VICTORY SHOT FOR USA

 

 

 

 

 

 

 

 

Grand Prix International

Won by USA - Longshot

Written by Alan Scott &

Gary Pickus

Performed by Stacy Lattisaw

 

 

Grand Prix Japan

Ashitayuki No Ressha

Written by Kenji Ono

Performed by Kenji Ono

 

 

á

 

 

 

 

 

 

 

Date: 26 October 1986

Venue: Nippon Budokan Hall, Tokyo, Japan

Presenters: Tsunehiko Kamijo & Judy Ongg

Orchestra: Yamaha Pops Orchestra

Festival Structure: 1 Grand Final

Total participating countries: 12

Total entries: 2.072 (from 58 overseas countries)

Total entries selected: 18

Awards: Grand Prix, Best Singer Award (BSA), Golden Award (GA), Audience First Choice Award (AFCA), Kawakami Award

Interval Acts: Yamaha's Junior Original Concert (JOC)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

17th World Popular Song Festival

Stageview

 

 

 

 

 

Grand Final 1986

 

Full Report 1986

 

 

 

áWPSF 1985

 

MAIN MENU

WPSF 1987

 

 


GRAND FINAL - 26 OCTOBER 1986
(in ranking order)

 

Award

N░

Song Title

Performer

Country

Grand Prix International

1

Longshot

Stacy Lattisaw

U.S.A.

Grand Prix Japan

1

Ashitayuki No Ressha

Kenji Ono

Japan

BSA

2

Seandainya Selalu Satu

Harvey Malaihollo

Indonesia

GA

3

Carnival

Kate

Norway

4

Come To Me, Blancoli! (Engl. Transl.)

Sasori-Za

Japan

5

LibertÚ

Sandra Kim

Belgium

6

Emozione Dopo Emozione

Eros Ramazzotti

Italy

GA

AFCA

7

Those Were The Days

Honeymoon Suite

Canada

KAWAKAMI

8

Party Night

The Fifties

Japan

FINALISTS

9

Where The Sun Meets The Sea

Anne Pigalle

France

10

Angels Fall Down

The Flaming Mussolinis

United Kingdom

11

Adorable Ladron

Pandora

Mexico

12

Ponto De Luz

Leila Pinheiro

Brazil

13

57 Chevy

Tom DeLuca

U.S.A.

14

Praying For World Peace (Engl. Transl.)

Liu Xinru

China

15

Sad And Blue (Engl. Transl.)

Full House

Japan

16

Beauty In Flowers, Beauty In Words (Engl. Transl.)

Fujimura

Japan

17

Live Dangerously

Simone

United Kingdom




VERSLAG

Het Festival viel terug op ÚÚn dag: een finale met 18 deelnemers uit 12 verschillende landen, waaronder 5 Europese (Noorwegen, BelgiŰ, ItaliŰ, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk).

 

BelgiŰ maakte na een afwezigheid van 3 jaar een opmerkelijke rentree. Sandra Kim (ESC '86), nog volop aan het nagenieten van haar glorieuze ESC-overwinning in Bergen, behaalde met "LibertÚ" - neen, niet met "Tokyo Boy" - een Golden Award. De schrijvers van dienst waren Jean-Paul Furnemont (muziek) en Marino Atria (tekst), het vaste team achter Mlle Kim. Ondanks de verdienstelijke onderscheiding verscheen Sandra's "LibertÚ" slechts als B-kant op de single "J'Aime La Vie". In Japan werd tevens het album (met andere hoes) gereleased.á

 

Sandra Kim - "J'Aime La Vie /

LibertÚ" (7" - release Japan)

 

 

Sandra Kim - "J'Aime La Vie"

(LP - release Japan)

Een Golden Award ging dat jaar ook naar twee andere Europese artiesten: Kate Gulbrandsen en Eros Ramazzotti. Elk met een eigen Eurovisie-link.

De Noorse Kate (ESC '87) zorgde op het WPSF voor de vrolijke noot met "Carnival", een up-tempo nummer van Rolf L°vland. Hij was de man die Noorwegen in 1985 eindelijk liet swingen op het ESC en in 1987 Ms Gulbrandsen een ticketje richting Brussel bezorgde, waar ze met "Mitt Liv" op de 9de plaats belandde. In de jaren '90 hielp L°vland de Noren aan twee andere puike prestaties: de 6de plaats in 1994 met "Duett" (Elisabeth Andreasson & Jan Werner Danielsen) en de overwinning in 1995 met "Secret Garden". Op de B-kant van "Carnival" stond "The Woman And The Girl In Me", de Engelstalige versie van haar Eurovisie-liedje "Mitt Liv".

 

 

Kate - "Carnival" (7" single)

 

 

Popidool-in-wording Eros Ramazzotti verdedigde uiteraard de Italiaanse kleuren. Voor zijn "Emozione Dopo Emozione" (Emotion After Emotion) kreeg hij op tekstueel vlak assistentie van Adelio Cogliati en op muzikaal vlak van Pierot Cassano, co-auteur van Matia Bazar's "Raggio Di Luna". "Emozione Dopo Emozione" verscheen als single (met "Buongiorno Bambina" op de B-kant) en als track op Eros' album "Nuovi Eroi", dat in 1986 de 1ste plaats behaalde in de Zwitserse hitparade. Een (ingekorte) live-versie van "Emozione Dopo Emozione" is te vinden op "Eros In Concert" (2-CD, 2001). Het nummer staat ook op de CD "A Tribute To Eros Ramazatto - For Dancing Featuring Giovanni Caminita".

 

"Nuovi Eroi" (1986)

"A Tribute To Eros Ramazotti -

For Dancing
Featuring Giovanni Caminita"

 

 

"Eros In Concert" (2001)

De resterende Europese deelnemers, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, bleven zonder onderscheiding.

Anne Pigalle strandde met "Where The Sun Meets The Sea" op de 9de plaats. Anne groeide op in Parijs te midden van de punk-scene. Na haar verhuis naar Londen werkte ze samen met onder andere Adrian Sherwoord (de EP "Hot Sagas" i.s.m. Nick Plytas) en Trevor Horn (het album "Everything Could Be So Perfect" uit 1985). Anne wordt beschouwd als de pionierster van een nieuw type Europese vrouw: post-feministisch, post-punk Ún een tikkeltje emotioneel maar steeds de touwtjes in handen. In de tweede helft van de jaren '80 produceerde ze songs voor Japanse commercials (vandaar de vraag van Frankrijk om deel te nemen aan het 17de WPSF). Begin jaren '90 verhuisde ze naar Los Angeles, waar ze onder meer optrad in Zalman Kings "Red Shoe Diaries".

EÚn plaatsje hoger (op de 10de plaats) eindigde de Britse band The Flaming Mussolinis en hun "Angels Fall Down". Deze vijfkoppige groep was ontstaan uit Basczax, een groep die begin jaren '80 toerde samen met OMD. The Flaming Mussolinis releasten bij CBS twee albums en een reeks singles, die echter weinig sporen nalieten in de popgeschiedenis. "Angels Fall Down" verscheen als B-kant op de single "Different Kind Of Love" (1987).

De tweede Britse inzending, Simone met "Live Dangerously", strandde op de allerlaatste plaats. Het nummer werd gecomponeerd door Miki Antony (die begin jaren '70 een hit had gescoord met "If It Wasn't For The Reason That I Love You") en Ben Findon. Deze laatste schreef samen met Mike Myers onder meer "Stand Up Like A Man" (The Shadows - Britse Eurovisie-preselectie 1975) en "How Do You Mend A Broken Hear" (Guys 'n' Dolls - Britse Eurovisie-preselectie 1979).

 

Anne Pigalle - "HÚ Stranger"

(album - release Japan)

The Flaming Mussolinis - "Different Kind Of Love"

(Extended Mix - 12" single -

met "Angels Fall Down op B-kant)

 

 

De Grand Prize International was uiteindelijk niet voor een Europese artiest, maar voor Stacy Lattisaw uit de States en haar "Longshot". Stacy maakte haar debuut als tiener in 1978 met het album "Young And In Love". Haar grootste hitparadesucces behaalde ze met de single "Nail It To The Wall". "Longshot" verscheen als B-side op de single "Every Drop Of Your Love". In 1998 verscheen de verzamelaar "Very Best Of Stacy Lattisaw".

 

 

 

 

 

Stacy Lattisaw - "Jump Into My Life"

met "Longshot" op B-kant

 

 

 

 

Tom DeLuca - "Down To The Wire"

(album - 1986 - met "57 Chevy")

 

 

Eveneens uit de States maar minder succesvol op het WPSF was Tom DeLuca. Hij zong "57 Chevy", een nummer dat hij samen met Taylor Rhodes had geschreven voor zijn album "Down To The Wire" (EPIC). Tom strandde met zijn "57 Chevy" op de 13 de plaats.

De Canadese vijfkoppige band Honeymoon Suite viel wel in de prijzen: een Gold Award voor hun inzending "Those Were The Days" Ún de (nieuw ingevoerde) Audience First Choice Award als "Best Live Act". De groep werd opgericht in 1982 en een jaar later wonnen ze met "New Girl Now" glansrijk de "Homegrown Contest" die jaarlijks werd georganiseerd door Toronto's Q107-FM station. Een jaar na hun deelname aan het WPSF werd Honeymoon Suite onderscheiden met de prestigieuze Juno Award voor "Group Of The Year". Hun winnend Yamaha-nummer, "Those Were The Days", werd gebruikt voor de soundtrack van de film "The Wraith" met Charlie Sheen in de hoofdrol (USA, 1986, Scotti Bros. - Japan, 1987, Canyon). Op de soundtrack staan ook Ozzy Osbourne met "Secret Loser" en Bonnie Tyler (zie WPSF 1979) met "Matter Of The Heart".

 

 

Honeymoon Suite (Canada)

 

 

The Wraith (album)

The Wraith

(filmposter)

The Wraith

(DVD)

Zuid-Amerika werd vertegenwoordigd door vrouwelijk schoon. Zo stuurde Mexico het vrolijke damestrio Pandora en BraziliŰ de charmante Leila Pinheiro.

Fernanda Meade, Isabel Lascurian en Mayte Lascurian debuteerden in 1985 en veroverden snel geheel Zuid-Amerika met het liedje "┐Cˇmo Te Va Mi Amor?" Met de release van het album "Otra Vez" in 1986 kreeg het trio de kans op te treden in de Verenigde Staten Ún te reizen naar Japan om met het bluesy cumbia-nummer "Adorable Ladron" (Lovely Thief) hun land te vertegenwoordigen op het 17de WPSF. "Adorable Ladron" (terug te vinden op diverse Pandora-verzamelaars) werd in 1998 nog gecoverd door de populaire Tejano-band Grupo Limite voor hun album "De Corazon A Corazon".

 

 

 

De dames van Pandora
(backstage met Danny & Roger)
op het 17de WPSF

"Otra Vez"

(1986)

 

"21 Black Jack"

(1992)

"Recuerdos De ..."

(1996)

"Quinze A˝os ...

Una Historia" (1999)

"21 Black Jack"

(2000)

Ű Ú ý

Diverse albums van Pandora met hun Yamaha-nummer "Adorable Ladron"

 

 

 

 

 

 

Leila met achter haar

áRoberto Menescal

(componist "Ponto De Luz)

tijdens de repetities voor

het 17de WPSF

 

 

Leila Pinheiro begon haar zangcarriŔre begin jaren '80. De grote doorbraak kwam er in 1985 met een derde plaats (Ún de "Revelation Singer"-prijs) op het TV Globo's "Festival dos Festivals" met het nummer "Verde". "Olho Nu" (1986), het eerste album na haar contract met Polygram, werd zowel in Zuid-Amerika als in Japan gereleased. Dat leverde haar een uitnodiging voor het 17de WPSF op, als vertegenwoordigster voor BraziliŰ. Haar inzending "Ponto De Luz" (A Spot Of Light), voor de gelegenheid gecomponeerd door Roberto Menescal en J.C. Costa Netto, werd pas in 1995 op plaat opgenomen door Marcia Salomon. Na haar deelname aan het Yamaha Festival werd Leila onderscheiden met de "Villa Lobos"-trofee (vrouwelijke relevatie van het jaar) door de ABPD (National Association of Record Producers).

 

 

Leila vertolkt "Ponto De Luz"

op het 17de WPSF

 

Marcia Salomon
"Mundos E Fundos"

(album met cover
"Ponto De Luz")

 

Een jaar later, in 1987, ontmoetten zowel Pandora als Leila Pinheiro elkaar opnieuw tijdens een songfestival: het XVIe OTI (OrganizašŃo das Televis§es Ibero Americanas). Pandora (finale) met het nummer "Los Amantes", Leila Pinheiro met "Estrela Do Norte" (Semi Final).

 

 

 

 

"12 Finalistas Del Festival OTI 87"

(officieel album van het 16de OTI-songfestival)

 

 

 

De Grand Prize Japan ging naar Kenji Ono met de folk-rock song "Ashitayuki No Ressha" (The Train For Tomorrow) de GP-winnaar van het 32ste Popcon Festival (een van Yamaha's nationale preselecties). Het filosofische nummer vertelde het verhaal van een jongen die nergens in slaagde en uiteindelijk de beslissing nam om de middelmatigheid in zijn leven overboord te gooien en naar de toekomst te wandelen.

 

Kenji Ono - "Ashitayuki No Ressha"

(7" single - Grand Prix Japan)

 

 

Japan had nog vier andere deelnemers in het Festival. Allen waren deelnemers van de 1986 Popcon Festivals (Spring & Autumn Edition): Fujimura met "Beauty In Flowers, Beauty In Words" (2e plaats - 31e Popcon), de groep Full House met "Sad And Blue" (semi-finalists - 31e Popcon), Sasori-Za met "Come To Me Biancoli!" (3de plaats - 32e Popcon) en de retro-rockband The Fifties met het swingende "Party Night" (4de plaats - 32e Popcon). De meest succesvolle artiest, na Kenji Ono, was Sasori-Za met een 4de plaats Ún een Golden Award. Vreemd genoeg behaalden de resterende Japanse artiesten respectievelijk de voorlaatste (16de), de 15de en de 8ste plaats tijdens de internationale finale. The Fifties mochten wel de Kawakami Award in ontvangst nemen.

 

Poster
31e Popcon

(11-05-1986)

 

 

Sasori-Za

"Come To Me, Biancoli!"

(7" single )

 

The Fifities

"Party Night"

(7" single)

 

Full House

(album)

Poster
32e Popcon

De grootste verrassing van de avond was de 2de plaats voor IndonesiŰ. Harvey Malaihollo verbeterde alzo zijn vorige Yamaha-prestatie (WPSF 1983) en behaalde met "Seandainya Selalu Satu" (If We Could Always Be Together) een Best Song Award. Dat nummer was een compositie van Wieke Gur en Elfa Secioria, die later als dirigent van het koor "Elfa's Singers" wereldwijde bekendheid verwierf (winnaars van de Choir Olympics 2004 in de categorieŰn "Popular Choir Music" en "Vocal Jazz with Accompaniment").

 

 

 

 

Harvey Malaihollo - "Begitulah Cinta" (album)

 

 

 

De Chinese Volksrepubliek stuurde Liu Xinru met het vredesnummer "Praying For World Peace", gecomponeerd door Liu Zhiwen en Xie Chengqiang. De laatste werd een bekende voorvechter van de Chinese "mainland pop music scene" (weg van de invloed van Hong Kong en Taiwan).

 

 

The beginnings

 

 

Select another year for a full description of that year's festival