PARTY LIGHTS FOR
|
|
Grand Prix International Won by Written by George Duke Performed by
|
Grand Prix Furare Kibun De Rock 'n' Roller Written by Atsumi Matsuzaki Won by TOM˜CAT
|
|
|
Date: 27 & 28
October 1984 Venue: Nippon
Budokan Hall, Presenters: Kyu Sakamoto
& Judy Ongg Orchestra: Yamaha Pops
Orchestra Festival Structure: 1
Semi Final & 1 Grand Final Total participating countries: 16 Total entries:
1.826 (from 53 countries, including Kenya & The Canary Islands) Total entries selected:
25 Total entries in Final: 15 Awards: Grand Prix,
Most Outstanding Performance Award (MOPA), Outstanding Song Award (OSA) Interval Acts: |
|
|
|
15th World Popular Song Festival Stageview |
|
|
|
|
|
WPSF 1985 |
GRAND FINAL - 28 OCTOBER 1984
(in ranking order)
Award
|
N° |
Song Title |
Performer |
Country |
|
|
Grand Prix International |
1 |
Party Lights |
France Joli |
Canada |
|
|
Grand Prix Japan |
1 |
Furare Kibun De Rock 'n' Roller |
TOM˜CAT |
Japan |
|
|
OSA |
2 |
Don't Break The Silence |
Jodie Rocco |
West Germany |
|
|
3 |
Crying In Your Sleep |
Lisa Edwards &
Adrian Scott |
Australia |
|
|
|
4 |
Amazon |
Marc Jordan |
U.S.A. |
|
|
|
5 |
Kabuki |
Masako Kawaguchi |
Japan |
|
|
|
6 |
Cercami Ancora |
Matia Bazar |
Italy |
|
|
|
7 |
Preta-Porter De Tafetá |
Joăo Bosco |
Brazil |
|
|
|
FINALISTS |
8 |
Golden Eyes (Engl. Transl.) |
Arai Akino |
Japan |
|
|
9 |
Same Old Twilight (Engl. Transl.) |
Makoto Matsuzaki |
Japan |
|
|
|
10 |
Aku Melangkah Lagi |
Vina Panduwinata |
Indonesia |
|
|
|
11 |
Jericho |
Charlene |
U.S.A. |
|
|
|
12 |
His Eyes |
Sheila Walsh |
United Kingdom |
|
|
|
13 |
Je Laisse Une Chance A L'amour |
Annick Thoumazeau |
France |
|
|
|
14 |
Florcita Azul |
Los Kjarkas |
Bolivia |
|
|
|
A Most Outstanding Performance Award was also
given to Klári Katoni (Hungary) for her performance |
|||||
SEMI-FINAL - 27 OCTOBER 1984
(in order of appearance)
|
Song Title |
Performer |
Country |
|
|
Don't Break The Silence |
Jodie Rocco |
West Germany |
|
|
Crying In Your Sleep |
Lisa Edwards &
Adrian Scott |
Australia |
|
|
Vivere |
Fiordaliso |
Italy |
|
|
Come On Over |
Goudou feat.
Tarantula |
Japan |
|
|
Amor Gitano |
Remedios Amaya &
Paco Escudero |
Spain |
|
|
Amazon |
Marc Jordan |
U.S.A. |
|
|
Je Laisse Une Chance A L'amour |
Annick Thoumazeau |
France |
|
|
Same Old Twilight (Eng. Transl.) |
Makoto Matsuzaki |
Japan |
|
|
Party Lights |
France Joli |
Canada |
|
|
Florcita Azul |
Los Kjarkas |
Bolivia |
|
|
Tell Me What Can I Do |
Danny Chan |
Hong Kong |
|
|
Golden Eyes |
Arai Akino |
Japan |
|
|
Vigilante |
Harry Bogdanovs |
United Kingdom |
|
|
Amig Varok Ra'd |
Klári Katona |
Hungary |
|
|
Kabuki |
Masako Kawaguchi |
Japan |
|
|
Cercami Ancora |
Matia Bazar |
Italy |
|
|
Uma Cançăo De Amor |
Clemente |
Portugal |
|
|
Furare Kibun De Rock 'n' Roller |
TOM˜CAT |
Japan |
|
|
Aku Melangkah Lagi |
Vina Panduwinata |
Indonesia |
|
|
Jericho |
Charlene |
U.S.A. |
|
|
Preta-Porter De Tafetá |
Joăo Bosco |
Brazil |
|
|
Gypsy (Engl. Transl.) |
Pure Pucks |
Japan |
|
|
Kyrie (Eleison) |
Mr. Mister |
U.S.A.* |
|
|
His Eyes |
Sheila Walsh |
United Kingdom |
|
|
Noche |
Alondra |
Mexico |
|
|
* Mr. Mister cancelled its participation just before the
Festival. |
|||
|
France Joli - "Witch Of Love" (LP - 1985 - met "Party Lights") |
France Joli …
uitdagend op het WPSF-podium |
||||||||||||||||||
|
Met de 12de
inzending behaalde oude getrouwe Canada (deelnemend land sinds 1969) zijn
eerste Grand Prix-overwinning. Die eer viel te beurt aan de toen 21-jarige France
Joli en het nummer "Party Lights", een Flashdance-achtig nummer
van George Duke (een bekende figuur in de wereld van fusion). Op 16-jarige leeftijd veroverde Ms. Joli reeds de No. 1
positie in de American Disco Chart
met haar single "Come To Me" en in 1983 stootte haar single
"Girls In The 80's" door naar de American Dance Chart. Op het WPSF wist ze het publiek in te
palmen met een verbluffende, knalrode jurk. Met "Party Lights"
kaapte Canada zowel de Grand Prize
International als de Most Outstanding Performance Award weg. In het
DMA-tijdschrift (Dance Music Authority Magazine, Vol. 4, Issue n°11, December
1996) schreef journalist Dean Ferguson het volgende over Joli's deelname aan
het WPSF: |
|||||||||||||||||||
|
"(…) She toured the world, breaking records
in Europe, Mexico, South America and the Far East, and scored one of the
biggest global hits of her career in 1984 with "Party Lights", a
George Duke production that went on to win the two biggest trophies at that
year's prestigious Yamaha World Popular song Festival in Tokyo. To win
either the Most Outstanding Performance Award or the festival's Grand Prize
Award would've been more than any artist might've dared to hope for, but
France walked away with both! She was invited back the next year
as a honored guest star and subsequently spent the better part of 1985
touring with Duke in support of her newly-released fifth album "Witch Of
Love"." |
|||||||||||||||||||
|
|
TOM˜CAT (7" single - Grand Prix Japan) |
|
|||||||||||||||||
|
De Grand Prix Japan ging naar een
andere opvallende, vrouwelijke verschijning: TOM˜CAT en het vreemde "Furare Kibun De
Rock 'n' Roller", wat zoveel betekent als "Rock 'n' Roll For The
Pain". TOM˜CAT was een groep bestaande uit één zangeres, de
rock-'n-rollster Atsumi Matsuzaki, en drie muzikanten. Ondanks haar kleine
gestalte (1m40) was Ms Matsuzaki een heel opvallende verschijning op het
podium. Zij begon haar muziekcarričre met New Music, maar evolueerde naar de
pure street rock. |
|||||||||||||||||||
|
Matia Bazar - "Cercami Ancora" (7" single - release Japan - inzending Italië) |
Matia Bazar |
Matia Bazar - " Le Piů Belle
Canzoni D'Amore Dei Matia Bazar" (CD - 2001 - met 1ste Europese release van "Cercami
Ancora") |
|||||||||||||||||
|
Matia Bazar |
Slechts drie
Eurovisie-artiesten in het WPSF, maar wel twee in de Finale. Matia Bazar (ESC '79) zong het
prachtige "Cercami Ancora" (Magic Moments). Het magische nummer
leverde componist Carlo Marrale en tekstschrijvers Marco Guzzetti en Giancarlo Golzi (co-auteur
"Raggio Di Luna") een Outstanding
Song Award. "Cercami Ancora" verscheen reeds in november
1984 op single in Japan (met "Aristocratica" op de B-kant). In
Europa werd het nummer pas uitgebracht in 2001 met de Virgin-release van de
CD "Sentimentale - Le Piů Belle Canzoni D'Amore Dei Matia
Bazar ". De tweede
Eurovisie-artieste in de Finale was Annick
Thoumazeau (ESC '84). Zij zong "Je Laisse Une Chance A
L'Amour", waarvoor ze samen met Patrick Guigue de tekst had geschreven.
Voor de muziek tekende Vladimir Cosma,
componist van Annick's Eurovisie-nummer "Autant D'Amoureux Que
D'Etoiles". Spanje - opnieuw
van de partij na een afwezigheid van 2 jaar - stuurde de beroemde
flamenco-zangeres Remedios Amaya (ESC '83) samen met Paco Escudero
naar het WPSF. Met hun "Amor Gitano" raakte ze echter niet voorbij
de halve finale. Slechts drie Eurovisie-artiesten in
het 15de WPSF: Matia Bazar (ESC
'79), Annick Thoumazeau (ESC '84) en Remedios Amaya (ESC '83). |
||||||||||||||||||
|
Annick Thoumazeau |
|||||||||||||||||||
|
Remedios Amaya |
|||||||||||||||||||
|
Naast Matia Bazar
had Italië nog een tweede inzending in het Festival: Fiordaliso met
het levenslustige "Vivere" (To Live). De tekst was van L.
Albertelli, die ook de woorden had neergepend voor Mia Martini's
"Libera" (ESC '77). Fiordaliso stond ook driemaal op het podium van
het San Remo Festival: een eerste maal in 1984 met het nummer "Non
Voglio Mica |
Fiordaliso - "Il Meglio - Vol. 3" (CD - juni 2003 - met "Vivere") |
||||||||||||||||||
|
En eveneens uit
Zuid-Europa: Portugal stuurde Clemente met "Uma Cançăo De
Amor", een liedjesliedje geschreven door Tózé Brito, Pedro Brito en
António Pinho (het schrijverstrio achter Doce's "Bem, Bom" uit het
ESC '82). Tózé Brito deed trouwens in 1985 een tweede gooi naar de
Eurovisie-roem met "Penso Em Ti, Eu Sei" gezongen door Adelaide.
Clemente (CD - 1999 - met "Uma Cançăo De Amor") |
|||||||||||||||||||
|
|
West-Duitsland
behaalde voor het eerst een top 3-notering. En dan wel met rockster Jodie
Rocco, die had meegeschreven aan de tekst van haar WPSF-nummer
"Don't Break The Silence". De muziek was van Rainer Pietsch, componist van Joy
Fleming's "Ein Lied Kann Eine Brücke Sein" (ESC '75). De naam van
Jodie Rocco raakte wereldwijd bekend toen in 1990 de heisa rond het fake
popduo Milli Vanilli losbarstte. Jodie had toen samen met haar zus Linda de
backup vocals ingezongen voor de hit "Girl You Know It's True". En
ook al werden zij betaald voor hun werk, Frank Farian (de Duitse producer
achter Milli Vanilli) gaf nooit een publieke bevestiging van de door zussen
geleverde backings. Jodie Rocco in actie voor West-Duitsland op het 15de WPSF |
||||||||||||||||||
|
"The selection
process for the WPSF was pretty strenuous. Over 3000 entries from 59
countries were submitted. I believe I was the only American ever to represent
the then West Germany. I was one of a very few who actually brought their own
conductor. Rainer Pietsch, who also wrote the music and I co-wrote the lyrics
with Douglas Barton. Rainer also worked with Queen, Mack and other very big
German groups like Mannheimer Steamroller. He is a brilliant song
writer/producer/musician/conductor. |
|
||||||||||||||||||
|
We had exactly 20 minutes
to rehearse with the Yamaha Pops Orchestra. There were 8 backing vocalists.
We had a problem because the song was "Don't Break the Silence" and
they kept singing "Don't Blake the Sirence". The song was arranged
in the style of Jim Steinman, he wrote all the songs for Meatloaf's "Bat
out of Hell" and Bonnie Tyler's "Total Eclipse of the Heart"; very
powerful, very rock oriented, but the middle part of the song slowed down to
a ballad. You could hear a pin drop, then it would escalate. The lyrics had
to be sung properly. So I was allowed to work with the vocalists for about 30
minutes and the foundation let me rehearse twice. Back in Germany I also
taught hi-fashion models to speak English and I gave vocal lessons, so I was
pretty good with helping them sing the lyrics phonetically correct. There was a panel of
judges, I believe there were ten. They were positioned a couple of rows from
the stage. At the end of my performance Rainer jumped from the orchestra pit
down to the stage which must have been ten feet or more. He was so excited
because the performance, the orchestra, the ambiance and the excitement in
the room was incredible. People were standing up, clapping and screaming. It
was the most wonderful experience in my career. I
designed my costume and had one of the top fashion designers in Germany,
Sweetheart, create it. The material was created especially for my costume. It
was a pink spandex type material, but instead of sequins there were
opalescent plastic circles that were heat infused onto the fabric. Very
innovative at that time. The epaulets were from an 1890 Army uniform." |
|||||||||||||||||||
|
De twee meest
opmerkelijke liedjes van het 15de WPSF, een vrolijke samba en een pakkende
festivalballade, kwamen respectievelijk uit Brazilië en het Verenigd
Koninkrijk. |
|||||||||||||||||||
|
"Gagabirô" |
"Afrocanto" |
"Millennium" |
"Serie Sem Limite" (2001) |
||||||||||||||||
|
Joăo Bosco aan het werk op het 15de WPSF |
"Preta-porter
De Tafetá" (Taffeta Dress) werd gezongen door Joăo Bosco en
terecht bekroond met een Outstanding Song Award. Joăo's grote, muzikale
doorbraak kwam er op het Montreux Jazz Festival '83, waar hij werd geprezen
voor zijn perfecte fusie van stem en gitaar. Zijn WPSF-compositie schreef hij
tijdens een bezoek aan Parijs, vandaar de vele woordspelingen met Franse
klanken en namen in het nummer (door de vele woordspelingen is het nummer in
feite onvertaalbaar). De inhoud van het lied: "Bij een sambafeest in
Cocotá zag ik een meisje met de heupen staan wiegen." De tekst is een
soort verzoek aan de juffrouw in kwestie om een afspraakje te maken.
"Preta-porter De Tafetá", dat op een fraaie 7de plaats eindigde,
werd na het Festival een grote hit in Zuid-Amerika. Het aanstekelijke deuntje
werd diverse malen gecoverd, onder meer door het Braziliaanse duo Ixega en
door de jazz/fusion big band Banda Mantiqueira, en is vandaag terug te vinden
op een groot aantal verzamelalbums. |
|
|||||||||||||||||
|
"Serie Gold" |
"Songbook 02" |
Ixega - "Origem" |
Banda Mantiqueira - "Bixiga" (2000) |
||||||||||||||||
|
Het Verenigd
Koninkrijk had opnieuw twee liedjes in de running: een ballade en een stevig
poprocknummer. Voor het zachte werk werd een beroep gedaan op het
schrijverstalent van award-winning songwriters Gary Harrison, J.D. Martin en
Gloria Thomas (echtgenote van B.J. Thomas) én op het warme stemgeluid van de
diepgelovige zangeres Sheila Walsh. Het resultaat was de mooie ballade
"His Eyes", die de favorietenrol echter niet kon waarmaken en
uiteindelijk strandde op een onfortuinlijke 12de plaats. Sheila Walsh,
woonachtig in Nashville, ontpopte zich later tot schrijfster van diverse
religieuze boeken (o.a. " Living Fearlessly - Life Is Tough but God
Is Faithful"), tot talkshow-gastvrouw ("Heart To Heart With
Sheila Walsh" op Family Channel) en tot oprichtster van de
"Children Of Faith Conferences". In 2004 verscheen haar
compilatie-album "The Best Of Sheila Walsh". |
Sheila Walsh - "His Eyes" (7" single - inzending UK) |
||||||||||||||||||
|
Toyah - "Minx" (album met "Vigilante" - cover inzending UK) |
Voor het stevigere
Britse werk tekende Harry Bogdanovs, die achter de schermen ook werkte
voor artiesten als David Knopfler, Kiki Dee en John Farnham. Harry schreef
het nummer "Vigilante", dat door hemzelf op het Festival werd
vertolkt maar in 1985 op plaat werd gezet door de zangeres Toyah. Zij voegde
"Vigilante" toe als bonustrack aan de cassette-release van haar
album "Minx" (later ook te vinden op de CD-release). Op dat album
staat tevens een soft-metal cover van de Alice Cooper klassieker
"School's Out". Toyah is vandaag in de UK nog steeds aan de slag
als zangeres. |
||||||||||||||||||
|
De opvallendste
vertegenwoordigers van het Amerikaanse continent waren: Marc Jordan
voor Noord-Amerika, Los Kjarkas (Bolivia) en Alondra (Mexico)
voor Midden-/Zuid-Amerika. |
|||||||||||||||||||
|
Marc Jordan - "C.O.W." (CD - 1990 - met "(Burning Down The) Amazon") |
Marc Jordan in actie |
Marc Jordan And Other Stories" (CD - 2002 - met zijn WPSF-nummer) |
|||||||||||||||||
|
Marc Jordan zong "Amazon", een lied met een milieu-boodschap
waarmee hij een fraaie 4de plaats veroverde. Marc was (en is nog steeds) een
gerespecteerd liedjesschrijver: in de loop van zijn carričre schreef hij
nummers voor onder meer Cher, Joe Cocker, Chicago en Nathalie Cole. In 1992
schonk hij Rod Stewart een wereldwijde nummer 1-hit met "The Rhythm Of
My Heart". Marc bracht zelf acht albums uit. Zijn Yamaha-nummer werd in
1989 gereleased als charity-single, onder de titel "Burning Down The
Amazon", met de vocale inbreng van Timothy B.
Schmidt, Jane Weidlin, Nicolette Larson, Olivia Newton-John, Bruce Hornsby,
Boy Meets Girl, Rita Coolidge en Brenda Russell. Het nummer verscheen in 1990 op het album "Conserve Our
World/C.O.W." en in 2002 op zijn best-of "Living In Marina Del Rey
And Other Stories". |
|||||||||||||||||||
|
"Pueblos Perdidos" (1984) |
"Por |
"Kjarkas - Lo Mejor Volumen 2" |
"Antologia - |
||||||||||||||||
|
Vier albums van Los Kjarkas (Bolivia) met hun WPSF-nummer
"Florcita Azul". |
|||||||||||||||||||
|
Bolivia werd
vertegenwoordigd door Los Kjarkas, een van de meest invloedrijke
groepen uit de Andes-regio. Stichter was songwriter-gitarist-vocalist Gonzalo
Hermosa Gonzalez, die samen met zijn broers Elmer (vocals) en Ulises, Gaston
Guardia Bilboa (blaasinstrumenten, vocals) en Ramino De
Los Kjarkas op de Japanse TV |
|||||||||||||||||||
|
Alondra op het 15de WPSF |
Mexico stuurde een
van zijn grootste supersterren: Alondra. In de loop van de jaren '80
timmerde ze aan een indrukwekkende popcarričre: "New Female Vocalist Of
The Year" (Billboard Magazine - 1981), 6 albums met 4,2 miljoen
verkochte exemplaren, 2 nummer 1-hits, 6 top 10-singles, 4 internationale
tournees, 282 TV-optredens, 5 soap opera's en 2 langspeelfilms. Met haar
Yamaha-nummer "Noche" raakte ze echter niet voorbij de halve
finale. In 2003, na een afwezigheid van 15 jaar, maakte Alondra een geslaagde
comeback in het grupero-genre, omschreven als "keyboard-driven romantic
ballads". Het leverde haar meteen een Latin Grammy-nominatie op. |
||||||||||||||||||
|
Alondra anno 1984 |
… en anno 2003 |
||||||||||||||||||
|
"The Selection of Danny Chan" (LP/CD - 1985/2003 - met "Tell Me What Can I Do")
V.A. - "Love Songs" (WEA) (Hong Kong ballads met "Tell Me What Can I Do") |
Ook Hong Kong
stuurde een nationale superster naar het Festival: de inmiddels legendarische
Danny Chan (geboren in 1958). Aan de basis van zijn carričre lagen
twee deelnames aan de "Hong Kong Pop Song Composers Competition",
waar hij zowel in 1977 als in 1978 de derde prijs behaalde. Danny's eerste
single "Shedding Tears For You" veroverde onmiddellijk een plaatsje
in de top 10 van de HK Hitparade 1979, gevolgd door diverse hits en rollen in
TV-series en langspeelfilms. Voor zijn deelname aan het WPSF '84 pakte Danny
uit met "Tell Me What Can I Do", een ballade die hij later als duet
opnam met zangeres Crystal Gayle voor zijn album "The Selection Of Danny
Chan 1985". Dat album werd in 2003 opnieuw uitgebracht in een
remastering via Sony's DSD-technologie en raakte in een mum van tijd volledig
uitverkocht. Een muziekcriticus van "Hong Kong Vintage Pop Radio"
schreef: "There are certain singers in Hong Kong pop who have the voice to
sing songs arranged with Chinese instruments. And Danny is one of them. (…)
His vocal performance is tender and delicate, and still manages to sound very
masculine and reassuring." De hoogtepunten van zijn carričre beleefde
Danny eind jaren '80 met onder meer een uitnodiging van de koninklijke
familie om deel te nemen aan een Thaise charity-show (1987), een optreden
tijdens de openingsshow van de Olympische Spelen in Seoel (1988) en zijn
succesvolle deelname aan het Tokyo Music Festival van 1989 met het nummer
"I Just Love You". Op 18 mei 1992 werd Danny Chan bewusteloos
aangetroffen in zijn woning. Na een lange comaperiode overleed hij op 25
oktober 1993. Hij was toen amper 35. |
||||||||||||||||||
|
Grote kanshebber
voor de Grand Prize International
zou ongetwijfeld het krachtige "Kyrie (Eleison)" geweest zijn. Maar
de uitvoerders van het nummer, de vierkoppige rockgroep Mr. Mister,
annuleerden op het laatste moment hun deelname aan het Festival. Het debuutalbum
van Mr. Mister, "I Wear The Face", deed het allesbehalve goed in de
hitlijsten van 1984 en ook de single "Hunters Of The Night" slaagde
er niet in de Top 40 van dat jaar te bereiken. Er werd toen maar besloten de
promotie van de groep in Japan uit te stellen tot een later tijdstip en zich
eerst te focussen op de Amerikaanse markt. Het geplande WPSF-nummer
"Kyrie" werd dan ook bewaard voor een volgend album. Mr. Mister's grote
doorbraak kwam er in mei 1985 met de release van het album "Welcome To
The Real World", waarop de smash-hit "Broken Wings" stond. Die
single bereikte de 4de plaats in de Britse charts van december 1985. Hun
muziekstijl - 'soft-metal' genoemd - leverde hen een uitverkochte toernee met
Tina Turner op in de States, waar ze in eenzelfde week een US N° 1 single,
album en video behaalden. "Kyrie" werd uiteindelijk de opvolger van
"Broken Wings" en was bijna even succesvol: de 11de plaats in het
Verenigd Koninkrijk een een nieuwe nummer |
Mr. Mister - "Kyrie" (12" single - release Japan)
Mr. Mister (LP - 1985 - met "Kyrie") |
||||||||||||||||||
|
Australië stuurde
het enige duo uit zijn WPSF-geschiedenis naar het Festival: Adrian Scott en
Lisa Edwards met "Crying In Your Sleep". En de formule leek
te werken: een schitterende derde plaats was het eindresultaat. Adrian Scott, die
ook de muziek en tekst had geschreven voor deze inzending, was/is een
gevestigde waarde in de Australische popmuziek. Zo werkte hij samen met John
Farnham (zie ook WPSF 1972), Brian Cadd, Dannii Minogue en tourde hij de
wereld rond met Kylie Minogue (zie ook WPSF 1988) als haar musical director
en keyboard player. Vandaag treedt Adrian op samen met Jennifer Allas als het
jazz-/coverduo "Jenn & Adrian". Lisa Edwards, die
reeds een eigen single had uitgebracht in 1981, werd vooral bekend als
backing vocal in de John Farnham Band tijdens diens succesvolle comeback in
1987. Haar grootste hit scoorde Lisa in 1992 met "Cry", een cover
van de Godley & Crčme melodie, die piekte op de vijfde plaats in de
Australische hitparade. Lisa's debuutalbum, "Thru The Hoop",
verscheen in augustus 1993. |
|||||||||||||||||||
|
Adrian & Jenn anno 2003 |
Adrian Scott & Lisa Edwards op het 15de WPSF |
Lisa Edwards anno 2002 |
|||||||||||||||||
|
De enige
Oost-Europese inzending stond op naam van de Grand Prix-winnaar van 1983,
Hongarije. Het land wou zijn prille status in ere houden en stuurde de
gerespecteerde zangeres Klári Katona richting Tokio.
Zij had immers reeds diverse onderscheidingen behaald op grote internationale
muziekfestivals, waaronder Metronóm '77 (First Prize) en het International
Pop & Chanson Festival 1981 (Villach, Oostenrijk - First Prize & Best
Performer Award). Ook al raakte Klári Katona met haar
"Amig
Varok Ra'd" niet in de Finale van het 15de WPSF, toch werd ze bekroond
met een "Most Outstanding Performance Award". In 1995 ontving ze
het "Small Cross Of The Republic" als erkenning voor haar artiestieke
carričre en kwalitatieve bijdrage tot de Hongaarse cultuur (nu reeds 9
albums, waaronder twee met zelfs geschreven nummers). In maart 2002 werd
Klári Katona tijdens de 10de Golden Giraffe Awards Ceremony (de Hongaarse
"Grammies") bekroond met de zeer prestigieuze Westel-Mahasz
Lifetime Achievement Award. Die onderscheiding was reeds twee andere
Hongaarse WPSF-deelnemers te beurt gevallen: Gábor Presser (zie WPSF 1970 & 1971) en Zsuzsa Koncz (zie
WPSF 1973). Gábor Presser was bovendien de componist van Klári's Yamaha-nummer "Amig Varok Ra'd",
dat verscheen op haar vierde album "Klári Katona". |
|||||||||||||||||||
|
Klári Katona op het
15de WPSF |
"Klári Katona" (LP - 1984 - met
"Amig Varok Ra'd") |
||||||||||||||||||
|
Vina Panduwinata - "Lagu Terbaik" (CD - 1999 - met |
Indonesië stuurde
de winnares van het Festival Lagu Populer Nasional, de nationale Yamaha-preselectie,
naar Tokio: popdiva Vina Panduwinata en het liedje "Aku Melangkah
Lagi", wat zoveel betekent als "I Swing My Steps Again". Het
nummer eindigde op een verdienstelijke 10de plaats. Het jaar erop, in 1985,
was Vina opnieuw van de partij. Toen deed ze het met "Burung Camar"
(The Song Of The Seagulls) nog een stukje beter (8ste plaats). Zowel "Aku
Melangkah Lagi" als "Burung Camar" verschenen in 1999 op het
verzamelalbum "Lagu Bertaik - Best Of Vina Panduwinata". |
||||||||||||||||||
|
Naast TOM˜CAT haalden nog drie andere Japanse artiesten de top 10: Masako Kawaguchi (5de), Arai Akino (8ste) en Makoto
Matsuzaki (9de). |
|||||||||||||||||||
|
Masako Kawaguchi |
Arai Akina (Best
Of - CD) |
||||||||||||||||||
|
Special guest op
het 15de WPSF was Newton Family, de Grand Prix-winnende band van 1983.
Newton Family ... special guest op het 15de WPSF |
|||||||||||||||||||
|
Ook in 1984
verscheen een verzamelalbum van het WPSF met de live-registratie van 9
inzendingen, waaronder de 2 Grand Prix winnaars, 6 andere finalisten en 1
halve finaliste. |
|||||||||||||||||||
|
|
WORLD POPULAR
SONG FESTIVAL IN TOKYO '84 Side A 1 - Don't Break The Silence (West Germany) 2 - Furare Kibun De Rock 'n' Roller
(Japan) Grand Prix Japan 3 - Crying In Your
Sleep (Australia) 4 - Party Lights
(Canada) Grand Prix International 5 - Amazon
(U.S.A.) ********** Side B 1 - Kabuki
(Japan) 2 - Preta-Porter De
Tafetá (Brazil) 3 - Cercami Ancora (Italy) 4 - Amig Varok Ra'd (Hungary) |
||||||||||||||||||
The beginnings
Select another year
for a full description of that year's festival