For The Lost Time), gezongen door Tsunehiko Kamijo & Rokumonsen (Japan). Hitoshi Komuro, de componist van het lied, was leider van de groep Rokumonsen en speelde tevens gitaar. Het nummer werd verkocht in 16 landen, waarbij 600.000 exemplaren over de toonbank gingen, en werd tevens gecoverd door Peter, Sue & Marc. Tsunehiko keerde nog terug naar het Yamah-podium: in 1974 als deelnemend artiest en vanaf 1985 tot en met 1989 als presentator van het Festival.

 

Tsunehiko Kamijo & Rokumonsen - "Tabidachi No Uta"

(7" single - inzending Japan)

 

 

Tabidachi Kamijo & Rokumonsen

 

... in actie on stage tijdens het Festival

 

 

België was vertegenwoordigd door The Lilac Street Band met het nummer "Bestseller", een compositie van Ignace Baert (componist "Baby, Baby" - ESC '73) en R. Dero. Na de succesvolle eerste Yamaha-inzending wist België opnieuw een plaatsje in de Grand Finale te veroveren. "Bestseller" scoorde ook goed in de vaderlandse hitparade met een 76ste plaats in de Top 100 van 1971 als eindresultaat.

Nederland stuurde Bonnie St. Claire (Nationaal Songfestival '70, '77 & '82) met "Planet of Love" (geschreven door Sanford Alexander). Bonnie stond eerder dat jaar op het podium van het Sopot Festival in Polen met het nummer "I Don't Want To Stand Between Them". Zowel België als Nederland stootten door naar de finale (Nederland 11de - België 21ste), waar "Planet Of Love" zelfs een Outstanding Song Award behaalde. 

 

Bonnie St. Claire - "Don't Let Me Down"

(7" single - Japanse release)

 

 

The Lilac Street Band - "Bestseller"

(7" single - inzending België)

 

 

Vreemd genoeg stond dat jaar nog een Belgische artieste op het WPSF-podium: Ann Christy, die met "Les Amoureux De La Terre" de Zweedse (!!!!) kleuren verdedigde. Een Vlaamse zangeres dus met een Frans liedje voor een Scandinavisch land… over een kosmopolitische inzending gesproken! Begin jaren '70 waren liedjeswedstrijden - en het Eurovisiesongfestival in het bijzonder - hét middel bij uitstek om een internationale carrière uit te bouwen. Ann dong in 1970 mee via de Waalse RTBF met "Le Temp, Le Vent", wat haar echter geen succes opleverde. In februari 1971 probeerde ze het opnieuw via Canzonissima met het inmiddels legendarische lied "Dag Vreemde Man". De Vlaamse jury vond het lied echter "te theaterachtig" en liet de inzending stranden op een tweede plaats. Een outsider ging toen met de zege lopen: "Goeiemorgen Morgen" van Nicole & Hugo. In 1974 stonden ze samen in een internationaal songfestival: zowel Ann Christy als Nicole & Hugo traden voor België aan in de 5de editie van het WPSF (zie WPSF '74).

 

 

Voor Finland stond Jukka Kuoppamäki voor een tweede (en laatste) maal op het WPSF-podium. Maar in tegenstelling tot "Minä Lähdin, Sinä Jäit", waarmee hij een mooie zevende plaats behaalde, raakte hij met "The Zeppelin Song" niet verder dan de halve finale.

 

 

 

Loretta Goggi - "Dolce E Triste"

(7" - Japanse versie -

B-kant: Italiaanse versie

"Un Jour L'Amour")

 

 

Italië koos voor het charmante gezelschap van Loretta Goggi en haar "Dolce E Triste", een veelbelovende inzending die echter de hoge verwachtingen niet wist in te lossen. Haar nummer raakte immers niet in de Grand Finale, maar werd wel achteraf nog bekroond met een Outstanding Song Award. Ms Goggi bracht ook een Japanse versie van "Dolce E Triste" uit op single, met op de B-zijde een Italiaanse versie van "Un Jour L'Amour", het winnende nummer van het WPSF '71. In Japan verscheen tevens de originele, Italiaanse versie van "Dolce E Triste" op de B-zijde van de single "Io Sto Vivendo Senza Te".

 

 

 

Loretta Goggi -

"Io Sto Vivendo Senza Te" (7" - Japan -

B-kant: originele versie

"Dolce E Triste")

Voor Hongarije namen Presser en Laux opnieuw deel aan het WPSF (ditmaal op uitnodiging van Yamaha zelf) met hun nieuwe groep Locomotiv GT. Hun nummer "Touch Me, Love Me, Rock Me" (muziek: Charles Frenreisz - tekst: Anna Adamis) raakte echter niet voorbij de halve finale, maar Presser, Laux en de groep werden wel behandeld als speciale gasten.

 

 

 

Zo werden ze persoonlijk ontvangen in de villa van Yamaha's voorzitter. In 1975 zou Locomotiv GT. nog een laatste maal deelnemen aan het WPSF (zonder Presser) met een Somlo-Adamis nummer, "ÁLomarcú Lány" (Lady Of The Night).

 

 

 

Locomotiv GT -

"A Locomotiv GT. Összes Kislemeze" (verzamelalbum met Hongaarse versie van "Touch Me, Love Me, Rock Me")

 

 

 

Ljupka Dimitrovska

(Joegoslavië)

Voor Oost-Europa deden Joegoslavië en Polen het een stuk beter. Het nummer "Obecanje" (Promise) van de Joegoslavische Ljupka Dimitrovska was een compositie van Nikica Kalogjera, die het jaar daarop de muziek schreef voor "Muzika I Ti" (Joegoslavië - ESC '72). "Obecanje" behaalde de vierde plaats in de Grand Final. Polen stuurde superster Irena Santor, die met "Moze Juz Jutro" (Maybe Tomorrow) de achtste plaats wegkaapte.

 

 

 

Irena Santor

(Polen)

Het Verenigd Koninkrijk had in 1971 maar liefst drie inzendingen in het Festival. Alle wisten ze door te stoten naar de Grand Final met een zesde plaats als hoogste notering.

De eerste inzending, "A Year From Now", werd gezongen door John Goodison. John(ny) was niet alleen zanger, maar ook componist. Zo schreef hij onder meer "Symphony For You", het liedje dat 8ste eindigde in A Song For Europe '80. De WPSF-inzending "A Year From Now" was dan weer een compositie van Tony Hiller, één van de auteurs achter "Save Your Kisses For Me" (ESC '76) en van diverse andere nummers uit de Britse Eurovisie-preselecties.

De tweede inzending, "Bringing Back Those Memories", werd vertolkt door de Australische Bev Harrell, wiens eerste single ("What Am I Doing Here With You?") een No. 1 hit werd in eigen land. Het was het startschot van een succesvolle carrière, waarbij ze samenwerkte met onder meer Herb Alpbert, The Rolling Stones en Roy Orbison. Vanaf 1970 begon ze toeren in Europa, Canada, het Caribisch gebied, Zuid-Afrika en Zuid-Oost-Azië, waaronder haar WPSF-deelname in november 1971. Thans is Bev nog steeds een van de meeste actieve "female entertainers" in Australië.

 

 

 

 

Bev Harrell

"Bringing Back Those Memories"

(7" - release Japan - inzending U.K.)

 

 

 

Roy Budd sloot met het nummer "There Gotta Be A Day" het succesvolle deelnemersveld van het Verenigd Koninkrijk af. Roy Budd leerde uit zichzelf, als een wonderkind, pianospelen. Geïnspireerd door jazzpianist Oscar Peterson begon hij op zeer jeudige leeftijd te musiceren. Internationale bekendheid verwierf hij als componist van meer dan 50 films. Zijn belangrijkste filmmuziekstukken - "Get Carter" (1971), "Fear Is The Key" (1972) and "The Stone Killer" (1973) - bevatten elementen uit zowel de jazz- als de popmuziek. Voor de film "Flight Of The Doves" werkte hij samen met Jack Fishman, die de tekst schreef voor diverse liedjes uit de soundtrack. Jack Fishman, die in 1970 de eerste Belgische Yamaha-inzending ("Prends L'Amour (Love's Song)") van woorden had voorzien, schreef ook de tekst voor Roy Budd's "There Gotta Be A Day".

 

 

Roy Budd - Piano-virtuoos & componist

 

David Curtis - "Album Two"

(LP - met "Take Your Leave" - inzending Nieuw-Zeeland)

 

 

 

Terwijl Australië dat jaar Ted Elliff afvaardigde, stuurde Nieuw-Zeeland de piepjonge hitsensatie David Curtis naar Tokyo met zijn eigen compositie "Take Your Leave". In oktober 1970 had de toen 13-jarige David in eigen land een eerste smash hit met de single "Wheel Of Fortune". Er volgden twee albums: "David Curtis" en "Album Two". In 1971 behaalde hij met zijn eigen nummer "Take Your Leave" de eerste prijs in de TV-liedjeswedstrijd "Studio One", wat hem opnieuw een Top 10-hit opleverde en een ticket richting Budokan Hall, Tokyo. "Take Your Leave" belandde op de 9de plaats.

 

 

"Take Your Leave" - winnend liedje van de

TV-liedjeswedstrijd

"Studio One" 1971

Hong Kong liet zich vertegenwoordigen door The Danny Diaz Trio, die zich te midden van het kosmopolitische deelnemersveld afvroegen "How's Your Side Of The World". Spilfiguur in het muzikale gezelschap was de populaire sixties-ster Danny Diaz, wiens repertoire schommelde tussen nummers van de Beatles en "O Sole Mio".

 

Zuid-Korea stuurde de immens populaire Bae In-soon en haar zus, beter bekend als The Pearl Sisters. Eind jaren '60 scoorde het duo een gigantische hit met het liedje "A Cup Of Coffee" en van hun debuutalbum werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Bae huwde later met Choi Won-suk, eigenaar van het Dongah-bouwimperium en een van de invloedrijkste zakenmannen in Zuid-Korea.

 

Bae In-soon,

een van de Pearl Sisters

 

 

 

The Danny Diaz Trio -

"How's Your Side Of The World"

(7" single - inzending Hong Kong)

 

 

 

Special guests op het 2de WPSF waren Hedva & David, de GP-winnaars van het eerste Festival, en Michel Legrand (Frankrijk), een grootmeester in filmmuziek. Legrand dirigeerde op het Festival enkele van zijn eigen composities.

 

 

Cacho Castaña (Argentinië)

 

Sabu - "Grandes Exitos 2"

(verzamel-CD met o.a.

"He Tratado De Olvidarte")

 

Los Angeles Negros - "Con Todo Mi Amor"

(7" single - cover inzending Chili)

 

 

 

 

 

Midden- en Zuid-Amerika waren vertegenwoordigd door maar liefst 5 landen: Chili (Antonio J. Zabaleta met "Con Todo Mi Amor"), Mexico (Carlos Bianco met "Mi Ciudad") en Argentinië (Cacho Castaña met "Me Gusta, Me Gusta"), die er reeds in 1970 bij waren; en Uruguay (Sabu met "He Tratado De Olvidarte) en Venezuela (Domenika met "Contigo) als nieuwkomers.

 

De populairste ster van het vijftal was Sabu, die in Latijns-Amerika vooral scoorde met zijn romantische ballades, waaronder "Manda Rosas A Sandra" (in Vlaanderen bekend als "Rozen Voor Sandra" van Jimmy Frey). Ook zijn Yamaha-nummer "He Tratado De Olvidarte" (I Have Dealed With Olvidarte) werd een hit en is vandaag te vinden op de verzamel-CD "Sabu - 16 Grandes Exitos". Sabu coverde ook de Argentijnse Yamaha-inzending - "Me Gusta, Me Gusta" (I Like, I Like) - die te vinden is op zijn tweede verzamelaar ("Sabu - Grandes Exitos 2").

 

De succesvolle Chileense inzending, "Con To Mi Amor" (5de plaats), werd op zijn beurt een hit voor de formatie Los Angeles Negros.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zuid-Afrika werd vertegenwoordigd door Eddie Eckstein met het nummer "Oh God, It's Beautiful", geschreven door Paul E. Ditchfield. In een interview begin 2003 verwees Eddie naar zijn deelname aan het WPSF als een van de belangrijkste verwezelijkingen in zijn muzikale carrière:

 

 

"The most important thing to me now is keeping people happy -- as an entertainer it is the most rewarding thing. It's also the greatest feeling when young people come and congratulate me after the show. It is also great to represent South Africa -- in 1971 Paul (Ditchfield) and I went to Tokyo for the World Song Festival; he wrote the song and he took me with to sing it, and we reached the finals. The song was Oh God, It's Beautiful. That was great. Also just going to the UK and Australia and representing South Africa."

 

 

Op platenvlak vond het 2de WPSF heel wat weerklank: zo verscheen een LP met 12 (live) tracks, een dubbel-LP met 28 (live) tracks en een album met orkestrale versies van 14 nummers ("World Popular Song Festival '71 with Electone". Bijzonderheden op de dubbel-LP zijn de Engelse versie van het Grand Prix-winnende "Tabidachi No Uta" (Song Of Departure), gezongen door Peter, Sue & Marc; de ultra-rare, Pakistaanse inzending "Shahbaz Qalandar", vertolkt door Madam Noor Jehan (ook wel "The Melody Queen" of "The Pride Of Pakistan genoemd); en een instrumentale versie van het Grand Prix-winnende "Un Jour L'Amour" door het Yamaha Pops Orchestra.

 

 

 

 

 

 

 

WORLD POPULAR SONG FESTIVAL IN TOKYO 1971 -

LIVE LP

 

Side A

 

1 - Theme Song

2 - Tabidachi No Uta (Japan) Grand Prix

3 - Planet of Love (Netherlands)

4 - Once In A World (Switzerland)

5 - Dolce, Triste (Italy)

6 - It's Lovely (Jamaica)

 

Side B

 

1 - Enfants D'Aujourd'hui, Hommes De Demain (France)

2 - Me Gusta, Me Gusta (Argentine)

3 - Take Your Leave (New Zealand)

4 - Moze Juz Jutro (Poland)

5 - Obecanje (Yugoslavia)

6 - Un Jour L'Amour (France) Grand Prix

WORLD POPULAR SONG FESTIVAL IN TOKYO

 

LP 1 - Side A

 

1 - Once In A World (Switzerland)

2 - Ena Filo Zito (Greece)

3 - Le Grand Bazar (France)

4 - Take Your Leave (New Zealand)

5 - Everyday Dreamer (USA)

6 - The Zeppelin Song (Finland)

7 - Mi Ciudad (Mexico)

 

LP 1 - Side B

 

1 - Obecanje (Yugoslavia)

2 - With The Deepest Love From Jakarta (Indon.)

3 - Contigo (Venezuela)

4 - Touch Me, Love Me, Rock Me (Hungary)

5 - Dolce, Triste (Italy)

6 - Walk That Mile (Philippines)

7 - Infern Sau Paradis? (Romania)

 

 

1971 - LIVE 2-LP

 

LP 2 - Side A

 

1 - Moze Juz Jutro (Poland)

2 - Up On The Hill (Malaysia)

3 - Les Amoureux De La Terre (Sweden)

4 - Girl, I'm Gonna Get You (Ireland)

5 - Perhaps One Day (Turkey)

6 - Id-Dinja Llum (Malta)

7 - Bestseller (Belgium)

 

LP 2 - Side B

 

1 - Oh God, It's Beautiful (Republic of South Africa)

2 - Love, Don't Let Me Down (Sri Lanka)

3 - It's Lovely (Jamaica)

4 - Puppet On Life (Austria)

5 - Shahbaz Qalandar (Pakistan)

6 - Song Of Departure (by Peter, Sue & Marc)

7 - Un Jour L'Amour (instr. version) Grand Prix

 

 

 

 

 

 

 

WORLD POPULAR SONG FESTIVAL '71

WITH ELECTONE LP

 

Side A

 

1 - Tabidachi No Uta (Japan) Grand Prix

2 - Once In A World (Switzerland)

3 - Enfants D'Ajourd'hui, Hommes De Demain (France)

4 - Obecanje (Yugoslavia)

5 - Dolce, Triste (Italy)

6 - A Year From Now (United Kingdom)

7 - Bringing Back Those Memories (United Kingdom)

 

Side B

 

1 - Un Jour L'Amour (France) Grand Prix

2 - Me Gusta, Me Gusta (Argentine)

3 - Take Your Leave (New Zealand)

4 - Planet Of Love (Netherlands)

5 - Moze Juz Jutro (Poland)

6 - It's Lovely (Jamaica)

7 - Con Todo Mi Amor (Chile)

 

 

The beginnings

 

 

Select another year for a full description of that year's festival