|

Het indrukwekkende decor van het 16de WPSF
|
|
Net als 1975 was
ook 1985 een schitterend jaar voor het Amerikaanse continent. Argentinië ging
aan de haal met de overwinning. De drie inzendingen van de Verenigde Staten
bezetten respectievelijk de 3de, 4de en 5de plaats. En ook Canada en Mexico
behaalden een finaleplaatsje. Enkel Brazilië keerde met lege handen
huiswaarts.
|
|

David Pomeranz
|
Zo gingen dat jaar
maar liefst drie Outstanding Song
Awards (OSA) naar de States. Eentje voor "Hold Tight", een
eigen compositie van singer/songwriter David Pomeranz (vooral bekend
als componist van de hits "Tryin' To Get The Feeling Again" en
"The Old Songs" voor Barry Manilow). Een tweede OSA voor
"Thrill of The Chase", gecomponeerd en gezongen door Alan Scott.
De tekst van "Thrill Of The Chase" werd geschreven door het duo
Gary Pickus en Roy Freeland, die het jaar daarop de VS een nieuwe Grand
Prix-overwinning zou bezorgen (zie WPSF 1986). En de derde OSA was voor
"Baby Sister", een nummer van Gary Goetzman en Mike Piccirillo,
gebracht door het enfant terrible
van de Jackson-clan… LaToya. Haar jongere zusje Janet - toen nog een
echte baby sister - verraste
het publiek met een gastoptreden in LaToya's achtergrondkoortje. Het jaar
daarop zou Ms Janet echter aan de haal gaan met een Grammy Award. "Baby Sister" verscheen als track op
LaToya's album "Imagination" en werd enkel in Japan uitgebracht op
single.
|
|

LaToya op
het 16de WPSF
|

"Imagination"
(LP met "Baby Sister")
|

"Baby Sister"
(7" - release Japan)
|

Janet als backing
bij LaToya's optreden
|
|
Canada deed een beroep op de vocale talenten van Luba Kowalchyk, die als teenager folkliedjes zong op
huwelijken en sociale evenementen in de Oekrainse kringen van Canada. Samen
met drummer Pete Marunzak en gitarist Mark Lyman richtte ze de band
"Luba" op. Haar eerste album "Secrets And Sins" verscheen
in 1984. In
1985 werd "How Many" geselecteerd als Canadese inzending voor het
16de WPSF. Het nummer werd als extra track toegevoegd aan de Japanse release
van "Secrets And Sins" en werd internationaal uitgebracht met het
album "Between The Earth And Sky" (1986). Met "How Many"
behaalde Luba slechts een 13de plaats in de Grand Finale van het Festival,
maar in eigen land had ze er een stevige top 10-hit mee te pakken. Luba
werkte ook mee aan de soundtrack van de veelbesproken film "91/2
Weeks", waarvoor ze de songs "The Best Is Yet To Come" and
"Let It Go" leverde. Tot vandaag beschouwt Luba haar deelname aan
het WPSF als een van de "finest achievements" uit haar muzikale
carrière. "How Many" is ook te vinden op het compilatie-album
"Over 60 Minutes With … Luba" (1987).
Listen here to a
fragment of "How Many": 
|
|

"How Many" (7" single)
|

"Secrets And Sins"
(album - release Japan)
|

"Between The Earth
And Sky"
(internationale release)
|

"Over 60 Minutes
With … Luba" (1987)
|
|
|
ëéì
3 verschillende albums met "How Many"
|
|

"Dueña De Mi Corazón"
(LP - 1985 - met
"Es Nuestro Amor")

Daniela anno 2001
|
Ook Mexico deed
een beroep op vrouwelijk vocaal talent en stuurde de bloedmooie zangeres Daniela
Romo. Daniela begon haar carrière bij de groep "Los Hermanos
Zavala" en met een rol in de musical "Contigo Pan Y Cebolla".
Ze volgde een acteeropleiding aan de academie van Andrés Solar, maakte vanaf
1973 faam als model en kreeg algauw rolletjes in reclamespotjes toebedeeld.
De grote muzikale doorbraak kwam er in 1983 met de hit "Mentiras"
en het zelfgetitelde album. Ook met haar tweede album "Amor
Prohibido" had ze een hit te pakken ("Yo No Te Pido La Luna"). Uit haar derde
album "Dueña De Mi Corazón" werd "Es Nuestro Amor"
gekozen als Mexicaanse inzending voor het 16de WPSF. Het leverde haar het
allerlaatste plaatsje in de finale op. In 1992 werd Daniela door New York's
Ace bekroond met "Best Album Of The Year", "Best Female
Performer" and "Best Video Clip". In 1993 werd ze in
Argentinië uitgeroepen tot "Best Female Singer". Eind 2000 tekende
ze een contract met Univisión voor de Spaanse versie van "Who Wants To
Be A Millionaire" ("Wie Wordt Euromiljonair").

Daniela Romo (links) backstage
met Danny Navaro (midden), music producer, en
Denise de Kalafe (rechts), de componiste van "Es Nuestro
Amor"
|
|
Met Argentinië
ging de International Grand Prix voor de derde maal naar een land uit Midden-
en Zuid-Amerika (na Mexico in 1975 en Cuba in 1981) en voor de tweede maal
naar een Spaanstalige inzending (na "Digamos Que Más Da"
in 1981). De krachtige festivalballade "Rompecabezas", wat
"puzzel" betekent, werd gezongen door Valeria Lynch. Valeria was
reeds een gevierde musicalster: zo speelde ze de hoofdrol in de rockopera's
"Hair" en "Evita". In 1983 was ze met haar nummer
"You Change My Love" doorgestoten tot het selecte kransje van
genomineerden voor de Latin Division
van de Grammy Awards. "Rompecabezas" verscheen op single in Japan
en is te vinden op de albums "Para Cantarle A La Vida" (1985 - 2de
editie) en "Antologia Popular" (2000). Valeria Lynch geldt vandaag
als een van de grootste exportproducten uit de Argentijnse muziekindustrie: 4
miljoen verkochte platen, 35 gouden en platina-platen en door de New York
Times ooit uitgeroepen als "één van de vijf beste zangeressen ter
wereld" (samen met Barbra Streisand en Whitney Houston).
|

Valeria Lynch met de Grand Prix-overwinning rond haar hals
|
|

"Para Cantarle A La
Vida"
(LP - 1985)

"Mis Mejores Canciones"
(LP - 1990)
|

Valeria Lynch - "Rompecabezas"
(7" single - release Japan -
Grand Prix winnaar)
|

"Antología Popular"
(CD - 2000)

"Antología"
(CD - 2001)
|
|
ë ì
Vier albums met het nummer "Rompecabezas"
|
|
De Grand Prix Japan werd gewonnen door
de formatie Kazuyuki Ozaki & Coastal City met het nummer
"Yoko", een lied met een eenvoudige melodie over liefde en
afscheid. Een andere succesvolle Japanse inzending was RIKA. Zij
eindigde met haar "In The Rain" op de 9de plaats in de Grote
Finale.
|
|

Kazuyuki Ozaki & Coastal City - "Yoko"
(7" single - Japan - Grand Prix)
|

RIKA (album 1986)
|
|

|
Een opmerkelijke
gebeurtenis op het 16de WPSF was de allereerste deelname van China. De
Volksrepubliek stuurde Chang Kuang, die een onschuldig liefdesliedje
bracht (vertaling: "Running Towards Love's Embrace") dat echter
geen grote brokken maakte. Changs deelname aan het WPSF betekende wel het
startschot voor een succesvolle carrière. Zijn Yamaha-liedje verscheen in
2002 op zijn verzamelalbum "1985 > 2002".
Chang Kuang - "1985 > 2002"
(Best of-album
met o.a. 1ste
Chinese inzending WPSF)
|
|
Wat de Europese
deelnemers betreft, was 1985 een jaar met slechts twee
Eurovisie-buitenbeentjes. Voor Griekenland was Cleopatra (ESC '92) van
de partij. Terwijl ze 7 jaar later met "Olou Tou Kosmou I Elpida"
haar land aan de hoogste Eurovisie-score (5de plaats) uit de jaren '80-'90
zou helpen, raakte ze met "Proti Tou May" niet bij de 15
geselecteerde finalisten. Haar WPSF-lied was een nummer van Sofia Fildissi
(tekst) en Mimis Plessas (componist "Mou Les" - ESC '83).
Carlos Paião, vertolker en componist van het nummer "Play-Back"
(ESC '81), verdedigde opnieuw de Portugese kleuren met een eigen compositie:
"Lã Longe, Senhora" (Far Away, My Lady). Ook hij bleef ver weg van
de Grote Finale. Naast de popversie verscheen van het nummer ook een
traditionele fado-versie, gezongen door Dulce Guimaraes (te vinden op diverse
"Portugal"-verzamelaars).
|

Cleopatra (Griekenland)
|
|

Carlos Paião -
"15 Anos Depois: Letra E Música"
(verzamelalbum met
"Lã Longe, Senhora")
|

V.A. - "La
Tradition Du Fado"
(fado-versie van "Lã Longe,
|

V.A. - "Thalassa
Colección:Portugal"
Senhora" door Dulce Guimaraes)
|
|
Frankrijk had twee
deelnemers op het strijdtoneel in Tokio. De vrouwelijke inzending, Laurence
Saltiel, werd bekend in 1976 toen zij samen met haar vriendin Christine
Peyssens het duo Chris et Laure oprichtte, dat met sketches en liedjes
doorheen Frankrijk, Duitsland en Denemarken reisde. Laurences grote liefde
bleek evenwel jazz, wat resulteerde in een grote tournee van 2 maanden in
Japan met het orkest van Paul Mauriat én de oprichting van haar eigen
jazz-formatie (Laurence Saltiel Quartet). In 1984 eindigde ze met het
nummer "Le Retour Des Bergers" op de 4de plaats in de Franse
preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Een jaar later werd Laurence
uitgekozen om Frankrijk te vertegenwoordigen op het 16de WPSF. Met het nummer
"Craché Juré" raakte ze echter niet in de Grote Finale. Hetzelfde
gold voor Gérard Berliner, die in 1982 een grote hit had gescoord met
"Louise". Zijn "Comme Des Millions D'Histoires D'Amour",
een ironisch liefdesliedje verpakt in een vlot chanson, kon de jury's jammer
genoeg niet bekoren.
|
|


|

Laurence Saltiel
|

Gérard Berliner - "Comme Des Millions D'Histoires
D'Amour"
(7" single - inzending Frankrijk)
|
|

Lena Biolcati - "C'é Ancora Cielo"
(7" single - inzending Italië)
|
Sinds 1980 had
Italië steeds een top 10-notering in de wacht gesleept. Lena Biolcati,
de Italiaanse inzending van 1985, versterkte die reputatie door met haar
"C'é Ancora Cielo" (The Sky Is Still There) een schitterende tweede
plaats te behalen. Lena had in 1984 reeds "Il Festival di
Castrocaro" (Rai Uno) gewonnen en in 1985 de derde plaats behaald op het
"Festival di Sanremo" (bij de nieuwe lichting) evenals de 2de
plaats op het "Festival di Riva del Garda". En de festivalsuccessen
zouden zich blijven opstapelen: winnares van het "Festival di Sanremo
1986" met "Grande, Grande Amore", winnares van "El Disco
Per L'Estate", 11de plaats op het "Festival di Sanremo 1987"
met "Vita Mia", en een laatste deelname aan het "Festival di
Sanremo" in 1990 met het nummer "Amori".
|
|

|
|
Nederland was
vertegenwoordigd door Spence, pseudoniem voor Henk Braaf, die zijn
kansen blijkbaar niet hoog inschatte: "Turn Me Down" heette zijn
nummer, een eigen compositie met tekst van Richard De Bois (tekstschrijver "Ik Hou Van Jou" - ESC
'84), dat niet verder kwam dan de halve finale.
|
|
Na de enigszins
teleurstellende plaats van Sheila Walsh (12de) en Harry Bogdanovs (HF) op het
WPSF '84 stuurde het Verenigd Koninkrijk opnieuw twee inzendingen richting
Tokio. Zowel Vikki Benson, bekend van de hit "Easy Love"
begin jaren '80, als Morty, bekend van "The Racing Cars",
deden het uitstekend met een respectievelijke 6de en 10de plaats in de Finale
als eindresultaat.
|
|

Vikki Benson - "Easy Love" (7" single)
|

Morty & The Racing Cars - "Love Blind" (LP)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|