THREE CONTINENTS TAKE GRAND PRIX

 

A four-way tie between

 

 

 

 

 

Japan - Anata

Written by Akiko Kosaka

Performed by Akiko Kosaka

 

 

 

Italy - Parigi A Volte Cosa Fa

Written by Vito Pallavicini,

Alfredo Ferrari & Gino Mescoli

Performed by Gilda Giuliani

 

 

 

 

 

 

 

USA - All The Kings And Castles

Written by Shawn Philips

Performed by Shawn Philips

 

 

United Kingdom - Head Over Heels

Written by Jeremy Weston &

Zack Laurence

Performed by Keeley Ford

 

 

 

 

 

 

 

Date: 16-17-18 November 1973

Venue: Nippon Budokan Hall, Tokyo, Japan

Presenters: Kyu Sakamoto & Celia Paul

Orchestra: Yamaha Pops Orchestra

Festival Structure: 2 Semi Finals (including all selected international & Japanese entries) and 1 Grand Final

Total participating countries: 31

First-time participants: East Germany

Total entries: 850 (from 57 countries)

Total entries selected: 43

Total entries in Final: 15

Awards: Grand Prix, Most Outstanding Performance Award (MOPA), Outstanding Performance Award (OPA), Outstanding Song Award (OSA)

Interval Acts: Junior Original Concert (18/11)

Theme: "Mother, It's A Song"

 

4th World Popular Song Festival

Stageview

 

 

 

Grand Final 1973

 

1st Semi-Final 1973

 

2nd Semi-Final 1973

 

Full Report 1973

 

 

 

 WPSF 1972

 

MAIN MENU

WPSF 1974

 

 

GRAND FINAL - 18 NOVEMBER 1973
(in ranking order)

 

Award

Song Title

Performer

Country

Grand Prix

1

Anata

Akiko Kosaka

Japan

Grand Prix & MOPA

1

Parigi A Volte Cosa Fa

Gilda Giuliani

Italy

Grand Prix & OPA

1

All The Kings And Castles

Shawn Phillips

U.S.A.

Grand Prix & OPA

1

Head Over Heels

Keeley Ford

United Kingdom

OSA

2

Jest Miejsce Na Ziemi

Urszula Sipińska

Poland

3

Sasurai No Bigaku

Koichi Ise & Manji

Japan

4

Masquerade

Shona Laing

New Zealand

5

I Believe In Love

Robert Long

Netherlands

6

Happy To Sing A Song (Nai Na Na Nai Nai Nai)

Demis Roussos

France

7

Je Te Verrai Passer, Je Te Reconnaîtrai

Les Troubadours

France

OSA - OPA

8

Ihr Dürft Die Augen Nicht Verschliessen

Joy Fleming

West Germany

9

Love is Like

Shuki & Aviva

United Kingdom

MOPA

10

Sayonara No Sekai

Tsunehiko Kamijo

Japan

OPA

11

El Fulgor De Una Estrella

Neyda Perdomo

Venezuela

12

Sad Morning (Engl. Transl.)

Ryoko Moriyama

Japan


1st SEMI-FINAL - 16 NOVEMBER 1973
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

Pequeña Bibi

Sharine

Spain

Turn The Dogs Loose

Jeremiah

Belgium

El Fulgor De Una Estrella

Neyda Perdomo

Venezuela

Oh, The Sunshine

Don Preston

U.S.A.

Danke Schön

Aniko Benko

Austria

Magija

Sklavini

Yugoslavia

Sweet December

Tim Ryan

Canada

Une Larme, Un Chagrin

Eliane Dambre

Switzerland

Like A Violet (Engl. Transl.)

Okamoto & Band

Japan

Hitch A Ride On A Smile

Jamie Redfern

Australia

Jest Miejsce Na Ziemi

Urszula Sipińska

Poland

All The Kings And Castles

Shawn Phillips

U.S.A.

Sasurai No Bigaku

Koichi Ise & Manji

Japan

Das Lied Vom Wiedersehen

Regina Thoss

East Germany

Masquerade

Shona Laing

New Zealand

Head Over Heels

Keeley Ford

United Kingdom

You Were Right

Mariangela

Greece

When I See A Rainbow

Paul Andrews

R.S.A.

I Believe In Love

Robert Long

Netherlands

I'm Alone Again

Baby Carmelita

Hong Kong

Sad Morning (Engl. Transl.)

Ryoko Moriyama

Japan

I Told You

Janson

United Kingdom

Comme Les Anges

Anne-Marie David

France


2nd SEMI-FINAL - 17 NOVEMVER 1973
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

The Coconut Man

The Cats Eye

Sri Lanka

Storms Of Troubled Times

Lee Dresser

U.S.A.

Anata

Akiko Kosaka

Japan

Tomorrow I'll Dream And Remember

Bibi Johns

Sweden

Tuôî Biêt Buôñ

Thanh Lan

South Vietnam

Wish

Şenay

Turkey

Yo Camine Hasta El Fin

Marcelo San Juan

Argentina

One String (Engl. transl.)

Makiko Takada

Japan

El Gringo Y Mi Tierra

Los Chaqueños

Spain

Parigi A Volte Cosa Fa

Gilda Giuliani

Italy

Happy To Sing A Song (Nai Na Na Nai)

Demis Roussos

France

Hé, Mama

Zsuzsa Koncz

Hungary

Love Eternally

Broery Marantica

Indonesia

Can We Just Stop And Talk Awhile?

Jose Mari Chan

Philippines

Nunca Imagine Querer Tanto

Veronica Castro

Mexico

Elämää Vain Se Ymmärtää

Markku Aro

Finland

Ihr Dürft Die Augen Nicht Verschliessen

Joy Fleming

West Germany

Sayonara No Sekai

Tsunehiko Kamijo

Japan

Je Te Verrai Passer, Je Te Reconnaîtrai

Les Troubadours

France

Love is Like

Shuki & Aviva

United Kingdom


VERSLAG

 

 

 

Award Winners

 

 

Alle deelnemende artiesten op het podium tijdens prijsuitreiking

 

 

Na haar verrassende Eurovisie-overwinning in het Luxemburgse Nouveau Théâtre in april '73 trok Anne-Marie David (ESC '73 & '79) zeven maanden later richting Tokio met het engelachtige "Comme Les Anges". Het nummer, geschreven door Pierre Jeantet (muziek) en Eddy Marnay (tekstschrijver "Un Jour, Un Enfant", "Je Suis Tombé Du Ciel" & "Je Suis L'Enfant Soleil"), raakte echter niet tot de finale. "Comme Les Anges" werd enkel uitgebracht in Japan (op single & LP). Wie ook een WPSF-vervolg probeerde te breien aan zijn Eurovisie-avontuur was de Finse Markku Aro (ESC '71). Zijn levenslied, "Elämää Vain Se Ymmärtää" (This Is Life), bleef eveneens steken in de halve finale.

 

 Anne-Marie David

 

Anne-Marie David - "Comme Les Anges"

(7" single - inzending Frankrijk)

 

 

Het tweede Scandinavische land in de liedjeswedstrijd, Zweden, stuurde superster Bibi Johns(son) met de tango "Tomorrow I'll Dream And Remember", geschreven door Fred Tysh en Felix Stahl. Bibi kon de hoge verwachtingen echter niet inlossen en moest zich tevreden stellen met de halve finale. Later bleek dat het nummer reeds in 1953 op plaat was opgenomen door Rosemary Clooney. In 1957 was tevens een Finse coverversie ingeblikt door Rita Elmgren en het Ossi Malisen Orkesteri (titel: "Tänään - Huomenna").

 

Robert Long - "I Believe In Love"

(7" - inzending Nederland)

 

 

 

Wel present op 18 november in de Grote Finale waren onder meer Joy Fleming (ESC '75) voor West-Duitsland en Robert Long voor Nederland.

Joy Fleming bracht het nummer "Ihr Durft Die Augen Nicht Verschliessen" (Another Door Closing), waarvoor ze een Outstanding Song Award en een Outstanding Performance Award behaalde.

Robert Long zong het meewiegbare "I Believe In Love" (Outstanding Song Award), waarmee hij in eigen land de 31ste plaats in de Top 40 behaalde.

België was vertegenwoordigd door het trio Jeremiah, bestaande uit Jos Vanstiphout (toen 22), Milan Pavicevic (22) en Hendrik Omasta (23). Hun nummer, geschreven onder het pseudoniem "Winckle, Pavic & McMasta", heette "Turn The Dogs Loose".

 

 

Joy Fleming

 

Jeremia als duo

Het drietal was actief in de mediasector: Jos als reclamevertegenwoordiger bij Het Belang van Limburg, Milan Pavicevic als bediende bij de NV Concentra en Hendrik Omasta bij het Limburgs Persagentschap. In de weekendeditie van 22-23 september 1973 wijdde Het Belang van Limburg dan ook een uitgebreid artikel aan de selectie van het trio voor het World Popular Song Festival onder de kop "Limburgs Jeremiah-trio naar festival te Tokio".

 

"Jeremiah zal ons land vertegenwoordigen op het vierde "World Popular Song Festival" in Tokio. Het festivalkomitee weerhield uit 850 kandidaturen die vanuit de hele wereld toestroomden 40 aanvragen, waarbij "Jeremiah".Wij hebben gisteren even kennis gemaakt met Henry, Mick en Joey die uiteraard gelukkig waren met hun veertiendaagse droomreis naar Japan van 11 tot 25 november e.k. Voor hen betekent het in feite een knaldoorbraak, een beloning voor jaren hard sabelen. (...) Jeremiah nam reeds een langspeelplaat op. Eigenlijk is die eerste plaats met een selektie uit het toch al indrukwekkende repertorium dat de groep op korte tijd heeft geschreven en gezongen al een tijdje klaar. Ze verscheen echter nog niet op de markt, precies omdat de groep anders niet naar Tokio mocht. "Bart Van de Laer en Joe Harris hebben mogelijk gemaakt dat we naar Tokio gaan", zegt Jos. "Zij maanden ons aan de opname in te houden en onze kandidatuur voor het festival te stellen. We zonden een bandopname van de nummers voor de plaat op en we hebben enorm geluk gehad. Eén der voorwaarden van dit festival is dat je liedjes moet zingen die nog niet op plaat werden uitgebracht." Op het World Popular Song Festival zullen de drie jongens uit Limburg grote namen vinden. (...) De meeste artiesten zullen tijdens hun optreden in de reuzehall bijgestaan worden door een philharmonisch orkest met een bezetting van zomaar even 130 musici en een zestienkoppig koor. Aan het behalen van een prijs durven de drie knapen nu nog niet te denken. Het feit van erbij te wezen is alleen al belangrijk, zeggen ze blij. De veertiendaagse uitstap die volledig wordt bekostigd door de organsitoren is een verrassingsreis op zichzelf. De artiesten zullen o.m. Bangkok, Hong Kong en Kaapstad aandoen." Bron: Het Belang van Limburg (zaterdag 22 en zondag 23 september 1973)

 

 

Demis Roussos

 

Les Troubadours

 

 

 

Opnieuw stonden een aantal grote namen in het programmaboekje: Demis Roussos zong - in zijn welbekende stijl - voor Frankrijk het door Stylianos Vlavianos en Bernard Radussinski geschreven "Happy To Sing A Song (Nai Na Na Nai Nai Nai)", dat bekroond werd met een Outstanding Song Award.

De tweede Franse inzending, "Je Te Verrai Passer, Je Te Reconnaîtrai" van Les Troubadours, werd eveneens bekroond met een Outstanding Song Award. Het nummer was een compositie van Hubert Giraud (muziek), Jean-Pierre Lang (tekst) en Jacques Demarny (tekst). Hubert Giraud, in Japan vooral bekend van de evergreen "Mamy Blue", had toen reeds de muziek geschreven voor diverse Eurovisie-inzendingen van Frankrijk ('59, '59, '67), Monaco ('60, '61) en Luxemburg ('71). In 1979 voegde hij daar "Je Suis L'Enfant Soleil" aan toe (samen met Eddy Marnay). Ook Jacques Demarny had twee Eurovisie-titels op zijn palmares: "Nous Vivrons D'Amour (Luxemburg '68) en Serge Lama's "Un Jardin Sur La Terre" (Frankrijk '71). Les Troubadours namen in 1976 trouwens deel aan de Franse preselecties voor het Eurovisiesongfestival. Zij raakten echter niet voorbij de halve finale.

 

Griekenland werd vertegenwoordigd door de jonge Mariangela (Papakonstantinou) - toen 15 jaar oud - met het nummer "You Were Right", een eigen compositie. "You Were Right" verscheen in 1974 op single (Polydor 2061 162) met als B-kant "Sinefia", het lied warmee Mariangela deelnam aan het Greek Song Festival van Salonica. Haar eerste album, geproduced door de beroemde Griekse componist Vangelis, verscheen in 1975. Mariangela nam nog een tweede maal deel aan het WPSF (zie WPSF 1976).

 

Mariangela - "Mariangela"

(LP - 1975 - arranged by produced by Vangelis)

 

 

Mariangela op het 4de WPSF

Over haar eerste deelname aan het WPSF vertelde Mariangela in een interview met de website vangelismovements.com het volgende:

 

"A few months after I had appeared on TV I was offered to sign a contract with the record company Polygram. It all happened very fast! We immediately recorded my first single "You were right"  which was also a song that was accepted to represent Greece at the World Popular Song Festival in Tokyo, Japan. The flipside of the single was called "Sinefia" (Cloudy Sky), again my composition, which was accepted at the Greek song festival of Salonica. I didn't win a prize but had very good critics instead. A year after that my second single was released with two Greek songs on it called "Thee Mou Konta Mou" (Stand by Me My Lord) and "Ourane Mou" (Heaven of Mine) on Polydor 2061 194. The first is my own composition and the flipside was written by Costa Tournas, a well-known Greek singer-composer."

 

De fascinerende en enigmatische singer/songwriter Shawn Phillips, die het themalied uit "Jesus Christ Superstar" en "Lost Horizon" had gezongen, vertolkte op ontroerende wijze een van zijn eigen composities - het intimistische "All The Kings And Castles" - waarvoor hij terecht een Outstanding Performance Award én de Grand Prix behaalde. Het nummer, dat hij in amper 40 minuten had geschreven, werd een track op zijn album "Bright White". Dat album behaalde de 72ste plaats in de Billboard's Pop Albums Charts van 1974.

 

Shawn Phillips

 

Listen here to "All The Kings And Castles":

(links to an external Real Player file)

 

 

(7" single - release Japan)

 

é

Shawn Phillips

"All The Kings And Castles"

ê

 

(7" single - release USA)

"Bright White"

(album - 1973 -

track A-3:

"All The Kings And Castle")

 

"Another Contribution:
An Anthology"

(CD - 1995 - track 4:

"All The Kings And Castles")

 

 

 

 

Jim Weatherly
"Pictures & Rhymes"

(LP met o.a. "Storms Of
Troubled Times" -
inzending USA)

 

De Verenigde Staten hadden nog twee andere (mannelijke) inzendingen, die echter een stuk minder succesvol waren dan Shawn Phillips. Don Preston deed een gooi naar de Yamaha Grand Prix met "Oh, The Sunshine", maar raakte niet verder dan de halve finale. Idem voor Lee Dresser en zijn "Storms Of Troubled Times". Het nummer werd later door de componist, Jim Weatherly, uitgebracht op diens LP "Pictures & Rhymes". Lee Dresser was te horen op de soundtrack van "The Adventures Of The Wilderness Family" (1975) and in de Country Bear Jamboree show van Disney World. Zijn liedjes werden gecoverd door Pat Boone, Bobby Sherman, The Osmonds, Trini Lopez and Ray Price.

 

 

 

 

Don Preston

 

Akiko Kosaka - "Anata"

(7" single - inzending Japan)

 

Keeley Ford

 

 

Gilda Giuliani

 

 

Drie andere nummers werden eveneens bekroond met de hoogste WPSF-onderscheiding:

- "Anata" (I Wish You Were Here With Me) door Akiko Kosaka voor Japan;

- "Head Over Heels" door Keeley Ford voor het Verenigd Koninkrijk;

- en "Parigi A Volte Cosa Fa" (How Strange Paris Is Sometimes) door de Italiaanse Gilda Giuliani, finaliste op het San Remo Festival van 1973 met "Serena".

 

Listen here to a fragment of "Parigi A Volte Cosa Fa":
(links to an external mp3 file)

 

Keeley Fords "Head Over Heels" werd in 1976 gebruikt als B-kant van de promo-single "Blackwater Mill".

 

Het nummer van Ms. Giuliani - "Parigi A Volte Cosa Fa" - was een compositie van Alfredo Ferrari (muziek), Gianni Mescoli (muziek) en Vito Pallavicini (tekst). Deze twee laatsten hadden reeds samen Claudio Villa's tweede Eurovisie-inzending, "Non Andare Piu Lontano" (ESC '67), geschreven. "Parigi A Volte Cosa Fa" als track op drie verschillende LP's van Ms Giuliani: "Oggi Un Anno" (1974), "Gilda Giuliani" (1975) en "Tempo Di Felicità" (1976).

 

De Japanse Akiko zette trouwens een indrukwekkende prestatie neer als componiste, tekstschrijfster, pianiste en zangeres, ook al was ze met haar 16 lentes de jongste deelneemster op het Festival. De eenvoudige manier waarop deze studente haar gevoelens vertolkte in het nummer, werd bijzonder lovend onthaald. Meer dan 2 miljoen exemplaren van "Anata" werden verkocht.

 

Gilda Giuliani - "Oggi Un Anno"

(LP -1974)

 

Gilda Giuliani - "Gilda Giuliani"

(LP - 1975)

Gilda Giuliani - "Tempo Di Felicità"

(LP - 1976)

Gilda tijdens brengt een

schitterende vertolking

 

Gilda wordt uitgeroepen

tot Grand Prix-winnares

 

De grootste Japanse ster op het 4de WPSF was Ryoko Moriyama, de oudste dochter van Japanse trompetspeler Hisashi Moriyama. Zij debuteerde in 1967 met het zelf geschreven nummer "Kono Hiroi Nohara Ippai" (A Field Full Of Love), gevolgd door haar eerste monsterhit - "Kinjirareta Koi" (Forbidden Love) - met een miljoen verkochte singles in 1969. Sindsdien bracht zij meer dan 40 albums uit en groeide uit tot een van de beste stemmen in Japan. In 1998 zong Ryoko het themalied van de Olympische Winterspelen in Nagano. Haar vertolking van "Asu Koso, Kodomo Tachiga" (When Children Rule The World) werd bekeken door miljoenen televisiekijkers wereldwijd als onderdeel van de Openingsceremonie. En 25 jaar ervoor zagen eveneens miljoenen kijkers hoe Ryoko zich met het nummer "Sad Morning" naar Yamaha's Grand Finale zong.

 

 

Ryoko Moriyama
"Sad Morning"

(7" single - inzending Japan)

 

 

 

Australië werd met trots vertegenwoordigd door de toen 16-jarige Jamie Redfern, de favoriete zoon en toekomstige "King of Pop" van Down Under. De Jamie Redfern story is een wezenlijk deel van de Australische showbizz-geschiedenis. Jamie's eerste optreden was in de "Oliver"-productie van Her Majesty's Theatre in Melbourne. Na TV-optredens met Brian & The Juniors op 7-jarige leeftijd, een hoofdrol in de musical "Mame", en deelname aan de Lewis Young Production of Young Talent Time als stichtend lid in 1971, werd Jamie's charisma opgemerkt door Mr Showmanship Liberace, die hem meenam op een succesvolle tournee in de States en Canada. Jamie verscheen in talloze TV-shows, waaronder vier maal (een record) in de legendarische Johnny Carson Tonight Show. Jamie's vriendenkring was een Hall of Fame op zich: Debbi Reynolds, Diana Ross, Michael Jackson (die hij leerde bowlingen), Bob Hope, Ginger Rogers, Elvis Presley (wiens limousine hij mocht lenen) and Bill Cosby met wie Jamie in Las Vegas samenwerkte. Jamie is nu een gelukkig getrouwd man met twee dochters. Jamie's nummer in het WPSF '73 was getiteld: "Hitch A Ride On A Smile" (tekst & muziek:Phil Golotta). Het liedje verscheen in 1974 op het Australische verzamelalbum "Unreal! 20 Original Hits - 20 Original Stars".

 

 

 

 

 

"Unreal! 20 Original Hits"

(album - 1974 - met o.a.

"Hitch A Ride On A Smile")

 

 

 

 

Shona Laing - "Masquerade"

(7" single - inzending Nieuw-Zeeland)

 

 

Shona Laing - "Whispering Afraid"

(LP met o.a. "Masquerade")

 

 

 

Australië was, samen met Hong Kong en Indonesië, een van de grootste aanhangers van het WPSF. In deze landen werden immers een nationale liedjeswedstrijd georganiseerd voor de selectie van het WPSF-lied.

 

Shona Laing

 

Maar ook in Nieuw-Zeeland kon het WPSF op flink wat bijval rekenen. In 1973 liet het land zich vertegenwoordigen door de singer/songwriter Shona Laing, die het jaar daarop nog een keertje zou terugkeren naar het Yamaha-podium. Na haar succes in het "Ontdek De Ster"-programma "New Faces" kreeg Shona op 17-jarige leeftijd een platencontract bij Phonogram. Haar eerste single "1905" klom in februari 1973 tot de 4de plaats in de nationale hitparade. Ook haar tweede single "Show Your Love" behaalde in september van dat jaar dezelfde hitnotering. Met het nummer "Masquerade" trok ze richting Japan, waar ze een mooie finaleplaats (4de) in de wacht sleepte. "Masquerade" was ook goed voor een 11de plaats in de Nieuw-Zeelandse hitparade van november 1973. Het nummer verscheen tevens op haar succesvolle debuut-LP "Whispering Afraid". En om het jaar in schoonheid af te sluiten werd ze nog uitgeroepen tot "Best New Artist" and "Best Recording Artist Of The Year" (RATA Awards).

 

 

Los Chaqueños

 

 

Voor Spanje was componist Augusto Algueró ("Estando Contigo" & "Amanece") opnieuw van de partij. Ditmaal deed hij voor de tekst van zijn WPSF-compositie "Pequeña Bibi" (Little Bibi), gezongen door Sharine, een beroep op tekstschrijver Antonio Guijarro met wie hij samen "Estando Contigo", de eerste Spaanse ESC-inzending, had geschreven. De tweede Spaanse inzending, "El Gringo Y Mi Tierra" (The Immigrant Worker And My Land), werd gebracht door het trio Los Chaqueños.

 

 

In 1970 en '71 deden Oost-Europese deelnemers het zeer goed op het Yamaha-Festival met telkens drie finaleplaatsen (Hongarije 3de, Joegoslavië 10de, Tsjechoslovakije 16de in 1970 - Joegoslavië 4de, Polen 8ste, Hongarije 14de in 1971). Net als in 1972 slaagde tijdens deze editie enkel Polen, als Oostblokland, erin een prijs in de wacht te slepen.

Het was de Poolse Urszula Sipinska die de Comecon-eer verdedigde met de ballade "Jest Miejsce Na Ziemi" (There Is Room On Earth). Zij greep net naast de Grand Prix en moest zich met een Outstanding Song Award tevreden stellen op de tweede plaats.

Nieuwkomer DDR (Oost-Duitsland) stuurde Regina Thoss, die in 1966 het "Schlagerfestival der Osteeländer" te Rostock had gewonnen met "Die Erste Nacht Am Meer". Haar Yamaha-nummer, "Das Lied Vom Wiedersehen", was echter minder succesvol.

Sklavini (Joegoslavië) en Zsuzsa Koncz (Hongarije) keerden evenmin met een prijs huiswaarts. Zsuzsa's nummer "Hé, Mama" verscheen als track op haar album "Jelbeszéd" (Sign Language), dat - na een politiek ban - werd heruitgebracht in 1983. Zsusza Koncz is nog steeds een populaire zangeres in Hongarije (en daarbuiten) en brengt herhaaldelijk nieuw materiaal op de markt.

 

Regina Thoss

 

 

Urszula Sipińska - "Ballady"

(CD met o.a. "Jest Miejsce Na Ziemi -
inzending Polen)

 

Regina Thoss - "Die Grossen Erfolge"

(LP met o.a. "Das Lied Vom Wiedersehen" -
inzending Oost-Duitsland)

 

Zsusza Koncz - "Jelbeszéd"

(LP met o.a. "Hé, Mama" - inzending Hongarije)

 

 

"Can We Just Stop And Talk Awhile" was de Filipijnse inzending, geschreven en vertolkt door Jose Mari Chan. De deelname aan het Festival gaf Joemari en diens echtgenote Mary Ann de kans om na drie jaar terug voet aan wal te zetten in Japan. Het eerste jaar van hun huwelijk hadden ze namelijk als missionariskoppel doorgebracht in Osaka. "Can We Stop And Talk Awhile" is over de jaren uitgegroeid tot een klassieker in de Filipijnse popgeschiedenis. Het nummer werd in 1999 nog gecoverd door het tieneridool Lea Salonga op haar album "By Heart".

 

 

Jose Mari Chan - "A Golden Collection"

(CD met o.a. "Can We Just Stop And Talk Awhile" -

inzending Filipijnen)

 

In "Words & Music" (Volume One) schreef Joemari het volgende over "Can We Just Stop And Talk Awhile" en over zijn deelname aan het WPSF:

 

"One day in 1973 (the late) Oskee Salazar, who was then Billboard Magazine’s contributor in Manila, phoned me that Yamaha Tokyo was looking for song entries to the newly-formed World Popular Song Festival. Certainly worth a try, I made a simple demo of this song. A month later, the good news came. My entry was chosen by Tokyo to represent the Philippines. (…) About 50 countries competed and I had the rare opportunity of meeting musical luminaries from around the world. Back home, Can We Just Stop and Talk Awhile became a major hit that led me to star in a series of highly-rated TV specials spotlighting my compositions. I believe the Holy Spirit had everything to do with this success, perhaps, because three years before, Mary Ann and I had given of ourselves to the Lord’s work in Osaka. No one exceeds our Lord in generosity."

 

 

Eveneens een klassieker in eigen land werd de inzending van Zuid-Viëtnam: "Tuoî Biêt Buôñ" (I Have Learned Sorrow), gebracht door Thanh Lan. Het nummer werd recentelijk nog gecoverd door popster Tu Quyen.

 

 

Thanh Lan

 

 

 

Turkije stuurde voor de tweede maal zangeres Şenay (zie ook WPSF 1971). Ditmaal bracht ze het nummer "Wish", de Engelse vertaling van haar hit "Hayat Bayram Olsa". Ondanks haar tegenvallende prestaties zou Şenay nog een derde maal terugkeren naar het Yamaha-podium: in 1976 met het nummer "Let In The Light".

 

Şenay - "Hayat Bayram Olsa"
(7" single - Turkse versie)

 

 

Het Verenigd Koninkrijk was op het 4de WPSF vertegenwoordigd door Shuki & Aviva met het nummer "Love Is Like". De mannelijke helft van het duo, Shuki Levy, was ook de componist van het nummer en zou enkele jaren later de Israëlische inzending voor ESC '81 ("Habibi") neerpennen. In 1975 namen Shuki & Aviva trouwens deel aan de Duitse preselecties voor het ESC in Zweden: met "Dei Und Ich Und Zwei Traüme" behaalden ze toen de 6de plaats, 24 punten minder dan Joy Flemings "Ein Lied Kann Eine Brücke Sein".   

 

 

Shuki & Aviva

 

Tot slot nog dit: Mignonne Fernando uit Sri Lanka vestigde een eerste WPSF-record door voor de derde maal op rij als singer/songwriter op het Yamaha-Festival aan te treden. In 1971 en '72 stond ze zelf op het podium (met een eigen compositie); dit jaar had ze de muziek en de tekst geschreven voor "The Coconut Man", vertolkt door The Cats Eye.

 

 

De Yamaha LP-traditie werd voortgezet. Zo verscheen ook van het 4de WPSF een verzamelalbum met live-vertolking van diverse inzendingen.

 

 

 

 

 

WORLD POPULAR SONG FESTIVAL '73

 

Side A

 

1 - Opening Theme

2 - Parigi A Volte Cosa Fa (Italy) Grand Prix

3 - Love Is Like (United Kingdom)

4 - Ihr Dürft Die Augen Nicht Verschliessen (Germany)

5 - Sayonara No Sekai (Japan)

6 - If All The Kings And Castles (USA) Grand Prix

 

Side B

 

1 - Head Over Heels (United Kingdom) Grand Prix

2 - Happy To Sing A Song (France)

3 - Sasurai No Bigaku (Japan)

4 - Je Te Verrai Passer, Je Te Reconnaîtrai (France)

5 - I Believe In Love (Netherlands)

6 - Anata (Japan) Grand Prix

 

 

The beginnings

 

 

Select another year for a full description of that year's festival