Zaterdag 19/06/2004 Gisteren nog schitterend weer en een zalige avond gehad. Vannacht heeft het pijpestelen geregend en vanmorgen zijn we in een druilige mist en regen vertrokken. We hebben niets van de Pyreneeën gezien. Hier in RONCEVAUX is er een refuge voor 120 pelgrims. We zijn kloddernat toegekomen, alles moet weer droog geraken... De Pyreneeën hadden we ons wel moeilijker voorgesteld. Col de Bentarte is 1430m hoog, maar langzaam stijgend. De Pas de Ibarïeta is 1057m hoog maar is een zeer slechte weg. Col de Roncevaux is de locatie over de legende van Roeland (het Roelandslied). Over deze pas zijn meer dan duizend jaar lang al pelgrims getrokken naar Santiago de Compostella. Roncevaux in het Baskisch noemt ORREAGA. Nu dus geen Frans meer maar Spaans... we verstaan er geen jota van.

Vrijdag 18/06/2004 Niet te vroeg opstaan want vandaag moeten we maar 8 km doen. Eerste stuk van de Pyreneeën. Saint-Jean-Pied de Port ligt op 200m hoogte en waar we nu zijn (in Auberge d’Orisson --> alweer een nieuwe Gite), zijn we al tot op 800m hoogte gestegen. Het is zeker 40°C. We hebben wel een grandioos uitzicht (we zitten op het terras onder een parasol). Gisterenavond hebben we alweer een feestmaaltijd met wijn à volonté meegemaakt. En natuurlijk nog eens Nederlands met andere mensen kunnen praten. Morgen doen we het grootste stuk van de route (een 20 km) van de Pyreneeën. We zijn nog net niet over de grens. Morgen stijgen we nog tot een hoogte van 1430m. We moeten 2 cols overbruggen... Vandaag doen we niets meer dan luieren op het terras, met heel veel water. De echte camino is nu werkelijk begonnen. Er zijn hier vandaag ook veel pelgrims gestart om de tocht van nog zo’n 764 km te doen.

Donderdag 17/06/2004 Gisterenavond hebben we de mooiste avond meegemaakt van onze route. Onze gastheer van onze Chambre d’Hôtes, een Bask, is beginnen zingen en iedereen zong mee... Goed eten en wijn a volonté. Normaal liggen we rond 21u00 in ons bed en nu was het 22u30. Maar om 6 uur vanmorgen zijn we toch opgestaan, Marcel (dienen ezel) heeft ons wakker gebalkt... Om 7 uur ontbijt genomen en dan op weg voor onze laatste 21 km tot in Saint-Jean-Pied de Port, een zeer druk toeristisch stadje aan de poort van de Pyreneeën, dat hier alle tekenen van het Baskenland vertoont. Onze pa is hier nu een Eki (echt Baskisch bier) aan het drinken. Wij slapen in een Gite die wordt uitgebaat door Huberta en Arno, 2 anciens pelgrims uit Nederland. Het is een zeer aangenaam en vriendelijk koppel. Morgen ons eerste stuk van de Pyreneeën. Santiago... wij komen eraan...

Woensdag 16/06/2004 Waar ik nu zit te schrijven is het onbeschrijfelijk mooi. Hoog tussen de bergen en dalen. Links van onze Chambre –d’Hôtes, ligt OSTABAT. Dat hadden we wel wat groter voorgesteld. Hier komen trouwens de 3 routes samen (Lunoges, Vezelay en Le-Puy). Het is hier wel heel rustig. We slapen hier met 8 à 10 personen, weer een echte familie samen. Wij zijn de enigste Belgen. Er is nog 1 Duitser en de rest zijn Fransen (met nen ezel). Dienen ezel heet Marcel en zijn baasje is Robert. Robert heeft 10 jaar geleden een zwaar ongeval gehad en kon 5 jaar niet lopen. Na zijn therapie en herstelperiode zegt hij tegen zijn vrouw dat hij naar Santiago de Compostella gaat uit dankbaarheid. Ondertussen krijgt zijn vrouw kanker... Hij is in april vertrokken vanuit Genève, maar wilde niet alleen zijn op zijn tocht. Maar wilde ook niet teveel praten met anderen. Een ezel was dus de beste oplossing dacht hij: "Die draagt mijn bagage, is mijn beste vriend en zegt weinig". Hij heeft 5 ezels uitgeprobeerd eer hij de juiste had. Hij gaat ook terug te voet naar huis want zo nen ezel is nogal moeilijk mee te nemen op trein of vliegtuig. Robert is een prachtige man met een groot hart. Het is hier ook de streek van de schapenboeren. Niets dan schapen gezien vandaag. De kleurschakeringen van de schapen hier is geweldig. Dat we dichter bij de Spaanse grens komen is te zien aan de wegwijzers met namen zoals UHART-MIXE, LOHITZUN-OYHERCQ. Nog 1 dag tot in Saint-Jean-Pied de Port.

Dinsdag 15/06/2004 In onze Gite (een zeer mooie), goed gegeten en gedronken. We zijn wel 1,5 km uit onze route. Gelukkig moeten we er vandaag maar 19,5 doen. Het is weinig maar we hebben de route naar Saint-Jean-Pied de Port ingedeeld in 3 etappes omdat de afstand per dag (als we de route in 2 dagen zouden doen) anders te groot zou zijn. Vandaag lagen de Pyreneeën in de wolken. Grijs weer maar wel goed om te stappen. Weer door veel bossen waar weinig te zien is. Hier moet je met je kopje naar de grond lopen, want die losse keien (precies oude Romeinse wegen) zijn gevaarlijk voor het klikken van de voeten, en we moeten nog een stukje verder. Ik heb zeker 20 muggebeten, de muggen zijn hier zeker 2 keer zo groot dan bij ons. Onze pa heeft geen enkele beet... We slapen vanavond in AROUE, een god vergeten gat.

Maandag 14/06/2004 Meer en meer komen de besneeuwde toppen van de Pyreneeën dichter, of wij dichter bij hen. Wat wij dagelijks rondom ons zien, is moeilijk op papier te zetten, zoiets moet je zelf beleven. In de vroege morgen lopen in een klein veldwegeltje, met gras zo hoog, tot aan onze lende en natuurlijk nat van de dauw... De zon zien opkomen aan de horizon, het ritme van het tikken van onze batons (stokken), al zoveel dagen lang. Meestal dezelfde pelgrims die je terug tegenkomt (de meeste stoppen wel in Saint-Jean-Pied de Port, en doen volgend jaar het volgende stuk. Vandaag aan Nijmegen gedacht, we hebben de 7 heuvelentocht, maar wel een beetje hoger en zo’n 30 km. lang gedaan. We zijn in NAVARRENX.

Zondag 13/06/2004 Ons hotelletje stelde maar niets voor. Alles in ’t Frans, vuil, vies. Alleen ’t eten was lekker. Om 6 uur vertrokken met zeer warm weer om een 29 km af te leggen. We passeren een aantal kleine dorpjes (LOUVIGNY, FICHOUS-RIUMAYOU, POMPS EN CASTILLON) om te eindigen in ARTHEZE-DE-BEARN. Het is hier plechtige communie vandaag, en ook hier verkiezingen (enkel niet verplicht). Achter de kerk is hier een platform waar we een heerlijk zicht hebben op de Pyreneeën, we zien zelfs de sneeuw liggen op de Aubisque. Iedere dag tellen we al af nu. We zijn al onder de 900 km nog af te leggen afstand. Alles gaat gelukkig nog goed. ‘s Morgens vroeg op, dan gaat het nog best, want tegen de middag is de hitte niet te houden... nog nooit zoveel gezweet maar...... WIJ HOUDEN VOL!