ARGENTINA CRIES VICTORY

 

 

 

 

 

 

 

Grand Prix International

Won by Argentina - Rompecabezas

Written by Valeria Lynch &

Mario Cortès

Performed by Valeria Lynch

 

 

Grand Prix Japan

Yoko

Written by Kazuyuki Ozaki

Won by Kazuyuki Ozaki &

Coastal City

 

 

 

 

 

 

 

Date: 26-27 October 1985

Venue: Nippon Budokan Hall, Tokyo, Japan

Presenters: Tsunehiko Kamijo & Eriko Kusuda

Orchestra: Yamaha Pops Orchestra

Festival Structure: 1 Semi Final & 1 Grand Final

Total participating countries: 16

Total entries: 2.035 (from 58 countries)

Total entries selected: 24

Total entries in Final: 15 

Awards: Grand Prix, Most Outstanding Performance Award (MOPA), Outstanding Song Award (OSA), Kawakami Award

Interval Acts: France Joli (Grand Prix Winner 1984), Yamaha's Junior Original Concert (JOC)

 

 

 

 

 

16th World Popular Song Festival

Stageview

 

 

 

 

Grand Final 1985

 

Semi-Final 1985

 

Full Report 1985

 

 

 

 WPSF 1984

 

MAIN MENU

WPSF 1986

 



GRAND FINAL - 27 OCTOBER 1985
(in ranking order)

 

Award

Song Title

Performer

Country

Grand Prix International

MOPA

1

Rompecabezas

Valeria Lynch

Argentina

Grand Prix Japan

 

1

Yoko

Kazuyuki Ozaki & Coastal City

Japan

MOPA

OSA

2

C'é Ancora Cielo

Lena Biolcati

Italy

OSA

3

Hold Tight

David Pomeranz

U.S.A.

4

Baby Sister

LaToya Jackson

U.S.A.

5

Thrill Of The Chase

Alan Scott

U.S.A.

6

Fire, Fire

Vikki Benson

United Kingdom

KAWAKAMI

7

Tender Moments (Engl. Transl.)

Kaoru Kato

Japan

8

Burung Camar

Vina Panduwinata

Indonesia

FINALISTS

9

In The Rain

RIKA

Japan

10

Avenues

Morty

United Kingdom

11

Reality

Osoth & Viyada

Thailand

12

You Haunt Me

Sisa

Denmark

13

How Many

Luba

Canada

14

Es Nuestro Amor

Daniela Romo

Mexico




SEMI-FINAL - 26 OCTOBER 1985
(in order of appearance)

Song Title

Performer

Country

Craché Juré

Laurence Saltiel

France

Es Nuestro Amor

Daniela Romo

Mexico

Hold Tight

David Pomeranz

U.S.A.

Starry Night (Engl. Transl.)

Hasiwakawa Mayumi

Japan

Running Towards Love's Embrace (Engl. Transl.)

Chang Kuan

People's Republic Of China

How Many

Luba

Canada

Turn Me Down

Spence

Netherlands

Avenues

Morty

United Kingdom

In The Rain (Engl. Transl.)

RIKA

Japan

Reality

Osoth & Viyada

Thailand

Baby Sister

LaToya Jackson

U.S.A.

Love Letter - Emaki Song

Ina·Section

Japan

Lá Longe, Senhora

Carlos Paião

Portugal

Proti Tou May

Cleopatra

Greece

C'é Ancora Cielo

Lena Biolcati

Italy

Fã Da Bahia

Joyce

Brazil

Tender Moments (Engl. Transl.)

Kaoru Kato

Japan

Thrill Of The Chase

Alan Scott

U.S.A.

Burung Camar

Vina Panduwinata

Indonesia

Fire, Fire

Vikki Benson

United Kingdom

Yoko

Kazuyuki Ozaki & Coastal City

Japan

You Haunt Me

Sisa

Denmark

Comme Des Millions D'Histoires D'Amour

Gérard Berliner

France

Rompecabezas

Valeriya Lynch

Argentina


VERSLAG

Het indrukwekkende decor van het 16de WPSF

 

 

Net als 1975 was ook 1985 een schitterend jaar voor het Amerikaanse continent. Argentinië ging aan de haal met de overwinning. De drie inzendingen van de Verenigde Staten bezetten respectievelijk de 3de, 4de en 5de plaats. En ook Canada en Mexico behaalden een finaleplaatsje. Enkel Brazilië keerde met lege handen huiswaarts.

 

David Pomeranz

Zo gingen dat jaar maar liefst drie Outstanding Song Awards (OSA) naar de States. Eentje voor "Hold Tight", een eigen compositie van singer/songwriter David Pomeranz (vooral bekend als componist van de hits "Tryin' To Get The Feeling Again" en "The Old Songs" voor Barry Manilow). Een tweede OSA voor "Thrill of The Chase", gecomponeerd en gezongen door Alan Scott. De tekst van "Thrill Of The Chase" werd geschreven door het duo Gary Pickus en Roy Freeland, die het jaar daarop de VS een nieuwe Grand Prix-overwinning zou bezorgen (zie WPSF 1986). En de derde OSA was voor "Baby Sister", een nummer van Gary Goetzman en Mike Piccirillo, gebracht door het enfant terrible van de Jackson-clan… LaToya. Haar jongere zusje Janet - toen nog een echte baby sister - verraste het publiek met een gastoptreden in LaToya's achtergrondkoortje. Het jaar daarop zou Ms Janet echter aan de haal gaan met een Grammy Award. "Baby Sister" verscheen als track op LaToya's album "Imagination" en werd enkel in Japan uitgebracht op single.

 

LaToya op
het 16de WPSF

"Imagination"

(LP met "Baby Sister")

"Baby Sister"

(7" - release Japan)

 

Janet als backing

bij LaToya's optreden

 

 

Canada deed een beroep op de vocale talenten van Luba Kowalchyk, die als teenager folkliedjes zong op huwelijken en sociale evenementen in de Oekrainse kringen van Canada. Samen met drummer Pete Marunzak en gitarist Mark Lyman richtte ze de band "Luba" op. Haar eerste album "Secrets And Sins" verscheen in 1984. In 1985 werd "How Many" geselecteerd als Canadese inzending voor het 16de WPSF. Het nummer werd als extra track toegevoegd aan de Japanse release van "Secrets And Sins" en werd internationaal uitgebracht met het album "Between The Earth And Sky" (1986). Met "How Many" behaalde Luba slechts een 13de plaats in de Grand Finale van het Festival, maar in eigen land had ze er een stevige top 10-hit mee te pakken. Luba werkte ook mee aan de soundtrack van de veelbesproken film "91/2 Weeks", waarvoor ze de songs "The Best Is Yet To Come" and "Let It Go" leverde. Tot vandaag beschouwt Luba haar deelname aan het WPSF als een van de "finest achievements" uit haar muzikale carrière. "How Many" is ook te vinden op het compilatie-album "Over 60 Minutes With … Luba" (1987).

 

Listen here to  a fragment of "How Many":

 

"How Many" (7" single)

"Secrets And Sins"

(album - release Japan)

"Between The Earth

And Sky"

(internationale release)

"Over 60 Minutes

With … Luba" (1987)

 

 

ëéì

3 verschillende albums met "How Many"

 

 

 

 

"Dueña De Mi Corazón"

(LP - 1985 - met

"Es Nuestro Amor")

 

 

Daniela anno 2001

Ook Mexico deed een beroep op vrouwelijk vocaal talent en stuurde de bloedmooie zangeres Daniela Romo. Daniela begon haar carrière bij de groep "Los Hermanos Zavala" en met een rol in de musical "Contigo Pan Y Cebolla". Ze volgde een acteeropleiding aan de academie van Andrés Solar, maakte vanaf 1973 faam als model en kreeg algauw rolletjes in reclamespotjes toebedeeld. De grote muzikale doorbraak kwam er in 1983 met de hit "Mentiras" en het zelfgetitelde album. Ook met haar tweede album "Amor Prohibido" had ze een hit te pakken ("Yo No Te Pido La Luna"). Uit haar derde album "Dueña De Mi Corazón" werd "Es Nuestro Amor" gekozen als Mexicaanse inzending voor het 16de WPSF. Het leverde haar het allerlaatste plaatsje in de finale op. In 1992 werd Daniela door New York's Ace bekroond met "Best Album Of The Year", "Best Female Performer" and "Best Video Clip". In 1993 werd ze in Argentinië uitgeroepen tot "Best Female Singer". Eind 2000 tekende ze een contract met Univisión voor de Spaanse versie van "Who Wants To Be A Millionaire" ("Wie Wordt Euromiljonair").

 

Daniela Romo (links) backstage

met Danny Navaro (midden), music producer, en

Denise de Kalafe (rechts), de componiste van "Es Nuestro Amor"

 

 

Met Argentinië ging de International Grand Prix voor de derde maal naar een land uit Midden- en Zuid-Amerika (na Mexico in 1975 en Cuba in 1981) en voor de tweede maal naar een Spaanstalige inzending (na "Digamos Que Más Da" in 1981). De krachtige festivalballade "Rompecabezas", wat "puzzel" betekent, werd gezongen door Valeria Lynch. Valeria was reeds een gevierde musicalster: zo speelde ze de hoofdrol in de rockopera's "Hair" en "Evita". In 1983 was ze met haar nummer "You Change My Love" doorgestoten tot het selecte kransje van genomineerden voor de Latin Division van de Grammy Awards. "Rompecabezas" verscheen op single in Japan en is te vinden op de albums "Para Cantarle A La Vida" (1985 - 2de editie) en "Antologia Popular" (2000). Valeria Lynch geldt vandaag als een van de grootste exportproducten uit de Argentijnse muziekindustrie: 4 miljoen verkochte platen, 35 gouden en platina-platen en door de New York Times ooit uitgeroepen als "één van de vijf beste zangeressen ter wereld" (samen met Barbra Streisand en Whitney Houston).

 

 

Valeria Lynch met de Grand Prix-overwinning rond haar hals

 

"Para Cantarle A La Vida"

(LP - 1985)

 

"Mis Mejores Canciones"

(LP - 1990)

 

 

 

Valeria Lynch - "Rompecabezas"

(7" single - release Japan -

Grand Prix winnaar)

 

"Antología Popular"

(CD - 2000)

 

"Antología"

(CD - 2001)

ë                                        ì

Vier albums met het nummer "Rompecabezas"

 

 

De Grand Prix Japan werd gewonnen door de formatie Kazuyuki Ozaki & Coastal City met het nummer "Yoko", een lied met een eenvoudige melodie over liefde en afscheid. Een andere succesvolle Japanse inzending was RIKA. Zij eindigde met haar "In The Rain" op de 9de plaats in de Grote Finale.

 

Kazuyuki Ozaki & Coastal City - "Yoko"

(7" single - Japan - Grand Prix)

 

 

RIKA (album 1986)

 

 

Een opmerkelijke gebeurtenis op het 16de WPSF was de allereerste deelname van China. De Volksrepubliek stuurde Chang Kuang, die een onschuldig liefdesliedje bracht (vertaling: "Running Towards Love's Embrace") dat echter geen grote brokken maakte. Changs deelname aan het WPSF betekende wel het startschot voor een succesvolle carrière. Zijn Yamaha-liedje verscheen in 2002 op zijn verzamelalbum "1985 > 2002".

 

 

Chang Kuang - "1985 > 2002" (Best of-album

met o.a. 1ste Chinese inzending WPSF)

 

 

Wat de Europese deelnemers betreft, was 1985 een jaar met slechts twee Eurovisie-buitenbeentjes. Voor Griekenland was Cleopatra (ESC '92) van de partij. Terwijl ze 7 jaar later met "Olou Tou Kosmou I Elpida" haar land aan de hoogste Eurovisie-score (5de plaats) uit de jaren '80-'90 zou helpen, raakte ze met "Proti Tou May" niet bij de 15 geselecteerde finalisten. Haar WPSF-lied was een nummer van Sofia Fildissi (tekst) en Mimis Plessas (componist "Mou Les" - ESC '83).

Carlos Paião, vertolker en componist van het nummer "Play-Back" (ESC '81), verdedigde opnieuw de Portugese kleuren met een eigen compositie: "Lã Longe, Senhora" (Far Away, My Lady). Ook hij bleef ver weg van de Grote Finale. Naast de popversie verscheen van het nummer ook een traditionele fado-versie, gezongen door Dulce Guimaraes (te vinden op diverse "Portugal"-verzamelaars).

 

 

Cleopatra (Griekenland)

 

 

Carlos Paião -

"15 Anos Depois: Letra E Música"

(verzamelalbum met

"Lã Longe, Senhora")

 

 

V.A. - "La Tradition Du Fado"

(fado-versie van "Lã Longe,

V.A. - "Thalassa Colección:Portugal"

Senhora" door Dulce Guimaraes)

 

Frankrijk had twee deelnemers op het strijdtoneel in Tokio. De vrouwelijke inzending, Laurence Saltiel, werd bekend in 1976 toen zij samen met haar vriendin Christine Peyssens het duo Chris et Laure oprichtte, dat met sketches en liedjes doorheen Frankrijk, Duitsland en Denemarken reisde. Laurences grote liefde bleek evenwel jazz, wat resulteerde in een grote tournee van 2 maanden in Japan met het orkest van Paul Mauriat én de oprichting van haar eigen jazz-formatie (Laurence Saltiel Quartet). In 1984 eindigde ze met het nummer "Le Retour Des Bergers" op de 4de plaats in de Franse preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Een jaar later werd Laurence uitgekozen om Frankrijk te vertegenwoordigen op het 16de WPSF. Met het nummer "Craché Juré" raakte ze echter niet in de Grote Finale. Hetzelfde gold voor Gérard Berliner, die in 1982 een grote hit had gescoord met "Louise". Zijn "Comme Des Millions D'Histoires D'Amour", een ironisch liefdesliedje verpakt in een vlot chanson, kon de jury's jammer genoeg niet bekoren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Laurence Saltiel

Gérard Berliner - "Comme Des Millions D'Histoires D'Amour"

(7" single - inzending Frankrijk)

 

 

Lena Biolcati - "C'é Ancora Cielo"

(7" single - inzending Italië)

 

Sinds 1980 had Italië steeds een top 10-notering in de wacht gesleept. Lena Biolcati, de Italiaanse inzending van 1985, versterkte die reputatie door met haar "C'é Ancora Cielo" (The Sky Is Still There) een schitterende tweede plaats te behalen. Lena had in 1984 reeds "Il Festival di Castrocaro" (Rai Uno) gewonnen en in 1985 de derde plaats behaald op het "Festival di Sanremo" (bij de nieuwe lichting) evenals de 2de plaats op het "Festival di Riva del Garda". En de festivalsuccessen zouden zich blijven opstapelen: winnares van het "Festival di Sanremo 1986" met "Grande, Grande Amore", winnares van "El Disco Per L'Estate", 11de plaats op het "Festival di Sanremo 1987" met "Vita Mia", en een laatste deelname aan het "Festival di Sanremo" in 1990 met het nummer "Amori".

 

 

 

Nederland was vertegenwoordigd door Spence, pseudoniem voor Henk Braaf, die zijn kansen blijkbaar niet hoog inschatte: "Turn Me Down" heette zijn nummer, een eigen compositie met tekst van Richard De Bois (tekstschrijver "Ik Hou Van Jou" - ESC '84), dat niet verder kwam dan de halve finale.

 

Na de enigszins teleurstellende plaats van Sheila Walsh (12de) en Harry Bogdanovs (HF) op het WPSF '84 stuurde het Verenigd Koninkrijk opnieuw twee inzendingen richting Tokio. Zowel Vikki Benson, bekend van de hit "Easy Love" begin jaren '80, als Morty, bekend van "The Racing Cars", deden het uitstekend met een respectievelijke 6de en 10de plaats in de Finale als eindresultaat.

 

Vikki Benson - "Easy Love" (7" single)

Morty & The Racing Cars - "Love Blind" (LP)

 

 

The beginnings

 

 

Select another year for a full description of that year's festival