| 1.6.2 |
DE FAMILIE
BOONEN |
|
|
|
ANDRE
BOONEN, DE COACH |
|
|
|
Niemand was zo lang en zo intens betrokken bij Duffel AC als onze
huidige coach André Boonen. Hij is niet alleen het langst
aangesloten lid, maar reeds 42 jaar ononderbroken heeft hij steeds
één of meerdere actieve functies bekleed in de club.
Hardnekkigheid, verbetenheid, uithouding en regelmaat waren reeds
typische kenmerken uit zijn atletenloopbaan. André heeft ze ook in
zijn verdere leven als trainer, clubleider, coach, inrichter,
echtgenoot en familievader hard nodig gehad om alle moeilijkheden en
stormen te overwinnen of alle standpunten te verzoenen. Kortom
André is een rots in de branding. Chapeau en merci. |
|
|

André Boonen in de Antwerpse
ploeg in 1967 |
Er zijn sporttakken die meer tot de verbeelding van de
doorsnee sportliefhebber spreken dan atletiek. Er zijn echter
weinig sporten waar men zo op zichzelf is aangewezen, waar de
vereiste persoonlijke inzet zo groot is en de materiële verdiensten
meestal niet in verhouding tot deze inzet staan. André Boonen
is bij Duffel AC het sprekende voorbeeld van de echte fanaat. Al 40
jaar rent hij van de ene atletiekbaan naar de andere en door bos en
wei: een kleine man met een groot sporthart. Maar Duffel AC is voor
een heel groot deel ook weer André Boonen, een man met veel pijlen
op zijn boog: atleet, trainer, coach, inrichter. |
|
|

André Boonen samen met Ivo Van
Damme en Roger Moens |
Vier decennia geleden begon het. Het eerste contact met de
atletieksport was de scholencross in 1955. André Boonen - toen nog
heel klein - was tweede na Pros Slachmuylders. In april 1957 sloot
hij aan bij Duffel AC en op 1 mei liep hij te Hulst zijn eerste
officiële wedstrijd. De eerste jaren deed hij vooral aan veldlopen.
Het sportcentrum bestond enkel maar op plan en van trainen kwam er
door avondles weinig in huis. Maar vanaf 1961 werd het menens. Dré
was toen al 17 jaar. Als junior stegen zijn prestaties duidelijk,
met een provinciale titel en twee selecties voor de nationale
juniorsploeg tot gevolg. Tijdens zijn militaire dienst won hij 5
veldlopen bij de juniors. Maar Boonen was daarmee niet tevreden. |
|
|
|
DOORBRAAK |
|
|
|

Eerste Belgische Titel voor
André Boonen in 1965,
voor Clem Huysen
|
Samen met Raymond Van Asch vatte hij de cursus voor
atletiekmonitor aan. Dit zou hem in de komende jaren goed van pas
komen. In de jaren 1964 en 1965 werkte hij hard om de doorbraak
naar de Belgische atletiektop te forceren. Dit was niet tevergeefs,
want in 1966 kreeg de naam Boonen reeds enige weerklank in de pers.
Hij haalde zijn eerste Belgische titel seniors 2e categorie binnen
en liep ook voor de eerste maal onder de 1.50 over 800m. Dit was
toen, op sintel, een degelijke prestatie. Datzelfde jaar verdiende
hij ook zijn eerste A-selectie voor de interland tegen Nederland en
Denemarken. André had nog een ander objectief: het minimum voor de
Europese kampioenschappen. Hij bleef echter 3 tienden boven de
limiet. Meteen was het lopen tegen de limieten een ware obsessie
geworden die André’s zenuwen nog vaak op de proef zou stellen. Nog
tweemaal faalde hij op het nippertje: in 1968 voor de Olympische
Spelen van Mexico en in 1969 voor de EK te Athene. Telkens bleef
hij een halve seconde boven het minimum. Maar de aanhouder wint.
Intussen stak hij twee nieuwe Belgische titels op zak en hielden de
talrijke buitenlandse verplaatsingen en selecties voor interlands de
vlam er in. 1970 werd een verloren jaar. Een weerbarstige kwetsuur
duwde André Boonen uit de actualiteit. Zijn huwelijk met Coralie
Geysemans haalde wel de pers. Degenen die hem reeds afschreven
kregen ongelijk. |
|
|
|
TOPJAAR |
|
|

André Boonen voor de tweede
maal BK
op de Heyzel in 1966 |
In 1969 had
hij 3.44.9 gelopen op 1500m, de beste tijd die hij ooit over deze
afstand zou verwezenlijken. In 1971 kwam hij met 3.45.0 opnieuw
dicht in de buurt en liep ook op de 800m een nieuw persoonlijk
record met 1.47.6. Een sterke tijd waarmee hij momenteel nog altijd
in de lijst van de beste Belgische prestaties staat over deze
afstand (21e plaats in het jaarboek van 1997). Met deze toptijd,
gelopen op de mirakelpiste van Papendal, had hij eindelijk ook het
minimum voor de Europese kampioenschappen in Helsinki beet. Maar
selectieproblemen en stress maakten van dit EK een grote flop.. |
|
|
|
|
Een topatleet krijgt geen respijt, geen tijd om een
ontgoocheling te verwerken. In 1972 zijn er alweer Olympische
Spelen in München. De hoop wordt weer de kop ingedrukt. Het jaar
was nochtans goed begonnen met een minimum voor de EK indoor te
Rotterdam. Maar München kon hij vergeten door problemen met de
gezondheid. In 1973 bleven deze problemen aanslepen en kwam daarbij
nog de bouw van een eigen huis zodat de ambitie sterk afzwakte. |
|
|
|
CLUBMAN |
|
|
 |
De volgende
jaren worden de persoonlijke prestaties opgeofferd aan de uitbouw
van de club en de begeleiding van nieuwe vedetten: Paul De Preter,
Dirk Geens, Marc Nevens. Maar op de kampioenschappen bleef Boonen
een vaste klant. Dertien jaar na mekaar was hij van de partij in de
finale! |
André Boonen gehuldigd door
sportschepen Borremans en burgemeester Nauwelaerts voor 25e deelname
aan de cross van Duffel
|
In 1976 verwierf André het diploma van atletiektrainer
halve-fond en fond. Wanneer secretaris en trainer Raymond Van Asch
zijn clubfuncties neerlegt moet André nog meer hooi op zijn clubvork
nemen. Hij doet het met de glimlach, neemt er de jobs van
schatbewaarder en trainer nog maar bij. Niets is Boonen teveel,
zelfs een marathon schrikt hem niet af. In Maastricht legt hij de
42 km af in 2 uur 43.40. De successen van Marc Nevens en de andere
atleten van Duffel AC deden hem evenveel genoegen als de mooiste
momenten uit zijn eigen carrière. |

Uitreiking Duffelse Sporttrofee
in 1992 |
Toch is niet
iedereen gelukkig met het “eigenwijs” beleid van André Boonen, die
na zijn atletiekloopbaan de club naar ongekende hoogtepunten
stuurt. Deelname aan de Europacup, de aanleg van een kunststofbaan,
het begeleiden van topatleten (Raf Wyns, Christel Jennis, e.a.),
organisator van internationale meetings en crossen (Flanders Cup, de
cross van Duffel), vergt heel veel energie. Maar André kan steeds
rekenen op een schare medewerkers en vooral de familie. Vrouwlief
is meestal de rechterhand die een steuntje in de rug geeft. |
| |
|
|
|
Na 30 jaar dienst als werknemer bij Sabena neemt hij
vervroegd pensioen, zodat hij nu één van de weinige coaches is die
fulltime met atletiek bezig zijn. Wellicht is dit een belangrijke
factor in het succes met de huidige blikvanger Anja Smolders en
zowaar ook met zijn eigen kinderen Steven en vooral Tinneke, met
prestaties die vriend en tegenstander verbazen. |
| |
|

Karikatuur van André Boonen
getekend door "Lus" Hanswijk (Spike)
|
Adres:
Hoevelaan 26, Duffel
Geboortedatum:
4 november 1943
Functie:
coach van Duffel AC
Specialiteit:
midden en lange afstand
Persoonlijke records:
| |
400m: |
50.0 |
|
| |
800m: |
1.47.6 |
|
| |
1500m: |
3.44.9 |
|
Palmares:
- Grote
internationale selecties:
EK:
1971 - Helsinki: 800m
1973 - Rotterdam:
800m indoor
- Belgisch
kampioen:
1965 - 800m
Seniors II
1966 -
800m
Seniors II
1968 -
800m
Seniors II
|
| |
DE FAMILIE
BOONEN en DUFFEL AC |
| |
|
| |
De naam Boonen vind je in de uitslagen van de
laatste 40 jaren veelvuldig terug. Wanneer
André Boonen
aansluit bij een atletiekclub is vader Désiré, een verstokte
voetbalfan, daar niet zo gelukkig mee, maar heel de familie volgt
later met interesse de prestaties van André. Ook zijn 3 broers
laten zich vroeg of laat eveneens verleiden om eventjes in zijn
voetsporen te treden. |
| |
|
| |
André Boonen
werd een internationale 800m-loper en is de huidige coach van de
club. Echtgenote Coralie Geysemans werd meermaals
provinciale kampioene en behaalde zelfs een 2e plaats op het
Belgisch kampioenschap in het verspringen. Zoon Steven Boonen
is, na groeiproblemen, een goed clubatleet met al enkele provinciale
titels achter zijn naam. Dochter Tinneke Boonen is
goed op weg een topatlete te worden op de langere afstanden. |
| |
|
| |
Broer Robert Boonen was eerst voetballer en
werd gelegenheidsatleet bij interclubs en heeft met 13m16 sinds 1969
nog steeds het Duffels clubrecord hinkstap seniors op zijn naam.
Zijn zonen Chris en Sven doorliepen de
jeugdcategorieën bij Duffel AC, maar werden nadien wielrenners. |
| |
|
| |
Broer François Boonen was een beloftevol
voetballer bij Racing Mechelen en was diegene met de meeste
atletische kwaliteiten. Hij speelde meermaals haas voor broer André
en heeft sinds 1969 nog steeds het Duffels clubrecord hinkstap
juniors op zijn naam. Zijn dochter Sabrina werd
verschillende malen provinciaal kampioen en werd ook Belgische
kampioene met de 4 x 800m aflossingsploeg bij de scholieren. Zijn
zoon Giovanni was ook enkele jaren actief als jeugdig
sprinter. |
| |
|
| |
Broer
Luc Boonen, is de jongste van de 4 broers. Hij was, hoe kan
het ook anders, voetballer en is best gekend als doelman van FC
Duffel. Hij is eigenlijk pas de laatste jaren aan afstandslopen
gaan doen als voorbereiding op de triatlon. |
| |
|
| |
Gezinskilometer
In 1970 werd de “Gezinskilometer” in het leven geroepen door de
Bond van Grote en Jonge Gezinnen. Een aflossing over in totaal
één kilometer, gelopen door vader, moeder en twee kinderen. Vader
Désiré, moeder Rosa en zonen François en André waagden hun kans,
maar geraakten niet in de finale (2e bij selectiewedstrijden in
Duffel).
|
| |
Stunt
Ter gelegenheid van de meeting “20 jaar André Boonen” in 1977
namen de 4 broers Boonen deel aan een 4 x 400m aflossing en liepen
3.52.00.
|
| |
|
|
|
|
|
Vervolg |
|
Terug naar overzicht historiek |
|
Terug
naar beginpagina
|
|
|
|